“ஆதியில் கடவுள் வானத்தையும் பூமியையும் படைத்தார்” என்பதன் அர்த்தம் என்ன?

இந்த வரி நமக்குக் கூறுகிறது, நாம் காணும் எதுவும் இருந்ததற்கு முன்பு, கடவுள் ஏற்கனவே இருந்தார், மேலும் அவர்தான் எல்லாவற்றையும் உருவாக்கினார். "வானமும் பூமியும்" என்பது முழுப் பிரபஞ்சத்தையும், மேலே உள்ளதையும் கீழே இருப்பதையும் கூறுவதற்கான ஒரு வழியாகும். கடவுளைத் தவிர எதுவும் நித்தியமானது அல்ல. உலகம் கண்மூடித்தனமான சந்தர்ப்பத்தினாலோ அல்லது நித்திய விஷயத்தினாலோ வரவில்லை. கடவுள் சுதந்திரமாக உருவாக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார், மேலும் இருக்கும் அனைத்தும் அவருக்குக் கடமைப்பட்டிருக்கின்றன. இது நம்மைப் படைத்த கடவுளுக்குச் சொந்தமானது என்று உலகத்தையும் நம்மையும் எப்படிப் பார்க்கிறோம் என்பதை இது வடிவமைக்கிறது.

பூமி "உருவமில்லாமல், வெற்றிடமாக" இருந்தது என்பதன் அர்த்தம் என்ன?

"வடிவம் இல்லாமல், வெற்றிடமின்றி" என்ற வார்த்தைகள் பூமியை ஆரம்பத்தில் வெறுமையாகவும், வடிவமற்றதாகவும், ஆழமான நீரால் மூடப்பட்டதாகவும் விவரிக்கிறது. இன்னும் வாழ்க்கை இல்லை, ஒழுங்கு இல்லை, தெளிவான அமைப்பு இல்லை. இந்த ஆழத்தில் இருள் சூழ்ந்திருந்தது. கடவுள் அடிப்படைப் பொருளைச் செய்தார், ஆனால் அவர் இன்னும் அதை ஏற்பாடு செய்யவில்லை. இது மீதமுள்ள பத்திக்கு மேடை அமைக்கிறது, அங்கு கடவுள் படிப்படியாக ஒளி, ஒழுங்கு மற்றும் முழுமையையும் கொண்டு வருகிறார். படைப்பில் நாம் காணும் அழகும் ஒழுங்கும் தற்செயலானவை அல்ல, ஆனால் கடவுளின் ஞானமான வேலையின் விளைவு என்பதையும் இது காட்டுகிறது.

"கடவுளின் ஆவி" நீர் முகத்தில் நகரும் யார்?

இங்கே "கடவுளின் ஆவி" என்பது கடவுளின் சொந்த ஆவி, படைப்பின் தொடக்கத்தில் தனிப்பட்ட முறையில் செயலில் உள்ளது. ஒரு பறவை தன் கூட்டின் மேல் சுற்றுவது போல, உயிரைப் பிறப்பிக்கத் தயாராகிறது படம். பூமி இன்னும் இருளாகவும், வடிவம் இல்லாமல் இருந்தபோதும், கடவுளின் ஆவி தண்ணீருக்கு மேல் இருந்தது, கடவுள் என்ன செய்யப்போகிறார் என்பதற்காக இந்த முதல் மூல உலகத்தைப் பிடித்து தயார்படுத்தினார். கடவுள் தனது படைப்பிலிருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை என்பதை இது காட்டுகிறது. ஆரம்பத்திலிருந்தே அவருடைய ஆவி அருகில் உள்ளது, அவர் உருவாக்கியதைத் தாங்கி, வெறுமை மட்டுமே இருந்த இடத்தில் ஒழுங்கையும் வாழ்க்கையையும் கொண்டு வர தயாராக உள்ளது.

கடவுள் ஏன் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களுக்கு முன்பாக ஒளியைப் படைத்தார்?

நான்காவது நாளில் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களை உருவாக்குவதற்கு முன்பு, கடவுளின் வார்த்தையால் வெளிச்சம் தோன்றுவதை இப்பகுதி காட்டுகிறது. ஒளியும் பகலும் முதலில் அந்த சிருஷ்டிக்கப்பட்ட விளக்குகளைச் சார்ந்தது அல்ல, மாறாக கடவுளையே சார்ந்திருக்கிறது என்பதை இது கற்பிக்கிறது. அவர்கள் இல்லாமல் அவர் ஒளி கொடுக்க முடியும். பின்னர் அவர் நாட்கள், பருவங்கள் மற்றும் ஆண்டுகளைக் குறிக்க சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களை வழக்கமான விளக்குகளாக நியமித்தார். இந்த ஆணை இந்த வான உடல்களை கடவுளாக கருதுவதிலிருந்து நம்மை காக்கிறது. அவர்கள் உண்மையான படைப்பாளரின் கையில் வேலைக்காரர்கள் மற்றும் கருவிகள் மட்டுமே.

மனிதர்கள் கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்றால் என்ன அர்த்தம்?

கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்டிருப்பதன் அர்த்தம், மனிதர்கள் மற்ற உயிரினங்களிலிருந்து தனித்து நிற்கிறார்கள். பகுத்தறிவு, தார்மீக உணர்வு மற்றும் அவரை அறிந்து தொடர்பு கொள்ளும் திறன் போன்ற கடவுளின் சொந்த குணாதிசயங்களை பிரதிபலிக்கும் வகையில் மக்கள் படைக்கப்பட்டுள்ளனர். பத்தியில் இந்த படத்தை மீன், பறவைகள் மற்றும் விலங்குகள் மீது ஆளுகை இணைக்கிறது, எனவே படத்தின் ஒரு பகுதி கடவுளின் கீழ் ஞானமான ஆட்சிக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது. நாம் கடவுள்கள் என்று அர்த்தமல்ல, ஆனால் மற்ற உயிரினங்கள் பகிர்ந்து கொள்ளாத படைப்பில் ஒரு சிறப்பு கண்ணியத்துடனும் பொறுப்புடனும் நாம் நேர்மையாக உருவாக்கப்பட்டோம்.

பூமி மற்றும் உயிரினங்கள் மீது மனித "ஆதிக்கம்" என்றால் என்ன?

கடவுள் மனிதர்களுக்கு மீன், பறவைகள், கால்நடைகள் மற்றும் அனைத்து பூமியின் மீதும் ஆதிக்கம் செலுத்தும்போது, அவர் அவற்றை மற்ற படைப்புகளின் மீது தனது காரியதரிசிகளாக வைக்கிறார். இது கவனக்குறைவான துஷ்பிரயோகத்திற்கான உரிமம் அல்ல, ஆனால் அவர் உருவாக்கிய உலகத்தை நிர்வகிக்கவும் பராமரிக்கவும் ஒரு அறக்கட்டளை. தாவரங்களையும் விலங்குகளையும் சரியாகப் பயன்படுத்தி, பூமியை அதன் திறனை ஒழுங்காகவும் பலனுடனும் கொண்டு வர வேண்டும் என்ற அர்த்தத்தில் மக்கள் அதை அடக்க வேண்டும். கடவுள் தனது படைப்பை நல்லதாகக் கண்டதால், நமது ஆட்சி அவருடைய நன்மையுடன் வரிசையாக இருக்க வேண்டும், நம்முடைய தேவைகளையும் அவர் உருவாக்கியவற்றின் நல்வாழ்வையும் தேட வேண்டும்.

படைப்பு "நல்லது", பின்னர் "மிகவும் நல்லது" என்று கடவுள் ஏன் திரும்பத் திரும்ப கூறுகிறார்?

ஒவ்வொரு முறையும் கடவுள் தனது வேலையை முடிக்கும்போது, அவர் செய்ததைப் பார்த்து அதை நல்லது என்று அழைக்கிறார். இது அவரது புத்திசாலித்தனமான திட்டத்திற்கு பொருந்துகிறது மற்றும் அவரது நோக்கத்திற்கு ஏற்றது. இந்த நாட்களில் கடவுள் உருவாக்கிய எதுவும் தீயதாகவோ அல்லது குறைபாடுள்ளதாகவோ இல்லை. ஆறு நாட்களும் முடிக்கும் போது, முழுவதையும் ஒன்றாகப் பார்த்து, மிகவும் நல்லது என்பார். ஒளி, வானம், நிலம், தாவரங்கள், நட்சத்திரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் மனிதர்கள் அனைத்தும் அவற்றின் இடத்தில் உள்ளன மற்றும் ஒன்றாக வேலை செய்கின்றன. அசல் உலகம் கடவுளின் கருணையிலிருந்து வந்தது, மோதலில் இருந்து அல்ல, நல்லிணக்கம் நிறைந்தது என்று இது கற்பிக்கிறது.

இந்த படைப்புக் கணக்கு எவ்வாறு கடவுளின் வல்லமையையும் குணத்தையும் காட்டுகிறது?

கடவுளின் சக்தியை அவர் வெறுமனே பேசுவதன் மூலம் உருவாக்குகிறார் என்பதை பத்தி காட்டுகிறது. அவர் போராடுவதில்லை அல்லது கருவிகளைப் பயன்படுத்துவதில்லை. "இருக்கட்டும்" என்று அவர் கூறுகிறார், அது அப்படியே. ஒன்றுமில்லாததை முழுமைக்குக் கொண்டுவர அவருடைய வார்த்தை போதுமானது. வடிவமற்ற வெறுமையிலிருந்து நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட, நிறைந்த உலகத்திற்கு நகர்வதை நாம் தெளிவான நாட்களின் வரிசையில் காண்கிறோம். அவர் எவ்வளவு அடிக்கடி விஷயங்களை நல்லதாக அழைக்கிறார் என்பதையும், உயிரினங்கள் மற்றும் மனிதர்களை அவர் ஆசீர்வதிப்பதிலும், அவர்களுக்கு வாழ்க்கை, உணவு மற்றும் பலனளிக்கும் பணிகளைக் கொடுப்பதிலும் அவரது நன்மை வெளிப்படுகிறது. படைப்பாற்றல் வல்லமையும், ஞானமும், கருணையும் கொண்ட கடவுளை வெளிப்படுத்துகிறது.

இன்றைய மக்களின் வாழ்க்கையின் நோக்கத்தைப் பற்றி இந்தப் பகுதி என்ன சொல்கிறது?

மக்கள் விபத்துக்கள் அல்ல என்பதை இந்த பத்தி காட்டுகிறது. அவை வேண்டுமென்றே உருவாக்கப்பட்டவை, கடவுளின் சாயலில், அவரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவை, மற்றும் செய்ய வேண்டிய வேலை. நமது வாழ்க்கை என்பது கடவுளின் தன்மையை பிரதிபலிக்கவும், அவருடைய படைப்புகளை கவனித்து, அவருடைய ஆட்சியின் கீழ் வாழவும் வேண்டும். அதாவது, ஒவ்வொரு நபரும் அந்த உருவத்தை வைத்திருப்பதால், நாம் மற்றவர்களை மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும், மேலும் உலகத்தின் வளங்களை நாம் பேராசை அல்லாமல் கவனமாகக் கையாள வேண்டும். கடவுளின் வார்த்தையைக் கேட்கவும் இது நம்மை அழைக்கிறது, ஏனென்றால் படைப்பைப் பற்றி பேசிய அதே கடவுள் இன்னும் பேசுகிறார், நம் வாழ்க்கையை வழிநடத்த உரிமை உண்டு.

Gen.1.1

ஆதியாகமம் 1:1

TAOVBSI

ஆதியிலே தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்.

Ātiyilē tēvaṉ vāṉattaiyum pūmiyaiyum ciruṣṭittār.

The Creation

Heaven and Earth

1 ஆதியிலே தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்.

Ātiyilē tēvaṉ vāṉattaiyum pūmiyaiyum ciruṣṭittār.

2 பூமியானது ஒழுங்கின்மையும் வெறுமையுமாய் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது; தேவ ஆவியானவர் ஜலத்தின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்.

Pūmiyāṉatu oḻuṅkiṉmaiyum veṟumaiyumāy iruntatu; āḻattiṉmēl iruḷ iruntatu; tēva āviyāṉavar jalattiṉmēl acaivāṭikkoṇṭiruntār.

The First Day—Light

3 தேவன் வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார். வெளிச்சம் உண்டாயிற்று.

Tēvaṉ veḷiccam uṇṭākakkaṭavatu eṉṟār. Veḷiccam uṇṭāyiṟṟu.

4 வெளிச்சம் நல்லது என்று தேவன் கண்டார்; வெளிச்சத்தையும் இருளையும் தேவன் வெவ்வேறாகப் பிரித்தார்.

Veḷiccam nallatu eṉṟu tēvaṉ kaṇṭār; veḷiccattaiyum iruḷaiyum tēvaṉ vevvēṟākap pirittār.

5 தேவன் வெளிச்சத்துக்குப் பகல் என்று பேரிட்டார், இருளுக்கு இரவு என்று பேரிட்டார்; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி முதலாம் நாள் ஆயிற்று.

Tēvaṉ veḷiccattukkup pakal eṉṟu pēriṭṭār, iruḷukku iravu eṉṟu pēriṭṭār; cāyaṅkālamum viṭiyaṟkālamumāki mutalām nāḷ āyiṟṟu.

The Second Day—Heaven

6 பின்பு தேவன்; ஜலத்தின் மத்தியில் ஆகாயவிரிவு உண்டாகக்கடவது என்றும், அது ஜலத்தினின்று ஜலத்தைப் பிரிக்கக்கடவது என்றும் சொன்னார்.

Piṉpu tēvaṉ; jalattiṉ mattiyil ākāyavirivu uṇṭākakkaṭavatu eṉṟum, atu jalattiṉiṉṟu jalattaip pirikkakkaṭavatu eṉṟum coṉṉār.

7 தேவன் ஆகாயவிரிவை உண்டுபண்ணி, ஆகாயவிரிவுக்குக் கீழே இருக்கிற ஜலத்திற்கும் ஆகாயவிரிவுக்கு மேலே இருக்கிற ஜலத்திற்கும் பிரிவுண்டாக்கினார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

Tēvaṉ ākāyavirivai uṇṭupaṇṇi, ākāyavirivukkuk kīḻē irukkiṟa jalattiṟkum ākāyavirivukku mēlē irukkiṟa jalattiṟkum pirivuṇṭākkiṉār; atu appaṭiyē āyiṟṟu.

8 தேவன் ஆகாயவிரிவுக்கு வானம் என்று பேரிட்டார்; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி, இரண்டாம் நாள் ஆயிற்று.

Tēvaṉ ākāyavirivukku vāṉam eṉṟu pēriṭṭār; cāyaṅkālamum viṭiyaṟkālamumāki, iraṇṭām nāḷ āyiṟṟu.

The Third Day—Earth, Seas and Plants

9 பின்பு தேவன்: வானத்தின் கீழே இருக்கிற ஜலம் ஓரிடத்தில் சேரவும், வெட்டாந்தரை காணப்படவும் கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

Piṉpu tēvaṉ: Vāṉattiṉ kīḻē irukkiṟa jalam ōriṭattil cēravum, veṭṭāntarai kāṇappaṭavum kaṭavatu eṉṟār; atu appaṭiyē āyiṟṟu.

10 தேவன் வெட்டாந்தரைக்குப் பூமி என்றும், சேர்ந்த ஜலத்திற்குச் சமுத்திரம் என்றும் பேரிட்டார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

Tēvaṉ veṭṭāntaraikkup pūmi eṉṟum, cērnta jalattiṟkuc camuttiram eṉṟum pēriṭṭār; tēvaṉ atu nallatu eṉṟu kaṇṭār.

11 அப்பொழுது தேவன்: பூமியானது புல்லையும், விதையைப் பிறப்பிக்கும் பூண்டுகளையும், பூமியின்மேல் தங்களில் தங்கள் விதையையுடைய கனிகளைத் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே கொடுக்கும் கனிவிருட்சங்களையும் முளைப்பிக்கக்கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

Appoḻutu tēvaṉ: Pūmiyāṉatu pullaiyum, vitaiyaip piṟappikkum pūṇṭukaḷaiyum, pūmiyiṉmēl taṅkaḷil taṅkaḷ vitaiyaiyuṭaiya kaṉikaḷait taṅkaḷ taṅkaḷ jātiyiṉpaṭiyē koṭukkum kaṉiviruṭcaṅkaḷaiyum muḷaippikkakkaṭavatu eṉṟār; atu appaṭiyē āyiṟṟu.

12 பூமியானது புல்லையும், தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே விதையைப் பிறப்பிக்கும் பூண்டுகளையும், தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே தங்களில் தங்கள் விதையையுடைய கனிகளைக் கொடுக்கும் விருட்சங்களையும் முளைப்பித்தது; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

Pūmiyāṉatu pullaiyum, taṅkaḷ taṅkaḷ jātiyiṉpaṭiyē vitaiyaip piṟappikkum pūṇṭukaḷaiyum, taṅkaḷ taṅkaḷ jātiyiṉpaṭiyē taṅkaḷil taṅkaḷ vitaiyaiyuṭaiya kaṉikaḷaik koṭukkum viruṭcaṅkaḷaiyum muḷaippittatu; tēvaṉ atu nallatu eṉṟu kaṇṭār.

13 சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி மூன்றாம் நாள் ஆயிற்று.

Cāyaṅkālamum viṭiyaṟkālamumāki mūṉṟām nāḷ āyiṟṟu.

The Fourth Day—Sun, Moon, and Stars

14 பின்பு தேவன்: பகலுக்கும் இரவுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாகத்தக்கதாக வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே சுடர்கள் உண்டாகக்கடவது, அவைகள் அடையாளங்களுக்காகவும், காலங்களையும் நாட்களையும் வருஷங்களையும் குறிக்கிறதற்காகவும் இருக்கக்கடவது என்றார்.

Piṉpu tēvaṉ: Pakalukkum iravukkum vittiyācam uṇṭākattakkatāka vāṉam eṉkiṟa ākāyavirivilē cuṭarkaḷ uṇṭākakkaṭavatu, avaikaḷ aṭaiyāḷaṅkaḷukkākavum, kālaṅkaḷaiyum nāṭkaḷaiyum varuṣaṅkaḷaiyum kuṟikkiṟataṟkākavum irukkakkaṭavatu eṉṟār.

15 அவைகள் பூமியின்மேல் பிரகாசிக்கும்படிக்கு வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே சுடர்களாயிருக்கக்கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

Avaikaḷ pūmiyiṉmēl pirakācikkumpaṭikku vāṉam eṉkiṟa ākāyavirivilē cuṭarkaḷāyirukkakkaṭavatu eṉṟār; atu appaṭiyē āyiṟṟu.

16 தேவன், பகலை ஆளப் பெரிய சுடரும், இரவை ஆளச் சிறிய சுடரும் ஆகிய இரண்டு மகத்தான சுடர்களையும், நட்சத்திரங்களையும் உண்டாக்கினார்.

Tēvaṉ, pakalai āḷap periya cuṭarum, iravai āḷac ciṟiya cuṭarum ākiya iraṇṭu makattāṉa cuṭarkaḷaiyum, naṭcattiraṅkaḷaiyum uṇṭākkiṉār.

17 அவைகள் பூமியின்மேல் பிரகாசிக்கவும்.

Avaikaḷ pūmiyiṉmēl pirakācikkavum.

18 பகலையும் இரவையும் ஆளவும், வெளிச்சத்துக்கும் இருளுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாக்கவும், தேவன் அவைகளை வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே வைத்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

Pakalaiyum iravaiyum āḷavum, veḷiccattukkum iruḷukkum vittiyācam uṇṭākkavum, tēvaṉ avaikaḷai vāṉam eṉkiṟa ākāyavirivilē vaittār; tēvaṉ atu nallatu eṉṟu kaṇṭār.

19 சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி நாலாம் நாள் ஆயிற்று.

Cāyaṅkālamum viṭiyaṟkālamumāki nālām nāḷ āyiṟṟu.

The Fifth Day—Fish and Birds

20 பின்பு தேவன்: நீந்தும் ஜீவஜந்துக்களையும், பூமியின்மேல் வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே பறக்கும் பறவைகளையும், ஜலமானது திரளாய் ஜநிப்பிக்கக்கடவது என்றார்.

Piṉpu tēvaṉ: Nīntum jīvajantukkaḷaiyum, pūmiyiṉmēl vāṉam eṉkiṟa ākāyavirivilē paṟakkum paṟavaikaḷaiyum, jalamāṉatu tiraḷāy janippikkakkaṭavatu eṉṟār.

21 தேவன், மகா மச்சங்களையும், ஜலத்தில் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே திரளாய் ஜநிப்பிக்கப்பட்ட சகலவித நீர் வாழும் ஜந்துக்களையும், சிறகுள்ள ஜாதிஜாதியான சகலவிதப் பட்சிகளையும் சிருஷ்டித்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

Tēvaṉ, makā maccaṅkaḷaiyum, jalattil taṅkaḷ taṅkaḷ jātiyiṉpaṭiyē tiraḷāy janippikkappaṭṭa cakalavita nīr vāḻum jantukkaḷaiyum, ciṟakuḷḷa jātijātiyāṉa cakalavitap paṭcikaḷaiyum ciruṣṭittār; tēvaṉ atu nallatu eṉṟu kaṇṭār.

22 தேவன் அவைகளை ஆசீர்வதித்து, நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, சமுத்திர ஜலத்தை நிரப்புங்கள் என்றும், பறவைகள் பூமியில் பெருகக்கடவது என்றும் சொன்னார்.

Tēvaṉ avaikaḷai ācīrvatittu, nīṅkaḷ palukip peruki, camuttira jalattai nirappuṅkaḷ eṉṟum, paṟavaikaḷ pūmiyil perukakkaṭavatu eṉṟum coṉṉār.

23 சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி ஐந்தாம் நாள் ஆயிற்று.

Cāyaṅkālamum viṭiyaṟkālamumāki aintām nāḷ āyiṟṟu.

The Sixth Day—Land Animals and Mankind

24 பின்பு தேவன்: பூமியானது ஜாதிஜாதியான ஜீவஜந்துக்களாகிய நாட்டு மிருகங்களையும், ஊரும் பிராணிகளையும், காட்டுமிருகங்களையும், ஜாதிஜாதியாகப் பிறப்பிக்கக்கடவது என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

Piṉpu tēvaṉ: Pūmiyāṉatu jātijātiyāṉa jīvajantukkaḷākiya nāṭṭu mirukaṅkaḷaiyum, ūrum pirāṇikaḷaiyum, kāṭṭumirukaṅkaḷaiyum, jātijātiyākap piṟappikkakkaṭavatu eṉṟār; atu appaṭiyē āyiṟṟu.

25 தேவன் பூமியிலுள்ள ஜாதிஜாதியான காட்டுமிருகங்களையும், ஜாதிஜாதியான நாட்டுமிருகங்களையும், பூமியில் ஊரும் பிராணிகள் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.

Tēvaṉ pūmiyiluḷḷa jātijātiyāṉa kāṭṭumirukaṅkaḷaiyum, jātijātiyāṉa nāṭṭumirukaṅkaḷaiyum, pūmiyil ūrum pirāṇikaḷ ellāvaṟṟaiyum uṇṭākkiṉār; tēvaṉ atu nallatu eṉṟu kaṇṭār.

26 பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், மிருகஜீவன்களையும், பூமியனைத்தையும், பூமியின்மேல் ஊரும் சகலப் பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள் என்றார்.

Piṉpu tēvaṉ: Namatu cāyalākavum namatu rūpattiṉpaṭiyēyum maṉuṣaṉai uṇṭākkuvōmāka; avarkaḷ camuttirattiṉ maccaṅkaḷaiyum, ākāyattup paṟavaikaḷaiyum, mirukajīvaṉkaḷaiyum, pūmiyaṉaittaiyum, pūmiyiṉmēl ūrum cakalap pirāṇikaḷaiyum āḷakkaṭavarkaḷ eṉṟār.

27 தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்.

Tēvaṉ tam'muṭaiya cāyalāka maṉuṣaṉaic ciruṣṭittār, avaṉait tēvacāyalākavē ciruṣṭittār; āṇum peṇṇumāka avarkaḷaic ciruṣṭittār.

28 பின்பு தேவன் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி, சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும் ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், பூமியின்மேல் நடமாடுகிற சகல ஜீவஜந்துக்களையும் ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று சொல்லி, தேவன் அவர்களை ஆசீர்வதித்தார்.

Piṉpu tēvaṉ avarkaḷai nōkki: Nīṅkaḷ palukip peruki, pūmiyai nirappi, ataik kīḻppaṭutti, camuttirattiṉ maccaṅkaḷaiyum ākāyattup paṟavaikaḷaiyum, pūmiyiṉmēl naṭamāṭukiṟa cakala jīvajantukkaḷaiyum āṇṭukoḷḷuṅkaḷ eṉṟu colli, tēvaṉ avarkaḷai ācīrvatittār.

29 பின்னும் தேவன்: இதோ, பூமியின்மேல் எங்கும் விதைதரும் சகலவிதப் பூண்டுகளையும், விதைதரும் கனிமரங்களாகிய சகலவித விருட்சங்களையும் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன், அவைகள் உங்களுக்கு ஆகாரமாயிருக்கக்கடவது;

Piṉṉum tēvaṉ: Itō, pūmiyiṉmēl eṅkum vitaitarum cakalavitap pūṇṭukaḷaiyum, vitaitarum kaṉimaraṅkaḷākiya cakalavita viruṭcaṅkaḷaiyum uṅkaḷukkuk koṭuttēṉ, avaikaḷ uṅkaḷukku ākāramāyirukkakkaṭavatu;

30 பூமியிலுள்ள சகல மிருகஜீவன்களுக்கும், ஆகாயத்திலுள்ள சகல பறவைகளுக்கும், பூமியின்மேல் ஊரும் பிராணிகள் எல்லாவற்றிற்கும் பசுமையான சகல பூண்டுகளையும் ஆகாரமாகக் கொடுத்தேன் என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

Pūmiyiluḷḷa cakala mirukajīvaṉkaḷukkum, ākāyattiluḷḷa cakala paṟavaikaḷukkum, pūmiyiṉmēl ūrum pirāṇikaḷ ellāvaṟṟiṟkum pacumaiyāṉa cakala pūṇṭukaḷaiyum ākāramākak koṭuttēṉ eṉṟār; atu appaṭiyē āyiṟṟu.

31 அப்பொழுது தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அது மிகவும் நன்றாயிருந்தது; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி ஆறாம் நாள் ஆயிற்று.

Appoḻutu tēvaṉ tām uṇṭākkiṉa ellāvaṟṟaiyum pārttār, atu mikavum naṉṟāyiruntatu; cāyaṅkālamum viṭiyaṟkālamumāki āṟām nāḷ āyiṟṟu.

குறுக்கு மேற்கோள்கள்

இந்த வசனத்திற்கு குறுக்கு மேற்கோள்கள் இல்லை.