چرا پولس می گوید که رسالت او از جانب انسان یا انسان نیست؟

پولس با تأکید بر اینکه او رسول است به این دلیل شروع میکند که عیسی مسیح و خدای پدر او را فراخواندهاند، نه به این دلیل که گروهی از مردم او را منصوب یا آموزش دادهاند. او گذشته خود را به عنوان یک جفا به خوانندگان یادآوری می کند و اینکه چگونه خدا او را به لطف تغییر داد و پسرش را بر او آشکار کرد. با این کار، پولس نشان می دهد که پیامی که می آورد یک ایده یا سنت انسانی نیست. این مستقیماً از جانب خدا می آید، بنابراین غلاطیان باید بالاتر از هر تعالیمی که شریعت را به انجیل می افزاید به آن گوش دهند.

منظور پولس از «انجیل دیگر» چیست و چرا آنقدر جدی است؟

وقتی پولس در مورد «انجیل دیگری» صحبت میکند، او در مورد پیامی صحبت میکند که با افزودن آثار شریعت به عنوان راهی برای درست بودن با خدا، خبر خوب واقعی درباره عیسی را تغییر میدهد. او می گوید که این در واقع اصلاً یک انجیل واقعی دیگر نیست، بلکه یک انجیل پیچیده است. برخی از مردم کلیساها را ناراحت می کردند، ختنه و رعایت قانون را تحت فشار قرار می دادند. پولس می گوید که هر کسی که پیامی متفاوت از پیامی را که قبلاً دریافت کرده است موعظه می کند، باید تحت لعنت خدا باشد، زیرا چنین تعالیمی مردم را از مسیح و فیض دور می کند.

این که شخص با اعمال شریعت عادل شمرده نمی شود، بلکه با ایمان به عیسی به چه معناست؟

پولس توضیح می دهد که با حفظ شریعت، هیچ کس با خدا برحق نیست، زیرا قانون اطاعت کامل را می طلبد و گناه ما را نشان می دهد. در عوض، شخص با اعتماد به عیسی مسیح و مرگ او برای گناهان، عادل شمرده میشود یا توسط خدا پذیرفته میشود. حتی یهودیانی که شریعت داشتند باید به مسیح ایمان می آوردند، زیرا «هیچ جسمی با اعمال شریعت عادل نخواهد شد.» این بدان معناست که جایگاه ما نزد خدا بر کار مسیح است نه عملکرد ما، بنابراین نمیتوانیم رعایت شریعت را به عنوان راهی برای کسب عدالت اضافه کنیم.

منظور پولس از وقتی که می گوید: "من با مسیح مصلوب شده ام" چیست؟

وقتی پولس میگوید: «من با مسیح مصلوب شدم»، او توضیح میدهد که با ایمان، با عیسی در مرگ او متحد میشود. زندگی قدیمی او تحت قانون، تلاش برای به دست آوردن عدالت، به پایان رسیده است. با این حال او هنوز زندگی می کند، اما اکنون مسیح است که در او زندگی می کند. زندگی ای که اکنون در بدنش زندگی می کند با ایمان به پسر خداست که او را دوست داشت و خود را برای او فدا کرد. این نشان می دهد که زندگی مسیحی از اتحاد با مسیح و اعتماد به او سرچشمه می گیرد، نه از تلاش برای حفظ شریعت برای جلب لطف.

چگونه ایمان ابراهیم به فرزندان خدا بودن در این قسمت مربوط می شود؟

پولس به ابراهیم به عنوان مثالی اشاره می کند که عادل شمرده شدن همیشه با ایمان بوده است. ابراهیم به خدا ایمان آورد و آن را به خاطر عدالت به او نسبت دادند. از این رو، پولس می گوید که کسانی که ایمان دارند فرزندان واقعی ابراهیم هستند. خدا وعده داد که همه ملتها در ابراهیم برکت خواهند یافت، و این وعده از طریق مسیح، «ذریت» ابراهیم می آید. بنابراین افرادی که به عیسی اعتماد دارند، چه یهودی و چه غیریهودی، فرزندان ابراهیم و وارثان وعده هستند، نه به دلیل رعایت شریعت، بلکه به دلیل ایمان.

این که شریعت استاد مدرسه ما بود تا ما را به مسیح برساند به چه معناست؟

پل می گوید که قانون مانند یک معلم یا سرپرست مدرسه عمل می کند. بر مردم نظارت میکرد و گناهانشان را به آنها نشان میداد، اما نمیتوانست کسی را زنده کند یا عادل کند. در عوض، با روشن ساختن نیاز ما به یک ناجی، راه را آماده کرد. هنگامی که مسیح آمد و ایمان به او آشکار شد، ایمانداران دیگر تحت آن سرپرست نیستند. نقش قانون به عنوان یک مربی پایان می یابد، زیرا اکنون مردم با ایمان عادل شمرده می شوند و فرزندان خدا در مسیح می شوند، نه خردسالان که تحت قوانین سخت شریعت نگه داشته می شوند.

چگونه مؤمنان می توانند هم در مسیح آزاد باشند و هم همچنان به محبت و خدمت فراخوانده شوند؟

پولس تعلیم می دهد که ایمانداران به آزادی فراخوانده شده اند، زیرا مسیح آنها را از یوغ شریعت و تلاش برای به دست آوردن عدالت آزاد کرده است. اما این آزادی دلیلی برای زندگی برای امیال گناه نیست. در عوض، آنها باید از آزادی خود برای خدمت به یکدیگر در عشق استفاده کنند. او قانون را در این فرمان خلاصه می کند: "همسایه خود را مانند خود دوست بدار." بنابراین آزادی مسیحی به معنای رهایی از اسارت شریعت و گناه است، تا به وسیله روح ما بتوانیم با خوشحالی دیگران را دوست داشته باشیم و به آنها کمک کنیم.

کارهای بدن و میوه روح در این قسمت چیست؟

پولس کارهای بدن را مواردی مانند گناه جنسی، بت پرستی، نفرت، حسادت، حملات خشم، مستی و رفتارهای مشابه فهرست می کند. او هشدار می دهد که کسانی که چنین کارهایی را انجام می دهند ملکوت خدا را به ارث نخواهند برد. در مقابل، ثمره روح عشق، شادی، صلح، صبر، مهربانی، نیکی، ایمان، ملایمت و خویشتن داری است. اینها صفاتی است که روح در کسانی که به مسیح تعلق دارند و بدن را با امیالش مصلوب کرده اند رشد می کند. در برابر چنین میوه هایی هیچ قانونی وجود ندارد که نشان دهد آنها کاملاً خدا را خشنود می کنند.

چرا پولس از داستان هاجر و سارا به عنوان تمثیل استفاده می کند؟

پولس داستان دو پسر ابراهیم را، یکی توسط کنیز هاجر و دیگری توسط زن آزاده سارا، می گیرد و از آن به عنوان تمثیلی برای توضیح دو راه ارتباط با خدا استفاده می کند. پسر کنیز عهد مرتبط با کوه سینا، اورشلیم زمینی و اسارت را به تصویر می کشد. پسر زن آزاد وعده، اورشلیم بالا و آزادی را به تصویر می کشد. منظور او این است که ایمانداران به مسیح مانند اسحاق، فرزندان موعود هستند و نباید خود را به اسارت شریعت بازگردانند.

به گفته پولس، ایمانداران چگونه باید به کسی که در یک عیب از او سبقت میگیرد، واکنش نشان دهند؟

پولس میگوید که اگر کسی در عیب و ایرادی مورد غلبه قرار گرفت، کسانی که روحانی هستند باید با روحیه فروتنی او را بازگردانند و مراقب باشند که خودشان در وسوسه نیفتند. این بدان معنی است که ما نباید برادر یا خواهری را که در حال مبارزه هستند، له کنیم یا نادیده بگیریم، بلکه به آرامی به آنها کمک کنیم تا به آنها برگردند. او همچنین به آنها می گوید که بارهای یکدیگر را تحمل کنند، که شریعت مسیح را برآورده می کند. در عین حال، هر فردی باید کار خود را بررسی کند و به یاد داشته باشد که بار خود را در پیشگاه خداوند به دوش خواهد کشید.

Gal.۱.۱

غلاطیان ۱:۱

TPV

از طرف پولس رسول كه رسالت خود را نه از جانب انسان و نه به وسیلهٔ كسی بلكه از طرف عیسی مسیح و خدای پدر كه مسیح را پس از مرگ زنده گردانید، به دست آورد.
'az tarafe pulese rasul ke resālate khod rā na 'az jānebe 'ensān va na be vasileye kasi balke 'az tarafe 'isā masih va khodāye pedar ke masih rā pas 'az marge zende gardānid, be dast 'āvard.
From the apostle Paul, who got his mission not from man or through anyone, but from Jesus Christ and God the Father who resurrected Christ after death.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.