Czym jest „przyszły świat”, który nie zostanie poddany aniołom?

W tym fragmencie „przyszły świat” jest nowym porządkiem, jaki Bóg wprowadza przez Swojego Syna. Jest to wiek ewangelii, kiedy Bóg rządzi swoim ludem przez Jezusa, a nie przez aniołów. W Starym Przymierzu aniołów często łączono z nadawaniem prawa i przekazywaniem orędzi Bożych. Powiedziano nam tutaj, że ten nowy świat, w którym Bóg gromadzi i prowadzi Swój Kościół, podlega wyłącznie Jezusowi. To On rządzi, chroni i doskonali swój lud w tym nowym dziele stworzenia.

Co to znaczy, że Jezus został uczyniony nieco niższym od aniołów?

Kiedy mówi, że Jezus stał się nieco niższy od aniołów, mówi o tym, że stał się prawdziwie człowiekiem. Wieczny Syn przyjął nasz słaby, śmiertelny stan, z ciałem i krwią, głodem, zmęczeniem, bólem i możliwością umierania. Zstąpił z widzialnej chwały i zajął miejsce sługi, aby móc cierpieć i zasmakować śmierci. To poniżenie nie nastąpiło dlatego, że utracił Swoją boskość, ale dlatego, że dodał prawdziwe człowieczeństwo. Było to tymczasowe i celowe, prowadzące do ukoronowania Go chwałą i czcią po Jego cierpieniu.

Dlaczego Jezus musiał cierpieć i poprzez cierpienia udoskonalić się?

Ten fragment mówi, że „stało się” Bogiem, czyli było stosowne, aby wodza zbawienia uczynić doskonałym poprzez cierpienia. Nie oznacza to, że Jezus był grzeszny lub miał braki. Oznacza to, że został w pełni wprowadzony do roli Zbawiciela poprzez prawdziwe ludzkie kłopoty i ból. Cierpiąc, szedł tą samą ścieżką, co ci, których przyszedł ocalić, aby naprawdę mógł poprowadzić „wielu synów do chwały”. Jego cierpienia są częścią Jego dzieła jako Proroka, Króla i Arcykapłana. Pokazują, że droga do chwały dla Niego i dla nas wiedzie przez trudności, a nie wokół nich.

Co to znaczy, że Ten, który uświęca, i ci, którzy są uświęceni, są z jednego?

Tym, który uświęca, jest Jezus, a ci, którzy są uświęceni, to wierzący, oddzieleni dla Boga. „Wszyscy z jednego” oznacza, że mają tę samą ludzką naturę. Syn nie trzymał się od nas z daleka. Stał się człowiekiem, aby naprawdę mógł być naszym Bratem. Przez tę wspólną naturę i przez wiarę, która nas z Nim jednoczy, czyni nas świętymi, oddziela nas od świata, oczyszcza z grzechów i poświęca nas Bogu. Dzięki tej prawdziwej jedności nie wstydzi się nazywać nas braćmi i siostrami i chętnie uznaje nas za swoją rodzinę.

Jak Jezus zniszczył tego, który ma władzę nad śmiercią, diabła?

Mówi się, że diabeł ma władzę nad śmiercią, ponieważ doprowadził ludzkość do grzechu, a grzech sprowadza śmierć. Podtrzymuje także ludzi w strachu, oskarżając ich i kusząc. Jezus podzielił się naszym ciałem i krwią, aby przez swoją śmierć mógł obalić tę moc. Umierając bez grzechu, a następnie zmartwychwstając, złamał roszczenia diabła do tych, którzy do Niego należą. Diabeł nie zostaje zniszczony w tym sensie, że już nie istnieje, ale jego władza rządząca poprzez śmierć zostaje złamana. Nie trzyma już dzieci Bożych w beznadziejnej obawie przed sądem.

Co to znaczy, że Jezus uwalnia ludzi od strachu przed śmiercią?

Fragment ten opisuje ludzi, którzy ze strachu przed śmiercią przez całe życie byli w niewoli. Śmierć połączona z gniewem Bożym i naszą winą jest przerażająca. Jezus uwalnia swój lud, biorąc na siebie jego grzechy i dokonując pojednania za nich. Kiedy On wyda wyrok w ich miejsce, śmierć nie będzie już bramą do kary, ale bramą do bycia z Nim. Nie oznacza to, że wierzący nigdy nie odczuwają niepokoju, ale najgłębsze ukłucie zostaje usunięte. Mogą stawić czoła śmierci, wiedząc, że przebaczono im, kochają i zostaną wprowadzeni do chwały wraz ze swoim Bratem i Arcykapłanem.

Dlaczego ten fragment mówi, że Jezus przyjął nasienie Abrahama, a nie naturę aniołów?

Pisarz podkreśla, że Jezus stał się prawdziwie człowiekiem, a nie istotą anielską. Nie przyszedł ratować aniołów, ale ludzi. Przyjmując potomstwo Abrahama, wstąpił do rodziny ludzkiej, której Bóg obiecał błogosławić. Dzielił w pełni naszą naturę, nie tylko w ciele, ale w normalnych cechach ludzkiego życia, z wyjątkiem grzechu. Było to potrzebne, aby mógł zająć nasze miejsce, dźwigać nasze grzechy i być naszym reprezentantem. Jako obiecane potomstwo wypełnia On Boże obietnice i błogosławi duchową rodzinę Abrahama.

W jakim sensie Jezus jest miłosiernym i wiernym arcykapłanem w tym fragmencie?

Jezus nazywany jest miłosiernym i wiernym, bo zna naszą słabość od środka. We wszystkim stał się podobny do swoich braci, z wyjątkiem grzechu. Poczuł głód, zmęczenie, ból, samotność i prawdziwą pokusę. Ponieważ cierpiał w obliczu pokus, lituje się, gdy się zmagamy, i nie cofa się z zimna. Jest wierny, ponieważ w pełni i prawdziwie wykonuje swoje dzieło kapłańskie. Dokonuje pojednania za grzechy ludu i stale troszczy się o niego przed Bogiem. Możemy ufać zarówno Jego współczuciu, jak i Jego niezawodności.

Czego ten fragment uczy o tym, że Jezus nazywał wierzących Swoimi braćmi i dziećmi?

We fragmencie tym cytuje się kilka fragmentów Pisma Świętego, w których mówca mówi o „moich braciach” i „dzieciach, które dał mi Bóg”. Te słowa odnoszą się do Jezusa. Pokazują, że chętnie posiada wierzących jako swoją rodzinę. Nie wstydzi się ich, choć są słabi i niegdyś byli niewolnikami strachu. Uświęcając ich, wprowadza ich do domu Bożego. Stoi pośrodku zgromadzonych, chwaląc wraz z nimi Boga. Kiedy mówi: „Oto ja i dzieci, które dał mi Bóg”, przedstawia Go przedstawiającego swój lud Ojcu jako swój własny.

W jaki sposób ten fragment może dodać otuchy wierzącym, którzy cierpią lub boją się śmierci?

Ten fragment pokazuje, że Jezus zna cierpienie od wewnątrz. Nie pozostał daleko, ale wkroczył w nasz stan z całym jego bólem. Cierpiał, był kuszony i umarł, a teraz został ukoronowany chwałą i czcią. Ponieważ szedł tą ścieżką, jest w stanie pomóc tym, którzy są kuszeni i zmartwieni. On już złamał moc diabła poprzez śmierć i usunął potępiającą stronę śmierci dla Swego ludu. Kiedy więc wierzący cierpią lub boją się przyszłości, mogą pamiętać, że mają Brata, Wodza i Arcykapłana, który ich wyprzedził i idzie z nimi.

Heb.2.5

Hebrajczyków 2:5

Albowiem nie Aniołom poddał świat przyszły, o którym mówimy.

Jesus like His Brothers

Earth Subject to Man

5 Albowiem nie Aniołom poddał świat przyszły, o którym mówimy.

A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż naó pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

Na małą chwilę mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad uczynkami rąk twoich,

Wszystkoś poddał pod nogi jego. A poddawszy mu wszystko, nic nie zostawił, co by mu poddanego nie było; lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby mu wszystko poddane było.

Jesus Briefly Humbled

Ale tego, który na małą chwilę mniejszym stał się od Aniołów, Jezusa, widzimy przez ucierpienie śmierci chwałą i czcią ukoronowanego, aby z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował.

Albowiem należało na tego, dla którego jest wszystko i przez którego jest wszystko, aby wiele synów do chwały przywodząc wodza zbawienia ich przez ucierpienie doskonałym uczynił.

Bo ten, który poświęca i ci, którzy bywają poświęceni, z jednego są wszyscy, dla której przyczyny nie wstydzi się ich braćmi nazywać,

Mówiąc: Opowiem imię twoje braciom moim, w pośrodku zgromadzenia śpiewać ci będę.

I zasię: Ja w nim ufać będę; a zasię: Oto ja i dzieci, które mi dał Bóg.

Ponieważ tedy dzieci społeczność mają ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczył tego, który miał władzę śmierci, to jest dyjabła,

A iżby wyswobodził tych, którzy dla bojaźni śmierci po wszystek czas żywota podlegli byli niewoli.

Bo zaiste nigdzie nie przyjął Aniołów, ale nasienie Abrahamowe przyjął.

Skąd miał być we wszystkiem podobny braciom, aby był miłosiernym i wiernym najwyższym kapłanem w tem, co się u Boga na ubłaganie za grzechy ludzkie dziać miało.

Albowiem że sam cierpiał będąc kuszony, może tych, którzy są w pokusach, ratować.

Odnośniki

Brak odnośników dla tego wersetu.