وقتی خدا به ابرام میگوید کشور و خانوادهاش را ترک کن، یعنی چه؟

وقتی خدا به ابرام میگوید که کشورش، بستگانش و خانه پدرش را ترک کند، این فراخوانی است برای شروعی تازه با خدا در مرکز. ابرام از مکانی که با عبادت دروغین و آسایش های آشنا مشخص شده است خارج می شود تا بتواند بر اساس کلام و وعده های خدا زندگی کند. حتی به او نمی گویند دقیقا کجا می رود، فقط خدا زمین را به او نشان می دهد. این می آموزد که پیروی از خدا اغلب به معنای رها کردن اوراق بهادار قدیمی و اعتماد قدم به قدم به او است، حتی زمانی که مسیر مشخص نیست.

وعده ای که خداوند در این قسمت به ابرام می دهد چیست؟

خداوند چندین وعده مرتبط به ابرام می دهد. او می گوید که از ابرام قومی بزرگ خواهد ساخت، او را برکت خواهد داد و نام او را بزرگ خواهد کرد. ابرام خود مایه برکت خواهد بود، به طوری که برکت دهندگان او را برکت می دهند و لعنت کنندگان او را لعنت می کنند. خداوند همچنین وعده داده است که سرزمین کنعان را به فرزندان ابرام خواهد داد. گستردهترین وعده این است که در ابرام همه خانوادههای زمین برکت خواهند داشت و به نعمتی در آینده اشاره میکند که بسیار فراتر از خانواده و زمان خودش است.

چگونه همه خانواده های زمین در آبرام برکت دارند؟

کلمات «در تو همه خانوادههای زمین برکت خواهند یافت» نشان میدهد که نقشه خدا از طریق ابرام فقط درباره یک قوم نیست، بلکه درباره کل جهان است. از طریق خط ابرام، مردم برای خدا، و به مرور زمان منجی موعود جدا می شوند. برکتی که در آدم از دست رفت، از طریق نجات دهنده ای که از نسل ابرام می آید، بازیابی می شود. بنابراین، مردم از هر خانواده و ملتی که به این موعود اعتماد دارند، در برکتی که با دعوت و وعده خدا به ابرام آغاز شد، سهیم هستند.

چرا ابرام به مصر رفت و آیا این اشتباه بود؟

ابرام به مصر رفت زیرا در سرزمینی که خدا او را رهبری کرده بود قحطی شدیدی بود. این قطعه این را به عنوان یک آزمایش سخت برای ایمان او نشان می دهد که بلافاصله پس از اطاعت او انجام می شود. متن به وضوح نمی گوید که این حرکت خود گناه بوده است، اما نشان می دهد که ایمان او ضعیف شده است. او سرزمین موعود را به دلیل گرسنگی ترک می کند و در مصر ترس او را به مخفی کردن ازدواج خود می کشاند. این داستان به ما یادآوری میکند که قوم خدا حتی پس از اطاعت از او میتوانند با مشکلات جدیدی روبرو شوند و همچنان باید به مراقبت او اعتماد کنند.

چرا ابرام گفت که سرای خواهر او در مصر است؟

ابرام می ترسید که مصریان او را بکشند تا سرای را بگیرند، زیرا او بسیار زیبا بود. برای محافظت از خود از او خواست که بگوید خواهرش است. این نیمه حقیقت برای حفظ امنیت او بود، اما سارای را در معرض خطر قرار داد و نشان داد که اعتماد ضعیفی به وعده خدا برای محافظت و دادن فرزندان به او دارد. این متن بی سر و صدا این را به عنوان یک انتخاب ناقص آشکار می کند. با این حال، خدا وارد می شود، بلاهایی را بر خانه فرعون می فرستد و مطمئن می شود که سارای دست نخورده بازگردانده می شود. این هم ضعف انسانی و هم حمایت وفادارانه خدا را نشان می دهد.

مفهوم ساختن مذبح توسط ابرام و خواندن نام خداوند چیست؟

وقتی ابرام در کنعان قربانگاههایی میسازد و نام خداوند را میخواند، آشکارا در زمینی که خدا به او وعده داده بود، خدا را پرستش میکند. محراب نشانه ای آشکار از تعلق او به خدای حقیقی است و از بت های اطراف خود جدا شده است. فراخواندن خداوند به این معنی است که او در حال دعا، اعتماد و اعتراف به نام خدا در حضور دیگران است. او با اینکه در میان کنعانیان غریبه است، سرزمین را با عبادت مشخص می کند و نشان می دهد که سفر او فقط برای زمین و برکت نیست، بلکه برای شناخت و تکریم خداوند است.

این قسمت در مورد شخصیت و محافظت خدا چه می آموزد؟

این قسمت خدا را به عنوان کسی که دعوت، هدایت و محافظت می کند نشان می دهد. او اولین قدم را با فراخوانی ابرام برمی دارد و وعده های بزرگی را به آن دعوت می دهد. او همچنان با ابرام صحبت میکند تا ایمانش را تقویت کند، حتی زمانی که زمین از کنعانیان پر شده است. در مصر، هنگامی که ترس ابرام او را به نقشه ای بد سوق می دهد، خدا همچنان از سارای محافظت می کند و از طاعون استفاده می کند تا فرعون را از گناه بیشتر باز دارد. سپس خدا می بیند که ابرام، همسرش و همه کالاهایش به سلامت فرستاده می شوند. وفاداری خدا حتی زمانی که بنده او لغزش می کند پابرجاست.

آبرام در این داستان کیست و چرا اهمیت دارد؟

ابرام مردی است که خداوند از سرزمین مادری خود فرا می خواند تا کار جدیدی را در جهان آغاز کند. او در هفتاد و پنج سالگی کشور، اقوام و خانه پدری را ترک می کند، زیرا خداوند به او دستور داده است. خداوند وعده می دهد که او را ملتی بزرگ قرار دهد، او را برکت دهد و به وسیله او به همه خانواده های زمین برکت دهد. ابرام از این جهت مهم است که او آغازگر قومی است که به خدا تعلق دارند و منجی موعود از نسل او خواهد آمد. زندگی او به تصویر اولیه راه رفتن با ایمان به کلام خدا تبدیل می شود.

اطاعت و شکست های ابرام در این قسمت چگونه می تواند در زندگی من صدق کند؟

داستان آبرام نشان می دهد که ایمان واقعی هم اطاعت می کند و هم گاهی تزلزل می کند. او به ندای سخت خدا برای ترک همه چیز آشنا پاسخ می دهد، حتی بدون اینکه مقصد نهایی خود را بداند. این ما را تشویق میکند که به رهبری خدا بله بگوییم، حتی زمانی که فقط مرحله بعدی را میبینیم. با این حال در مصر، ترس او را به مخفی کردن حقیقت و به خطر انداختن سارای سوق می دهد. این به ما یادآوری می کند که مؤمنان می توانند لغزش کنند، اما خدا آنها را رها نمی کند. ما میتوانیم یاد بگیریم که عمیقتر به وعدههای خدا اعتماد کنیم و وقتی میبینیم ترسهایمان بر انتخابهایمان شکل میدهند، به او بازگردیم.

Gen.۱۲.۱

پیدایش ۱۲:۱

TDV08 خدا

خداوند به ابرام فرمود: «وطن اصلی و خویشاوندان و خانۀ پدری خود را ترک کن و به طرف سرزمینی که به تو نشان می دهم برو.
khodāvand be 'ebrām farmud:« vatane 'asli va khishāvandān va khāneye pedariye khod rā tark kon va be tarafe sarzamini ke be to neshān midaham boro.
God said to Abram: "Leave your homeland, your relatives and your father's house and go to the land that I will show you.

The Call of Abram

۱ خداوند به ابرام فرمود: «وطن اصلی و خویشاوندان و خانۀ پدری خود را ترک کن و به طرف سرزمینی که به تو نشان می دهم برو.
khodāvand be 'ebrām farmud:« vatane 'asli va khishāvandān va khāneye pedariye khod rā tark kon va be tarafe sarzamini ke be to neshān midaham boro.
God said to Abram: "Leave your homeland, your relatives and your father's house and go to the land that I will show you.

۲ از تو قوم بزرگی می سازم و به تو برکت می دهم. نام تو مشهور و معروف می شود و تو خودت مایۀ برکت می گردی.

'az to ghom bozorgi misāzam va be to barekat midaham. nāme to mashhur va ma'ruf mishavad va to khodat māyeye barekat migardi.

I will make you a great nation and bless you. Your name will become famous and you will be blessed.

۳ به کسانی که تو را برکت دهند برکت می دهم، اما کسانی که تو را لعنت کنند من آن ها را لعنت می کنم. و بوسیلۀ تو همۀ ملت ها را برکت می دهم.»

be kasāni ke to rā barekat dahand barekat midaham, 'ammā kasāni ke to rā la'nat konand man 'ānhā rā la'nat mikonam. va busileye to hameye mellathā rā barekat midaham.».

I will bless those who bless you, but I will curse those who curse you. And through you I will bless all nations."

۴ همان طور که خداوند فرموده بود، موقعی که ابرام هفتاد و پنج سال داشت از حَران خارج شد. لوط هم همراه او بود.

hamān tor ke khodāvand farmude bud, moghe'i ke 'ebrāme haftād va panj sāl dāsht 'az harrān khārej shod. lut ham hamrāhe 'u bud.

As God had said, when Abram was seventy-five years old, he left Haran. Lot was with him.

۵ ابرام زن خود سارای و لوط، برادرزاده اش، و تمام دارائی و غلامانی را که در حَران به دست آورده بود با خود برد و آن ها به طرف سرزمین کنعان حرکت کردند.

'ebrāme zane khod sārāye va lut, barādarzāde'ash, va tamāme dārāyi va gholāmāni rā ke dar harrān be dast 'āvarde bud bā khod bord va 'ānhā be tarafe sarzamine kan'ān harekat kardand.

وقتی آن ها به سرزمین کنعان رسیدند،

vaghti 'ānhā be sarzamine kan'ān residand,.

Abram took his wife Sarai and Lot, his nephew, and all the wealth and slaves he had acquired in Haran with him, and they moved to the land of Canaan. When they reached the land of Canaan,

۶ ابرام در کنار درخت مقدس موره در سرزمین شکیم رسید. (در آن موقع کنعانیان هنوز در آن سرزمین زندگی می کردند.)

'ebrām dar kenāre derakhte moghaddase mure dar sarzamine shakim resid. ( dar 'ān moghe' kan'āniyān hanuz dar 'ān sarzamin zendegi mikardand. ).

Abram arrived at the sacred tree of Moreh in the land of Shechem. (At that time, the Canaanites were still living in that land.)

۷ خداوند به ابرام ظاهر شد و به او گفت: «این سرزمینی است که من به نسل تو می بخشم.» پس ابرام در آنجا که خداوند خود را بر او ظاهر کرده بود قربانگاهی بنا کرد.

khodāvand be 'ebrām zāher shod va be 'u goft:« 'in sarzamini 'ast ke man be nasle to mibakhsham.» pas 'ebrām dar 'ānjā ke khodāvande khod rā bar 'u zāher karde bud ghorbānegāhi banā kard.

God appeared to Abram and said to him: "This is the land that I will give to your descendants." So Abram built an altar where God had appeared to him.

۸ بعد از آنجا حرکت کرده به طرف تپه های شرقی شهر بیت ئیل رفت و خیمه های خود را بین بیت ئیل در مغرب و عای در مشرق بنا کرد. در آنجا نیز قربانگاهی برای خداوند ساخت و خداوند را پرستش نمود.

ba'd 'az 'ānjā harekat karde be tarafe tappehāye sharghiye shahre beyt 'il raft va kheymehāye khod rā beyne beyte 'il dar maghreb va 'āye dar mashregh banā kard. dar 'ānjā niz ghorbānegāhi barāye khodāvand sākht va khodāvand rā parastesh nemud.

After that, he moved to the eastern hills of the city of Bethel and pitched his tents between Bethel in the west and Ai in the east. There he also built an altar for God and worshiped God.

۹ او دوباره از آنجا به جای دیگر کوچ کرد و به جنوب کنعان رفت.

'u dobāre 'az 'ānjā be jāye digar kuch kard va be jonube kan'ān raft.

He again moved from there to another place and went to the south of Canaan.

Abram and Sarai in Egypt

۱۰ اما در کنعان قحطی بسیار شدیدی آمده بود. به همین سبب ابرام باز هم به طرف جنوب رفت تا به مصر رسید تا برای مدتی در آنجا زندگی کند.

'ammā dar kan'ān ghahti besiyār shadidi 'āmade bud. be hamin sabab 'ebrāme bāz ham be tarafe jonub raft tā be mesr resid tā barāye moddati dar 'ānjā zendegi konad.

But there was a very severe famine in Canaan. Because of this, Abram went south again until he reached Egypt to live there for a while.

۱۱ وقتی به سرحد مصر رسیدند، ابرام به زن خود سارای گفت: «می دانم که تو زن زیبائی هستی،

vaghti be sarhadde mesr residand, 'ebrām be zane khod sārāye goft:« midānam ke to zan zibāyi hasti,.

When they reached the border of Egypt, Abram said to his wife Sarai: "I know that you are a beautiful woman,

۱۲ پس، وقتی مصریان تو را با من ببینند و بفهمند که تو همسر من هستی، به همین دلیل مرا می کشند و تو را زنده نگاه می دارند.

pas, vaghti mesriyāne to rā bā man bebinand va befahmand ke to hamsare man hasti, be hamin dalil marā mikeshand va to rā zende negāh midārand.

So, when the Egyptians see you with me and realize that you are my wife, they will kill me for this reason and keep you alive.

۱۳ پس به آن ها بگو که تو خواهر من هستی، تا به خاطر تو مرا نکشند و با من به خوبی رفتار کنند.»

pas be 'ānhā begu ke to khāhare man hasti, tā be khātere to marā nakeshand va bā man be khubi raftār konand.».

So tell them that you are my sister, so that they will not kill me because of you and treat me well."

۱۴ وقتی ابرام از سرحد گذشته به مصر داخل شد، مصریان دیدند که همسر او زیبا است.

vaghti 'ebrām 'az sarhadde gozashte be mesr dākhel shod, mesriyān didand ke hamsare 'u zibā 'ast.

When Abram crossed the border into Egypt, the Egyptians saw that his wife was beautiful.

۱۵ بعضی از اهل دربار سارای را دیده و از زیبائی او به پادشاه خبر دادند، پس او را به قصر شاه بردند.

ba'zi 'az 'ahle darbāre sārāye rā dide va 'az zibāyiye 'u be pādeshāh khabar dādand, pas 'u rā be ghasr shāh bordand.

Some of the courtiers saw Sarai and told the king about her beauty, so they took her to the king's palace.

۱۶ پادشاه به خاطر سارای، با ابرام بسیار خوب رفتار کرد و به او گله های گوسفند و بز و گاو و خر و شتر و غلامان زیادی بخشید.

pādeshāh be khātere sārāye, bā 'ebrām besiyār khub raftār kard va be 'u gallehāye gusfand va boz va gāv va khar va shotor va gholāmāne ziyādi bakhshid.

Because of Sarai, the king treated Abram very well and gave him flocks of sheep, goats, cows, donkeys, camels and many slaves.

۱۷ اما به خاطر اینکه پادشاه سارای ـ زن ابرام ـ را گرفته بود، خداوند بلا های سخت بر او و بر کسانی که در دربار بودند فرستاد.

'ammā be khāter 'inke pādeshāhe sārāye - zane 'ebrām - rā gerefte bud, khodāvande balāhāye sakht bar 'u va bar kasāni ke dar darbār budand ferestād.

But because the king had taken Sarai - Abram's wife - God sent severe plagues on him and on those in the court.

۱۸ پس پادشاه به دنبال ابرام فرستاد و از او پرسید: «این چه کاری بود که کردی؟ چرا به من نگفتی که این زن، همسر تو است؟

pas pādeshāh be donbāle 'ebrām ferestād va 'az 'u porsid:« 'in che kāri bud ke kardi? cherā be man nagofti ke 'in zan, hamsare to 'ast?.

So the king sent for Abram and asked him, "What did you do?" Why didn't you tell me that this woman is your wife?

۱۹ چرا گفتی که او خواهر تو است و گذاشتی من او را به همسری خود بگیرم؟ این زن تو است، او را بگیر و از اینجا برو.»

cherā gofti ke 'u khāhare to 'ast va gozāshti man 'u rā be hamsariye khod begiram? 'in zan to 'ast, 'u rā begir va 'az 'injā boro.».

Why did you say that she is your sister and let me marry her? This is your wife, take her and get out of here."

۲۰ پادشاه به نوکران خود امر کرد و آن ها ابرام را با زنش و هر چه داشت برده از مصر بیرون کردند.

pādeshāh be nokarāne khod 'amr kard va 'ānhā 'ebrām rā bā zanash va har che dāsht borde 'az mesr birun kardand.

The king ordered his servants and they drove Abram out of Egypt with his wife and all his slaves.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.