Do kogo Malachiasz mówił w tym fragmencie?

To przesłanie jest skierowane do narodu Izraela, który powrócił do ziemi po wygnaniu, a zwłaszcza do kapłanów, którzy prowadzili nabożeństwa. Wrócili do Jerozolimy, świątynia została odbudowana, ale ich serca dryfowały. Kapłani składali w ofierze ranne zwierzęta i traktowali ołtarz Boży tak, jakby to nie miało znaczenia. Wielu ludzi żeniło się z tymi, którzy czcili innych bogów i byli niewierni swoim żonom. Inni wstrzymywali się z dawaniem dziesięciny i mówili tak, jakby służenie Bogu nie przynosiło żadnej korzyści. Bóg zwraca się do nich wszystkich poprzez swojego proroka.

Co Bóg ma na myśli, gdy mówi: „Umiłowałem cię”?

Kiedy Bóg mówi: „Umiłowałem cię”, wskazuje na swoją długą i stałą opiekę nad Izraelem. Wybrał rodzinę Jakuba zamiast Ezawa, sprowadził ich z wygnania i zachował jako swój lud. Ich odpowiedź: „W czym nas umiłowałeś?” pokazuje, że zapomnieli o tej historii i oceniali miłość Boga po bieżących kłopotach. Bóg przypomina im, że Jego wybór i sąd nad Edomem są wyraźnymi znakami Jego szczególnej miłości przymierza. Jego miłość opiera się na Jego własnym celu, a nie na ich dobroci.

Dlaczego Bóg mówi, że kochał Jakuba, a nienawidził Ezawa?

W tym wersecie wykorzystano historie Jakuba i Ezawa, aby ukazać wolny wybór Boga. Jakub i Ezaw byli braćmi, jednak Bóg położył swą miłość przymierza na linii Jakuba, która stała się Izraelem, i pozostawił ród Ezawa, Edom, pod sądem. „Kochani” i „nienawidzeni” mówią tutaj o tym, jak Bóg postępował z ich narodami: Izrael przywrócony i zachowany, Edom spustoszony, gdy próbował go odbudować. Nie chodzi o to, że Jakub był doskonały, ale o to, że Bóg postanowił okazać szczególne miłosierdzie jednemu, a nie drugiemu. Podkreśla, że na Jego łaskę nie można sobie zapracować.

Co było złego w ofiarach i kulcie kapłanów?

Kapłani przynosili na ołtarz Boga niewidome, kulawe i chore zwierzęta, nazywając Jego stół „godnym pogardy” i „zmęczeniem”. Dawali Bogu to, czego nigdy nie odważyliby się dać ludzkiemu władcy. To pokazało, że nie bali się Boga jako Ojca i Mistrza ani nie czcili Go. Zamiast strzec wiedzy i odwracać ludzi od grzechu, doprowadzili wielu do potknięcia i wypaczenia prawa Bożego. Z tego powodu Bóg mówi, że nie podobają mu się ich ofiary, przeklnie ich błogosławieństwa i sprawił, że stali się nimi wzgardzonymi przed ludem.

Co to znaczy, że imię Boże będzie wielkie wśród narodów?

Kiedy Bóg mówi, że Jego imię będzie wielkie od wschodu aż do zachodu słońca, mówi, że cześć dla Niego rozprzestrzeni się daleko poza Izrael. Podczas gdy kapłani lekceważą Jego ołtarz, Bóg oświadcza, że na każdym miejscu będzie kadzidło i czyste ofiary ku Jego imieniu. Nawet jeśli Jego własny lud będzie nieostrożny, Jego honor nie upadnie. On dopilnuje, aby ludzie z innych narodów szanowali Go i bali się Go. To pokazuje zarówno Jego ogólnoświatowy cel, jak i to, jak poważne jest niewłaściwe używanie Jego imienia.

Jak ten fragment mówi o małżeństwie i rozwodzie?

Bóg spotyka się z mężczyznami, którzy opuszczali „żonę swojej młodości”, choć zalewali ołtarz łzami. Przypomina im, że małżeństwo jest przed Nim przymierzem, że był świadkiem, gdy składali przysięgę. Mówi, że uczynił męża i żonę jednym, aby powstało boskie nasienie. Dwukrotnie ostrzega: „Uważajcie na swego ducha” i mówi, że nienawidzi odkładania, ponieważ zakrywa przemoc szatą. Krótko mówiąc, Bóg postrzega zdradę współmałżonka jako zdradę wobec Niego i wzywa swój lud do wiernej miłości opartej na przymierzu.

Co to znaczy okradać Boga z dziesięciny i ofiar?

Bóg mówi ludziom, że Go okradli, zatrzymując dziesięciny i ofiary przeznaczone dla Jego domu. Dziesięciny wspierały służbę świątynną i tych, którzy tam służyli. Zachowując je, ludzie pokazali, że ich serca są daleko od Niego, i ściągnęli na siebie przekleństwo. Następnie Bóg zaprasza ich, aby przynieśli całą dziesięcinę do spichlerza i „wypróbowali” Go, obiecując otworzyć okna niebios, wylać błogosławieństwo i skarcić pożeracza. Ich dawanie było prawdziwym sprawdzianem zaufania i lojalności, a nie tylko regułą.

Czym jest ogień rafinujący i posłaniec w tym fragmencie?

Bóg obiecuje, że wyśle swego posłańca, aby przygotował przed Nim drogę, a wtedy Pan nagle przyjdzie do Swojej świątyni. Kiedy przyjdzie, będzie jak ogień rafinujący i mydło folusznicze. Ogień rafinera topi metal w celu wypalenia zanieczyszczeń; mydło czyści głębokie plamy. Tutaj ten obraz został użyty do przedstawienia sposobu, w jaki Bóg postąpi ze swoim ludem, zaczynając od synów Lewiego. On ich oczyści, aby ich ofiary znów były właściwe. To przyjście jest dobrą nowiną, ale także przerażającą, ponieważ obnaża i wypala grzech.

Czego ten fragment uczy o charakterze Boga i Jego niezmiennej naturze?

Bóg ukazuje się tutaj jako stanowczy i wierny. Mówi: „Ja jestem Pan, nie zmieniam się, dlatego wy, synowie Jakuba, nie giniecie”. Jego lud już dawno się odsunął, lecz On ich nie unicestwił, ponieważ Jego miłość przymierza nie zmienia się. Jednocześnie poważnie podchodzi do grzechu: osądza skorumpowanych księży, niewierność małżeńską, puste nabożeństwa, niesprawiedliwość i wstrzymane dziesięciny. On wysłuchuje tych, którzy się Go boją, i pisze księgę pamiątkową. Jest stały w miłosierdziu i stały w sprawiedliwości, nie lekceważąc żadnego z nich.

W jaki sposób dzisiejsi wierzący mogą zastosować przesłanie tego fragmentu?

Ten fragment zachęca do uczciwej samoanalizy. Pyta, czy nasze uwielbienie jest połowiczne, czy służbę Bogu traktujemy jako zmęczenie, czy też ofiarowujemy Mu resztki czasu, energii lub pieniędzy. Nalega, abyśmy dotrzymywali przysięgi małżeńskiej i wiernie postępowali ze współmałżonkami. Wzywa nas, abyśmy oddawali Bogu to, co do Niego należy, ufali Mu, że to zapewni, a nie mówili tak, jak gdyby służenie Mu było bezcelowe. Dodaje otuchy także tym, którzy boją się Boga, ale czują się pomijani, przypominając im, że On słucha, zapisuje ich imiona i pewnego dnia wyraźnie pokaże różnicę między tymi, którzy Mu służą, a tymi, którzy Mu nie służą.

Malachiasza 1:1

Brzemię słowa Paóskiego przeciwko Izraelowi, przez Malachyjasza.

The LORD’s Love for Israel

Odnośniki