இந்த பத்தியில் ஆபிராமும் லோத்தும் ஏன் பிரிந்திருக்க வேண்டும்?

ஆபிராமும் லோத்தும் பிரிந்து செல்கிறார்கள், ஏனென்றால் கடவுள் அவர்களை ஆசீர்வதித்ததால், அவர்களைச் சுற்றியுள்ள நிலம் அவர்களின் மந்தைகளையும் மந்தைகளையும் ஒன்றாக ஆதரிக்க முடியாது. அவர்களுடைய வேலைக்காரர்கள் வாதிடத் தொடங்குகிறார்கள், இந்த சண்டை நிலத்தில் வசிக்கும் கானானியர்கள் மற்றும் பெரிசியர்களுக்கு முன்னால் நடக்கிறது. பதற்றம் வளர விட, அபிராம் அமைதியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். அவர் லோத்தை நேசிக்கிறார், அவர்களுக்குள் சண்டையிட விரும்பவில்லை. எனவே பிரிந்து செல்வது கோபத்தில் இருந்து அல்ல, ஆனால் அவர்களின் உறவைப் பேணுவதற்கான ஒரு புத்திசாலித்தனமான வழியாகவும், அவர்களைப் பார்ப்பவர்களுக்கு மோசமான சாட்சி கொடுப்பதைத் தவிர்க்கவும்.

ஆபிராம் ஏன் நிலத்தை தானே எடுத்துக் கொள்ளாமல் லோட்டை முதலில் தேர்ந்தெடுக்க அனுமதித்தார்?

கடவுள் அவரை அழைத்து வாக்குறுதிகளை வழங்கியதால், ஆபிராம் தனக்கான சிறந்த நிலத்தை உரிமை கொண்டாடியிருக்க முடியும். அதற்குப் பதிலாக, லோட்டை முதலில் தேர்ந்தெடுக்கச் சொல்லி, அதற்கு நேர்மாறான வழியில் செல்ல முன்வருகிறார். நிலம் அல்லது உரிமைகளைக் காட்டிலும் அமைதியையும் அவர்களது குடும்பப் பிணைப்பையும் அவர் அதிகம் மதிப்பதால் இதைச் செய்கிறார். அவர் கூறுகிறார், "சச்சரவு வேண்டாம் ... ஏனென்றால் நாம் சகோதரர்கள்." தனது சொந்த நன்மையை விட்டுக்கொடுப்பதன் மூலம், லோத்து எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், கடவுள் தன்னைக் கவனித்துக்கொள்வார் என்ற நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறார். கடவுளுடைய வாக்குறுதியில் அவனுடைய விசுவாசம் அவனை தாராளமாகவும் மனத்தாழ்மையாகவும் இருக்கும்படி விடுவிக்கிறது.

ஜோர்டான் சமவெளியில் எது கவர்ச்சிகரமானதாக இருந்தது, லோத்தின் தேர்வு ஏன் ஒரு பிரச்சனையாக இருந்தது?

ஜோர்டான் சமவெளி மிகவும் கவர்ச்சிகரமானதாகத் தோன்றியது, ஏனென்றால் அது ஒரு தோட்டத்துடன் ஒப்பிடும்போது மற்றும் எகிப்தின் வளமான நிலத்துடன் ஒப்பிடும்போது எல்லா இடங்களிலும் நன்கு பாய்ச்சப்பட்டது. லோட் நிமிர்ந்து பார்க்கிறார், அதன் அழகையும் கருவுறுதலையும் பார்க்கிறார், மேலும் தனக்கென அனைத்தையும் தேர்வு செய்கிறார். பிரச்சனை என்னவென்றால், அவர் பார்வை மற்றும் ஆறுதல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கிறார், கடவுளுக்கு என்ன மரியாதை என்று கேட்பதன் மூலம் அல்ல. அங்குள்ள நகரங்கள், குறிப்பாக சோதோம், கர்த்தருக்கு முன்பாக பொல்லாதவர்களென்றும் பெரும் பாவிகளென்றும் வர்ணிக்கப்படும் மக்களால் நிரம்பியிருக்கிறது. லோட் ஒரு வகையான சொர்க்கத்தைப் பெறுவதாக நினைக்கிறார், ஆனால் அவர் ஆழமான தார்மீக தீமைக்கு அருகில் குடியேறினார், அது பின்னர் அவருக்கு மிகுந்த வருத்தத்தைத் தருகிறது.

லோத்து “சோதோமை நோக்கிக் கூடாரம் போட்டான்” என்பதன் அர்த்தம் என்ன?

லோத்து சோதோமை நோக்கிக் கூடாரம் போட்டான் என்று கூறும்போது, அது அவனது வாழ்க்கையின் திசையைக் காட்டுகிறது. அவர் சமவெளி நகரங்களில் குடியேறி, மிகப் பெரிய பொல்லாதத்திற்குப் பெயர் பெற்ற சோதோமுக்கு அருகில் செல்கிறார். அவர் தனது மந்தைகளுக்கும் செல்வத்திற்கும் நல்லதாகத் தோன்றும் ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார், ஆனால் அது கடவுளிடமிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கும் மக்களுக்கு அருகில் அவரை வைக்கிறது. இது படிப்படியாக ஆபத்தை நோக்கி நகர்வதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. வெளிப்புறமாக, நிலம் ஒரு தோட்டம் போல் தெரிகிறது, ஆனால் ஆன்மீக ரீதியாக அது பிரச்சனையை நோக்கி நகர்வதைப் போன்றது. ஆறுதலுக்காக பாவச் சூழலை நோக்கிச் செல்வதைப் பற்றிய எச்சரிக்கை இது.

லோத்து ஆபிராமிடம் இருந்து விலகிய பிறகு கடவுள் என்ன வாக்குறுதி அளித்தார்?

லோத்து ஆபிராமிடமிருந்து பிரிந்த பிறகு, கடவுள் மீண்டும் ஆபிராமிடம் பேசுகிறார். கடவுள் அவனுடைய கண்களை உயர்த்தி ஒவ்வொரு திசையையும் பார்க்கச் சொல்கிறார், மேலும் அவர் பார்க்கும் நிலம் அனைத்தும் அவருக்கும் அவருடைய சந்ததியினருக்கும் மிக நீண்ட காலத்திற்கு சொந்தமானதாக இருக்கும் என்று உறுதியளிக்கிறார். ஆபிராமின் சந்ததியை பூமியின் தூசியைப் போல் எண்ணிவிட முடியாத அளவுக்குப் பெருகச் செய்வதாகவும் கடவுள் வாக்களிக்கிறார். பின்னர் கடவுள் ஆபிராமிடம் நிலம், நீளம் மற்றும் அகலத்தில் நடக்கச் சொல்கிறார், அது அவருடையதாக இருக்கும் என்பதற்கான அடையாளமாக. இது முந்தைய வாக்குறுதியை புதுப்பித்து பலப்படுத்துகிறது, கடவுளின் திட்டம் லோத்து ஆபிராமுடன் தங்கியிருப்பதை சார்ந்தது அல்ல என்பதைக் காட்டுகிறது.

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆபிராம் மீண்டும் ஒரு பலிபீடத்தை ஏன் கட்டுகிறார்?

ஆபிராம் பெத்தேலுக்கு அருகில் முகாமிட்டு, ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டிய இடத்திற்குத் திரும்பி, அங்கே கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டான். பின்னர், கடவுள் மீண்டும் அவரிடம் பேசிய பிறகு, அவர் ஹெப்ரோனில் உள்ள மம்ரே சமவெளிக்குச் சென்று மற்றொரு பலிபீடத்தைக் கட்டுகிறார். இந்த பலிபீடங்கள் கடவுள் மீது அவர் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையையும், மற்ற கடவுள்கள் நிறைந்த தேசத்தில் பகிரங்கமாக வழிபட வேண்டும் என்ற அவரது விருப்பத்தையும் குறிக்கின்றன. முந்தைய பலிபீடத்திற்குச் செல்வதன் மூலம், அவர் கடவுளின் கடந்தகால உதவியையும் தனது முந்தைய கடமைகளையும் நினைவில் கொள்கிறார். கடவுளின் புதிய வாக்குறுதிக்குப் பிறகு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டுவது, அவருடைய எல்லா செல்வங்களோடும், வழிபாடும் நன்றியுணர்வும் அவருடைய வாழ்க்கையின் மையத்தில் இன்னும் இருப்பதைக் காட்டுகிறது.

செல்வம் மற்றும் மோதல் பற்றி இந்தப் பகுதி என்ன கற்பிக்கிறது?

இங்கே செல்வம் ஒரு ஆசீர்வாதம் மற்றும் பிரச்சனையின் ஆதாரம். ஆபிராமுக்கும் லோத்துக்கும் பல விலங்குகள் மற்றும் உடைமைகள் உள்ளன, அவற்றை நிலம் ஒன்றாக ஆதரிக்க முடியாது. செல்வம் எப்படி உறவுகளை சீர்குலைக்கும் என்பதைக் காட்டும் மேய்ப்பர்கள் சண்டையிடுகிறார்கள். பத்தியில் செல்வத்தை தீமை என்று அழைக்கவில்லை, ஆனால் அது சோதனைகளைக் கொண்டுவருகிறது: பெருமை, போட்டி மற்றும் பிரிவு. அத்தகைய பதற்றத்தை கையாள்வதற்கான சரியான வழி மனத்தாழ்மை மற்றும் சமாதானத்தை உண்டாக்கும் இதயம், நீங்கள் கோரக்கூடியதைக் கூட விட்டுவிடுவது என்று ஆபிராமின் உதாரணம் கற்பிக்கிறது. ஆன்மீக ஆபத்தைப் பற்றி சிந்திக்காமல் பணக்கார நிலத்தைத் துரத்துவது வேதனையான விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்று லோட்டின் தேர்வு எச்சரிக்கிறது.

ஆபிராம் மற்றும் லோத்தின் பிரிவினை எவ்வாறு இன்று நாம் எவ்வாறு முடிவுகளை எடுக்கலாம்?

எங்கு வாழ்வது, வேலை செய்வது அல்லது நம் நேரத்தை முதலீடு செய்வது எப்படி என்பதைச் சிந்திக்க இந்தக் கதை உதவுகிறது. சோதோமைச் சுற்றியுள்ள அக்கிரமத்தைப் பற்றி சிந்திக்காமல், லோத்து தனது மந்தைகளுக்கு எது சிறந்தது என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார், அது சிக்கலுக்கு வழிவகுக்கிறது. ஆபிராம் குறைவான பங்கைப் பெறுவது போல் தோன்றினாலும், முடிவில் கடவுளை நம்பி அமைதியைத் தேடுவதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். நம்மைப் பொறுத்தவரை, "இது வசதியானதா அல்லது லாபகரமானதா?" என்று கேட்பது மட்டுமல்லாமல், இது ஒரு நினைவூட்டலாகும். ஆனால், "இது என்னை கடவுளுடன் நெருக்கமாக வைத்திருக்குமா? இது என் ஆன்மாவிற்கும் என் குடும்பத்திற்கும் உதவுமா அல்லது தீங்கு செய்யுமா?" வெளிப்புற ஆதாயத்தை விட கடவுளின் பிரசன்னத்தை மதிக்க விசுவாசம் கற்றுக்கொள்கிறது.

Gen.13.1

ஆதியாகமம் 13:1

TAOVBSI

ஆபிராமும், அவன் மனைவியும், அவனுக்கு உண்டான யாவும், அவனுடனே லோத்தும், எகிப்தை விட்டு, தென்திசையில் வந்தார்கள்.

Āpirāmum, avaṉ maṉaiviyum, avaṉukku uṇṭāṉa yāvum, avaṉuṭaṉē lōttum, ekiptai viṭṭu, teṉticaiyil vantārkaḷ.

Abram and Lot Part Ways

1 ஆபிராமும், அவன் மனைவியும், அவனுக்கு உண்டான யாவும், அவனுடனே லோத்தும், எகிப்தை விட்டு, தென்திசையில் வந்தார்கள்.

Āpirāmum, avaṉ maṉaiviyum, avaṉukku uṇṭāṉa yāvum, avaṉuṭaṉē lōttum, ekiptai viṭṭu, teṉticaiyil vantārkaḷ.

2 ஆபிராம் மிருகஜீவன்களும் வெள்ளியும் பொன்னுமான ஆஸ்திகளை உடைய சீமானாயிருந்தான்.

Āpirām mirukajīvaṉkaḷum veḷḷiyum poṉṉumāṉa āstikaḷai uṭaiya cīmāṉāyiruntāṉ.

3 அவன் தன் பிரயாணங்களிலே தெற்கேயிருந்து பெத்தேல்மட்டும், பெத்தேலுக்கும் ஆயீக்கும் நடுவாகத் தான் முன்பு கூடாரம்போட்டதும்,

Avaṉ taṉ pirayāṇaṅkaḷilē teṟkēyiruntu pettēlmaṭṭum, pettēlukkum āyīkkum naṭuvākat tāṉ muṉpu kūṭārampōṭṭatum,

4 தான் முதல்முதல் ஒரு பலிபீடத்தை உண்டாக்கினதுமான ஸ்தலமட்டும் போனான்; அங்கே ஆபிராம் கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொண்டான்.

Tāṉ mutalmutal oru palipīṭattai uṇṭākkiṉatumāṉa stalamaṭṭum pōṉāṉ; aṅkē āpirām karttaruṭaiya nāmattait toḻutukoṇṭāṉ.

5 ஆபிராமுடனே வந்த லோத்துக்கும் ஆடுமாடுகளும் கூடாரங்களும் இருந்தன.

Āpirāmuṭaṉē vanta lōttukkum āṭumāṭukaḷum kūṭāraṅkaḷum iruntaṉa.

6 அவர்கள் ஒருமித்துக் குடியிருக்க அந்தப் பூமி அவர்களைத் தாங்கக்கூடாதிருந்தது; அவர்களுடைய ஆஸ்தி மிகுதியாயிருந்தபடியால், அவர்கள் ஒருமித்து வாசம்பண்ண ஏதுவில்லாமற்போயிற்று.

Avarkaḷ orumittuk kuṭiyirukka antap pūmi avarkaḷait tāṅkakkūṭātiruntatu; avarkaḷuṭaiya āsti mikutiyāyiruntapaṭiyāl, avarkaḷ orumittu vācampaṇṇa ētuvillāmaṟpōyiṟṟu.

7 ஆபிராமுடைய மந்தைமேய்ப்பருக்கும் லோத்துடைய மந்தைமேய்ப்பருக்கும் வாக்குவாதம் உண்டாயிற்று. அக்காலத்திலே கானானியரும் பெரிசியரும் அத்தேசத்தில் குடியிருந்தார்கள்.

Āpirāmuṭaiya mantaimēypparukkum lōttuṭaiya mantaimēypparukkum vākkuvātam uṇṭāyiṟṟu. Akkālattilē kāṉāṉiyarum periciyarum attēcattil kuṭiyiruntārkaḷ.

8 ஆபிராம் லோத்தை நோக்கி: எனக்கும் உனக்கும், என் மேய்ப்பருக்கும் உன் மேய்ப்பருக்கும் வாக்குவாதம் வேண்டாம்; நாம் சகோதரர்.

Āpirām lōttai nōkki: Eṉakkum uṉakkum, eṉ mēypparukkum uṉ mēypparukkum vākkuvātam vēṇṭām; nām cakōtarar.

9 இந்தத் தேசமெல்லாம் உனக்குமுன் இருக்கிறது அல்லவா? நீ என்னைவிட்டுப் பிரிந்துபோகலாம்; நீ இடதுபுறம் போனால், நான் வலதுபுறம் போகிறேன்; நீ வலதுபுறம் போனால், நான் இடதுபுறம் போகிறேன் என்றான்.

Intat tēcamellām uṉakkumuṉ irukkiṟatu allavā? Nī eṉṉaiviṭṭup pirintupōkalām; nī iṭatupuṟam pōṉāl, nāṉ valatupuṟam pōkiṟēṉ; nī valatupuṟam pōṉāl, nāṉ iṭatupuṟam pōkiṟēṉ eṉṟāṉ.

Lot Proceeds toward Sodom

10 அப்பொழுது லோத்து தன் கண்களை ஏறெடுத்துப்பார்த்து: யோர்தான் நதிக்கு அருகான சமபூமி முழுவதும் நீர்வளம் பொருந்தினதாயிருக்கக்கண்டான். கர்த்தர் சோதோமையும் கொமோராவையும் அழிக்கும்முன்னே, சோவாருக்குப் போகும் வழிமட்டும் அது கர்த்தருடைய தோட்டத்தைப்போலவும் எகிப்து தேசத்தைப்போலவும் இருந்தது.

Appoḻutu lōttu taṉ kaṇkaḷai ēṟeṭuttuppārttu: Yōrtāṉ natikku arukāṉa camapūmi muḻuvatum nīrvaḷam poruntiṉatāyirukkakkaṇṭāṉ. Karttar cōtōmaiyum komōrāvaiyum aḻikkum'muṉṉē, cōvārukkup pōkum vaḻimaṭṭum atu karttaruṭaiya tōṭṭattaippōlavum ekiptu tēcattaippōlavum iruntatu.

11 அப்பொழுது லோத்து யோர்தானுக்கு அருகான சமபூமி முழுவதையும் தெரிந்துகொண்டு, கிழக்கே பிரயாணப்பட்டுப்போனான். இப்படி அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் விட்டுப் பிரிந்தார்கள்.

Appoḻutu lōttu yōrtāṉukku arukāṉa camapūmi muḻuvataiyum terintukoṇṭu, kiḻakkē pirayāṇappaṭṭuppōṉāṉ. Ippaṭi avarkaḷ oruvarai oruvar viṭṭup pirintārkaḷ.

12 ஆபிராம் கானான் தேசத்தில் குடியிருந்தான்; லோத்து அந்த யோர்தானுக்கு அருகான சமபூமியிலுள்ள பட்டணங்களில் வாசம்பண்ணி, சோதோமுக்கு நேரே கூடாரம் போட்டான்.

Āpirām kāṉāṉ tēcattil kuṭiyiruntāṉ; lōttu anta yōrtāṉukku arukāṉa camapūmiyiluḷḷa paṭṭaṇaṅkaḷil vācampaṇṇi, cōtōmukku nērē kūṭāram pōṭṭāṉ.

13 சோதோமின் ஜனங்கள் பொல்லாதவர்களும் கர்த்தருக்கு முன்பாக மகாபாவிகளுமாய் இருந்தார்கள்.

Cōtōmiṉ jaṉaṅkaḷ pollātavarkaḷum karttarukku muṉpāka makāpāvikaḷumāy iruntārkaḷ.

God Renews the Promise to Abram

14 லோத்து ஆபிராமைவிட்டுப் பிரிந்த பின்பு, கர்த்தர் ஆபிராமை நோக்கி: உன் கண்களை ஏறெடுத்து, நீ இருக்கிற இடத்திலிருந்து வடக்கேயும், தெற்கேயும், கிழக்கேயும், மேற்கேயும் நோக்கிப்பார்.

Lōttu āpirāmaiviṭṭup pirinta piṉpu, karttar āpirāmai nōkki: Uṉ kaṇkaḷai ēṟeṭuttu, nī irukkiṟa iṭattiliruntu vaṭakkēyum, teṟkēyum, kiḻakkēyum, mēṟkēyum nōkkippār.

15 நீ பார்க்கிற இந்தப் பூமி முழுவதையும் நான் உனக்கும் உன் சந்ததிக்கும் என்றைக்கும் இருக்கும்படி கொடுத்து,

Nī pārkkiṟa intap pūmi muḻuvataiyum nāṉ uṉakkum uṉ cantatikkum eṉṟaikkum irukkumpaṭi koṭuttu,

16 உன் சந்ததியைப் பூமியின் தூளைப்போலப் பெருகப்பண்ணுவேன்; ஒருவன் பூமியின் தூளை எண்ணக்கூடுமானால், உன் சந்ததியும் எண்ணப்படும்.

Uṉ cantatiyaip pūmiyiṉ tūḷaippōlap perukappaṇṇuvēṉ; oruvaṉ pūmiyiṉ tūḷai eṇṇakkūṭumāṉāl, uṉ cantatiyum eṇṇappaṭum.

17 நீ எழுந்து தேசத்தின் நீளமும் அகலமும் எம்மட்டோ, அம்மட்டும் நடந்து திரி; உனக்கு அதைத் தருவேன் என்றார்.

Nī eḻuntu tēcattiṉ nīḷamum akalamum em'maṭṭō, am'maṭṭum naṭantu tiri; uṉakku atait taruvēṉ eṉṟār.

18 அப்பொழுது ஆபிராம் கூடாரத்தைப் பெயர்த்துக்கொண்டுபோய், எபிரோனிலிருக்கும் மம்ரேயின் சமபூமியில் சேர்ந்து குடியிருந்து, அங்கே கர்த்தருக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டினான்.

Appoḻutu āpirām kūṭārattaip peyarttukkoṇṭupōy, epirōṉilirukkum mamrēyiṉ camapūmiyil cērntu kuṭiyiruntu, aṅkē karttarukku oru palipīṭattaik kaṭṭiṉāṉ.

குறுக்கு மேற்கோள்கள்

இந்த வசனத்திற்கு குறுக்கு மேற்கோள்கள் இல்லை.