وقتی خدا به ابرام میگوید کشور و خانوادهاش را ترک کن، یعنی چه؟

وقتی خدا به ابرام میگوید که کشورش، بستگانش و خانه پدرش را ترک کند، این فراخوانی است برای شروعی تازه با خدا در مرکز. ابرام از مکانی که با عبادت دروغین و آسایش های آشنا مشخص شده است خارج می شود تا بتواند بر اساس کلام و وعده های خدا زندگی کند. حتی به او نمی گویند دقیقا کجا می رود، فقط خدا زمین را به او نشان می دهد. این می آموزد که پیروی از خدا اغلب به معنای رها کردن اوراق بهادار قدیمی و اعتماد قدم به قدم به او است، حتی زمانی که مسیر مشخص نیست.

وعده ای که خداوند در این قسمت به ابرام می دهد چیست؟

خداوند چندین وعده مرتبط به ابرام می دهد. او می گوید که از ابرام قومی بزرگ خواهد ساخت، او را برکت خواهد داد و نام او را بزرگ خواهد کرد. ابرام خود مایه برکت خواهد بود، به طوری که برکت دهندگان او را برکت می دهند و لعنت کنندگان او را لعنت می کنند. خداوند همچنین وعده داده است که سرزمین کنعان را به فرزندان ابرام خواهد داد. گستردهترین وعده این است که در ابرام همه خانوادههای زمین برکت خواهند داشت و به نعمتی در آینده اشاره میکند که بسیار فراتر از خانواده و زمان خودش است.

چگونه همه خانواده های زمین در آبرام برکت دارند؟

کلمات «در تو همه خانوادههای زمین برکت خواهند یافت» نشان میدهد که نقشه خدا از طریق ابرام فقط درباره یک قوم نیست، بلکه درباره کل جهان است. از طریق خط ابرام، مردم برای خدا، و به مرور زمان منجی موعود جدا می شوند. برکتی که در آدم از دست رفت، از طریق نجات دهنده ای که از نسل ابرام می آید، بازیابی می شود. بنابراین، مردم از هر خانواده و ملتی که به این موعود اعتماد دارند، در برکتی که با دعوت و وعده خدا به ابرام آغاز شد، سهیم هستند.

چرا ابرام به مصر رفت و آیا این اشتباه بود؟

ابرام به مصر رفت زیرا در سرزمینی که خدا او را رهبری کرده بود قحطی شدیدی بود. این قطعه این را به عنوان یک آزمایش سخت برای ایمان او نشان می دهد که بلافاصله پس از اطاعت او انجام می شود. متن به وضوح نمی گوید که این حرکت خود گناه بوده است، اما نشان می دهد که ایمان او ضعیف شده است. او سرزمین موعود را به دلیل گرسنگی ترک می کند و در مصر ترس او را به مخفی کردن ازدواج خود می کشاند. این داستان به ما یادآوری میکند که قوم خدا حتی پس از اطاعت از او میتوانند با مشکلات جدیدی روبرو شوند و همچنان باید به مراقبت او اعتماد کنند.

چرا ابرام گفت که سرای خواهر او در مصر است؟

ابرام می ترسید که مصریان او را بکشند تا سرای را بگیرند، زیرا او بسیار زیبا بود. برای محافظت از خود از او خواست که بگوید خواهرش است. این نیمه حقیقت برای حفظ امنیت او بود، اما سارای را در معرض خطر قرار داد و نشان داد که اعتماد ضعیفی به وعده خدا برای محافظت و دادن فرزندان به او دارد. این متن بی سر و صدا این را به عنوان یک انتخاب ناقص آشکار می کند. با این حال، خدا وارد می شود، بلاهایی را بر خانه فرعون می فرستد و مطمئن می شود که سارای دست نخورده بازگردانده می شود. این هم ضعف انسانی و هم حمایت وفادارانه خدا را نشان می دهد.

مفهوم ساختن مذبح توسط ابرام و خواندن نام خداوند چیست؟

وقتی ابرام در کنعان قربانگاههایی میسازد و نام خداوند را میخواند، آشکارا در زمینی که خدا به او وعده داده بود، خدا را پرستش میکند. محراب نشانه ای آشکار از تعلق او به خدای حقیقی است و از بت های اطراف خود جدا شده است. فراخواندن خداوند به این معنی است که او در حال دعا، اعتماد و اعتراف به نام خدا در حضور دیگران است. او با اینکه در میان کنعانیان غریبه است، سرزمین را با عبادت مشخص می کند و نشان می دهد که سفر او فقط برای زمین و برکت نیست، بلکه برای شناخت و تکریم خداوند است.

این قسمت در مورد شخصیت و محافظت خدا چه می آموزد؟

این قسمت خدا را به عنوان کسی که دعوت، هدایت و محافظت می کند نشان می دهد. او اولین قدم را با فراخوانی ابرام برمی دارد و وعده های بزرگی را به آن دعوت می دهد. او همچنان با ابرام صحبت میکند تا ایمانش را تقویت کند، حتی زمانی که زمین از کنعانیان پر شده است. در مصر، هنگامی که ترس ابرام او را به نقشه ای بد سوق می دهد، خدا همچنان از سارای محافظت می کند و از طاعون استفاده می کند تا فرعون را از گناه بیشتر باز دارد. سپس خدا می بیند که ابرام، همسرش و همه کالاهایش به سلامت فرستاده می شوند. وفاداری خدا حتی زمانی که بنده او لغزش می کند پابرجاست.

آبرام در این داستان کیست و چرا اهمیت دارد؟

ابرام مردی است که خداوند از سرزمین مادری خود فرا می خواند تا کار جدیدی را در جهان آغاز کند. او در هفتاد و پنج سالگی کشور، اقوام و خانه پدری را ترک می کند، زیرا خداوند به او دستور داده است. خداوند وعده می دهد که او را ملتی بزرگ قرار دهد، او را برکت دهد و به وسیله او به همه خانواده های زمین برکت دهد. ابرام از این جهت مهم است که او آغازگر قومی است که به خدا تعلق دارند و منجی موعود از نسل او خواهد آمد. زندگی او به تصویر اولیه راه رفتن با ایمان به کلام خدا تبدیل می شود.

اطاعت و شکست های ابرام در این قسمت چگونه می تواند در زندگی من صدق کند؟

داستان آبرام نشان می دهد که ایمان واقعی هم اطاعت می کند و هم گاهی تزلزل می کند. او به ندای سخت خدا برای ترک همه چیز آشنا پاسخ می دهد، حتی بدون اینکه مقصد نهایی خود را بداند. این ما را تشویق میکند که به رهبری خدا بله بگوییم، حتی زمانی که فقط مرحله بعدی را میبینیم. با این حال در مصر، ترس او را به مخفی کردن حقیقت و به خطر انداختن سارای سوق می دهد. این به ما یادآوری می کند که مؤمنان می توانند لغزش کنند، اما خدا آنها را رها نمی کند. ما میتوانیم یاد بگیریم که عمیقتر به وعدههای خدا اعتماد کنیم و وقتی میبینیم ترسهایمان بر انتخابهایمان شکل میدهند، به او بازگردیم.

Gen.۱۲.۱

پیدایش ۱۲:۱

POV-FAS خدا

و خداوند به ابرام گفت: «از ولایت خود، و از مولد خویش و از خانه پدرخود بسوی زمینی که به تو نشان دهم بیرون شو،
va khodāvand be 'ebrām goft:« 'az velāyate khod, va 'az movallede khish va 'az khāneye pedarkhod besuye zamini ke be to neshān daham birun sho,.
And God said to Abram: "Get out of your province, and from your birthplace, and from your father's house to the land that I will show you.

The Call of Abram

۱ و خداوند به ابرام گفت: «از ولایت خود، و از مولد خویش و از خانه پدرخود بسوی زمینی که به تو نشان دهم بیرون شو،
va khodāvand be 'ebrām goft:« 'az velāyate khod, va 'az movallede khish va 'az khāneye pedarkhod besuye zamini ke be to neshān daham birun sho,.
And God said to Abram: "Get out of your province, and from your birthplace, and from your father's house to the land that I will show you.

۲ و از تو امتی عظیم پیدا کنم و تو را برکت دهم، ونام تو را بزرگ سازم، و تو برکت خواهی بود.

va 'az to 'ommati 'azim peydā konam va to rā barekat daham, va nāme to rā bozorg sāzam, va to barekat khāhi bud.

And I will find a great nation from you and bless you, and make your name great, and you will be blessed.

۳ وبرکت دهم به آنانی که تو را مبارک خوانند، ولعنت کنم به آنکه تو را ملعون خواند. و از توجمیع قبایل جهان برکت خواهند یافت.»

veberkat daham be 'ānāni ke to rā mobārak khānand, vala'nat konam be 'ānke to rā mal'un khānd. va 'az tojmi'e ghabāyele jahān barekat khāhand yāft.».

I bless those who call you blessed, and I curse those who call you cursed. And they will be blessed by the unification of the tribes of the world."

۴ پس ابرام، چنانکه خداوند بدو فرموده بود، روانه شد. و لوط همراه وی رفت. و ابرام هفتاد و پنج ساله بود، هنگامی که از حران بیرون آمد.

pas 'ebrām, chenānke khodāvand bedu farmude bud, ravāne shod. va lut hamrāhe vey raft. va 'ebrāme haftād va panj sāle bud, hengāmi ke 'az harrān birun 'āmad.

So Abram went, as God had told him. And Lot went with him. And Abram was seventy-five years old when he came out of Haran.

۵ و ابرام زن خود سارای، و برادرزاده خود لوط، و همه اموال اندوخته خود را با اشخاصی که در حران پیداکرده بودند، برداشته، به عزیمت زمین کنعان بیرون شدند، و به زمین کنعان داخل شدند.

va 'ebrāme zane khod sārāye, va barādarzādeye khode lut, va hameye 'amvāle 'andukhteye khod rā bā 'ashkhāsi ke dar harrān peydā karde budand, bardāshte, be 'azimate zamine kan'ān birun shodand, va be zamine kan'ān dākhel shodand.

And Abram took his wife Sarai, and his nephew Lot, and all their stored goods with the people they had found in Haran, and they left for the land of Canaan, and entered the land of Canaan.

۶ وابرام در زمین میگشت تا مکان شکیم تا بلوطستان موره. و در آنوقت کنعانیان در آن زمین بودند.

vāberām dar zamin migasht tā makāne shakim tā bolutstān mure. va dar 'ānvaghte kan'āniyān dar 'ān zamin budand.

Abram roamed the land from the place of Shechem to the oak grove of Moreh. And at that time the Canaanites were in that land.

۷ وخداوند بر ابرام ظاهر شده، گفت: «به ذریت تو این زمین را میبخشم.» و در آنجا مذبحی برای خداوند که بر وی ظاهر شد، بنا نمود.

va khodāvand bar 'ebrām zāher shode, goft:« be zarrite to 'in zamin rā mibakhsham.» va dar 'ānjā mazbhi barāye khodāvand ke bar vey zāher shod, banā nemud.

God appeared to Abram and said: "I will give this land to your offspring." And there he built an altar for God who appeared to him.

۸ پس، ازآنجا به کوهی که به شرقی بیت ئیل است، کوچ کرده، خیمه خود را برپا نمود. و بیت ئیل بطرف غربی و عای بطرف شرقی آن بود. و در آنجامذبحی برای خداوند بنا نمود و نام یهوه را خواند.

pas, 'azānjā be kuhi ke be sharghi beyte 'il 'ast, kuch karde, kheymeye khod rā barpā nemud. va beyte 'il betarafe gharbi va 'āye betarafe sharghiye 'ān bud. va dar 'ānjāmazbhi barāye khodāvand banā nemud va nāme yahova rā khānd.

So, he moved from there to the mountain east of Bethel and set up his tent. And Bethel was on the west side and Ai on the east side. And there he built an altar for God and called the name of Jehovah.

۹ و ابرام طی مراحل و منازل کرده، به سمت جنوب کوچید.

va 'ebrām teye marāhel va manāzel karde, be samte jonub kuchid.

And Abram went through stages and houses, and moved to the south.

Abram and Sarai in Egypt

۱۰ و قحطی در آن زمین شد، و ابرام به مصرفرود آمد تا در آنجا بسر برد، زیرا که قحط درزمین شدت میکرد.

va ghahti dar 'ān zamin shod, va 'ebrām be masrafrud 'āmad tā dar 'ānjā basarbord, zirā ke ghaht dar zamin sheddat mikard.

And there was a famine in that land, and Abram came to spend time there, because the famine was severe in the land.

۱۱ و واقع شد که چون نزدیک به ورود مصر شد، به زن خود سارای گفت: «اینک میدانم که تو زن نیکومنظر هستی.

va vāghe' shod ke chon nazdik be vorude mesr shod, be zane khod sārāye goft:« 'inak midānam ke to zan nikumanzar hasti.

And it happened that when he was about to enter Egypt, he said to his wife Sarai: "Now I know that you are a good woman.

۱۲ همانا چون اهل مصر تو را بینند، گویند: "این زوجه اوست." پس مرا بکشند و تو را زنده نگاه دارند.

hamānā chon 'ahle mesr to rā binand, guyand: " 'in zoje 'ust. " pas marā bekeshand va to rā zende negāh dārand.

Indeed, when the people of Egypt see you, they say: "This is his wife." So kill me and keep you alive.

۱۳ پس بگو که تو خواهر من هستی تا بهخاطر تو برای من خیریت شود و جانم بسبب توزنده ماند.»

pas begu ke to khāhare man hasti tā bekhātere to barāye man kheyrit shavad va jānam be sababe tuzande mānd.».

So tell me that you are my sister so that you will be good for me and my life will be spared because of Tuzandeh."

۱۴ و به مجرد ورود ابرام به مصر، اهل مصر آن زن را دیدند که بسیار خوش منظر است.

va be mojarrade vorude 'ebrām be mesr, 'ahle mesr 'ān zan rā didand ke besiyār khoshe manzar 'ast.

And as soon as Abram entered Egypt, the people of Egypt saw that woman who is very beautiful.

۱۵ و امرای فرعون او را دیدند، و او را درحضور فرعون ستودند. پس وی را به خانه فرعون درآوردند.

va 'omarāye fer'on 'u rā didand, va 'u rā dar hozur fer'on sotudand. pas vey rā be khāne fer'on darāvardand.

And Pharaoh's officials saw him, and praised him in Pharaoh's presence. So they brought him to Pharaoh's house.

۱۶ و بخاطر وی با ابرام احسان نمود، و او صاحب میشها و گاوان وحماران و غلامان و کنیزان و ماده الاغان وشتران شد.

va bokhātere vey bā 'ebrām 'ehsān nemud, va 'u sāhebe mishhā va gāvān vahmārān va gholāmān va kanizān va māddeye 'al'aghān veshterān shod.

And because of him he showed kindness to Abram, and he got sheep, oxen, donkeys, slaves, maidservants, female donkeys and camels.

۱۷ و خداوند فرعون و اهل خانه اورا بسبب سارای، زوجه ابرام به بلایای سخت مبتلا ساخت.

va khodāvande fer'on va 'ahle khāneye 'u rā be sababe sārāye, zojeye 'ebrām be balāyāye sakht mobtalā sākht.

And God afflicted Pharaoh and his family with severe disasters because of Sarai, Abram's wife.

۱۸ و فرعون ابرام را خوانده، گفت: «این چیست که به من کردی؟ چرا مرا خبرندادی که او زوجه توست؟

va fer'on 'ebrām rā khānde, goft:« 'in chist ke be man kardi? cherā marā khabarandādi ke 'u zoje tost?.

And Pharaoh called Abram and said: "What is this that you have done to me? Why didn't you tell me that she is your wife?

۱۹ چرا گفتی: اوخواهر منست، که او را به زنی گرفتم؟ و الان، اینک زوجه تو. او را برداشته، روانه شو!»

cherā gofti: 'okhāher man 'ast, ke 'u rā be zani gereftam? va 'al'ān, 'inak zojeye to. 'u rā bardāshte, ravāne sho!».

Why did you say: She is my sister, that I took her as a wife? And now, here is your wife. Take him and go!"

۲۰ آنگاه فرعون در خصوص وی، کسان خود راامر فرمود تا او را با زوجهاش و تمام مایملکش روانه نمودند.

'āngāh fer'on dar khosuse vey, kasāne khod rā'amr farmud tā 'u rā bā zujahāsh va tamāme māyamlakash ravāne nemudand.

Then Pharaoh ordered his men to send him with his wives and all his possessions.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.