اینکه خداوند در این قسمت «نوح را یاد کرد» یعنی چه؟

وقتی متن می گوید که خداوند «نوح را یاد کرد» به این معنا نیست که خداوند او را فراموش کرده و سپس او را به یاد آورده است. یعنی خداوند توجه مراقبت خود را به عمل تبدیل کرد. پس از ماههای طولانی در کشتی، ممکن بود احساس میکرد که هیچ اتفاقی نمیافتد، اما سپس خدا بادی فرستاد، آبهای عمیق و باران را متوقف کرد و شروع به خشک کردن زمین کرد. یاد خدا با کارهایی که انجام می دهد نشان داده می شود: او به وعده خود مبنی بر محافظت از نوح و حیوانات عمل می کند و روند نجات و تجدید حیات را آغاز می کند.

چرا نوح یک زاغ و سپس یک کبوتر را از کشتی فرستاد؟

نوح پرندگان را فرستاد تا ببیند آیا آب به اندازه کافی برای زندگی در خارج از کشتی پایین آمده است یا خیر. کلاغ از روی آب به این سو و آن سو رفت و مانند کبوتر به کشتی بازنگشت. کبوتر، پرنده ای مهربان تر که روی چیزهای مرده آرام نمی گیرد، ابتدا جایی برای فرود نیاورد و به نزد نوح بازگشت، پس می دانست که زمین آماده نیست. پس از هفت روز دیگر، کبوتر با یک برگ زیتون تازه برگشت و نشان داد که گیاهان دوباره در حال رشد هستند و آب به شدت کاهش یافته است.

بازگرداندن برگ زیتون توسط کبوتر چه اهمیتی دارد؟

برگ زیتون به نوح نشان داد که آب آنقدر پایین رفته که درختان رشد کرده و برگها ظاهر شوند. زیتون در بلندترین قله ها رشد نمی کند، بنابراین یک برگ تازه به این معنی است که دامنه های پایینی دیگر پوشیده نمی شوند. این نشانه روشنی بود که داوری خدا توسط آب در حال گذر است و زمین دوباره برای زندگی مناسب می شود. برای نوح و خانواده اش، آن برگ کوچک پیام بزرگی از صلح، امید و نزدیک شدن به آغازی جدید در خشکی داشت.

چرا نوح قبل از خروج از کشتی منتظر فرمان خدا بود؟

حتی بعد از اینکه زمین خشک به نظر می رسید، نوح کشتی را ترک نکرد تا اینکه خدا به او دستور داد که بیرون برود. او با کلام خدا وارد کشتی شده بود و بدون همان کلمه روشن قدم به دنیای جدید نمی گذاشت. این یک ایمان آرام و دقیق را نشان می دهد. نوح به زمان بندی خدا بیشتر از قضاوت یا احساسات خود اعتماد داشت. مثال او یک اطاعت صبور را تشویق می کند: ماندن در جایی که خدا ما را قرار داده است، حتی زمانی که احساس می کنیم آماده حرکت هستیم، تا زمانی که او راه را باز کند و از طریق مشیت و دستورات خود صحبت کند.

چرا نوح بعد از طوفان قربانگاهی ساخت و قربانی های سوختنی تقدیم کرد؟

اولین اقدام نوح پس از خروج از کشتی این بود که یک مذبح بسازد و حیواناتی از هر نوع پاکیزه را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کند. این روش او برای تشکر از خدا برای نجات او و خانواده اش و همه موجودات بود. همچنین این یک اعتراف متواضعانه بود که آنها فقط به خاطر رحمت خدا زنده بودند. این قسمت میگوید که خداوند بوی «طعم شیرین» را به مشام میدهد، به این معنی که خدا این عبادت را که از ایمان و شکرگزاری ناشی میشد پذیرفت. قربانی برای بوی گوشت سوزان نبود، بلکه برای قلبی بود که به خدا اعتماد کرد و به او احترام گذاشت.

وعده خدا در مورد زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما به چه معناست؟

در پایان گذر، خداوند وعده می دهد که تا زمانی که زمین باقی است، همیشه زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما، تابستان و زمستان، روز و شب وجود خواهد داشت. این به این معنی است که خداوند نظم طبیعت را که در اثر سیل مختل شده بود، بازیابی و اصلاح می کند. مردم می توانستند دوباره محصول بکارند و روی فصل ها حساب کنند. این نشانه ثابت رحمت اوست: اگرچه قلب انسانها از جوانی هنوز به سوی شر خم شده است، خداوند دوباره با چنین سیلابی همه زندگی را از بین نخواهد برد، بلکه جهان را به طور منظم در حال اجرا نگه می دارد.

این قسمت در مورد شخصیت خدا پس از سیل چه می آموزد؟

این قسمت خدا را هم به عنوان قاضی و هم نگهبان مهربان نشان می دهد. او به تازگی زمین را با طوفان قضاوت کرده است، با این حال نوح را به یاد می آورد، مراقب همه موجودات موجود در کشتی است و به آرامی آب ها را خشک می کند. او با نوح صحبت می کند، شروعی تازه می کند و به موجودات برکت می دهد که بارور و تکثیر شوند. وقتی نوح قربانی میکند، خداوند آنها را میپذیرد و در دل میگوید که دیگر زمین را به همان شکل لعنت نمیکند. او حتی با آگاهی از بدی های جاری در دل انسان ها، صبر را برمی گزیند و نوید زندگی و فصل های جاری را می دهد.

داستان انتظار در کشتی چگونه می تواند در زندگی امروز من صدق کند؟

نوح ماههای زیادی را در کشتی گذراند، بدون هیچ نشانهای از تغییر جز آنچه خدا به آرامی با آب انجام داد. او وضعیت را با پرندگان آزمایش کرد، اما هنوز قبل از بیرون آمدن منتظر کلام واضح خدا بود. زندگی ما می تواند مانند آن انتظار طولانی باشد، زمانی که پیشرفت کمی می بینیم و متعجب می شویم که آیا خدا ما را به یاد می آورد یا خیر. این داستان شما را تشویق میکند که حتی زمانی که نتایج سریع نمیبینید، اعتماد کنید که خدا در کار است، به دنبال نشانههای کوچک رحمت او باشید و تنها زمانی که او رهبری میکند و راه را باز میکند، پیش بروید.

Gen.۸.۱

پیدایش ۸:۱

TPV

خدا نوح و تمام‌ حیواناتی را كه‌ با او در كشتی بودند فراموش ‌نكرده ‌بود. پس ‌بادی بر روی زمین ‌فرستاد و آب ‌رفته‌رفته ‌پایین‌ می‌رفت‌.
khodā nuh va tamāme heyvānāti rā ke bā 'u dar koshti budand farāmush nakarde bud. pas bādi bar ruye zamin ferestād va 'āb rafterafte pāyin miraft.
God had not forgotten Noah and all the animals that were with him in the ark. So he sent a wind on the earth and the water gradually went down.

The Ark Rests on Ararat

۱ خدا نوح و تمام‌ حیواناتی را كه‌ با او در كشتی بودند فراموش ‌نكرده ‌بود. پس ‌بادی بر روی زمین ‌فرستاد و آب ‌رفته‌رفته ‌پایین‌ می‌رفت‌.
khodā nuh va tamāme heyvānāti rā ke bā 'u dar koshti budand farāmush nakarde bud. pas bādi bar ruye zamin ferestād va 'āb rafterafte pāyin miraft.
God had not forgotten Noah and all the animals that were with him in the ark. So he sent a wind on the earth and the water gradually went down.

۲ چشمه‌های عظیم‌ زیرزمین ‌و روزنه‌های آسمان ‌بسته ‌شد و دیگر باران ‌نبارید.

cheshmehāye 'azime zirzamin va rozanehāye 'āsemān baste shod va digar bārān nabārid.

The huge springs of the underground and the openings of the sky were closed and it did not rain anymore.

۳ آب‌ مرتب‌ از روی زمین‌ كَم‌ می‌شد و بعد از صد و پنجاه‌ روز فرو نشست‌.

'ābe morattab 'az ruye zamin kam mishod va ba'd 'az sad va panjāh ruz foru neshast.

The water regularly decreased from the earth and after one hundred and fifty days it subsided.

۴ در روز هفدهم‌ ماه‌ هفتم‌ كشتی بر روی كوههای آرارات ‌نشست‌.

dar ruze hefdahome māhe haftome koshti bar ruye kuhhāye 'ārārāt neshast.

On the 17th day of the 7th month, the ship landed on the mountains of Ararat.

۵ آب ‌تا ماه‌ دهم ‌رفته‌رفته‌ كم ‌می‌شد تا اینكه‌ در روز اول ‌ماه ‌دهم‌ قلّه‌های كوهها ظاهر شدند.

'āb tā māhe dahome rafterafte kam mishod tā 'inke dar ruze 'avvale māhe dahome ghollehāye kuhhā zāher shodand.

The water gradually decreased until the tenth month until the peaks of the mountains appeared on the first day of the tenth month.

Noah Sends a Raven and a Dove

۶ بعد از چهل ‌روز نوح‌ پنجرهٔ كشتی را باز كرد،

ba'd 'az chehel ruze nuh panjare keshti rā bāz kard,.

After forty days, Noah opened the window of the ark.

۷ و كلاغ ‌سیاهی را بیرون ‌فرستاد. كلاغ‌ سیاه‌ بیرون‌ رفت ‌و دیگر برنگشت ‌او همین‌طور در پرواز بود تا وقتی كه‌ آب‌ فرو نشست‌.

va kalāghe siyāhi rā birun ferestād. kalāghe siyāh birun raft va digar barnagasht 'u hamintur dar parvāz bud tā vaghti ke 'āb foru neshast.

And he sent out a black crow. The black crow went out and never came back. He was flying like that until the water subsided.

۸ پس ‌نوح ‌كبوتری را بیرون‌ فرستاد تا ببیند كه‌ آیا آب‌ از روی زمین ‌فرو نشسته‌ است‌ یا خیر؟

pas nuhe kabutari rā birun ferestād tā bebinad ke 'āyā 'āb 'az ruye zamin foru nashoste 'ast yā kheyr?.

So Noah sent out a dove to see if the water had fallen from the earth or not.

۹ امّا كبوتر جایی ‌برای نشستن ‌پیدا نكرد، چون ‌آب‌ همه‌جا را گرفته ‌بود. پس‌ به‌ كشتی برگشت‌ و نوح ‌او را گرفت‌ و در كشتی گذاشت‌.

'ammā kabutare jāyi barāye neshastan peydā nakard, chon 'ābe hamejā rā gerefte bud. pas be koshtiye bargasht va nuh 'u rā gereft va dar koshti gozāsht.

But the pigeon did not find a place to sit, because the water had covered everything. So he returned to the ark and Noah took him and put him in the ark.

۱۰ هفت‌ روز دیگر صبر كرد و دوباره‌ كبوتر را رها كرد.

haft ruze digar sabr kard va dobāre kabutar rā rahā kard.

He waited another seven days and released the pigeon again.

۱۱ وقت ‌عصر بود كه‌ كبوتر در حالی‌كه‌ یک ‌برگ ‌زیتون ‌تازه‌ در منقار داشت، به ‌نزد نوح‌ برگشت‌. نوح‌ فهمید كه‌ آب‌ كم‌ شده‌ است‌.

vaght 'asr bud ke kabutar darhālike yek barge zeytune tāze dar menghār dāsht, be nazde nuh bargasht. nuh fahmid ke 'āb kam shode 'ast.

It was evening when the dove returned to Noah with a fresh olive leaf in its beak. Noah realized that the water was low.

۱۲ بعد از هفت ‌روز دیگر دوباره‌ كبوتر را بیرون‌ فرستاد. این‌ مرتبه‌ كبوتر به‌ كشتی برنگشت‌.

ba'd 'az haft ruze digar dobāre kabutar rā birun ferestād. 'in martabe kabutar be koshti barnagasht.

After another seven days, he sent the dove out again. This time the pigeon did not return to the ship.

Exiting the Ark

۱۳ وقتی نوح ‌ششصد و یک‌ ساله ‌بود در روز اول ماه‌ اول، آب‌ روی زمین ‌خشک ‌شد. پس ‌نوح‌ دریچهٔ كشتی را باز كرد و دید زمین ‌در حال‌ خشک ‌شدن‌ است‌.

vaghti nuh sheshsad va yek sāle bud dar ruze 'avvale māhe 'avval, 'ābe ruye zamin khoshk shod. pas nuhe dariche keshti rā bāz kard va dide zamin dar hāle khoshk shodan 'ast.

When Noah was six hundred and one years old, on the first day of the first month, the water dried up on the earth. So Noah opened the door of the ark and saw that the earth is drying up.

۱۴ در روز بیست‌ و هفتم ‌ماه ‌دوم ‌زمین‌ كاملاً خشک ‌بود.

dar ruze bist va haftome māhe dovvome zamin kāmelan khoshk bud.

On the twenty-seventh day of the second month, the earth was completely dry.

۱۵ خدا به ‌نوح ‌فرمود:

khodā be nuh farmud:.

God said to Noah:

۱۶ «تو و زنت ‌و پسرهایت‌ و عروس‌هایت‌ از كشتی بیرون ‌بیایید.

« to va zanat va pesarhāyat va 'arushāyat 'az koshti birun biyāyid.

"Get out of the ship, you and your wife and your sons and daughters-in-law.

۱۷ تمام ‌حیواناتی كه ‌نزد تو هستند، تمام‌ پرندگان ‌و چارپایان‌ و خزندگان‌ را هم‌ بیرون ‌بیاور تا در روی زمین‌ پراكنده‌ شوند و به‌ فراوانی بارور و كثیر گردند.»

tamāme heyvānāti ke nazde to hastand, tamāme parandegān va chārpāyān va khazandegān rā ham birun biyāvar tā dar ruye zamin parākande shavand va be farāvāniye bārvar va kasir gardand.».

Bring out all the animals that are near you, all the birds, cattle and reptiles, so that they may be scattered on the earth and become fruitful and multiply in abundance."

۱۸ پس ‌نوح ‌و زنش ‌و پسرهایش ‌و عروس‌هایش‌ از كشتی بیرون‌ رفتند.

pas nuh va zanash va pesarhāyash va 'arushāyash 'az koshti birun raftand.

So Noah, his wife, his sons and his daughters-in-law left the ark.

۱۹ تمام‌ چارپایان‌، پرندگان ‌و خزندگان‌ هم ‌با جفتهای خود از كشتی خارج‌ شدند.

tamāme chārpāyān, parandegān va khazandegān ham bā jofthāye khod 'az koshti khārej shodand.

All the animals, birds and reptiles left the ship in their pairs.

Noah Builds an Altar

۲۰ نوح‌، قربانگاهی برای خداوند بنا كرد و از هر پرنده‌ و هر حیوان ‌پاک‌ یكی را به عنوان ‌قربانی سوختنی بر قربانگاه‌ گذرانید.

nuh, ghorbānegāhi barāye khodāvand banā kard va 'az har parande va har heyvān pāke yeki rā be 'onvāne ghorbāniye sukhtani bar ghorbāngāh gozarānid.

Noah built an altar for God and offered one of every bird and every clean animal as a burnt offering on the altar.

۲۱ وقتی بوی خوش‌ قربانی به ‌پیشگاه ‌خداوند رسید، خداوند با خود گفت‌: «بعد از این‌، دیگر زمین‌ را به‌خاطر انسان‌ لعنت ‌نخواهم‌ كرد. زیرا خیال ‌دل ‌انسان‌ حتّی از زمان‌ كودكی بد است‌. دیگر همهٔ حیوانات‌ را هلاک نمی‌كنم‌، چنانكه‌ كردم‌.

vaghti buye khoshe ghorbāni be pishgāhe khodāvand resid, khodāvand bā khod goft:« ba'd 'az 'in, digar zamin rā bekhātere 'ensān la'nat nakhāham kard. zirā khiyāle dele 'ensān hattā 'az zamāne kudaki bad 'ast. digar hame heyvānāt rā halāk nemikonam, chenānke kardam.

When the sweet smell of the sacrifice reached God, God said to himself: "After this, I will not curse the earth because of man." Because the imagination of the human heart is bad even from childhood. I will no longer destroy all the animals, as I did.

۲۲ تا زمانی‌که ‌دنیا هست‌، كشت ‌و زرع‌، سرما و گرما، زمستان ‌و تابستان‌ و روز و شب‌ هم ‌خواهد بود.»

tā zamāni ke donyā hast, kesht va zar', sarmā va garmā, zemestān va tābestān va ruz va shab ham khāhad bud.».

As long as the world exists, there will be cultivation, cold and heat, winter and summer, and day and night.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.