Bu pasajda Tanrı'nın "Nuh'u hatırladığı" ne anlama geliyor?

Metinde Tanrı'nın "Nuh'u hatırladığı" söylendiğinde, bu, Tanrı'nın onu unuttuğu ve sonra geri çağırdığı anlamına gelmez. Bu, Tanrı'nın şefkatli dikkatini eyleme dönüştürdüğü anlamına gelir. Gemide geçen uzun aylardan sonra sanki hiçbir şey olmuyormuş gibi hissedilebilirdi ama sonra Tanrı bir rüzgar gönderdi, derin suları ve yağmuru durdurdu ve toprağı kurutmaya başladı. Allah'ın zikri, yaptıklarıyla gösterilmektedir: O, Nuh'u ve hayvanları koruma sözünü tutar ve kurtarma ve yenilenme sürecini başlatır.

Nuh neden gemiden önce bir kuzgun, sonra da bir güvercin gönderdi?

Nuh, suların geminin dışında yaşam için yeterince aşağı inip inmediğini görmek için kuşları gönderdi. Kuzgun suyun üzerinde ileri geri gitti ve güvercin gibi gemiye geri dönmedi. Daha uysal ve ölü şeylerin üzerinde dinlenmeyen güvercin, önce konacak yer bulamayınca Nuh'un yanına geri döndüğünde, zeminin hazır olmadığını anlamıştı. Yedi gün sonra güvercin taze bir zeytin yaprağıyla geri döndü; bu, bitkilerin yeniden büyüdüğünü ve suların büyük ölçüde azaldığını gösterdi.

Güvercinin zeytin yaprağını geri getirmesinin önemi nedir?

Zeytin yaprağı Nuh'a suyun ağaçların büyümesine ve yaprakların ortaya çıkmasına yetecek kadar alçaldığını gösterdi. Zeytinler en yüksek zirvelerde yetişmiyor, dolayısıyla taze bir yaprak, alt yamaçların artık örtülmediği anlamına geliyordu. Bu, Tanrı’nın suyla ilgili hükmünün geçmekte olduğunun ve yeryüzünün yeniden yaşama uygun hale geldiğinin açık bir işaretiydi. Nuh ve ailesi için bu küçük yaprak büyük bir barış, umut ve karada yeni bir başlangıcın yakınlığı mesajını taşıyordu.

Nuh gemiden ayrılmadan önce neden Tanrı'nın emrini bekledi?

Yer kuruduktan sonra bile Nuh, Tanrı ona dışarı çıkmasını söyleyene kadar gemiden ayrılmadı. Gemiye Tanrı'nın sözü üzerine girmişti ve aynı açık söz olmadan yeni dünyaya adım atmayacaktı. Bu sessiz ve dikkatli bir inancı gösterir. Nuh, Tanrı'nın zamanlamasına kendi yargısı veya duygularından daha çok güveniyordu. Onun örneği sabırlı bir itaati teşvik eder: Kendimizi hareket etmeye hazır hissettiğimizde bile, O yolu açıp Kendi takdiri ve O'nun emirleri aracılığıyla konuşana kadar, Tanrı'nın bizi yerleştirdiği yerde kalmak.

Nuh tufandan sonra neden bir sunak inşa etti ve yakmalık sunular sundu?

Nuh'un gemiden ayrıldıktan sonra ilk işi bir sunak inşa etmek ve her temiz türden hayvanları yakmalık sunu olarak sunmak oldu. Bu onun kendisini, ailesini ve tüm yaratıkları kurtardığı için Tanrı'ya şükretmenin yoluydu. Bu aynı zamanda onların yalnızca Tanrı'nın merhameti sayesinde hayatta olduklarının mütevazı bir itirafıydı. Bu pasaj, RAB'bin "tatlı bir koku" koktuğunu söylüyor, bu da Tanrı'nın iman ve minnettarlıktan gelen bu tapınmayı kabul ettiği anlamına geliyor. Kurban, yanan etin kokusuyla ilgili değil, Tanrı'ya güvenen ve onu onurlandıran bir yürekle ilgiliydi.

Tanrı’nın ekim zamanı, hasat, soğuk ve sıcakla ilgili vaadi ne anlama geliyor?

Pasajın sonunda Tanrı, toprak var olduğu sürece her zaman ekim ve hasat zamanlarının, soğuk ve sıcakların, yaz ve kışların, gece ve gündüzlerin olacağını vaat ediyor. Bu, Tanrı'nın tufan nedeniyle bozulan doğa düzenini yeniden canlandırdığı ve düzelttiği anlamına gelir. İnsanlar yeniden ürün ekebilir ve mevsimlere güvenebilirler. Bu, O'nun merhametinin değişmez bir işaretidir: Her ne kadar insan kalpleri gençlikten beri hâlâ kötülüğe eğilimli olsa da, Tanrı böyle bir tufanla tüm yaşamı bir daha yok etmeyecek, aksine dünyanın düzenli bir düzende işlemesini sağlayacaktır.

Bu pasaj Tanrı’nın tufandan sonraki karakteri hakkında ne öğretiyor?

Bu pasaj Tanrı'yı hem yargıç hem de merhametli koruyucu olarak göstermektedir. O, dünyayı az önce tufana göre yargıladı, ancak Nuh'u hatırlıyor, gemideki her canlıyla ilgileniyor ve suları nazikçe kurutuyor. Nuh'la konuşur, yeni bir başlangıç yapar ve yaratıkların verimli olmasını ve çoğalmasını kutsar. Nuh kurban sunduğunda Tanrı onları kabul eder ve yüreğinde toprağı bir daha aynı şekilde lanetlemeyeceğini söyler. İnsan kalbinde süregelen kötülüğü bile bile sabrı seçiyor ve devam eden bir yaşam ve mevsimler vaat ediyor.

Gemide bekleme hikayesi bugünkü hayatıma nasıl uygulanabilir?

Nuh aylarca gemide kapalı kaldı; Tanrı'nın yavaş yavaş sulara yaptığının dışında hiçbir değişiklik belirtisi yoktu. Durumu kuşlarla test etti ama dışarı çıkmadan önce yine de Tanrı'nın açık sözünü bekledi. Çok az ilerleme gördüğümüzde ve Tanrı'nın bizi hatırlayıp hatırlamadığını merak ettiğimizde, hayatlarımız o kadar uzun bir bekleyiş gibi gelebilir ki. Bu hikaye, hızlı sonuçlar göremeseniz bile Tanrı'nın iş başında olduğuna güvenmenizi, O'nun merhametinin küçük işaretlerini aramanızı ve yalnızca O'nun öncülük edip yolu açmasıyla ilerlemenizi teşvik eder.

Gen.8.1

YARATILIŞ 8:1

TCL02

Sonra Tanrı Nuh'u ve gemideki evcil ve yabanıl hayvanları anımsadı. Yeryüzünde bir rüzgar estirdi, sular alçalmaya başladı.

The Ark Rests on Ararat

The Flood Subsides

1 Sonra Tanrı Nuh'u ve gemideki evcil ve yabanıl hayvanları anımsadı. Yeryüzünde bir rüzgar estirdi, sular alçalmaya başladı.

Enginlerin kaynakları, göklerin kapakları kapandı. Yağmur dindi.

Sular yeryüzünden çekilmeye başladı. Yüz elli gün geçtikten sonra sular azaldı.

Gemi yedinci ay ın on yedinci günü Ararat dağlarına oturdu.

Sular onuncu aya kadar sürekli azaldı. Onuncu ayın birinde dağların doruğu göründü.

Noah Sends a Raven and a Dove

Kırk gün sonra Nuh yapmış olduğu geminin penceresini açtı.

Kuzgunu dışarı gönderdi. Kuzgun sular kuruyuncaya kadar dönmedi, uçup durdu.

Bunun üzerine Nuh suların yeryüzünden çekilip çekilmediğini anlamak için güvercini gönderdi.

Güvercin konacak bir yer bulamadı, çünkü her yer suyla kaplıydı. Gemiye, Nuh'un yanına döndü. Nuh uzanıp güvercini tuttu ve gemiye, yanına aldı.

Yedi gün daha bekledi, sonra güvercini yine dışarı saldı.

Güvercin gagasında yeni kopmuş bir zeytin yaprağıyla akşamleyin geri döndü. O zaman Nuh suların yeryüzünden çekilmiş olduğunu anladı.

Yedi gün daha bekledikten sonra güvercini yine gönderdi. Bu kez güvercin geri dönmedi.

Exiting the Ark

Nuh altı yüz bir yaşındayken, birinci ayın birinde yeryüzündeki sular kurudu. Nuh geminin üstündeki kapağı kaldırınca toprağın kurumuş olduğunu gördü.

İkinci ayın yirmi yedinci günü toprak tümüyle kurumuştu.

Tanrı Nuh'a, “Karın, oğulların ve gelinlerinle birlikte gemiden çık” dedi,

“Kendinle birlikte bütün canlıları, kuşları, hayvanları, sürüngen leri de çıkar. Üresinler, verimli olsunlar, yeryüzünde çoğalsınlar.”

Nuh karısı, oğulları ve gelinleriyle birlikte gemiden çıktı.

Bütün hayvanlar, sürüngenler, kuşlar, yeryüzünde yaşayan her tür canlı da gemiyi terk etti.

Noah Builds an Altar

Nuh RAB 'be bir sunak yaptı. Orada bütün temiz sayılan hayvanlarla kuşlardan yakmalık sunular sundu.

Güzel kokudan hoşnut olan RAB içinden şöyle dedi: “İnsanlar yüzünden yeryüzünü bir daha lanetlemeyeceğim. Çünkü insan yüreğindeki eğilimler çocukluğundan beri kötüdür. Şimdi yaptığım gibi bütün canlıları bir daha yok etmeyeceğim.

“Dünya durdukça Ekin ekmek, biçmek, Sıcak, soğuk, Yaz, kış, Gece, gündüz hep var olacaktır.”

Çapraz referanslar

Bu ayet için çapraz referans bulunmuyor.