مردمی که شهر و برج را در بابل می ساختند چه گناهی داشتند؟

مردم بابل فقط برای سرپناه نمی ساختند. آنها با هم توافق کردند که یک شهر و یک برج بسیار مرتفع بسازند تا بتوانند نامی برای خود دست و پا کنند و از پراکنده شدن بر روی زمین جلوگیری کنند. خدا به مردم گفته بود که زمین را پر کنند، اما آنها امنیت، شهرت و اتحاد را بر اساس شرایط خود انتخاب کردند. نقشه آنها نشان دهنده غرور و میل به بزرگ بودن بدون گوش دادن به خدا بود. مشکل آجر و ساختمان نبود، بلکه دلی مغرور بود که جلال انسان را بر خواست خدا مقدم داشت.

چرا خداوند زبان مردم بابل را اشتباه گرفته است؟

خدا دید که مردم در یک نقشه غرور آفرین متحد شدند که او را کنار زد. با یک زبان، آنها میتوانستند در پروژههایی که فرمان او را برای گسترش بر روی زمین نادیده میگرفتند، به یکدیگر بپیوندند. خداوند با بهم ریختن زبانشان اتحاد غرورشان را در هم شکست و برج را متوقف کرد و آنها را وادار به پراکندگی کرد. این قضاوت در مورد شورش آنها بود، اما همچنین یک حد عاقلانه برای اینکه غرور آنها تا کجا می تواند پیش برود. این نشان داد که خداوند بر برنامه های بشری و حتی بر گفتار و ملت ها حکومت می کند.

معنی نام بابل در این قسمت چیست؟

این مکان بابل نامیده می شود زیرا خداوند در آنجا زبان تمام زمین را "معروف" یا درهم می کند. مردم خواستار نامی بودند که برای آنها شکوه و شهرت ماندگار به ارمغان بیاورد، اما نامی که آنها دریافت کردند باعث سردرگمی شد، نه افتخار. این نام یادآوری میشود که وقتی مردم متحد میشوند تا علیه راههای خدا فشار بیاورند، برنامههایشان به بینظمی ختم میشود. چیزی که امیدوار بودند آنها را در کنار هم نگه دارد، در عوض نقطه ای شد که خداوند آنها را از آنجا بر روی زمین پراکنده کرد.

داستان بابل چگونه حاکمیت خدا را بر نقشه های بشر نشان می دهد؟

در داستان، مردم شهر و برجی را برای رسیدن به بهشت، تضمین آینده و نام خود برنامه ریزی می کنند. آنها قوی و متحد به نظر می رسند، اما خدا فقط باید «پایین بیاید» و گفتار آنها را تغییر دهد تا کل پروژه متوقف شود. طراحی عالی آنها با یک کلمه از او فرو می ریزد. این نشان میدهد که هر چقدر هم که برنامههای انسان قوی یا هوشمندانه به نظر میرسند، نمیتوانند آنچه را که خدا گفته است نادیده بگیرند. خدا محدودیت ها را تعیین می کند، غرور را قضاوت می کند و تاریخ را به سمت اهداف خود هدایت می کند.

چرا نسلهای سام تا ابرام بعد از داستان بابل گنجانده شدهاند؟

پس از بیان اینکه چگونه خدا ملتها را در بابل پراکنده کرد، این گذرگاه یک خط خانوادگی از سام تا ابرام را دنبال می کند. این نشان می دهد که در حالی که بسیاری از ملت ها تشکیل شده و زبان ها تقسیم شده اند، خدا هنوز از طریق یک خط خاص کار می کند. شجره نامه زمان پس از سیل را به داستان بعدی ابرام پیوند می دهد. این ما را آماده میکند تا ببینیم خدا چگونه از طریق این مرد و خانوادهاش عمل خواهد کرد، حتی پس از شکست نقشههای انسانی در بابل. این نشان می دهد که هدف خدا در طول تاریخ ادامه دارد.

تارا، ابرام، سارای و لوط در این قسمت چه کسانی هستند؟

تارا پدر ابرام، ناهور و هاران است. آبرام بعداً به شخصیت اصلی داستان بعدی تبدیل می شود. سارای همسر ابرام است و در متن ذکر شده که او نازا است و فرزندی ندارد که بعداً اهمیت پیدا می کند. هاران، پسر دیگر تارا، در سرزمین خود می میرد، اما پدر لوط است. سپس لوط با ابرام سفر می کند. این افراد گروه خانوادگی کوچکی را تشکیل می دهند که خداوند پس از پراکندگی ملت ها از آنها استفاده خواهد کرد و توجه خود را به یک خانواده در سراسر جهان نشان می دهد.

چرا تارا خانواده خود را از اور به سوی سرزمین کنعان برد؟

این قسمت میگوید تارا ابرام، سارای و لوط را از اور کلدانیها خارج کرد تا به سرزمین کنعان بروند، اگرچه آنها توقف کردند و در هاران ساکن شدند. تارا، به عنوان رئیس خانواده، به عنوان کسی که این حرکت را رهبری کرد، نامیده می شود، حتی اگر دعوت خداوند به ابرام بود. این حرکت جدایی از وطن قدیمی و راههای آن را آغاز میکند و به سرزمینی اشاره میکند که خدا بعداً به خانواده آبرام داد. این نشان می دهد که خدا به آرامی این خانواده را به سمت هدف خود می چرخاند.

این قسمت در مورد غرور انسان و پاسخ خدا چه می آموزد؟

سازندگان بابل نشان می دهند که چگونه غرور انسانی می تواند رشد کند وقتی مردم به قدرت، تعداد و مهارت خود اعتماد کنند. آنها با تلاش خود به دنبال امنیت، شهرت و حتی خود بهشت هستند. پاسخ خدا این است که با یک عمل ساده قضاوت، نقشه های آنها را به باد می دهد. پراکندگی، زبانهای جدید و برج ناتمام همه هشدار میدهند که نقشههای غرورآفرین علیه خدا شکست خواهند خورد. در همان زمان، شجره نامه آرام و حرکت خانواده آبرام نشان می دهد که هدف صبورانه خدا ادامه خواهد داشت، حتی زمانی که غرور انسان مورد قضاوت قرار گیرد.

Gen.11.1

پیدایش 11:1

TPV

در آن ‌زمان‌ مردم ‌سراسر جهان ‌فقط ‌یک ‌زبان ‌داشتند و كلمات ‌آنها یكی بود.
dar 'ān zamān mardom sarāsare jahān faghat yek zabān dāshtand va kalemāte 'ānhā yeki bud.
At that time, people all over the world had only one language and their words were the same.

The Tower of Babel

1 در آن ‌زمان‌ مردم ‌سراسر جهان ‌فقط ‌یک ‌زبان ‌داشتند و كلمات ‌آنها یكی بود.
dar 'ān zamān mardom sarāsare jahān faghat yek zabān dāshtand va kalemāte 'ānhā yeki bud.
At that time, people all over the world had only one language and their words were the same.

2 وقتی‌که ‌از مشرق ‌كوچ ‌می‌كردند، به دشت ‌همواری در سرزمین‌ شنعار رسیدند و در آنجا ساكن‌ شدند.

vaghtike 'az mashregh kuch mikardand, be dashte hamvāri dar sarzamine shanno'ār residand va dar 'ānjā sāken shodand.

When they migrated from the east, they reached a flat plain in the land of Shanar and settled there.

3 آنها به‌ یكدیگر گفتند: «بیایید خشت ‌بزنیم ‌و آنها را خوب‌ بپزیم‌.» آنها به ‌جای سنگ‌، آجر، و به ‌جای گچ‌، قیر داشتند.

'ānhā be yekdigar goftand:« biyāyid khesht bezanim va 'ānhā rā khub bepazim.» 'ānhā be jāye sang, 'ājor, va be jāye gach, ghir dāshtand.

They said to each other: "Let's make clay and bake them well." They had bricks instead of stone, and bitumen instead of plaster.

4 پس‌ به‌ یكدیگر گفتند: «بیایید شهری برای خود بسازیم ‌و بُرجی بنا كنیم ‌كه ‌سرش‌ به‌ آسمان ‌برسد و به‌ این ‌وسیله ‌نام ‌خود را مشهور ‌بسازیم‌. مبادا در روی زمین‌ پراكنده‌ شویم‌.»

pas be yekdigar goftand:« biyāyid shahri barāye khod besāzim va borji banā konim ke sarash be 'āsemān berasad va be 'in vasile nāme khod rā mashhur besāzim. mabādā dar ruye zamin parākande shavim.».

So they said to each other: "Let's build a city for ourselves and build a tower whose head reaches the sky and thus make our name famous. Lest we be scattered on the earth."

5 بعد از آن‌، خداوند پایین‌ آمد تا شهر و بُرجی را كه‌ آن‌ مردم‌ ساخته ‌بودند، ببیند.

ba'd 'az 'ān, khodāvand pāyin 'āmad tā shahr va borji rā ke 'ān mardom sākhte budand, bebinad.

After that, God came down to see the city and the tower that those people had built.

6 آنگاه‌ فرمود: «حال دیگر تمام ‌این‌ مردم‌، یكی هستند و زبانشان‌ هم‌ یكی است‌. این ‌تازه اول كار آنهاست ‌و هیچ‌ كاری نیست‌ كه ‌انجام‌ آن‌ برای آنها غیر ممكن ‌باشد.

'āngāh farmud:« hāle digar tamāme 'in mardom, yeki hastand va zabāneshān ham yeki 'ast. 'in tāze 'avvale kār 'ānhāst va hich kāri nist ke 'anjāme 'ān barāye 'ānhā gheyr momken bāshad.

Then he said: "Now all these people are one and their language is the same. This is just their first job and there is nothing that is impossible for them to do.

7 پس‌ ‌پایین‌ برویم ‌و وحدت ‌زبان‌ آنها را از بین‌ ببریم ‌تا زبان ‌یكدیگر را نفهمند.»

pas pāyin beravim va vahdate zabāne 'ānhā rā 'az beyn bebarim tā zabāne yekdigar rā nafahmand.».

So let's go down and destroy the unity of their language so that they don't understand each other's language.

8 پس‌ خداوند آنها را در سراسر روی زمین ‌پراكنده‌ كرد و آنها نتوانستند آن ‌شهر را بسازند.

pas khodāvande 'ānhā rā dar sarāsare ruye zamin parākande kard va 'ānhā natavānestand 'ān shahr rā besāzand.

So God scattered them all over the earth and they could not build that city.

9 اسم آن ‌شهر را بابل‌ گذاشتند، چونكه‌ خداوند در آنجا وحدت‌ زبان‌ تمام‌ مردم‌ را از بین ‌برد و آنها را در سراسر روی زمین‌ پراكنده ‌كرد.

'esme 'ān shahr rā bābol gozāshtand, chonke khodāvand dar 'ānjā vahdate zabāne tamāme mardom rā 'az beyn bord va 'ānhā rā dar sarāsare ruye zamin parākande kard.

They named that city Babylon, because God destroyed the unity of the language of all the people there and scattered them all over the earth.

Genealogy from Shem to Abram

10 اینها فرزندان‌ سام‌ بودند: دو سال ‌بعد از توفان‌، وقتی كه‌ سام ‌صد ساله ‌بود، پسرش ‌ارفكشاد به دنیا آمد.

'inhā farzandāne sām budand: do sāle ba'd 'az tufān, vaghti ke sām sad sāle bud, pesarash 'arfakkoshād be donyā 'āmad.

These were Sam's children: two years after the flood, when Sam was a hundred years old, his son Arfakshad was born.

11 بعد از آن ‌پانصد سال‌ دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران ‌دیگر شد.

ba'd 'az 'ān pānsad sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another five hundred years and had other sons and daughters.

12 وقتی ارفكشاد سی و پنج‌ ساله بود، پسرش‌ شالح به دنیا آمد.

vaghti 'arfakkoshād si va panj sāle bud, pesarash shāleh be donyā 'āmad.

When Arfakshad was thirty-five years old, his son Shaleh was born.

13 بعد از آن‌ چهارصد و سه‌ سال ‌دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران ‌دیگر شد.

ba'd 'az 'ān chāhārsad va se sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another four hundred and three years and had other sons and daughters.

14 وقتی شالح ‌سی ساله بود، پسرش ‌عابر به دنیا آمد.

vaghti shāleh si sāle bud, pesarash 'āber be donyā 'āmad.

When Shaleh was thirty years old, his son Abar was born.

15 بعد از آن‌ چهارصد و سه ‌سال‌ دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران ‌دیگر شد.

ba'd 'az 'ān chāhārsad va se sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another four hundred and three years and had other sons and daughters.

16 وقتی عابر سی و چهار ساله ‌بود، پسرش‌ فالج ‌به‌ دنیا آمد.

vaghti 'ābere si va chāhār sāle bud, pesarash fālej be donyā 'āmad.

When Abar was thirty-four years old, his son Falaj was born.

17 بعد از آن‌ چهارصد و سی سال‌ دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران ‌دیگر شد.

ba'd 'az 'ān chāhārsad va si sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another four hundred and thirty years and had other sons and daughters.

18 وقتی فالج‌ سی ساله‌ بود، پسرش ‌رعو به دنیا آمد.

vaghti fālej si sāle bud, pesarash ra'u be donyā 'āmad.

When Falaj was thirty years old, his son Rao was born.

19 بعد از آن‌ دویست‌ و نه‌ سال‌ دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران‌ دیگر شد.

ba'd 'az 'ān devist va noh sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another two hundred and nine years and had other sons and daughters.

20 وقتی رعو سی و دو ساله بود، پسرش ‌سروج به دنیا آمد.

vaghti ra'u si va do sāle bud, pesarash soruj be donyā 'āmad.

When Rao was thirty-two years old, his son Soroj was born.

21 بعد از آن‌ دویست‌ و هفت‌ سال‌ دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران‌ دیگر شد.

ba'd 'az 'ān devist va haft sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another two hundred and seven years and had other sons and daughters.

22 وقتی سروج ‌سی ساله ‌بود، پسرش ‌ناحور به دنیا آمد.

vaghti soruj si sāle bud, pesarash nāhvar be donyā 'āmad.

When Saroj was thirty years old, his son Nahor was born.

23 بعد از آن‌ دویست‌ سال ‌دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران‌ دیگر شد.

ba'd 'az 'ān devist sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived another two hundred years and had other sons and daughters.

24 وقتی ناحور بیست ‌و نه ‌ساله ‌بود، پسرش‌ تارح به دنیا آمد.

vaghti nāhvar bist va noh sāle bud, pesarash tāreh be donyā 'āmad.

When Nahor was twenty-nine years old, his son Tareh was born.

25 بعد از آن‌ صد و نوزده ‌سال‌ دیگر زندگی كرد و دارای پسران‌ و دختران ‌دیگر شد.

ba'd 'az 'ān sad va nuzdah sāle digar zendegi kard va dārāye pesarān va dokhtarāne digar shod.

After that, he lived for another hundred and nineteen years and had other sons and daughters.

26 بعد از اینکه تارح‌ هفتاد ساله ‌شد، پسران ‌او اَبرام‌، ناحور و هاران‌ به دنیا آمدند.

ba'd 'az 'inke tāreh haftād sāle shod, pesarāne 'u 'abrām, nāhvar va hārān be donyā 'āmadand.

After Terah was seventy years old, his sons Abram, Nahor and Haran were born.

Terah’s Descendants

27 اینها فرزندان‌ تارح ‌هستند: تارح‌ پدر اَبرام‌، ناحور و هاران ‌بود و هاران ‌پدر لوط‌ بود.

'inhā farzandāne tāreh hastand: tāreh pedar 'abrām, nāhvar va hārān bud va hārān pedar lut bud.

These are the children of Terah: Terah was the father of Abram, Nahor and Haran, and Haran was the father of Lot.

28 هاران ‌در زادگاه ‌خود در اوركلدانیان -‌هنگامی كه‌ هنوز پدرش‌ زنده‌ بود- مرد.

hārān dar zādgāhe khod dar 'orkaldāneyān - hengāmi ke hanuz pedarash zende bud - mord.

Haran died in his hometown in Orchaldanian - while his father was still alive.

29 اَبرام‌ با سارای ازدواج‌ كرد و ناحور با مِلكَه ‌دختر هاران‌ ازدواج ‌نمود. هاران ‌پدر یسكه ‌هم‌ بود.

'abrām bā sārāye 'ezdevāj kard va nāhvar bā malake dokhtar hārān 'ezdevāj nemud. hārān pedare yaskeye ham bud.

Abram married Sarai and Nahor married the queen of Haran. Haran was also the father of Yeske.

30 امّا سارای نازا بود و فرزندی به دنیا نیاورد.

'ammā sārāye nāzā bud va farzandi be donyā nayāvarad.

But Sarai was barren and did not give birth to a child.

31 تارح‌، پسرش ‌اَبرام‌ و نوه‌اش‌ لوط ‌پسر هاران ‌و عروسش ‌سارای زن ‌اَبرام‌ را برداشت‌ و با آنها از اور كلدانیان ‌به‌ طرف ‌سرزمین ‌كنعان‌ بیرون ‌رفت‌. آنها رفتند تا به‌ حرّان ‌رسیدند و در آنجا اقامت‌ كردند.

tāreh, pesarash 'abrām va nave'ash lut pesare hārān va 'arusash sārāye zane 'abrām rā bardāsht va bā 'ānhā 'az 'ur kaldāniyān be tarafe sarzamine kan'ān birun raft. 'ānhā raftand tā be harrān residand va dar 'ānjā 'eghāmat kardand.

Terah took his son Abram and his grandson Lot, the son of Haran, and his daughter-in-law Sarai, Abram's wife, and went out with them from Ur of the Chaldeans to the land of Canaan. They went until they reached Harran and stayed there.

32 تارح‌ در آنجا در سن‌ دویست‌ و پنج ‌سالگی مرد.

tāreh dar 'ānjā dar senne devist va panj sālegi mord.

He died there at the age of two hundred and five years.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.