چرا ابرام و لوط در این قسمت باید از هم جدا می شدند؟

ابرام و لوط از هم جدا می شوند زیرا خداوند به آنها نعمت زیادی داده است که زمین اطراف آنها نمی تواند گله ها و گله های آنها را با هم نگه دارد. خادمان آنها شروع به مشاجره می کنند و این نزاع در مقابل کنعانیان و فرزیانی که در آن سرزمین زندگی می کنند رخ می دهد. آبرام به جای اینکه اجازه دهد تنش بیشتر شود، صلح را انتخاب می کند. او لوط را دوست دارد و نمیخواهد بین آنها دعوا شود. بنابراین جدایی از روی عصبانیت نیست، بلکه به عنوان یک راه عاقلانه برای حفظ رابطه آنها و همچنین اجتناب از شهادت بد به کسانی است که آنها را تماشا می کنند.

چرا ابرام به لوط اجازه داد ابتدا زمین را انتخاب کند به جای اینکه خودش آن را بگیرد؟

ابرام می توانست زمین بهتری را برای خود مطالبه کند، زیرا خدا او را فرا خوانده بود و به او وعده هایی داده بود. در عوض، او به لوت میگوید که اول انتخاب کند و پیشنهاد میکند که راه مخالف را برود. آبرام این کار را انجام می دهد زیرا برای صلح و پیوند خانوادگی آنها بیشتر از زمین یا حقوق ارزش قائل است. او میگوید: «نباید نزاع رخ دهد... زیرا ما برادر هستیم.» او با کنار گذاشتن امتیاز خود، اعتماد می کند که خدا از او مراقبت خواهد کرد، هر چه لوط انتخاب کند. ایمان او به وعده خدا او را آزاد می کند تا سخاوتمند و فروتن باشد.

چه چیزی در دشت اردن جذاب بود و چرا انتخاب لوط مشکل ساز بود؟

دشت اردن بسیار جذاب به نظر می رسید، زیرا در مقایسه با باغ و حتی سرزمین غنی مصر، همه جا به خوبی آبیاری شده بود. لوط به بالا نگاه می کند، زیبایی و باروری آن را می بیند و همه آن دشت را برای خود انتخاب می کند. مشکل این است که او با دید و آسایش انتخاب می کند، نه با این که بپرسد چه چیزی باعث افتخار خداست. شهرهای آنجا، به ویژه سدوم، مملو از مردمانی است که به عنوان شریر و گناهکاران بزرگ در پیشگاه خداوند توصیف می شوند. لوط فکر میکند که دارد نوعی بهشت را به دست میآورد، اما در نزدیکی شرور اخلاقی عمیقی قرار میگیرد که بعداً باعث اندوه فراوان او میشود.

این که لوط «خیمه خود را به سوی سدوم زد» به چه معناست؟

وقتی این قسمت می گوید که لوط خیمه خود را به سمت سدوم زد، مسیر زندگی او را نشان می دهد. او در شهرهای دشت ساکن می شود و به سدوم نزدیک می شود، مکانی که به شرارت بسیار معروف است. او نقطه ای را انتخاب می کند که برای گله ها و ثروتش خوب به نظر می رسد، اما او را به افرادی نزدیک می کند که زندگیشان از خدا دور است. این عبارت نشان می دهد که این یک حرکت گام به گام به سمت خطر است. از نظر ظاهری، زمین شبیه باغ است، اما از نظر روحی مانند حرکت به سمت مشکل است. این هشداری است در مورد سوق دادن به سمت محیط گناه آلود به خاطر آسایش.

پس از ترک لوط به ابرام، خداوند چه وعده ای می دهد؟

پس از جدا شدن لوط از ابرام، خداوند دوباره با ابرام صحبت می کند. خداوند به او می گوید که چشمانش را بلند کند و به هر طرف نگاه کند، و قول می دهد که تمام سرزمینی که می بیند برای مدت بسیار طولانی از آن او و فرزندانش خواهد بود. خدا همچنین وعده داده است که فرزندان ابرام را به اندازه غبار زمین بسیار زیاد خواهد کرد که قابل شمارش نیست. سپس خدا به ابرام میگوید که در طول و عرض زمین قدم بزند تا نشانهای باشد که از آن او خواهد شد. این امر وعده قبلی را تجدید و تقویت می کند و نشان می دهد که نقشه خدا به ماندن لوط با ابرام بستگی ندارد.

چرا ابرام در این فصل دوباره مذبح میسازد؟

ابرام به محلی در نزدیکی بیتئیل که ابتدا در آنجا اردو زده بود و مذبحی ساخته بود باز میگردد و در آنجا نام خداوند را میخواند. بعداً پس از اینکه خداوند دوباره با او صحبت کرد، به دشت مامره در الخلیل نقل مکان کرد و محراب دیگری ساخت. این قربانگاه ها نشان دهنده اعتماد او به خدا و تمایل او به پرستش عمومی در سرزمینی پر از خدایان دیگر است. با بازگشت به محراب قبلی، او کمک های گذشته خدا و تعهدات قبلی خود را به یاد می آورد. ساختن محراب پس از وعده تازه خدا نشان می دهد که عبادت و شکرگزاری، حتی با تمام ثروتش، همچنان در مرکز زندگی او قرار دارد.

این متن در مورد ثروت و درگیری چه می آموزد؟

در اینجا ثروت هم نعمت است و هم مایه دردسر. ابرام و لوط آنقدر حیوانات و دارایی دارند که زمین نمی تواند آنها را با هم نگه دارد. گله داران شروع به مبارزه می کنند و نشان می دهند که چگونه ثروت می تواند روابط را تیره کند. این قطعه ثروت را بد نمی نامد، اما نشان می دهد که آزمون هایی به همراه دارد: غرور، رقابت و تفرقه. مثال آبرام میآموزد که راه درست مدیریت چنین تنشهایی با فروتنی و قلبی صلحآمیز است، حتی از آنچه میتوانی ادعا کنی، چشم پوشی کنی. انتخاب لوت هشدار می دهد که تعقیب ثروتمندترین سرزمین بدون فکر کردن به خطرات معنوی می تواند به نتایج دردناکی منجر شود.

چگونه جدایی ابرام و لوط می تواند ما را در تصمیم گیری امروز راهنمایی کند؟

این داستان به ما کمک می کند در مورد اینکه چگونه انتخاب می کنیم کجا زندگی کنیم، کار کنیم یا زمان خود را سرمایه گذاری کنیم فکر کنیم. لوط بدون فکر کردن به شرارت اطراف سدوم، آنچه را که برای گلههایش بهترین به نظر میرسد، انتخاب میکند و به دردسر میانجامد. آبرام تصمیم می گیرد که نتیجه را به خدا اعتماد کند و به دنبال صلح باشد، حتی اگر به نظر برسد که او سهم کمتری را دریافت می کند. برای ما، یادآوری است که نه تنها بپرسیم، "آیا این راحت است یا سودآور؟" اما همچنین، "آیا این مرا به خدا نزدیک می کند؟ آیا به روح من و خانواده ام کمک می کند یا آسیب می رساند؟" ایمان می آموزد که حضور خدا را بیش از سود ظاهری ارزش قائل شود.

Gen.13.1

پیدایش 13:1

POV-FAS

و ابرام با زن خود، و تمام اموال خویش، و لوط، از مصر به جنوب آمدند.
va 'ebrām bā zane khod, va tamāme 'amvāle khish, va lut, 'az mesr be jonub 'āmadand.
And Abram with his wife, and all his possessions, and Lot, came from Egypt to the south.

Abram and Lot Part Ways

1 و ابرام با زن خود، و تمام اموال خویش، و لوط، از مصر به جنوب آمدند.
va 'ebrām bā zane khod, va tamāme 'amvāle khish, va lut, 'az mesr be jonub 'āmadand.
And Abram with his wife, and all his possessions, and Lot, came from Egypt to the south.

2 وابرام از مواشی و نقره و طلا، بسیار دولتمند بود.

vāberām 'az mavāshi va noghre va talā, besiyār dolatmande bud.

Vabram was very rich with cattle, silver and gold.

3 پس، از جنوب، طی منازل کرده، به بیت ئیل آمد، بدانجایی که خیمهاش در ابتدا بود، در میان بیت ئیل و عای،

pas, 'az jonub, teye manāzel karde, be beyt 'il 'āmad, badanjāyi ke kheymhāsh dar 'ebtedā bud, dar miyāne beyt 'il va 'āye,.

So he traveled from the south and came to Bethel, where his tents were at the beginning, between Bethel and Ai.

4 به مقام آن مذبحی که اول بنانهاده بود، و در آنجا ابرام نام یهوه را خواند.

be maghāme 'ān mazbhi ke 'avval benānhāde bud, va dar 'ānjā 'ebrāme nāme yahova rā khānd.

In the place of the altar that was built first, and there Abram called the name of Jehovah.

5 ولوط را نیز که همراه ابرام بود، گله و رمه و خیمه هابود.

velut rā niz ke hamrāh 'ebrām bud, gele va rame va kheymehā bud.

Volut, who was with Abram, had flocks and herds and tents.

6 و زمین گنجایش ایشان را نداشت که دریکجا ساکن شوند زیرا که اندوخته های ایشان بسیار بود، و نتوانستند در یک جا سکونت کنند.

va zamine gonjāyeshe 'ishān rā nadāsht ke darikojā sāken shavand zirā ke 'andukhtehāye 'ishān besiyār bud, va natavānestand dar yek jā sokunat konand.

And the earth did not have the capacity for them to settle in one place because their reserves were many, and they could not settle in one place.

7 و در میان شبانان مواشی ابرام و شبانان مواشی لوط نزاع افتاد. و در آن هنگام کنعانیان و فرزیان، ساکن زمین بودند.

va dar miyāne shabānān mavāshi 'ebrām va shabānān mavāshi lut nezā' 'oftād. va dar 'ān hengāme kan'āniyān va farzyān, sāken zamin budand.

And there was a conflict between the shepherds of Abram's cattle and the shepherds of Lot's cattle. And at that time the Canaanites and the Pharisees were the inhabitants of the land.

8 پس ابرام به لوط گفت: «زنهاردر میان من و تو، و در میان شبانان من و شبانان تونزاعی نباشد، زیرا که ما برادریم.

pas 'ebrām be lut goft:« zenhārdar miyāne man va to, va dar miyāne shabānān man va shabānān tonzā'i nabāshad, zirā ke mā barādarim.

So Abram said to Lot: "There shall be no interbreeding between you and me, and between my shepherds and the shepherds of Tunzai, because we are brothers."

9 مگر تمام زمین پیش روی تو نیست؟ ملتمس اینکه از من جداشوی. اگر بهجانب چپ روی، من بسوی راست خواهم رفت و اگر بطرف راست روی، من بهجانب چپ خواهم رفت.»

magar tamāme zamin pish ruye to nist? moltamese 'inke 'az man jodāshuye. 'agar behjānebe chape ruy, man besuye rāst khāham raft va 'agar betarafe rāste ruy, man behjāneb chap khāham raft.».

Isn't the whole earth in front of you? I beg you to break up with me. If you go to the left, I will go to the right, and if you go to the right, I will go to the left."

Lot Proceeds toward Sodom

10 آنگاه لوط چشمان خود را برافراشت، وتمام وادی اردن را بدید که همهاش مانند باغ خداوند و زمین مصر، به طرف صوغر، سیراب بود، قبل از آنکه خداوند سدوم و عموره راخراب سازد.

'āngāh lut cheshmāne khod rā barafrāsht, va tamāme vādiye 'ordon rā bedid ke hame'ash mānande bāghe khodāvand va zamine mesr, be tarafe sughar, sirāb bud, ghabl 'az 'ānke khodāvande sedum va 'amure rā kharāb sāzad.

Then Lot raised his eyes, and saw the entire Jordan Valley, which was all watered like the garden of God and the land of Egypt, towards Soghar, before God destroyed Sodom and Gomorrah.

11 پس لوط تمام وادی اردن را برای خود اختیار کرد، و لوط بطرف شرقی کوچ کرد، واز یکدیگر جدا شدند.

pas lut tamāme vādiye 'ordon rā barāye khod 'ekhtiyār kard, va lut betarafe sharghi kuch kard, va 'az yekdigar jodā shodand.

So Lot took the entire Jordan Valley for himself, and Lot moved to the east, and they separated from each other.

12 ابرام در زمین کنعان ماند، و لوط در بلاد وادی ساکن شد، و خیمه خودرا تا سدوم نقل کرد.

'ebrām dar zamin kan'ān mānd, va lut dar belāde vādiye sāken shod, va kheymeye khod rā tā sedum naghl kard.

Abram stayed in the land of Canaan, and Lot settled in Balad Wadi, and moved his tent to Sodom.

13 لکن مردمان سدوم بسیار شریر و به خداوند خطاکار بودند.

lāken mardomāne sedum besiyār sharir va be khodāvand khatākār budand.

But the people of Sodom were very wicked and wronged God.

God Renews the Promise to Abram

14 و بعد از جداشدن لوط از وی، خداوند به ابرام گفت: «اکنون توچشمان خود را برافراز و از مکانی که در آن هستی، بسوی شمال و جنوب، و مشرق و مغرب بنگر

va ba'd 'az jodāshodan lut 'az vey, khodāvand be 'ebrām goft:« 'aknun tucheshmāne khod rā barafrāz va 'az makāni ke dar 'ān hasti, besuye shomāl va jonub, va mashregh va maghreb bengar.

And after Lot separated from him, God said to Abram: "Now raise your eyes and look from the place where you are, towards the north and the south, and the east and the west."

15 زیرا تمام این زمین را که میبینی به تو وذریت تو تا به ابد خواهم بخشید.

zirā tamāme 'in zamin rā ke mibini be to ozarite to tā be 'abad khāham bakhshid.

Because I will give you all this land that you see and your descendants forever.

16 و ذریت تو رامانند غبار زمین گردانم. چنانکه اگر کسی غبارزمین را تواند شمرد، ذریت تو نیز شمرده شود.

va zarrite to rāmānand ghobār zamin gardānam. chenānke 'agar kasi ghobārazmin rā tavānad shemord, zarrite to niz shemorde shavad.

And I will turn your offspring like the dust of the earth. As if someone can count the dust of the earth, your offspring can also be counted.

17 برخیز و در طول و عرض زمین گردش کن زیراکه آن را به تو خواهم داد.»

barkhiz va dar tul va 'arze zamin gardesh kon zirāke 'ān rā be to khāham dād.».

Arise and walk the length and breadth of the earth, for I will give it to you."

18 و ابرام خیمه خودرا نقل کرده، روانه شد و در بلوطستان ممری که در حبرون است، ساکن گردید، و در آنجا مذبحی برای یهوه بنا نهاد.

va 'ebrāme kheymeye khod rā naghl karde, ravāne shod va dar bolutstān momeri ke dar hebryun 'ast, sāken gardid, va dar 'ānjā mazbhi barāye yahova banā nahād.

And Abram moved his tent, went and settled in the oak grove of Mamre which is in Hebron, and there he built an altar to Jehovah.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.