اینکه خداوند در این قسمت «نوح را یاد کرد» یعنی چه؟

وقتی متن می گوید که خداوند «نوح را یاد کرد» به این معنا نیست که خداوند او را فراموش کرده و سپس او را به یاد آورده است. یعنی خداوند توجه مراقبت خود را به عمل تبدیل کرد. پس از ماههای طولانی در کشتی، ممکن بود احساس میکرد که هیچ اتفاقی نمیافتد، اما سپس خدا بادی فرستاد، آبهای عمیق و باران را متوقف کرد و شروع به خشک کردن زمین کرد. یاد خدا با کارهایی که انجام می دهد نشان داده می شود: او به وعده خود مبنی بر محافظت از نوح و حیوانات عمل می کند و روند نجات و تجدید حیات را آغاز می کند.

چرا نوح یک زاغ و سپس یک کبوتر را از کشتی فرستاد؟

نوح پرندگان را فرستاد تا ببیند آیا آب به اندازه کافی برای زندگی در خارج از کشتی پایین آمده است یا خیر. کلاغ از روی آب به این سو و آن سو رفت و مانند کبوتر به کشتی بازنگشت. کبوتر، پرنده ای مهربان تر که روی چیزهای مرده آرام نمی گیرد، ابتدا جایی برای فرود نیاورد و به نزد نوح بازگشت، پس می دانست که زمین آماده نیست. پس از هفت روز دیگر، کبوتر با یک برگ زیتون تازه برگشت و نشان داد که گیاهان دوباره در حال رشد هستند و آب به شدت کاهش یافته است.

بازگرداندن برگ زیتون توسط کبوتر چه اهمیتی دارد؟

برگ زیتون به نوح نشان داد که آب آنقدر پایین رفته که درختان رشد کرده و برگها ظاهر شوند. زیتون در بلندترین قله ها رشد نمی کند، بنابراین یک برگ تازه به این معنی است که دامنه های پایینی دیگر پوشیده نمی شوند. این نشانه روشنی بود که داوری خدا توسط آب در حال گذر است و زمین دوباره برای زندگی مناسب می شود. برای نوح و خانواده اش، آن برگ کوچک پیام بزرگی از صلح، امید و نزدیک شدن به آغازی جدید در خشکی داشت.

چرا نوح قبل از خروج از کشتی منتظر فرمان خدا بود؟

حتی بعد از اینکه زمین خشک به نظر می رسید، نوح کشتی را ترک نکرد تا اینکه خدا به او دستور داد که بیرون برود. او با کلام خدا وارد کشتی شده بود و بدون همان کلمه روشن قدم به دنیای جدید نمی گذاشت. این یک ایمان آرام و دقیق را نشان می دهد. نوح به زمان بندی خدا بیشتر از قضاوت یا احساسات خود اعتماد داشت. مثال او یک اطاعت صبور را تشویق می کند: ماندن در جایی که خدا ما را قرار داده است، حتی زمانی که احساس می کنیم آماده حرکت هستیم، تا زمانی که او راه را باز کند و از طریق مشیت و دستورات خود صحبت کند.

چرا نوح بعد از طوفان قربانگاهی ساخت و قربانی های سوختنی تقدیم کرد؟

اولین اقدام نوح پس از خروج از کشتی این بود که یک مذبح بسازد و حیواناتی از هر نوع پاکیزه را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کند. این روش او برای تشکر از خدا برای نجات او و خانواده اش و همه موجودات بود. همچنین این یک اعتراف متواضعانه بود که آنها فقط به خاطر رحمت خدا زنده بودند. این قسمت میگوید که خداوند بوی «طعم شیرین» را به مشام میدهد، به این معنی که خدا این عبادت را که از ایمان و شکرگزاری ناشی میشد پذیرفت. قربانی برای بوی گوشت سوزان نبود، بلکه برای قلبی بود که به خدا اعتماد کرد و به او احترام گذاشت.

وعده خدا در مورد زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما به چه معناست؟

در پایان گذر، خداوند وعده می دهد که تا زمانی که زمین باقی است، همیشه زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما، تابستان و زمستان، روز و شب وجود خواهد داشت. این به این معنی است که خداوند نظم طبیعت را که در اثر سیل مختل شده بود، بازیابی و اصلاح می کند. مردم می توانستند دوباره محصول بکارند و روی فصل ها حساب کنند. این نشانه ثابت رحمت اوست: اگرچه قلب انسانها از جوانی هنوز به سوی شر خم شده است، خداوند دوباره با چنین سیلابی همه زندگی را از بین نخواهد برد، بلکه جهان را به طور منظم در حال اجرا نگه می دارد.

این قسمت در مورد شخصیت خدا پس از سیل چه می آموزد؟

این قسمت خدا را هم به عنوان قاضی و هم نگهبان مهربان نشان می دهد. او به تازگی زمین را با طوفان قضاوت کرده است، با این حال نوح را به یاد می آورد، مراقب همه موجودات موجود در کشتی است و به آرامی آب ها را خشک می کند. او با نوح صحبت می کند، شروعی تازه می کند و به موجودات برکت می دهد که بارور و تکثیر شوند. وقتی نوح قربانی میکند، خداوند آنها را میپذیرد و در دل میگوید که دیگر زمین را به همان شکل لعنت نمیکند. او حتی با آگاهی از بدی های جاری در دل انسان ها، صبر را برمی گزیند و نوید زندگی و فصل های جاری را می دهد.

داستان انتظار در کشتی چگونه می تواند در زندگی امروز من صدق کند؟

نوح ماههای زیادی را در کشتی گذراند، بدون هیچ نشانهای از تغییر جز آنچه خدا به آرامی با آب انجام داد. او وضعیت را با پرندگان آزمایش کرد، اما هنوز قبل از بیرون آمدن منتظر کلام واضح خدا بود. زندگی ما می تواند مانند آن انتظار طولانی باشد، زمانی که پیشرفت کمی می بینیم و متعجب می شویم که آیا خدا ما را به یاد می آورد یا خیر. این داستان شما را تشویق میکند که حتی زمانی که نتایج سریع نمیبینید، اعتماد کنید که خدا در کار است، به دنبال نشانههای کوچک رحمت او باشید و تنها زمانی که او رهبری میکند و راه را باز میکند، پیش بروید.

Gen.۸.۱

پیدایش ۸:۱

POV-FAS

بهایمی را که با وی در کشتی بودند، بیادآورد. و خدا بادی بر زمین وزانید و آب ساکن گردید.
bahāyami rā ke bā vey dar koshti budand, bayād'āvarad. va khodā bādi bar zamine vezānid va 'āb sāken gardid.
He recalled Bhaiyim who was with him in the ship. And God blew a wind on the earth and the water became still.

The Ark Rests on Ararat

۱ بهایمی را که با وی در کشتی بودند، بیادآورد. و خدا بادی بر زمین وزانید و آب ساکن گردید.
bahāyami rā ke bā vey dar koshti budand, bayād'āvarad. va khodā bādi bar zamine vezānid va 'āb sāken gardid.
He recalled Bhaiyim who was with him in the ship. And God blew a wind on the earth and the water became still.

۲ و چشمه های لجه و روزنهای آسمان بسته شد، و باران از آسمان باز ایستاد.

va cheshmehāye leje va rozanhāye 'āsemān baste shod, va bārān 'az 'āsemān bāz 'istād.

And the springs of the mountain and the openings of the sky were closed, and the rain stopped from the sky.

۳ و آب رفته رفته از روی زمین برگشت. و بعد از انقضای صد و پنجاه روز، آب کم شد،

va 'āb rafte rafte 'az ruye zamin bargasht. va ba'd 'az 'enghezāye sad va panjāh ruz, 'āb kam shod,.

And the water gradually returned from the ground. And after the expiration of one hundred and fifty days, the water abated,

۴ و روز هفدهم ازماه هفتم، کشتی بر کوههای آرارات قرار گرفت.

va ruze hefdahome 'ezmāh haftom, koshti bar kuhhāye 'ārārāt gharār gereft.

And on the 17th day of the 7th month, the ark was placed on the mountains of Ararat.

۵ و تا ماه دهم، آب رفته رفته کمتر میشد، و درروز اول از ماه دهم، قله های کوهها ظاهر گردید.

va tā māh daham, 'āb rafte rafte kamtar mishod, va dar ruze 'avval 'az māhe dahom, ghollehāye kuhhā zāher gardid.

And until the tenth month, the water gradually decreased, and on the first day of the tenth month, the peaks of the mountains appeared.

Noah Sends a Raven and a Dove

۶ و واقع شد بعد از چهل روز که نوح دریچه کشتی را که ساخته بود، باز کرد.

va vāghe' shod ba'd 'az chehel ruz ke nuhe daricheye keshti rā ke sākhte bud, bāz kard.

And it came to pass after forty days that Noah opened the ark that he had built.

۷ و زاغ را رهاکرد. او بیرون رفته، در تردد میبود تا آب از زمین خشک شد.

va zāgh rā rahākerd. 'u birun rafte, dar taraddod mibud tā 'āb 'az zamin khoshk shod.

and released the raven. He went out and traveled until the water dried up.

۸ پس کبوتر را از نزد خود رها کرد تاببیند که آیا آب از روی زمین کم شده است.

pas kabutar rā 'az nazde khod rahā kard tābebinad ke 'āyā 'āb 'az ruye zamin kam shode 'ast.

So he released the dove from his presence to see if the water has decreased from the earth.

۹ اماکبوتر چون نشیمنی برای کف پای خود نیافت، زیرا که آب در تمام روی زمین بود، نزد وی به کشتی برگشت. پس دست خود را دراز کرد و آن را گرفته نزد خود به کشتی درآورد.

'emākabutar chon neshimani barāye kafe pāye khod nayāft, zirā ke 'āb dar tamāme ruye zamin bud, nazde vey be koshti bargasht. pas daste khod rā derāz kard va 'ān rā gerefte nazde khod be koshti darāvard.

Amakbutar, because he could not find a place to rest his feet, because the water was all over the ground, returned to him in the ship. So he stretched out his hand and took it and brought it to him in the ship.

۱۰ و هفت روز دیگر نیز درنگ کرده، باز کبوتر را از کشتی رها کرد.

va haft ruze digar niz derang karde, bāz kabutar rā 'az koshtiye rahā kard.

And after seven more days, he released the dove from the ship.

۱۱ و در وقت عصر، کبوتر نزد وی برگشت، و اینک برگ زیتون تازه در منقار وی است. پس نوح دانست که آب از روی زمین کم شده است.

va dar vaghte 'asr, kabutar nazde vey bargasht, va 'inak barge zeytune tāze dar menghāre vey 'ast. pas nuh dānest ke 'āb 'az ruye zamin kam shode 'ast.

And at evening time, the dove returned to him, and now there is a fresh olive leaf in its beak. So Noah knew that the water was reduced from the earth.

۱۲ و هفت روز دیگر نیز توقف نموده، کبوتر را رها کرد، و او دیگر نزد وی برنگشت.

va haft ruze digar niz tavaghghof nemude, kabutar rā rahā kard, va 'u digar nazde vey barnagasht.

And he stopped for another seven days and released the dove, and it did not return to him.

Exiting the Ark

۱۳ و در سال ششصد و یکم در روز اول از ماه اول، آب از روی زمین خشک شد. پس نوح پوشش کشتی را برداشته، نگریست، و اینک روی زمین خشک بود.

va dar sāle sheshsad va yekom dar ruze 'avval 'az māhe 'avval, 'āb 'az ruye zamin khoshk shod. pas nuhe pusheshe koshti rā bardāshte, negarist, va 'inak ruye zamin khoshk bud.

And in the six hundred and first year, on the first day of the first month, the water dried up from the earth. So Noah removed the cover of the ark, looked, and behold, it was dry on the ground.

۱۴ و در روز بیست و هفتم از ماه دوم، زمین خشک شد.

va dar ruze bist va haftom 'az māhe dovvom, zamin khoshk shod.

And on the twenty-seventh day of the second month, the earth was dry.

۱۵ آنگاه خدا نوح رامخاطب ساخته، گفت:

'āngāh khodā nuh rāmkhātab sākhte, goft:.

Then God made Noah Ramkhatab and said:

۱۶ «از کشتی بیرون شو، توو زوجه ات و پسرانت و ازواج پسرانت با تو.

« 'az koshti birun sho, tovo zujahāt va pesarānat va 'azvāj pesarānat bā to.

"Get out of the ship, you and your wife and your sons and your sons' wives with you.

۱۷ وهمه حیواناتی را که نزد خود داری، هرذی جسدی را از پرندگان و بهایم و کل حشرات خزنده بر زمین، با خود بیرون آور، تا بر زمین منتشر شده، در جهان بارور و کثیر شوند.»

va hameye heyvānāti rā ke nazde khod dāri, harazi jasadi rā 'az parandegān va bahāyem va kolle hasharāte khazande bar zamin, bā khod birun 'āvar, tā bar zamin montasher shode, dar jahāne bārvar va kasir shavand.».

And take out with you all the animals that you have with you, every body of birds and beasts and all the insects that crawl on the ground, so that they may spread on the ground and multiply in the world.

۱۸ پس نوح و پسران او و زنش و زنان پسرانش، با وی بیرون آمدند.

pas nuh va pesarāne 'u va zanash va zanāne pesarānash, bā vey birun 'āmadand.

So Noah and his sons and his wife and his sons' wives came out with him.

۱۹ و همه حیوانات و همه حشرات و همه پرندگان، و هرچه بر زمین حرکت میکند، به اجناس آنها، از کشتی به در شدند.

va hameye heyvānāt va hameye hasharāt va hameye parandegān, va harche bar zamin harekat mikonad, be 'ajnāse 'ānhā, 'az koshti be dar shodand.

And all the animals and all the insects and all the birds and everything that moves on the earth came out of the ark with their goods.

Noah Builds an Altar

۲۰ و نوح مذبحی برای خداوند بنا کرد، و از هر بهیمه پاک واز هر پرنده پاک گرفته، قربانی های سوختنی برمذبح گذرانید.

va nuhe mazbhi barāye khodāvand banā kard, va 'az har behime pāk va 'az har parande pāk gerefte, ghorbānihāye sukhtani barmazebh gozarānid.

And Noah built an altar for God, and took burnt offerings from every clean animal and every clean bird.

۲۱ و خداوند بوی خوش بویید و خداوند در دل خود گفت: «بعد از این دیگر زمین را بسبب انسان لعنت نکنم، زیرا که خیال دل انسان از طفولیت بد است، و بار دیگر همه حیوانات را هلاک نکنم، چنانکه کردم.

va khodāvande buye khosh buyid va khodāvand dar dele khod goft:« ba'd 'az 'in digar zamin rā be sababe 'ensān la'nat nakonam, zirā ke khiyāle dele 'ensān 'az tofuliyyat bad 'ast, va bāre digar hameye heyvānāt rā halāk nakonam, chenānke kardam.

And God smelled a good smell, and God said in his heart: "After this, I will not curse the earth because of man, because the imagination of man's heart is evil from infancy, and I will not destroy all the animals again, as I did."

۲۲ مادامی که جهان باقی است، زرع و حصاد، و سرما و گرما، و زمستان و تابستان، و روز و شب موقوف نخواهد شد.»

mādāmi ke jahān bāghi 'ast, zar' va hesād, va sarmā va garmā, va zemestān va tābestān, va ruz va shab moghuf nakhāhad shod.».

As long as the world remains, sowing and harvesting, and cold and heat, and winter and summer, and day and night will not stop.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.