«در ابتدا خداوند آسمان و زمین را آفرید» به چه معناست؟

این خط به ما می گوید که قبل از هر چیزی که می بینیم وجود داشته باشد، خدا از قبل وجود داشته است و او کسی است که همه چیز را به وجود آورده است. «آسمان و زمین» راهی است برای گفتن کل هستی، اعم از بالا و پایین. هیچ چیز ابدی نیست جز خود خدا. جهان از شانس کور یا از ماده ابدی به وجود نیامده است. خداوند آزادانه آفرینش را انتخاب کرد و هر آنچه هست وجودش را مدیون اوست. این شکل می دهد که ما چگونه دنیا و خود را به عنوان متعلق به خدایی که ما را ساخته است می بینیم.

این که زمین "بدون شکل و باطل" بود به چه معناست؟

کلمات "بدون شکل و پوچ" زمین را در ابتدا خالی، بی شکل و پوشیده از آب های عمیق توصیف می کنند. هنوز زندگی، نظم و ساختار مشخصی وجود نداشت. تاریکی بر این اعماق سایه افکنده بود. خدا مواد اولیه را درست کرده بود، اما هنوز ترتیبش نداده بود. این مرحله را برای بقیه گذر آماده می کند، جایی که خدا گام به گام نور، نظم و پری را به ارمغان می آورد. همچنین نشان می دهد که زیبایی و نظمی که در خلقت می بینیم تصادفی نیست، بلکه نتیجه کار حکیمانه خداوند است.

«روح خدا» کیست که بر روی آبها حرکت می کند؟

«روح خدا» در اینجا روح خود خداست که شخصاً در آغاز خلقت فعال است. تصویر مانند پرنده ای است که بر روی لانه خود شناور است و آماده است تا زندگی را به وجود آورد. در حالی که زمین هنوز تاریک و بدون شکل بود، روح خدا بر روی آب ها حضور داشت و این اولین دنیای خام را برای کاری که خدا می خواست انجام دهد، نگه داشت و آماده کرد. این نشان می دهد که خداوند از خلقت خود دور نیست. از همان ابتدا روح او نزدیک است و آنچه را که ساخته است حفظ می کند و آماده است تا نظم و زندگی را در جایی که فقط پوچی وجود داشت برقرار کند.

چرا خداوند نور را قبل از خورشید و ماه و ستارگان آفرید؟

این قطعه نشان میدهد که نور به سادگی با کلام خدا، قبل از اینکه خورشید، ماه و ستارگان را در روز چهارم بسازد، به وجود آمده است. این می آموزد که نور و روز، در وهله اول، به آن نورهای آفریده شده بستگی ندارد، بلکه به خود خدا بستگی دارد. او می تواند بدون آنها نور بدهد. بعداً او خورشید، ماه و ستارگان را به عنوان نورهای منظم تعیین می کند تا روزها، فصول و سال ها را مشخص کنند. این دستور ما را از رفتار با این اجسام آسمانی به عنوان خدا محافظت می کند. آنها فقط بندگان و ابزار در دست خالق واقعی هستند.

این که انسان ها به صورت خدا آفریده شده اند به چه معناست؟

آفریده شدن به صورت خدا به این معنی است که انسان ها از سایر مخلوقات جدا هستند. مردم برای انعکاس چیزی از خصوصیات خدا، مانند عقل، حس اخلاقی، و توانایی شناخت و ارتباط با او آفریده شده اند. این قطعه این تصویر را با حکمرانی بر ماهی ها، پرندگان و حیوانات مرتبط می کند، بنابراین بخشی از تصویر فراخوانی است برای حکومت خردمندانه تحت خدا. این به این معنا نیست که ما خدا هستیم، بلکه به این معناست که ما را قائم ساخته اند، با کرامت و مسئولیت خاصی در خلقت که سایر موجودات در آن سهیم نیستند.

«تسلط» انسان بر زمین و موجودات چیست؟

هنگامی که خداوند به انسان ها تسلط می دهد بر ماهی ها، پرندگان، گاوها و تمام زمین، آنها را به عنوان مباشر خود بر بقیه خلقت قرار می دهد. این مجوزی برای سوءاستفاده بیدقتی نیست، بلکه اعتمادی برای مدیریت و مراقبت از دنیایی است که او ساخته است. مردم باید زمین را به منظور نظم بخشیدن به پتانسیل و باروری آن با استفاده درست از گیاهان و جانوران مسخر کنند. از آنجایی که خداوند خلقت خود را نیکو میدید، حکومت ما باید با خیر او همسو شود و هم به دنبال نیازهای خود باشیم و هم به دنبال خیر و صلاح آنچه ساخته است.

چرا خداوند بارها می گوید که خلقت «خوب» و سپس «بسیار خوب» بوده است؟

هر بار که خداوند مرحله ای از کار خود را تمام می کند، به آنچه ساخته است نگاه می کند و آن را نیکو می نامد. این بدان معنی است که با برنامه عاقلانه او مطابقت دارد و با هدف او مطابقت دارد. هیچ چیزی که خدا در این روزها ساخته است به خودی خود بد یا ناقص نیست. وقتی تمام شش روز را تمام می کند، کل را با هم نگاه می کند و آن را خیلی خوب می خواند. نور، آسمان، زمین، گیاهان، ستارگان، حیوانات و انسان ها همه در جای خود جای دارند و با هم کار می کنند. این می آموزد که جهان اصلی از مهربانی خدا سرچشمه گرفته است، نه از درگیری، و سرشار از هماهنگی بود.

این گزارش خلقت چگونه قدرت و شخصیت خدا را نشان میدهد؟

این قطعه قدرت خدا را از این جهت نشان می دهد که او به سادگی با صحبت کردن خلق می کند. او مبارزه نمی کند و از ابزار استفاده نمی کند. او می گوید: «بگذارید وجود داشته باشد» و چنین است. کلام او کافی است تا چیزها را از هیچ به وجود بیاورد. ما همچنین حکمت او را در نظم روشن روز می بینیم که از پوچی بی شکل به دنیایی منظم و پر می رود. نیکی او در این است که چقدر چیزها را نیکو می خواند و در برکتی که بر مخلوقات و انسانها دارد و به آنها زندگی و غذا و کارهای پربار می دهد. خلقت خدایی را آشکار می کند که قدرتمند، حکیم و مهربان است.

این قسمت در مورد هدف زندگی امروز مردم چه می گوید؟

این قسمت نشان می دهد که مردم تصادفی نیستند. آنها از روی عمد ساخته شده اند، به شکل خدا، توسط او برکت داده شده و کاری برای انجام دادن به آنها داده شده است. زندگی ما برای انعکاس شخصیت خدا، مراقبت از خلقت او و زندگی تحت حکومت او است. این بدان معناست که ما باید با دیگران با احترام رفتار کنیم، زیرا هر فردی چنین تصویری را دارد و ما باید با دقت از منابع جهان استفاده کنیم نه با طمع. همچنین ما را به گوش دادن به کلام خدا دعوت می کند، زیرا همان خدایی که خلقت را به وجود آورد، هنوز صحبت می کند و حق دارد زندگی ما را هدایت کند.

Gen.۱.۱

پیدایش ۱:۱

TDV08

در ابتدا خدا آسمان ها و زمین را آفرید.
dar 'ebtedā khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
In the beginning, God created the heavens and the earth.

The Creation

Heaven and Earth

۱ در ابتدا خدا آسمان ها و زمین را آفرید.
dar 'ebtedā khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
In the beginning, God created the heavens and the earth.

۲ زمین خالی و بدون شکل بود. همه جا آب بود و تاریکی آنرا پوشانیده بود و روح خدا بر روی آبها حرکت می کرد.

zamine khāli va bedune shekl bud. hame jā 'āb bud va tārikiye 'ān rā pushānide bud va ruhe khodā bar ruye 'ābhā harekat mikard.

The earth was empty and formless. There was water everywhere and darkness covered it and the spirit of God was moving on the waters.

The First Day—Light

۳ خدا فرمود: «روشنی بشود» و روشنی شد.

khodā farmud:« roshani beshavad» va roshani shod.

God said: "Let it be light" and it was light.

۴ خدا دید که روشنی نیکوست و روشنی را از تاریکی جدا کرد.

khodā did ke roshani nikust va roshani rā 'az tāriki jodā kard.

God saw that the light was good and separated the light from the darkness.

۵ خدا روشنی را روز و تاریکی را شب نام گذاشت. شب گذشت و صبح شد. این بود روز اول.

khodā roshani rā ruz va tāriki rā shab nām gozāsht. shab gozasht va sobh shod. 'in bud ruze 'avval.

God called light day and darkness night. The night passed and it was morning. This was the first day.

The Second Day—Heaven

۶ خدا فرمود: «فضا ساخته شود تا آبها را از یکدیگر جدا کند.»

khodā farmud:« fazā sākhte shavad tā 'ābhā rā 'az yekdigar jodā konad.».

God said: "Let space be made to separate the waters from each other."

۷ خدا فضا را ساخت و آب های زیر فضا را از آب های بالای فضا جدا کرد.

khodā fazā rā sākht va 'ābhāye zir fazā rā 'az 'ābhāye bālāye fazā jodā kard.

God created the space and separated the waters below the space from the waters above the space.

۸ خدا فضا را آسمان نامید. شب گذشت و صبح شد. این بود روز دوم.

khodā fazā rā 'āsemān nāmid. shab gozasht va sobh shod. 'in bud ruze dovvom.

God called the space sky. The night passed and it was morning. This was the second day.

The Third Day—Earth, Seas and Plants

۹ خدا فرمود: «آب های زیر آسمان در یک جا جمع شوند تا خشکه ظاهر گردد» و چنان شد.

khodā farmud:« 'ābhāye zire 'āsemān dar yek jā jam' shavand tā khoshkeye zāher gardad» va chenān shod.

God said: "Let the waters under the sky gather in one place until the dry land appears" and so it happened.

۱۰ خدا خشکه را زمین نامید و آبها را که در یک جا جمع شده بودند بحر نام گذاشت. خدا دید که آنچه انجام شده بود نیکوست.

khodā khoshkeye rā zamin nāmid va 'ābhā rā ke dar yek jā jam' shode budand bahre nām gozāsht. khodā did ke 'ānche 'anjām shode bud nikust.

God called the land land and the waters that were gathered in one place called the sea. God saw that what was done was good.

۱۱ سپس خدا فرمود: «زمین همه نوع نبات برویاند. نباتاتی که غلات و حبوبات بیاورند و نباتاتی که میوه بار آورند» و چنین شد.

sepas khodā farmud:« zamin hame no' nabāt beruyānad. nabātāti ke ghallāt va hobubāt biyāvarand va nabātāti ke mive bār 'āvarand» va chenin shod.

Then God said: "Let the earth grow all kinds of plants." Plants that bring grains and legumes and plants that bear fruit" and so it happened.

۱۲ پس زمین همه نوع نبات رویانید و خدا دید که آنچه بوجود آمده بود نیکوست.

pas zamine hameye no'e nabāt ruyānid va khodā did ke 'ānche bevojud 'āmade bud nikust.

So the earth grew all kinds of plants and God saw that what had come up was good.

۱۳ شب گذشت و صبح شد. این بود روز سوم.

shab gozasht va sobh shod. 'in bud ruze sevvom.

The night passed and it was morning. This was the third day.

The Fourth Day—Sun, Moon, and Stars

۱۴ بعد از آن خدا فرمود: «اجسام نورانی در آسمان بوجود آیند تا روز را از شب جدا کنند و روز ها، سال ها، آیات و زمان ها را نشان دهند.

ba'd 'az 'ān khodā farmud:« 'ajsāme nurāni dar 'āsemān bevojud 'āyand tā ruz rā 'az shab jodā konand va ruzhā, sālhā, 'āyāt va zamānhā rā neshān dahand.

After that, God said: "Let light bodies appear in the sky to separate the day from the night and show the days, years, verses and times.

۱۵ آن ها در آسمان بدرخشند تا بر زمین روشنی دهند» و چنین شد.

'ānhā dar 'āsemān bederakhshand tā bar zamin roshani dahand» va chenin shod.

Let them shine in the sky to give light to the earth" and so it happened.

۱۶ پس از آن، خدا دو جسم نورانی بزرگتر ساخت، یکی آفتاب برای سلطنت در روز و یکی ماهتاب برای سلطنت در شب. همچنین ستارگان را ساخت.

pas 'az 'ān, khodā do jesme nurāni bozorgtar sākht, yeki 'āftāb barāye saltanat dar ruz va yeki māhtāb barāye saltanat dar shab. hamchenin setāregān rā sākht.

After that, God made two larger bodies of light, one the sun to rule the day and the other the moon to rule the night. He also made the stars.

۱۷ آن ها را در آسمان قرار داد تا بر زمین روشنی دهند

'ānhā rā dar 'āsemān gharār dād tā bar zamin roshani dahand.

He placed them in the sky to give light to the earth

۱۸ و بر روز و شب سلطنت نمایند و روشنی را از تاریکی جدا کنند. خدا دید که نیکوست.

va bar ruz va shab saltanat namāyand va roshani rā 'az tāriki jodā konand. khodā did ke nikust.

and reign over day and night and separate light from darkness. God saw that he was good.

۱۹ شب گذشت و صبح شد. این بود روز چهارم.

shab gozasht va sobh shod. 'in bud ruze chāhārom.

The night passed and it was morning. This was the fourth day.

The Fifth Day—Fish and Birds

۲۰ پس از آن خدا فرمود: «آبها از انواع حیوانات و آسمان از انواع پرندگان پُر شوند.»

pas 'az 'ān khodā farmud:« 'ābhā 'az 'anvā'e heyvānāt va 'āsemān 'az 'anvā'e parandegāne por shavand.».

After that God said: "Let the waters be filled with all kinds of animals and the sky with all kinds of birds."

۲۱ پس خدا جانداران بزرگ بحری و همۀ حیواناتی که در آب زندگی می کنند و تمام پرندگان آسمان را آفرید. خدا دید که آنچه کرده بود نیکوست.

pas khodā jāndārāne bozorge bahri va hameye heyvānāti ke dar 'āb zendegi mikonand va tamāme parandegāne 'āsemān rā 'āfarid. khodā did ke 'ānche karde bud nikust.

So God created the great sea creatures and all the animals that live in the water and all the birds in the sky. God saw that what he had done was good.

۲۲ و همۀ آن ها را برکت داد و فرمود: «بارور و زیاد شوید و آب های بحر را پُر سازید و پرندگان در زمین زیاد شوند.»

va hameye 'ānhā rā barekat dād va farmud:« bārvar va ziyād shavid va 'ābhāye bahr rā por sāzid va parandegān dar zamin ziyād shavand.».

And he blessed them all and said: "Be fruitful and multiply and fill the waters of the sea and the birds will multiply on the earth."

۲۳ شب گذشت و صبح شد. این بود روز پنجم.

shab gozasht va sobh shod. 'in bud ruze panjom.

The night passed and it was morning. This was the fifth day.

The Sixth Day—Land Animals and Mankind

۲۴ بعد از آن خدا فرمود: «زمین همه نوع حیوانات بوجود آوَرَد، اهلی و وحشی، بزرگ و کوچک» و چنین شد.

ba'd 'az 'ān khodā farmud:« zamine hameye no'e heyvānāt bevojud 'āvarad, 'ahli va vahshi, bozorg va kuchak» va chenin shod.

After that, God said: "The earth created all kinds of animals, domestic and wild, big and small" and so it happened.

۲۵ پس خدا همۀ آن ها را ساخت و دید که آنچه انجام داده بود نیکوست.

pas khodā hameye 'ānhā rā sākht va did ke 'ānche 'anjām dāde bud nikust.

So God created them all and saw that what he had done was good.

۲۶ پس از آن خدا فرمود: «حالا انسان را می سازیم. آن ها به صورت ما و به شکل ما باشند و بر ماهیان بحری و پرندگان آسمان و همۀ حیوانات، اهلی و وحشی، بزرگ و کوچک و تمام زمین حکومت کنند.»

pas 'az 'ān khodā farmud:« hālā 'ensān rā misāzim. 'ānhā be surate mā va be shekle mā bāshand va bar māhiyāne bahri va parandegāne 'āsemān va hameye heyvānāt, 'ahli va vahshi, bozorg va kuchak va tamāme zamin hokumat konand.».

After that, God said: "Now we are making man." Let them be in our image and in our image and rule over the fish of the sea and the birds of the sky and all the animals, domestic and wild, large and small, and the whole earth.

۲۷ پس خدا انسان را به صورت خود آفرید. انسان را به صورت خدا آفرید. آن ها را زن و مرد آفرید.

pas khodā 'ensān rā be surate khod 'āfarid. 'ensān rā be surat khodā 'āfarid. 'ānhā rā zan va mard 'āfarid.

So God created man in his own image. He created man in the image of God. He created them male and female.

۲۸ آن ها را برکت داد و فرمود: «بارور و زیاد شوید، زمین را پُر سازید و در آن تسلط نمائید. بر ماهیان و پرندگان و تمام حیوانات روی زمین حکومت کنید.»

'ānhā rā barekat dād va farmud:« bārvar va ziyād shavid, zamin rā por sāzid va dar 'ān tasallot namāyid. bar māhiyān va parandegān va tamāme heyvānāt ruye zamin hokumat konid.».

He blessed them and said: "Be fruitful and multiply, fill the earth and dominate it. Rule over the fish and the birds and all the animals on the earth."

۲۹ و خدا گفت: «هر نوع گیاهی را که غلات و حبوبات بیاورد و هر نوع درختی را که میوه بیاورد به شما دادم تا برای شما خوراک باشد.

va khodā goft:« har no'e giyāhi rā ke ghallāt va hobubāt biyāvarad va har no'e derakhti rā ke mive biyāvarad be shomā dādam tā barāye shomā khorāk bāshad.

And God said: "I have given you every kind of plant that bears grains and legumes and every kind of tree that bears fruit to be your food.

۳۰ اما هر نوع علف سبز را برای خوراک تمام حیوانات و پرندگان آماده کرده ام.» و چنین شد.

'ammā har no' 'alafe sabz rā barāye khorāke tamāme heyvānāt va parandegān 'āmāde karde'am.» va chenin shod.

But I have prepared every kind of green grass for food for all animals and birds. And so it happened.

۳۱ آنگاه خدا کارهای آفرینش را ملاحظه کرد و همه را از هر جهت عالی یافت. شب گذشت و صبح شد، این بود روز ششم.

'āngāh khodā kārhāye 'āfarinesh rā molāheze kard va hame rā 'az har jahate 'āli yāft. shab gozasht va sobh shod, 'in bud ruze sheshom.

Then God looked at the works of creation and found them all excellent in every way. The night passed and morning came, this was the sixth day.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.