چرا ابرام و لوط در این قسمت باید از هم جدا می شدند؟

ابرام و لوط از هم جدا می شوند زیرا خداوند به آنها نعمت زیادی داده است که زمین اطراف آنها نمی تواند گله ها و گله های آنها را با هم نگه دارد. خادمان آنها شروع به مشاجره می کنند و این نزاع در مقابل کنعانیان و فرزیانی که در آن سرزمین زندگی می کنند رخ می دهد. آبرام به جای اینکه اجازه دهد تنش بیشتر شود، صلح را انتخاب می کند. او لوط را دوست دارد و نمیخواهد بین آنها دعوا شود. بنابراین جدایی از روی عصبانیت نیست، بلکه به عنوان یک راه عاقلانه برای حفظ رابطه آنها و همچنین اجتناب از شهادت بد به کسانی است که آنها را تماشا می کنند.

چرا ابرام به لوط اجازه داد ابتدا زمین را انتخاب کند به جای اینکه خودش آن را بگیرد؟

ابرام می توانست زمین بهتری را برای خود مطالبه کند، زیرا خدا او را فرا خوانده بود و به او وعده هایی داده بود. در عوض، او به لوت میگوید که اول انتخاب کند و پیشنهاد میکند که راه مخالف را برود. آبرام این کار را انجام می دهد زیرا برای صلح و پیوند خانوادگی آنها بیشتر از زمین یا حقوق ارزش قائل است. او میگوید: «نباید نزاع رخ دهد... زیرا ما برادر هستیم.» او با کنار گذاشتن امتیاز خود، اعتماد می کند که خدا از او مراقبت خواهد کرد، هر چه لوط انتخاب کند. ایمان او به وعده خدا او را آزاد می کند تا سخاوتمند و فروتن باشد.

چه چیزی در دشت اردن جذاب بود و چرا انتخاب لوط مشکل ساز بود؟

دشت اردن بسیار جذاب به نظر می رسید، زیرا در مقایسه با باغ و حتی سرزمین غنی مصر، همه جا به خوبی آبیاری شده بود. لوط به بالا نگاه می کند، زیبایی و باروری آن را می بیند و همه آن دشت را برای خود انتخاب می کند. مشکل این است که او با دید و آسایش انتخاب می کند، نه با این که بپرسد چه چیزی باعث افتخار خداست. شهرهای آنجا، به ویژه سدوم، مملو از مردمانی است که به عنوان شریر و گناهکاران بزرگ در پیشگاه خداوند توصیف می شوند. لوط فکر میکند که دارد نوعی بهشت را به دست میآورد، اما در نزدیکی شرور اخلاقی عمیقی قرار میگیرد که بعداً باعث اندوه فراوان او میشود.

این که لوط «خیمه خود را به سوی سدوم زد» به چه معناست؟

وقتی این قسمت می گوید که لوط خیمه خود را به سمت سدوم زد، مسیر زندگی او را نشان می دهد. او در شهرهای دشت ساکن می شود و به سدوم نزدیک می شود، مکانی که به شرارت بسیار معروف است. او نقطه ای را انتخاب می کند که برای گله ها و ثروتش خوب به نظر می رسد، اما او را به افرادی نزدیک می کند که زندگیشان از خدا دور است. این عبارت نشان می دهد که این یک حرکت گام به گام به سمت خطر است. از نظر ظاهری، زمین شبیه باغ است، اما از نظر روحی مانند حرکت به سمت مشکل است. این هشداری است در مورد سوق دادن به سمت محیط گناه آلود به خاطر آسایش.

پس از ترک لوط به ابرام، خداوند چه وعده ای می دهد؟

پس از جدا شدن لوط از ابرام، خداوند دوباره با ابرام صحبت می کند. خداوند به او می گوید که چشمانش را بلند کند و به هر طرف نگاه کند، و قول می دهد که تمام سرزمینی که می بیند برای مدت بسیار طولانی از آن او و فرزندانش خواهد بود. خدا همچنین وعده داده است که فرزندان ابرام را به اندازه غبار زمین بسیار زیاد خواهد کرد که قابل شمارش نیست. سپس خدا به ابرام میگوید که در طول و عرض زمین قدم بزند تا نشانهای باشد که از آن او خواهد شد. این امر وعده قبلی را تجدید و تقویت می کند و نشان می دهد که نقشه خدا به ماندن لوط با ابرام بستگی ندارد.

چرا ابرام در این فصل دوباره مذبح میسازد؟

ابرام به محلی نزدیک بیتئیل که ابتدا در آنجا اردو زده بود و مذبحی ساخته بود باز میگردد و در آنجا نام خداوند را میخواند. بعداً پس از اینکه خداوند دوباره با او صحبت می کند، به دشت مامره در الخلیل نقل مکان می کند و محراب دیگری می سازد. این قربانگاه ها نشان دهنده اعتماد او به خدا و تمایل او به پرستش عمومی در سرزمینی پر از خدایان دیگر است. با بازگشت به محراب قبلی، او کمک های گذشته خدا و تعهدات قبلی خود را به یاد می آورد. ساختن محراب پس از وعده تازه خدا نشان می دهد که عبادت و شکرگزاری هنوز در مرکز زندگی اوست، حتی با تمام ثروتش.

این متن در مورد ثروت و درگیری چه می آموزد؟

در اینجا ثروت هم نعمت است و هم مایه دردسر. ابرام و لوط آنقدر حیوانات و دارایی دارند که زمین نمی تواند آنها را با هم نگه دارد. گله داران شروع به مبارزه می کنند و نشان می دهند که چگونه ثروت می تواند روابط را تیره کند. این قطعه ثروت را بد نمی نامد، اما نشان می دهد که آزمون هایی به همراه دارد: غرور، رقابت و تفرقه. مثال آبرام میآموزد که راه درست مدیریت چنین تنشهایی با فروتنی و قلبی صلحآمیز است، حتی از آنچه میتوانی ادعا کنی، چشم پوشی کنی. انتخاب لوت هشدار می دهد که تعقیب ثروتمندترین سرزمین بدون فکر کردن به خطرات معنوی می تواند به نتایج دردناکی منجر شود.

چگونه جدایی ابرام و لوط می تواند ما را در تصمیم گیری امروز راهنمایی کند؟

این داستان به ما کمک می کند در مورد اینکه چگونه انتخاب می کنیم کجا زندگی کنیم، کار کنیم یا زمان خود را سرمایه گذاری کنیم فکر کنیم. لوط بدون فکر کردن به شرارت اطراف سدوم، آنچه را که برای گلههایش بهترین به نظر میرسد، انتخاب میکند و به دردسر میانجامد. آبرام تصمیم می گیرد که نتیجه را به خدا اعتماد کند و به دنبال صلح باشد، حتی اگر به نظر برسد که او سهم کمتری را دریافت می کند. برای ما، یادآوری است که نه تنها بپرسیم، "آیا این راحت است یا سودآور؟" اما همچنین، "آیا این مرا به خدا نزدیک می کند؟ آیا به روح من و خانواده ام کمک می کند یا آسیب می رساند؟" ایمان می آموزد که حضور خدا را بیش از سود ظاهری ارزش قائل شود.

Gen.۱۳.۱

پیدایش ۱۳:۱

TDV08

ابرام با زن خود و هر چه که داشت، به طرف شمال مصر به قسمت جنوبی کنعان رفت و لوط هم همراه او بود.
'ebrām bā zane khod va har che ke dāsht, be tarafe shomāle mesr be ghesmate jonubi kan'ān raft va lut ham hamrāhe 'u bud.
Abram went with his wife and all that he had to the north of Egypt to the south of Canaan, and Lot was with him.

Abram and Lot Part Ways

۱ ابرام با زن خود و هر چه که داشت، به طرف شمال مصر به قسمت جنوبی کنعان رفت و لوط هم همراه او بود.
'ebrām bā zane khod va har che ke dāsht, be tarafe shomāle mesr be ghesmate jonubi kan'ān raft va lut ham hamrāhe 'u bud.
Abram went with his wife and all that he had to the north of Egypt to the south of Canaan, and Lot was with him.

۲ ابرام مرد بسیار ثروتمندی بود. او گوسفندان، بزها، گاوها و طلا و نقره فراوان داشت.

'ebrāme mard besiyār servatmandi bud. 'u gusfandān, bozhā, gāvhā va talā va noghre farāvān dāsht.

Abram was a very rich man. He had sheep, goats, cattle and plenty of gold and silver.

۳ او آنجا را ترک کرد و از جائی به جائی دیگر می رفت تا به بیت ئیل رسید. او به محلی بین بیت ئیل و عای رسید،

'u 'ānjā rā tark kard va 'az jāyi be jāyi digar miraft tā be beyt 'il resid. 'u be mahalli beyne beyte 'il va 'āye resid,.

He left there and went from place to place until he reached Bethel. He reached a place between Bethel and Ai,

۴ یعنی همان جائی که قبلاً خیمه زده و قربانگاهی بنا کرده بود. پس در آنجا خداوند را پرستش کرد.

ya'ni hamān jāyi ke ghablan kheyme zade va ghorbānegāhi banā karde bud. pas dar 'ānjā khodāvand rā parastesh kard.

That is, the same place where he had pitched a tent and built an altar. So he worshiped God there.

۵ لوط نیز گوسفندان، بزها، گاوها و خیمه های بسیار داشت. لوط و ابرام هر دو گله و رمه های زیاد داشتند

lut niz gusfandān, bozhā, gāvhā va kheymehāye besiyār dāsht. lut va 'ebrām har do gele va romehāye ziyād dāshtand.

Lot also had sheep, goats, cows and many tents. Both Lot and Abram had many flocks and herds

۶ و چراگاه به اندازۀ کافی نبود تا هر دوی آن ها در آنجا زندگی کنند.

va cherāgāhe be 'andāzeye kāfi nabud tā har daviye 'ānhā dar 'ānjā zendegi konand.

And the pasture was not enough for both of them to live there.

۷ تا اینکه بین چوپانان ابرام و چوپانان لوط اختلافاتی پیدا شد. (در آن موقع کنعانیان و فِرزِیان هنوز هم در آنجا زندگی می کردند.)

tā 'inke beyne chupānān 'ebrām va chupānān lut 'ekhtelāfāti peydā shod. ( dar 'ān moghe' kan'āniyān va farzyān hanuz ham dar 'ānjā zendegi mikardand. ).

Until there were differences between Abram's shepherds and Lot's shepherds. (At that time, Canaanites and Perizzites still lived there.)

۸ پس ابرام به لوط گفت: «ما از خود هستیم و چوپانان تو نباید با چوپانان من اختلاف داشته باشند.

pas 'ebrām be lut goft:« mā 'az khod hastim va chupānān to nabāyad bā chupānāne man 'ekhtelāf dāshte bāshand.

So Abram said to Lot: "We belong to ourselves, and your shepherds should not differ from my shepherds."

۹ پس بیا از هم جدا شویم. تو هر قسمت از زمین را که می خواهی انتخاب کن. تو به یک طرف برو و من به طرف دیگر.»

pas biyā 'az ham jodā shavim. to har ghesmat 'az zamin rā ke mikhāhi 'entekhāb kon. to be yek taraf boro va man be tarafe digar.».

So let's part ways. You choose any part of the earth you want. You go to one side and I go to the other side.

Lot Proceeds toward Sodom

۱۰ لوط خوب به اطراف نگاه کرد و دید که تمام زمین های هموار دریای اُردن تا صوغر مانند باغ خداوند در عدن و یا مانند زمین های هموار دریای نیل در مصر، آب فراوان دارد. (این قبل از آن بود که خداوند شهر های سدوم و عموره را از بین برد.)

lut khub be 'atrāfe negāh kard va did ke tamāme zaminhāye hamvāre daryāye 'ordon tā sughar mānande bāghe khodāvand dar 'adan va yā mānande zaminhāye hamvār daryāye nil dar mesr, 'ābe farāvān dārad. ( 'in ghabl 'az 'ān bud ke khodāvande shahrhāye sedum va 'amure rā 'az beyn bord. ).

Lot took a good look around and saw that all the flat lands from the Jordan Sea to Soghar have plenty of water like God's garden in Eden or like the flat lands of the Nile Sea in Egypt. (This was before God destroyed the cities of Sodom and Gomorrah.)

۱۱ بنابراین، لوط تمام زمین های هموار اُردن را برای خود انتخاب نمود و به طرف شرق حرکت کرد و به این ترتیب، این دو نفر از هم جدا شدند.

banābar'in, lut tamāme zaminhāye hamvāre 'ordon rā barāye khod 'entekhāb nemud va be tarafe shargh harekat kard va be 'in tartib, 'in do nafar 'az ham jodā shodand.

Therefore, Lot chose all the flat lands of Jordan for himself and moved to the east, and in this way, these two people were separated.

۱۲ ابرام در سرزمین کنعان ماند و لوط در بین شهر های همواری اُردن تا نزدیک سدوم ساکن شد.

'ebrām dar sarzamine kan'ān mānd va lut dar beyne shahrhāye hamvāriye 'ordon tā nazdike sedum sāken shod.

Abram stayed in the land of Canaan and Lot settled among the cities of the plains of Jordan as far as Sodom.

۱۳ مردم این شهر بسیار شریر بودند و علیه خداوند گناه می کردند.

mardom 'in shahr besiyār sharir budand va 'alayhe khodāvand gonāh mikardand.

The people of this city were very wicked and sinned against God.

God Renews the Promise to Abram

۱۴ بعد از اینکه لوط آنجا را ترک کرد، خداوند به ابرام فرمود: «از همان جائی که هستی با دقت به همۀ اطراف خود نگاه کن.

ba'd 'az 'inke lut 'ānjā rā tark kard, khodāvand be 'ebrām farmud:« 'az hamān jāyi ke hasti bā deghghat be hameye 'atrāfe khod negāh kon.

After Lot left there, God said to Abram: "From where you are, look carefully at everything around you.

۱۵ من تمام سرزمینی را که می بینی برای همیشه به تو و به اولاده ات می دهم. من به تو اولادۀ بی حد و بی حساب می بخشم

man tamāme sarzamini rā ke mibini barāye hamishe be to va be 'olādhāt midaham. man be to 'olāde bihadd va bihesāb mibakhsham.

I will give all the land you see to you and your children forever. I give you countless children

۱۶ به طوری که کسی نتواند همۀ آن ها را بشمارد. تعداد آن ها مثل ریگ بیابان بیشمار می شوند.

be tori ke kasi natavānad hameye 'ānhā rā beshomārad. te'dāde 'ānhā mesle rige biyābān bishomār mishavand.

so that no one can count them all. Their number is countless like sand in the desert.

۱۷ حالا برو و تمام سرزمین را ببین، زیرا من همه را به تو می دهم.»

hālā boro va tamāme sarzamin rā bebin, zirā man hame rā be to midaham.».

Now go and see the whole land, for I will give it all to you."

۱۸ پس ابرام کوچ کرد و خیمۀ خود را نزدیک بلوطستان ممری که در حبرون است بنا کرد و در آنجا قربانگاهی برای خداوند ساخت.

pas 'ebrām kuch kard va kheymeye khod rā nazdike bolutstān momeri ke dar hebryun 'ast banā kard va dar 'ānjā ghorbānegāhi barāye khodāvand sākht.

So Abram moved and pitched his tent near the Mamre oak grove in Hebron and built an altar there.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.