وقتی خدا به ابرام میگوید کشور و خانوادهاش را ترک کن، یعنی چه؟

وقتی خدا به ابرام میگوید که کشورش، بستگانش و خانه پدرش را ترک کند، این فراخوانی است برای شروعی تازه با خدا در مرکز. ابرام از مکانی که با عبادت دروغین و آسایش های آشنا مشخص شده است خارج می شود تا بتواند بر اساس کلام و وعده های خدا زندگی کند. حتی به او نمی گویند دقیقا کجا می رود، فقط خدا زمین را به او نشان می دهد. این می آموزد که پیروی از خدا اغلب به معنای رها کردن اوراق بهادار قدیمی و اعتماد قدم به قدم به او است، حتی زمانی که مسیر مشخص نیست.

وعده ای که خداوند در این قسمت به ابرام می دهد چیست؟

خداوند چندین وعده مرتبط به ابرام می دهد. او می گوید که از ابرام قومی بزرگ خواهد ساخت، او را برکت خواهد داد و نام او را بزرگ خواهد کرد. ابرام خود مایه برکت خواهد بود، به طوری که برکت دهندگان او را برکت می دهند و لعنت کنندگان او را لعنت می کنند. خداوند همچنین وعده داده است که سرزمین کنعان را به فرزندان ابرام خواهد داد. گستردهترین وعده این است که در ابرام همه خانوادههای زمین برکت خواهند داشت و به نعمتی در آینده اشاره میکند که بسیار فراتر از خانواده و زمان خودش است.

چگونه همه خانواده های زمین در آبرام برکت دارند؟

کلمات «در تو همه خانوادههای زمین برکت خواهند یافت» نشان میدهد که نقشه خدا از طریق ابرام فقط درباره یک قوم نیست، بلکه درباره کل جهان است. از طریق خط ابرام، مردم برای خدا، و به مرور زمان منجی موعود جدا می شوند. برکتی که در آدم از دست رفت، از طریق نجات دهنده ای که از نسل ابرام می آید، بازیابی می شود. بنابراین، مردم از هر خانواده و ملتی که به این موعود اعتماد دارند، در برکتی که با دعوت و وعده خدا به ابرام آغاز شد، سهیم هستند.

چرا ابرام به مصر رفت و آیا این اشتباه بود؟

ابرام به مصر رفت زیرا در سرزمینی که خدا او را رهبری کرده بود قحطی شدیدی بود. این قطعه این را به عنوان یک آزمایش سخت برای ایمان او نشان می دهد که بلافاصله پس از اطاعت او انجام می شود. متن به وضوح نمی گوید که این حرکت خود گناه بوده است، اما نشان می دهد که ایمان او ضعیف شده است. او سرزمین موعود را به دلیل گرسنگی ترک می کند و در مصر ترس او را به مخفی کردن ازدواج خود می کشاند. این داستان به ما یادآوری میکند که قوم خدا حتی پس از اطاعت از او میتوانند با مشکلات جدیدی روبرو شوند و همچنان باید به مراقبت او اعتماد کنند.

چرا ابرام گفت که سرای خواهر او در مصر است؟

ابرام می ترسید که مصریان او را بکشند تا سرای را بگیرند، زیرا او بسیار زیبا بود. برای محافظت از خود از او خواست که بگوید خواهرش است. این نیمه حقیقت برای حفظ امنیت او بود، اما سارای را در معرض خطر قرار داد و نشان داد که اعتماد ضعیفی به وعده خدا برای محافظت و دادن فرزندان به او دارد. این متن بی سر و صدا این را به عنوان یک انتخاب ناقص آشکار می کند. با این حال، خدا وارد می شود، بلاهایی را بر خانه فرعون می فرستد و مطمئن می شود که سارای دست نخورده بازگردانده می شود. این هم ضعف انسانی و هم حمایت وفادارانه خدا را نشان می دهد.

مفهوم ساختن مذبح توسط ابرام و خواندن نام خداوند چیست؟

وقتی ابرام در کنعان قربانگاههایی میسازد و نام خداوند را میخواند، آشکارا در زمینی که خدا به او وعده داده بود، خدا را پرستش میکند. محراب نشانه ای آشکار از تعلق او به خدای حقیقی است و از بت های اطراف خود جدا شده است. فراخواندن خداوند به این معنی است که او در حال دعا، اعتماد و اعتراف به نام خدا در حضور دیگران است. او با اینکه در میان کنعانیان غریبه است، سرزمین را با عبادت مشخص می کند و نشان می دهد که سفر او فقط برای زمین و برکت نیست، بلکه برای شناخت و تکریم خداوند است.

این قسمت در مورد شخصیت و محافظت خدا چه می آموزد؟

این قسمت خدا را به عنوان کسی که دعوت، هدایت و محافظت می کند نشان می دهد. او اولین قدم را با فراخوانی ابرام برمی دارد و وعده های بزرگی را به آن دعوت می دهد. او همچنان با ابرام صحبت میکند تا ایمانش را تقویت کند، حتی زمانی که زمین از کنعانیان پر شده است. در مصر، هنگامی که ترس ابرام او را به نقشه ای بد سوق می دهد، خدا همچنان از سارای محافظت می کند و از طاعون استفاده می کند تا فرعون را از گناه بیشتر باز دارد. سپس خدا می بیند که ابرام، همسرش و همه کالاهایش به سلامت فرستاده می شوند. وفاداری خدا حتی زمانی که بنده او لغزش می کند پابرجاست.

آبرام در این داستان کیست و چرا اهمیت دارد؟

ابرام مردی است که خداوند از سرزمین مادری خود فرا می خواند تا کار جدیدی را در جهان آغاز کند. او در هفتاد و پنج سالگی کشور، اقوام و خانه پدری را ترک می کند، زیرا خداوند به او دستور داده است. خداوند وعده می دهد که او را ملتی بزرگ قرار دهد، او را برکت دهد و به وسیله او به همه خانواده های زمین برکت دهد. ابرام از این جهت مهم است که او آغازگر قومی است که به خدا تعلق دارند و منجی موعود از نسل او خواهد آمد. زندگی او به تصویر اولیه راه رفتن با ایمان به کلام خدا تبدیل می شود.

اطاعت و شکست های ابرام در این قسمت چگونه می تواند در زندگی من صدق کند؟

داستان آبرام نشان می دهد که ایمان واقعی هم اطاعت می کند و هم گاهی تزلزل می کند. او به ندای سخت خدا برای ترک همه چیز آشنا پاسخ می دهد، حتی بدون اینکه مقصد نهایی خود را بداند. این ما را تشویق میکند که به رهبری خدا بله بگوییم، حتی زمانی که فقط مرحله بعدی را میبینیم. با این حال در مصر، ترس او را به مخفی کردن حقیقت و به خطر انداختن سارای سوق می دهد. این به ما یادآوری می کند که مؤمنان می توانند لغزش کنند، اما خدا آنها را رها نمی کند. ما میتوانیم یاد بگیریم که عمیقتر به وعدههای خدا اعتماد کنیم و وقتی میبینیم ترسهایمان بر انتخابهایمان شکل میدهند، به او بازگردیم.

Gen.۱۲.۱

پیدایش ۱۲:۱

TPV خدا

خداوند به ‌اَبرام ‌فرمود: «وطن‌ خود، بستگانت‌ و خانهٔ پدری خود را ترک‌ كن ‌و به ‌طرف‌ سرزمینی كه ‌به ‌تو نشان‌ می‌دهم‌ برو.

The Call of Abram

۱ خداوند به ‌اَبرام ‌فرمود: «وطن‌ خود، بستگانت‌ و خانهٔ پدری خود را ترک‌ كن ‌و به ‌طرف‌ سرزمینی كه ‌به ‌تو نشان‌ می‌دهم‌ برو.

۲ من ‌به ‌تو قومی كثیر خواهم‌ داد و آنان ‌ملّتی بزرگ‌ خواهند شد. من ‌تو را بركت ‌خواهم ‌داد و نام تو مشهور و معروف ‌خواهد شد، لذا تو خودت‌ مایهٔ بركت‌ خواهی بود.

man be to ghomi kasir khāham dād va 'ānān mellati bozorg khāhand shod. man to rā barekat khāham dād va nāme to mashhur va ma'ruf khāhad shod, lezā to khodat māye barekat khāhi bud.

I will give you many people and they will become a great nation. I will bless you and your name will become famous, so you will be a source of blessing.

۳ «به‌ کسانی‌‌که ‌تو را بركت‌ دهند، بركت‌ خواهم ‌داد.

« be kesānike to rā barekat dahand, barekat khāham dād.

امّا به‌ کسانی‌‌که ‌تو را لعنت ‌كنند، لعنت ‌خواهم ‌كرد،

'ammā be kesānike to rā la'nat konand, la'nat khāham kard,.

و به‌ وسیلهٔ تو همهٔ ملّتها را بركت‌ خواهم‌ داد.»

va be vasile to hame maltehā rā barekat khāham dād.».

"I will bless those who bless you. But I will curse those who curse you, and through you I will bless all nations.

۴ همان‌طور كه ‌خداوند فرموده‌ بود، هنگامی كه‌ اَبرام‌ هفتاد و پنج ‌سال‌ داشت‌ از حرّان ‌خارج‌ شد. لوط ‌هم‌ همراه ‌او بود.

hamāntur ke khodāvand farmude bud, hengāmi ke 'abrām haftād va panj sāl dāsht 'az harrān khārej shod. lut ham hamrāhe 'u bud.

As God had said, when Abram was seventy-five years old, he left Harran. Lot was also with him.

۵ اَبرام ‌زن‌ خود سارای و لوط‌-پسر برادرش- و تمام ‌دارایی و غلامانی را كه‌ در حرّان ‌به‌ دست‌ آورده ‌بود، با خود برد و آنها به ‌طرف‌ سرزمین ‌كنعان ‌حركت‌ كردند.

'abrām zane khod sārāye va lut - pesare barādarash - va tamāme dārāyi va gholāmāni rā ke dar harrān be dast 'āvarde bud, bā khod bord va 'ānhā be tarafe sarzamine kan'ān harekat kardand.

وقتی‌ آنها به ‌سرزمین‌ كنعان ‌رسیدند،

vaghti 'ānhā be sarzamine kan'ān residand,.

Abram took his wife Sarai and Lot - his brother's son - and all the property and slaves he had acquired in Harran with him, and they moved towards the land of Canaan. When they reached the land of Canaan,

۶ اَبرام ‌در آنجا گشت ‌تا به ‌درخت‌ مقدّس‌ موره‌ در زمین ‌شكیم ‌رسید. (در آن‌ موقع ‌كنعانیان ‌هنوز در آن‌ سرزمین ‌زندگی می‌كردند.)

'abrām dar 'ānjā gasht tā be derakhte moghaddase mure dar zamin shakim resid. ( dar 'ān moghe' kan'āniyān hanuz dar 'ān sarzamin zendegi mikardand. ).

Abram wandered there until he reached the sacred tree of Moreh in the land of Shechem. (At that time, the Canaanites were still living in that land.)

۷ خداوند به‌ اَبرام‌ ظاهر شد و به ‌او فرمود: «این‌ سرزمینی است‌ كه ‌من ‌به‌ نسل ‌تو می‌دهم‌.» پس ‌اَبرام‌ در آنجا كه‌ خداوند خود را بر او ظاهر كرده‌ بود، قربانگاهی بنا كرد.

khodāvand be 'abrām zāher shod va be 'u farmud:« 'in sarzamini 'ast ke man be nasle to midaham.» pas 'abrām dar 'ānjā ke khodāvande khod rā bar 'u zāher karde bud, ghorbānegāhi banā kard.

God appeared to Abram and said to him: "This is the land that I will give to your descendants." So Abram built an altar where God had revealed himself to him.

۸ بعد از آن ‌او حركت‌ کرده‌ به ‌طرف ‌تپّه‌های شرقی شهر بیت‌ئیل ‌رفت‌ و اردوی خود را بین ‌بیت‌ئیل‌ در مغرب‌ و عای در مشرق ‌بنا كرد. در آنجا نیز قربانگاهی برای خداوند بنا كرد و خداوند را پرستش‌ نمود.

ba'd 'az 'ān 'u harekat karde be tarafe tappehāye sharghiye shahr bite'il raft va 'orduye khod rā beyne bite'il dar maghreb va 'āye dar mashregh banā kard. dar 'ānjā niz ghorbānegāhi barāye khodāvand banā kard va khodāvand rā parastesh nemud.

After that, he moved to the eastern hills of the city of Bethel and set up his camp between Bethel in the west and Ai in the east. There he also built an altar for God and worshiped God.

۹ او دوباره ‌از آنجا به‌ جای دیگر كوچ‌ كرد و به‌ جنوب ‌كنعان ‌رفت‌.

'u dobāre 'az 'ānjā be jāye digar kuch kard va be jonube kan'ān raft.

He moved again from there to another place and went to the south of Canaan.

Abram and Sarai in Egypt

۱۰ امّا در كنعان‌ قحطی بسیار شدیدی شده ‌بود. به‌ همین ‌علّت‌، اَبرام ‌باز هم‌ به ‌طرف‌ جنوب ‌رفت ‌تا به‌ مصر رسید تا برای مدّتی در آنجا زندگی كند.

'ammā dar kan'ān ghahti besiyār shadidi shode bud. be hamin 'ellat, 'abrāme bāz ham be tarafe jonub raft tā be mesr resid tā barāye moddati dar 'ānjā zendegi konad.

But there was a severe famine in Canaan. For this reason, Abram went south again until he reached Egypt to live there for a while.

۱۱ وقتی به‌ مرز مصر رسیدند، اَبرام ‌به‌ زن‌ خود سارای گفت‌: «می‌دانم ‌كه ‌تو زن‌ زیبایی هستی‌،

vaghti be marze mesr residand, 'abrām be zane khod sārāye goft:« midānam ke to zan zibāyi hasti,.

When they reached the border of Egypt, Abram said to his wife Sarai: "I know that you are a beautiful woman.

۱۲ پس‌، وقتی مصریان‌ تو را با من‌ ببینند و بفهمند كه‌ تو همسر من‌ هستی‌، به ‌همین ‌دلیل ‌مرا می‌كشند و تو را زنده ‌نگاه ‌می‌دارند.

pas, vaghti mesriyāne to rā bā man bebinand va befahmand ke to hamsare man hasti, be hamin dalil marā mikeshand va to rā zende negāh midārand.

So, when the Egyptians see you with me and realize that you are my wife, they will kill me for this reason and keep you alive.

۱۳ پس ‌به آنها بگو كه ‌تو خواهر من‌ هستی‌ تا به‌خاطر تو مرا نكشند و با من ‌به ‌خوبی رفتار كنند.»

pas be 'ānhā begu ke to khāhare man hasti tā bekhātere to marā nakeshand va bā man be khubi raftār konand.».

So tell them that you are my sister so that they will not kill me because of you and treat me well."

۱۴ وقتی اَبرام ‌از مرز گذشته‌ به ‌مصر داخل ‌شد، مصریان‌ دیدند كه‌ همسر او زیباست‌.

vaghti 'abrām 'az marze gozashte be mesr dākhel shod, mesriyān didand ke hamsare 'u zibāst.

When Abram crossed the border and entered Egypt, the Egyptians saw that his wife was beautiful.

۱۵ بعضی از درباریان‌ سارای را دیده‌ و از زیبایی او به‌ فرعون‌ خبر دادند، پس او را به‌ کاخ فرعون‌ بردند.

ba'zi 'az darbāriyāne sārāye rā dide va 'az zibāyiye 'u be fer'on khabar dādand, pas 'u rā be kākhe fer'on bordand.

Some courtiers saw Sarai and told Pharaoh about her beauty, so they took her to Pharaoh's palace.

۱۶ پادشاه‌ به‌ خاطر سارای‌، با اَبرام‌ بسیار خوب ‌رفتار كرد و به ‌او گلّه‌های گوسفند و بُز و گاو و الاغ ‌و شتر و غلامان‌ زیادی بخشید.

pādeshāh be khātere sārāye, bā 'abrām besiyār khub raftār kard va be 'u gallehāye gusfand va boz va gāv va 'olāgh va shotor va gholāmāne ziyādi bakhshid.

The king treated Abram very well because of Sarai and gave him flocks of sheep, goats, cows, donkeys, camels and many slaves.

۱۷ امّا به‌ خاطر اینكه ‌فرعون، سارای -‌زن‌ اَبرام- را گرفته‌ بود، خداوند بلاهایی سخت ‌بر او و بر كسانی‌كه‌ در دربار او بودند، فرستاد.

'ammā be khāter 'inke fer'on, sārāye - zane 'abrām - rā gerefte bud, khodāvande balāhāyi sakht bar 'u va bar kesānike dar darbāre 'u budand, ferestād.

But because Pharaoh had taken Sarai -Abram's wife-, God sent severe plagues on him and on those who were in his court.

۱۸ پس فرعون‌ به‌ دنبال ‌اَبرام ‌فرستاد و از او پرسید: «این‌ چه‌ كاری بود كه ‌كردی‌؟ چرا به ‌من‌ نگفتی كه ‌این ‌زن ‌همسر توست‌؟

pas fer'on be donbāle 'abrām ferestād va 'az 'u porsid:« 'in che kāri bud ke kardi? cherā be man nagofti ke 'in zan hamsar tost?.

So Pharaoh sent for Abram and asked him: "What did you do?" Why didn't you tell me that this woman is your wife?

۱۹ چرا گفتی كه‌ او خواهر توست ‌و گذاشتی من‌ او را به ‌همسری خود بگیرم‌؟ این‌ زن‌ توست‌، او را بردار و از اینجا برو.»

cherā gofti ke 'u khāhar tost va gozāshti man 'u rā be hamsariye khod begiram? 'in zan tost, 'u rā bardār va 'az 'injā boro.».

Why did you say that she is your sister and let me marry her? This is your wife, take her and leave here."

۲۰ فرعون ‌به ‌نوكران‌ خود دستور داد و آنها اَبرام‌ را با زنش ‌و هرچه ‌داشت ‌برده ‌از مصر بیرون ‌كردند.

fer'on be nokarāne khod dastur dād va 'ānhā 'abrām rā bā zanash va harche dāsht borde 'az mesr birun kardand.

Pharaoh ordered his servants and they took Abram with his wife and everything he had as slaves out of Egypt.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.