چرا ابرام و لوط در این قسمت باید از هم جدا می شدند؟

ابرام و لوط از هم جدا می شوند زیرا خداوند به آنها نعمت زیادی داده است که زمین اطراف آنها نمی تواند گله ها و گله های آنها را با هم نگه دارد. خادمان آنها شروع به مشاجره می کنند و این نزاع در مقابل کنعانیان و فرزیانی که در آن سرزمین زندگی می کنند رخ می دهد. آبرام به جای اینکه اجازه دهد تنش بیشتر شود، صلح را انتخاب می کند. او لوط را دوست دارد و نمیخواهد بین آنها دعوا شود. بنابراین جدایی از روی عصبانیت نیست، بلکه به عنوان یک راه عاقلانه برای حفظ رابطه آنها و همچنین اجتناب از شهادت بد به کسانی است که آنها را تماشا می کنند.

چرا ابرام به لوط اجازه داد ابتدا زمین را انتخاب کند به جای اینکه خودش آن را بگیرد؟

ابرام می توانست زمین بهتری را برای خود مطالبه کند، زیرا خدا او را فرا خوانده بود و به او وعده هایی داده بود. در عوض، او به لوت میگوید که اول انتخاب کند و پیشنهاد میکند که راه مخالف را برود. آبرام این کار را انجام می دهد زیرا برای صلح و پیوند خانوادگی آنها بیشتر از زمین یا حقوق ارزش قائل است. او میگوید: «نباید نزاع رخ دهد... زیرا ما برادر هستیم.» او با کنار گذاشتن امتیاز خود، اعتماد می کند که خدا از او مراقبت خواهد کرد، هر چه لوط انتخاب کند. ایمان او به وعده خدا او را آزاد می کند تا سخاوتمند و فروتن باشد.

چه چیزی در دشت اردن جذاب بود و چرا انتخاب لوط مشکل ساز بود؟

دشت اردن بسیار جذاب به نظر می رسید، زیرا در مقایسه با باغ و حتی سرزمین غنی مصر، همه جا به خوبی آبیاری شده بود. لوط به بالا نگاه می کند، زیبایی و باروری آن را می بیند و همه آن دشت را برای خود انتخاب می کند. مشکل این است که او با دید و آسایش انتخاب می کند، نه با این که بپرسد چه چیزی باعث افتخار خداست. شهرهای آنجا، به ویژه سدوم، مملو از مردمانی است که به عنوان شریر و گناهکاران بزرگ در پیشگاه خداوند توصیف می شوند. لوط فکر میکند که دارد نوعی بهشت را به دست میآورد، اما در نزدیکی شرور اخلاقی عمیقی قرار میگیرد که بعداً باعث اندوه فراوان او میشود.

این که لوط «خیمه خود را به سوی سدوم زد» به چه معناست؟

وقتی این قسمت می گوید که لوط خیمه خود را به سمت سدوم زد، مسیر زندگی او را نشان می دهد. او در شهرهای دشت ساکن می شود و به سدوم نزدیک می شود، مکانی که به شرارت بسیار معروف است. او نقطه ای را انتخاب می کند که برای گله ها و ثروتش خوب به نظر می رسد، اما او را به افرادی نزدیک می کند که زندگیشان از خدا دور است. این عبارت نشان می دهد که این یک حرکت گام به گام به سمت خطر است. از نظر ظاهری، زمین شبیه باغ است، اما از نظر روحی مانند حرکت به سمت مشکل است. این هشداری است در مورد سوق دادن به سمت محیط گناه آلود به خاطر آسایش.

پس از ترک لوط به ابرام، خداوند چه وعده ای می دهد؟

پس از جدا شدن لوط از ابرام، خداوند دوباره با ابرام صحبت می کند. خداوند به او می گوید که چشمانش را بلند کند و به هر طرف نگاه کند، و قول می دهد که تمام سرزمینی که می بیند برای مدت بسیار طولانی از آن او و فرزندانش خواهد بود. خدا همچنین وعده داده است که فرزندان ابرام را به اندازه غبار زمین بسیار زیاد خواهد کرد که قابل شمارش نیست. سپس خدا به ابرام میگوید که در طول و عرض زمین قدم بزند تا نشانهای باشد که از آن او خواهد شد. این امر وعده قبلی را تجدید و تقویت می کند و نشان می دهد که نقشه خدا به ماندن لوط با ابرام بستگی ندارد.

چرا ابرام در این فصل دوباره مذبح میسازد؟

ابرام به محلی در نزدیکی بیتئیل که ابتدا در آنجا اردو زده بود و مذبحی ساخته بود باز میگردد و در آنجا نام خداوند را میخواند. بعداً پس از اینکه خداوند دوباره با او صحبت کرد، به دشت مامره در الخلیل نقل مکان کرد و محراب دیگری ساخت. این قربانگاه ها نشان دهنده اعتماد او به خدا و تمایل او به پرستش عمومی در سرزمینی پر از خدایان دیگر است. با بازگشت به محراب قبلی، او کمک های گذشته خدا و تعهدات قبلی خود را به یاد می آورد. ساختن محراب پس از وعده تازه خدا نشان می دهد که عبادت و شکرگزاری، حتی با تمام ثروتش، همچنان در مرکز زندگی او قرار دارد.

این متن در مورد ثروت و درگیری چه می آموزد؟

در اینجا ثروت هم نعمت است و هم مایه دردسر. ابرام و لوط آنقدر حیوانات و دارایی دارند که زمین نمی تواند آنها را با هم نگه دارد. گله داران شروع به مبارزه می کنند و نشان می دهند که چگونه ثروت می تواند روابط را تیره کند. این قطعه ثروت را بد نمی نامد، اما نشان می دهد که آزمون هایی به همراه دارد: غرور، رقابت و تفرقه. مثال آبرام میآموزد که راه درست مدیریت چنین تنشهایی با فروتنی و قلبی صلحآمیز است، حتی از آنچه میتوانی ادعا کنی، چشم پوشی کنی. انتخاب لوت هشدار می دهد که تعقیب ثروتمندترین سرزمین بدون فکر کردن به خطرات معنوی می تواند به نتایج دردناکی منجر شود.

چگونه جدایی ابرام و لوط می تواند ما را در تصمیم گیری امروز راهنمایی کند؟

این داستان به ما کمک می کند در مورد اینکه چگونه انتخاب می کنیم کجا زندگی کنیم، کار کنیم یا زمان خود را سرمایه گذاری کنیم فکر کنیم. لوط بدون فکر کردن به شرارت اطراف سدوم، آنچه را که برای گلههایش بهترین به نظر میرسد، انتخاب میکند و به دردسر میانجامد. آبرام تصمیم می گیرد که نتیجه را به خدا اعتماد کند و به دنبال صلح باشد، حتی اگر به نظر برسد که او سهم کمتری را دریافت می کند. برای ما، یادآوری است که نه تنها بپرسیم، "آیا این راحت است یا سودآور؟" اما همچنین، "آیا این مرا به خدا نزدیک می کند؟ آیا به روح من و خانواده ام کمک می کند یا آسیب می رساند؟" ایمان می آموزد که حضور خدا را بیش از سود ظاهری ارزش قائل شود.

Gen.13.1

پیدایش 13:1

TPV

اَبرام با زنش ‌و هرچه ‌داشت ‌به ‌طرف ‌شمال ‌مصر به‌ قسمت ‌جنوبی كنعان ‌رفت‌ و لوط ‌هم‌ همراه ‌او بود.
'abrām bā zanash va harche dāsht be tarafe shomāle mesr be ghesmate jonubi kan'ān raft va lut ham hamrāhe 'u bud.
Abram went with his wife and everything he had to the north of Egypt to the southern part of Canaan, and Lot was with him.

Abram and Lot Part Ways

1 اَبرام با زنش ‌و هرچه ‌داشت ‌به ‌طرف ‌شمال ‌مصر به‌ قسمت ‌جنوبی كنعان ‌رفت‌ و لوط ‌هم‌ همراه ‌او بود.
'abrām bā zanash va harche dāsht be tarafe shomāle mesr be ghesmate jonubi kan'ān raft va lut ham hamrāhe 'u bud.
Abram went with his wife and everything he had to the north of Egypt to the southern part of Canaan, and Lot was with him.

2 اَبرام ‌مرد بسیار ثروتمندی بود. او گوسفندان‌، بُزها، گاوها و طلا و نقرهٔ فراوانی‌ داشت‌.

'abrām marde besiyār servatmandi bud. 'u gusfandān, bozhā, gāvhā va talā va noghre farāvāni dāsht.

Abram was a very rich man. He had sheep, goats, cows and a lot of gold and silver.

3 او آنجا را ترک‌ كرد و از جایی ‌به ‌جایی ‌دیگر می‌رفت‌ تا به ‌بیت‌ئیل‌ رسید. او به ‌محلی بین ‌بیت‌ئیل‌ و عای رسید، یعنی همان ‌جایی ‌كه ‌قبلاً خیمه ‌زده‌

'u 'ānjā rā tark kard va 'az jāyi be jāyi digar miraft tā be bite'il resid. 'u be mahalli beyne bite'il va 'āye resid, ya'ni hamān jāyi ke ghablan kheyme zade.

He left there and went from one place to another until he reached Bethel. He reached a place between Bethel and Ai, that is, the same place where he had pitched his tent before.

4 و قربانگاهی بنا كرده ‌بود. پس ‌در آنجا خداوند را پرستش ‌نمود.

va ghorbānegāhi banā karde bud. pas dar 'ānjā khodāvand rā parastesh nemud.

And he had built an altar. So he worshiped God there.

5 لوط ‌نیز گوسفندان‌ و بُزها و گاوها و فامیل‌ و غلامان‌ بسیاری داشت‌.

lut niz gusfandān va bozhā va gāvhā va fāmil va gholāmāne besiyāri dāsht.

Lot also had many sheep, goats, cows, relatives and slaves.

6 لوط‌ و اَبرام‌ هر دو چارپایان ‌بسیاری داشتند و چراگاه ‌به ‌اندازهٔ كافی نبود تا هردوی‌ آنها در آنجا زندگی كنند.

lut va 'abrām har do chārpāyān besiyāri dāshtand va cherāgāhe be 'andāze kāfi nabud tā har daviye 'ānhā dar 'ānjā zendegi konand.

Lot and Abram both had many cattle and the pasture was not enough for both of them to live there.

7 سرانجام ‌بین‌ چوپانان‌ اَبرام ‌و چوپانان ‌لوط‌ اختلافاتی پیدا شد. (در آن‌ موقع ‌كنعانیان‌ و فرزیان ‌هنوز در آنجا زندگی می‌كردند.)

saranjām beyne chupānān 'abrām va chupānān lut 'ekhtelāfāti peydā shod. ( dar 'ān moghe' kan'āniyān va farzyān hanuz dar 'ānjā zendegi mikardand. ).

Finally, there were differences between Abram's shepherds and Lot's shepherds. (At that time, Canaanites and Pharisees were still living there.)

8 پس ‌اَبرام ‌به‌ لوط‌ گفت‌: «ما با هم‌ فامیل‌ هستیم‌ و چوپانان‌ تو نباید با چوپانان ‌من‌ اختلاف‌ داشته‌ باشند.

pas 'abrām be lut goft:« mā bā ham fāmil hastim va chupānān to nabāyad bā chupānāne man 'ekhtelāf dāshte bāshand.

So Abram said to Lot: "We are related, and your shepherds should not be at odds with my shepherds."

9 پس‌ بیا از هم ‌جدا شویم‌. تو هر قسمت ‌از زمین ‌را كه‌ می‌خواهی انتخاب ‌كن‌. تو به‌ یک ‌طرف‌ برو و من‌ به ‌طرف ‌دیگر.»

pas biyā 'az ham jodā shavim. to har ghesmat 'az zamin rā ke mikhāhi 'entekhāb kon. to be yek taraf boro va man be tarafe digar.».

So let's separate. You can choose any part of the earth you want. You go to one side and I go to the other side.

Lot Proceeds toward Sodom

10 لوط‌ خوب‌ به ‌اطراف‌ نگاه‌ كرد و دید كه ‌تمام‌ دشت ‌اردن‌ و تمام ‌راه‌ صوغر مانند باغ‌ خداوند و یا مانند زمین‌ مصر، آب‌ فراوان ‌دارد. (این‌ قبل‌ از آن ‌بود كه خداوند شهرهای سدوم‌ و غموره‌ را خراب كند.)

lut khub be 'atrāfe negāh kard va did ke tamāme dashte 'ordon va tamāme rāhe sughar mānande bāghe khodāvand va yā mānande zamine mesr, 'ābe farāvān dārad. ( 'in ghabl 'az 'ān bud ke khodāvande shahrhāye sedum va ghamure rā kharāb konad. ).

Lot took a good look around and saw that the whole plain of Jordan and the whole road of Sughur have abundant water like God's garden or like the land of Egypt. (This was before God destroyed the cities of Sodom and Gomorrah.)

11 بنابراین ‌لوط‌ تمام‌ دشت ‌اردن‌ را برای خود انتخاب‌ كرد و به‌ طرف ‌شرق ‌حركت‌ كرد و به‌ این ‌ترتیب‌ این ‌دو نفر از هم‌ جدا شدند.

banābar'in lut tamāme dashte 'ordon rā barāye khod 'entekhāb kard va be tarafe shargh harekat kard va be 'in tartib 'in do nafar 'az ham jodā shodand.

Therefore, Lot chose the entire Jordan plain for himself and moved towards the east, and in this way, these two people were separated.

12 اَبرام ‌در سرزمین ‌كنعان ‌ماند و لوط ‌در بین‌ شهرهای دشت‌ اردن‌ تا نزدیک‌ سدوم‌ ساكن‌ شد.

'abrām dar sarzamine kan'ān mānd va lut dar beyne shahrhāye dashte 'ordon tā nazdike sedum sāken shod.

Abram stayed in the land of Canaan and Lot settled among the cities of the Jordan plain until near Sodom.

13 مردم ‌این ‌شهر بسیار شریر بودند و به ضد خداوند گناه ‌می‌كردند.

mardom 'in shahr besiyār sharir budand va be zedde khodāvand gonāh mikardand.

The people of this city were very wicked and sinned against God.

God Renews the Promise to Abram

14 بعد از اینکه ‌لوط ‌آنجا را ترک ‌كرد، خداوند به ‌اَبرام ‌فرمود: «از همان ‌جایی‌ كه‌ هستی خوب ‌به‌ همهٔ اطراف‌ نگاه‌ كن‌.

ba'd 'az 'inke lut 'ānjā rā tark kard, khodāvand be 'abrām farmud:« 'az hamān jāyi ke hastiye khub be hame 'atrāfe negāh kon.

After Lot left there, God said to Abram: "Take a good look at everything around you from where you are.

15 من‌ تمام‌ سرزمینی را كه ‌می‌بینی برای همیشه ‌به ‌تو و به‌ نسل‌ تو خواهم‌ داد.

man tamāme sarzamini rā ke mibini barāye hamishe be to va be nasle to khāham dād.

I will give all the land that you see to you and to your descendants forever.

16 من ‌نسلهای بسیاری به‌ تو خواهم‌ بخشید به طوری كه ‌كسی نتواند همهٔ آنها را بشمارد. شمارش آنها مثل ‌شمارش ‌غبار زمین‌ خواهد بود.

man naslhāye besiyāri be to khāham bakhshid be tori ke kasi natavānad hame 'ānhā rā beshomārad. shomāreshe 'ānhā mesle shomāreshe ghobār zamin khāhad bud.

I will give you many generations so that no one can count them all. Counting them will be like counting the dust of the earth.

17 حال برو و تمام‌ سرزمین ‌را ببین ‌زیرا من‌ همهٔ آن را به ‌تو خواهم‌ داد.»

hāl boro va tamāme sarzamin rā bebin zirā man hame 'ān rā be to khāham dād.».

Now go and see the whole land, for I will give it all to you."

18 پس‌ اَبرام‌ كوچ‌ كرد و اردوی خود را نزدیک ‌بلوطستان ‌ممری كه ‌در حبرون ‌است‌، بنا كرد و در آنجا قربانگاهی برای خداوند ساخت‌.

pas 'abrām kuch kard va 'orduye khod rā nazdike bolutstān momeri ke dar hebryun 'ast, banā kard va dar 'ānjā ghorbānegāhi barāye khodāvand sākht.

So Abram moved and set up his camp near Mamri's oak grove in Hebron and built an altar for God there.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.