«در ابتدا خداوند آسمان و زمین را آفرید» به چه معناست؟

این خط به ما می گوید که قبل از هر چیزی که می بینیم وجود داشته باشد، خدا از قبل وجود داشته است و او کسی است که همه چیز را به وجود آورده است. «آسمان و زمین» راهی است برای گفتن کل هستی، اعم از بالا و پایین. هیچ چیز ابدی نیست جز خود خدا. جهان از شانس کور یا از ماده ابدی به وجود نیامده است. خداوند آزادانه آفرینش را انتخاب کرد و هر آنچه هست وجودش را مدیون اوست. این شکل می دهد که ما چگونه دنیا و خود را به عنوان متعلق به خدایی که ما را ساخته است می بینیم.

این که زمین "بدون شکل و باطل" بود به چه معناست؟

کلمات "بدون شکل و پوچ" زمین را در ابتدا خالی، بی شکل و پوشیده از آب های عمیق توصیف می کنند. هنوز زندگی، نظم و ساختار مشخصی وجود نداشت. تاریکی بر این اعماق سایه افکنده بود. خدا مواد اولیه را درست کرده بود، اما هنوز ترتیبش نداده بود. این مرحله را برای بقیه گذر آماده می کند، جایی که خدا گام به گام نور، نظم و پری را به ارمغان می آورد. همچنین نشان می دهد که زیبایی و نظمی که در خلقت می بینیم تصادفی نیست، بلکه نتیجه کار حکیمانه خداوند است.

«روح خدا» کیست که بر روی آبها حرکت می کند؟

«روح خدا» در اینجا روح خود خداست که شخصاً در آغاز خلقت فعال است. تصویر مانند پرنده ای است که بر روی لانه خود شناور است و آماده است تا زندگی را به وجود آورد. در حالی که زمین هنوز تاریک و بدون شکل بود، روح خدا بر روی آب ها حضور داشت و این اولین دنیای خام را برای کاری که خدا می خواست انجام دهد، نگه داشت و آماده کرد. این نشان می دهد که خداوند از خلقت خود دور نیست. از همان ابتدا روح او نزدیک است و آنچه را که ساخته است حفظ می کند و آماده است تا نظم و زندگی را در جایی که فقط پوچی وجود داشت برقرار کند.

چرا خداوند نور را قبل از خورشید و ماه و ستارگان آفرید؟

این قطعه نشان میدهد که نور به سادگی با کلام خدا، قبل از اینکه خورشید، ماه و ستارگان را در روز چهارم بسازد، به وجود آمده است. این می آموزد که نور و روز، در وهله اول، به آن نورهای آفریده شده بستگی ندارد، بلکه به خود خدا بستگی دارد. او می تواند بدون آنها نور بدهد. بعداً او خورشید، ماه و ستارگان را به عنوان نورهای منظم تعیین می کند تا روزها، فصول و سال ها را مشخص کنند. این دستور ما را از رفتار با این اجسام آسمانی به عنوان خدا محافظت می کند. آنها فقط بندگان و ابزار در دست خالق واقعی هستند.

این که انسان ها به صورت خدا آفریده شده اند به چه معناست؟

آفریده شدن به صورت خدا به این معنی است که انسان ها از سایر مخلوقات جدا هستند. مردم برای انعکاس چیزی از خصوصیات خدا، مانند عقل، حس اخلاقی، و توانایی شناخت و ارتباط با او آفریده شده اند. این قطعه این تصویر را با حکمرانی بر ماهی ها، پرندگان و حیوانات مرتبط می کند، بنابراین بخشی از تصویر فراخوانی است برای حکومت خردمندانه تحت خدا. این به این معنا نیست که ما خدا هستیم، بلکه به این معناست که ما را قائم ساخته اند، با کرامت و مسئولیت خاصی در خلقت که سایر موجودات در آن سهیم نیستند.

«تسلط» انسان بر زمین و موجودات چیست؟

هنگامی که خداوند به انسان ها تسلط می دهد بر ماهی ها، پرندگان، گاوها و تمام زمین، آنها را به عنوان مباشر خود بر بقیه خلقت قرار می دهد. این مجوزی برای سوءاستفاده بیدقتی نیست، بلکه اعتمادی برای مدیریت و مراقبت از دنیایی است که او ساخته است. مردم باید زمین را به منظور نظم بخشیدن به پتانسیل و باروری آن با استفاده درست از گیاهان و جانوران مسخر کنند. از آنجایی که خداوند خلقت خود را نیکو میدید، حکومت ما باید با خیر او همسو شود و هم به دنبال نیازهای خود باشیم و هم به دنبال خیر و صلاح آنچه ساخته است.

چرا خداوند بارها می گوید که خلقت «خوب» و سپس «بسیار خوب» بوده است؟

هر بار که خداوند مرحله ای از کار خود را تمام می کند، به آنچه ساخته است نگاه می کند و آن را نیکو می نامد. این بدان معنی است که با برنامه عاقلانه او مطابقت دارد و با هدف او مطابقت دارد. هیچ چیزی که خدا در این روزها ساخته است به خودی خود بد یا ناقص نیست. وقتی تمام شش روز را تمام می کند، کل را با هم نگاه می کند و آن را خیلی خوب می خواند. نور، آسمان، زمین، گیاهان، ستارگان، حیوانات و انسان ها همه در جای خود جای دارند و با هم کار می کنند. این می آموزد که جهان اصلی از مهربانی خدا سرچشمه گرفته است، نه از درگیری، و سرشار از هماهنگی بود.

این گزارش خلقت چگونه قدرت و شخصیت خدا را نشان میدهد؟

این قطعه قدرت خدا را از این جهت نشان می دهد که او به سادگی با صحبت کردن خلق می کند. او مبارزه نمی کند و از ابزار استفاده نمی کند. او می گوید: «بگذارید وجود داشته باشد» و چنین است. کلام او کافی است تا چیزها را از هیچ به وجود بیاورد. ما همچنین حکمت او را در نظم روشن روز می بینیم که از پوچی بی شکل به دنیایی منظم و پر می رود. نیکی او در این است که چقدر چیزها را نیکو می خواند و در برکتی که بر مخلوقات و انسانها دارد و به آنها زندگی و غذا و کارهای پربار می دهد. خلقت خدایی را آشکار می کند که قدرتمند، حکیم و مهربان است.

این قسمت در مورد هدف زندگی امروز مردم چه می گوید؟

این قسمت نشان می دهد که مردم تصادفی نیستند. آنها از روی عمد ساخته شده اند، به شکل خدا، توسط او برکت داده شده و کاری برای انجام دادن به آنها داده شده است. زندگی ما برای انعکاس شخصیت خدا، مراقبت از خلقت او و زندگی تحت حکومت او است. این بدان معناست که ما باید با دیگران با احترام رفتار کنیم، زیرا هر فردی چنین تصویری را دارد و ما باید با دقت از منابع جهان استفاده کنیم نه با طمع. همچنین ما را به گوش دادن به کلام خدا دعوت می کند، زیرا همان خدایی که خلقت را به وجود آورد، هنوز صحبت می کند و حق دارد زندگی ما را هدایت کند.

Gen.۱.۱

پیدایش ۱:۱

POV-FAS

در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
dar 'ebtedā, khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
In the beginning, God created the heavens and the earth.

The Creation

Heaven and Earth

۱ در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
dar 'ebtedā, khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
In the beginning, God created the heavens and the earth.

۲ وزمین تهی و بایر بود و تاریکی بر روی لجه. و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.

va zamine tohi va bāyer bud va tāriki bar ruye leje. va ruhe khodā sathe 'ābhā rā foru gereft.

The land was empty and barren and darkness was on the slope. And the Spirit of God covered the surface of the waters.

The First Day—Light

۳ و خدا گفت: «روشنایی بشود.» و روشنایی شد.

va khodā goft:« roshanāyi beshavad.» va roshanāyi shod.

And God said: "Let there be light." And there was light.

۴ و خدا روشنایی را دید که نیکوست و خداروشنایی را از تاریکی جدا ساخت.

va khodā roshanāyi rā did ke nikust va khodāroshanāyi rā 'az tāriki jodā sākht.

And God saw the light, which is good, and God separated the light from the darkness.

۵ و خداروشنایی را روز نامید و تاریکی را شب نامید. وشام بود و صبح بود، روزی اول.

va khodāroshanāyi rā ruz nāmid va tāriki rā shab nāmid. veshām bud va sobh bud, ruzi 'avval.

And God called light day and darkness night. It was dinner and it was morning, the first day.

The Second Day—Heaven

۶ و خدا گفت: «فلکی باشد در میان آبها و آبهارا از آبها جدا کند.»

va khodā goft:« falaki bāshad dar miyāne 'ābhā va 'ābhārā 'az 'ābhā jodā konad.».

And God said: "Let there be a star among the waters and separate the waters from the waters."

۷ و خدا فلک را بساخت وآبهای زیر فلک را از آبهای بالای فلک جدا کرد. و چنین شد.

va khodā falak rā besākht va'ābhāye zire falak rā 'az 'ābhāye bālāye falak jodā kard. va chenin shod.

And God created the firmament and separated the waters under the firmament from the waters above the firmament. And so it happened.

۸ و خدا فلک را آسمان نامید. و شام بود و صبح بود، روزی دوم.

va khodā falak rā 'āsemān nāmid. va shām bud va sobh bud, ruzi dovvom.

And God called the firmament the sky. And there was dinner and there was morning, the second day.

The Third Day—Earth, Seas and Plants

۹ و خدا گفت: «آبهای زیر آسمان در یکجاجمع شود و خشکی ظاهر گردد.» و چنین شد.

va khodā goft:« 'ābhāye zire 'āsemān dar yekjājam' shavad va khoshki zāher gardad.» va chenin shod.

And God said: "Let the waters under the sky be gathered together and let the dry land appear." And so it happened.

۱۰ و خدا خشکی را زمین نامید و اجتماع آبها رادریا نامید. و خدا دید که نیکوست.

va khodā khoshki rā zamin nāmid va 'ejtemā'e 'ābhā rādaryā nāmid. va khodā did ke nikust.

And God called the dry land Earth, and the gathering of waters called Rodria. And God saw that it was good.

۱۱ و خداگفت: «زمین نباتات برویاند، علفی که تخم بیاوردو درخت میوهای که موافق جنس خود میوه آوردکه تخمش در آن باشد، بر روی زمین.» و چنین شد.

va khodāgoft:« zamin nabātāt beruyānad, 'alafi ke tokhme bayāvardo derakhte mive'i ke movāfegh jense khod mive 'āvardake tokhmash dar 'ān bāshad, bar ruye zamin.» va chenin shod.

And God said: "Let the earth bring forth plants, grass that bears seed, and fruit tree that bears fruit according to its kind, with its seed in it, on the earth." And so it happened.

۱۲ و زمین نباتات را رویانید، علفی که موافق جنس خود تخم آورد و درخت میوه داری که تخمش در آن، موافق جنس خود باشد. و خدادید که نیکوست.

va zamine nabātāt rā ruyānid, 'alafi ke movāfegh jense khod tokhm 'āvard va derakht mive dāri ke tokhmash dar 'ān, movāfegh jense khod bāshad. va khodādid ke nikust.

And let the earth bring forth plants, grass that bears seed according to its kind, and fruit trees that have seed in them according to their kind. And God saw that it is good.

۱۳ و شام بود و صبح بود، روزی سوم.

va shām bud va sobh bud, ruzi sevvom.

And there was dinner and there was morning, the third day.

The Fourth Day—Sun, Moon, and Stars

۱۴ و خدا گفت: «نیرها در فلک آسمان باشند تاروز را از شب جدا کنند و برای آیات و زمانها وروزها و سالها باشند.

va khodā goft:« nayyerhā dar falak 'āsemān bāshand tāruz rā 'az shab jodā konand va barāye 'āyāt va zamānhā voruzhā va sālhā bāshand.

And God said: "Let there be poles in the firmament of the sky, separating the dawn from the night, and let there be days and years for verses and times."

۱۵ و نیرها در فلک آسمان باشند تا بر زمین روشنایی دهند.» و چنین شد.

va nayyerhā dar falak 'āsemān bāshand tā bar zamin roshanāyi dahand.» va chenin shod.

And let there be lights in the firmament of the sky to give light to the earth. And so it happened.

۱۶ و خدا دو نیر بزرگ ساخت، نیر اعظم را برای سلطنت روز و نیر اصغر را برای سلطنت شب، وستارگان را.

va khodā do nayyer bozorg sākht, nayyer 'a'zam rā barāye saltanate ruz va nayyer 'asghar rā barāye saltanate shab, vastārgān rā.

And God made two big yokes, the biggest yoke to rule the day and the smaller yoke to rule the night, and the stars.

۱۷ و خدا آنها را در فلک آسمان گذاشت تا بر زمین روشنایی دهند،

va khodā 'ānhā rā dar falak 'āsemān gozāsht tā bar zamin roshanāyi dahand,.

And God placed them in the firmament of the sky to give light to the earth.

۱۸ و تاسلطنت نمایند بر روز و بر شب، و روشنایی را ازتاریکی جدا کنند. و خدا دید که نیکوست.

va tāsaltanat namāyand bar ruz va bar shab, va roshanāyi rā 'azatāriki jodā konand. va khodā did ke nikust.

And let them dominate the day and the night, and separate the light from the darkness. And God saw that it was good.

۱۹ وشام بود و صبح بود، روزی چهارم.

veshām bud va sobh bud, ruzi chāhārom.

It was dinner and it was morning, the fourth day.

The Fifth Day—Fish and Birds

۲۰ و خدا گفت: «آبها به انبوه جانوران پر شودو پرندگان بالای زمین بر روی فلک آسمان پروازکنند.»

va khodā goft:« 'ābhā be 'anbuh jānevarāne por shavad va parandegāne bālāye zamin bar ruye falak 'āsemān parvāzkonand.».

And God said: "Let the waters be filled with multitudes of animals, and let the birds fly above the earth in the firmament of the sky."

۲۱ پس خدا نهنگان بزرگ آفرید و همه جانداران خزنده را، که آبها از آنها موافق اجناس آنها پر شد، و همه پرندگان بالدار را به اجناس آنها. و خدا دید که نیکوست.

pas khodā nahangāne bozorg 'āfarid va hameye jāndārāne khazande rā, ke 'ābhā 'az 'ānhā movāfegh 'ajnāse 'ānhā por shod, va hameye parandegāne bāle dār rā be 'ajnāse 'ānhā. va khodā did ke nikust.

So God created great whales and all creeping creatures, from which the waters were filled according to their goods, and all winged birds according to their goods. And God saw that it was good.

۲۲ و خدا آنها رابرکت داده، گفت: «بارور و کثیر شوید و آبهای دریا را پر سازید، و پرندگان در زمین کثیر بشوند.»

va khodā 'ānhā rābarekat dāde, goft:« bārvar va kasir shavid va 'ābhāye daryā rā por sāzid, va parandegān dar zamin kasir beshavand.».

And God blessed them and said: "Be fruitful and multiply and fill the waters of the sea, and the birds will multiply on the earth."

۲۳ و شام بود و صبح بود، روزی پنجم.

va shām bud va sobh bud, ruzi panjom.

And there was evening and there was morning, the fifth day.

The Sixth Day—Land Animals and Mankind

۲۴ و خدا گفت: «زمین، جانوران را موافق اجناس آنها بیرون آورد، بهایم و حشرات وحیوانات زمین به اجناس آنها.» و چنین شد.

va khodā goft:« zamin, jānevarān rā movāfegh 'ajnāse 'ānhā birun 'āvard, bahāyem va hasharāte vahivānāte zamin be 'ajnāse 'ānhā.» va chenin shod.

And God said: "The earth brought forth the animals according to their goods, the beasts and the insects and the animals of the earth according to their goods." And so it happened.

۲۵ پس خدا حیوانات زمین را به اجناس آنهابساخت و بهایم را به اجناس آنها و همه حشرات زمین را به اجناس آنها. و خدا دید که نیکوست.

pas khodā heyvānāte zamin rā be 'ajnāse 'ānhābesākht va bahāyem rā be 'ajnāse 'ānhā va hameye hasharāte zamin rā be 'ajnāse 'ānhā. va khodā did ke nikust.

So God made the animals of the earth according to their products, and the animals according to their products, and all the insects of the earth according to their products. And God saw that it was good.

۲۶ و خدا گفت: «آدم را بصورت ما و موافق شبیه ما بسازیم تا بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان وبهایم و بر تمامی زمین و همه حشراتی که بر زمین میخزند، حکومت نماید.»

va khodā goft:« 'ādam rā besurate mā va movāfeghe shabihe mā besāzim tā bar māhiyāne daryā va parandegāne 'āsemāne vebhāyam va bar tamāmiye zamin va hameye hasharāti ke bar zamine mikhzand, hokumat namāyad.».

And God said: "Let us make Adam in our image and according to our likeness, so that he may rule over the fish of the sea and the birds of the air and over the whole earth and all the insects that crawl on the earth."

۲۷ پس خدا آدم را بصورت خود آفرید. او رابصورت خدا آفرید. ایشان را نر و ماده آفرید.

pas khodā 'ādam rā besurate khod 'āfarid. 'u rābasurat khodā 'āfarid. 'ishān rā neromāde 'āfarid.

So God created man in his own image. He created in the image of God. He created them male and female.

۲۸ و خدا ایشان را برکت داد و خدا بدیشان گفت: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و در آن تسلط نمایید، و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان وهمه حیواناتی که بر زمین میخزند، حکومت کنید.»

va khodā 'ishān rā barekat dād va khodā badiyeshān goft:« bārvar va kasir shavid va zamin rā por sāzid va dar 'ān tasallot namāyid, va bar māhiyāne daryā va parandegāne 'āsemān va hameye heyvānāti ke bar zamine mikhzand, hokumat konid.».

And God blessed them and God said to them: "Be fruitful and multiply and fill the earth and dominate it, and rule over the fish of the sea and the birds of the sky and all the animals that creep on the earth."

۲۹ و خدا گفت: «همانا همه علف های تخم داری که بر روی تمام زمین است و همه درختهایی که در آنها میوه درخت تخم دار است، به شما دادم تا برای شما خوراک باشد.

va khodā goft:« hamānā hameye 'alafhāye tokhm dāri ke bar ruye tamāme zamin 'ast va hameye derakhthāyi ke dar 'ānhā miveye derakhte tokhme dār 'ast, be shomā dādam tā barāye shomā khorāk bāshad.

And God said: "Indeed, I have given you every seed-bearing herb that is on the whole earth, and every tree in which the fruit of the tree bears seeds, to be food for you.

۳۰ و به همه حیوانات زمین و به همه پرندگان آسمان وبه همه حشرات زمین که در آنها حیاتاست، هر علف سبز را برای خوراک دادم.» و چنین شد.

va be hameye heyvānāte zamin va be hameye parandegāne 'āsemān va be hameye hasharāte zamin ke dar 'ānhā hayātāst, har 'alafe sabz rā barāye khorāk dādam.» va chenin shod.

And to all the animals of the earth, to all the birds of the air, and to all the insects of the earth in which there is life, I gave every green grass for food. And so it happened.

۳۱ و خدا هرچه ساخته بود، دید و همانابسیار نیکو بود. و شام بود و صبح بود، روزششم.

va khodā harche sākhte bud, did va hamānābsayyār niku bud. va shām bud va sobh bud, ruzshosham.

And God saw what he had made, and indeed it was very good. And there was evening and there was morning, the sixth day.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.