Co oznacza tutaj „rozradzajcie się i rozmnażajcie się, i zapełniajcie ziemię”?

W tym fragmencie Bóg przywraca ludzkie życie po potopie. Kiedy mówi: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, i zaludniajcie ziemię”, daje Noemu i jego synom takie samo powołanie, jakie kiedyś dał pierwszym ludziom. Mają się pobrać, mieć dzieci i rozproszyć się, aby cała ziemia ponownie wypełniła się ludzkim życiem. To nie tylko pusty nakaz, ale także błogosławieństwo i obietnica, że ich rodziny będą się rozwijać. Przez tych trzech synów powstają wszystkie późniejsze narody.

Dlaczego Bóg umieszcza strach i strach człowieka na zwierzętach?

Bóg mówi, że strach i strach ludzki będzie ogarniał każde zwierzę i że zostanie ono wydane w ludzkie ręce. To pokazuje, że ludzie nadal zajmują szczególne miejsce nad stworzeniem, nawet w upadłym świecie. Zwierzęta zwykle nie będą rządzić ludźmi, ale będą powściągliwe. Ich strach jest jak płot, który powstrzymuje wiele z nich przed atakiem, a także pozwala ludziom wykorzystywać je do jedzenia i pracy. Przypomina to, że ludzie mają władzę, ale obecnie naznaczoną jest ona strachem, a nie dawną harmonią.

Dlaczego Bóg pozwolił ludziom jeść mięso, ale zabronił jedzenia krwi?

Bóg mówi Noemu, że wszystko, co żyje, porusza się, może być pożywieniem, tak jak wcześniej były zielone rośliny. To jest dar, dzięki któremu ludzie mają to, czego potrzebują. Dodaje jednak wyraźne ograniczenie: nie wolno im jeść mięsa wraz z jego życiem, czyli krwią. Krew oznacza życie, które dał Bóg, więc nie powinni traktować życia jako czegoś, co można złapać i brutalnie skonsumować. Zasada ta ostrzega przed okrucieństwem i przypomina ludziom, że życie należy do Boga. Nawet jeśli wykorzystuje się zwierzęta jako pokarm, należy okazywać im troskę i szacunek.

Czego uczy stwierdzenie: „Kto przeleje krew ludzką, przez ludzi ma zostać przelana jego krew”?

To zdanie uczy, jak poważnie Bóg podchodzi do ludzkiego życia. Mówi, że jeśli ktoś kogoś zamorduje, to życie tej osoby zostanie utracone. Jako powód podaje się fakt, że ludzie zostali stworzeni na obraz Boga, więc zabicie człowieka jest uderzeniem w obraz samego Boga. Werset ten kładzie podwaliny pod ludzką sprawiedliwość. Pokazuje, że Bóg będzie wymagał rozliczenia się z rozlewu krwi i że społeczeństwa mają traktować morderstwo jako bardzo poważne zło, a nie drobną sprawę, którą można zignorować.

Jakie przymierze Bóg zawiera z Noem i wszystkimi żywymi stworzeniami?

Bóg obiecuje Noemu, jego potomstwu i każdej żywej istocie, że nigdy więcej nie wytraci wszelkiego życia przez wody potopu. Jest to jednostronna obietnica od Boga, a nie coś, na co Noe musi zasłużyć. Obejmuje wszystkie przyszłe pokolenia, a nawet zwierzęta, które wyszły z arki. Bóg mówi, że chociaż ludzie nadal będą grzeszyć, On zachowa porządek świata i nie zniszczy go ponownie w ten sam sposób. To przynosi stabilność i ukazuje Jego cierpliwość i miłosierdzie wobec stworzenia.

Dlaczego tęcza jest ważna w tym fragmencie?

Bóg nazywa tęczę w obłoku „znakiem”, czyli znakiem swego przymierza z ziemią. Mówi, że kiedy pojawią się chmury i będzie widać łuk, przypomni sobie o swojej obietnicy, że wody nie zniszczą już więcej wszelkiego ciała. Tęcza nie jest przedmiotem magicznym, ale widzialnym przypomnieniem związanym ze Słowem Bożym. Kiedy ludzie to widzą, mogą sobie przypomnieć, że Bóg zobowiązał się zachować świat przed kolejną ogólnoświatową powodzią. Wskazuje na Jego wierność nawet wtedy, gdy niebo jest ciemne od burz.

Kim są Sem, Cham, Jafet i Kanaan w tej historii?

Sem, Cham i Jafet to trzej synowie Noego, którzy wraz z nim wyszli z arki. Z nich cała ziemia jest później zaludniona. Cham nazywany jest „ojcem Kanaanu”, co oznacza, że Kanaan jest jego synem i przodkiem późniejszych ludów kananejskich. Podczas incydentu rodzinnego po pijanemu Noemu Ham hańbi swojego ojca, podczas gdy Sem i Jafet zachowują się z szacunkiem. Następnie Noe wypowiada błogosławieństwa nad Semem i Jafetem oraz przekleństwo nad Kanaanem, co kształtuje powiązania ich linii w późniejszej historii.

Dlaczego Noe przeklął Kanaana, zamiast bezpośrednio przekląć Chama?

Noe budzi się z pijaństwa i dowiaduje się, co zrobił jego „młodszy syn”. Ham spojrzał na nagość swojego ojca, a potem w drwiący sposób powiedział to swoim braciom, zamiast go zakryć. Sem i Jafet postanowili zasłonić ojca, nie patrząc. Kiedy Noe przemawia, rzuca klątwę na Kanaana, syna Chama, mówiąc, że będzie sługą sług swoich braci. We fragmencie tym nie podano wszystkich powodów, ale widać, że hańba Hama wpływa na jego linię i że Bóg bardzo poważnie podchodzi do braku szacunku wobec rodziców.

Co ten fragment pokazuje na temat charakteru Boga po potopie?

Ten fragment pokazuje, że Bóg jest zarówno stanowczy, jak i łaskawy. Bardzo poważnie podchodzi do grzechu ludzkiego, ostrzegając przed morderstwem i nieostrożnym traktowaniem życia. Jednocześnie błogosławi rodzinę Noego, zapewnia żywność i daje jasne wskazówki, jak żyć w świecie. Jego przymierze i znak tęczy pokazują, że jest cierpliwy i wytrwały, obiecując, że nigdy więcej nie zniszczy wszelkiego życia przez powódź. Nawet wiedząc, że ludzkie serca wciąż błądzą, postanawia chronić ziemię i pracować z ludźmi poprzez obietnicę i miłosierdzie.

W jaki sposób ten fragment o Noem i przymierzu może odnosić się do nas dzisiaj?

Ten fragment nadal przemawia do nas w prosty sposób. Przypomina nam, że życie ludzkie jest cenne, ponieważ ludzie noszą obraz Boga, dlatego nie możemy lekceważyć krzywdy ani nienawiści. Wzywa nas do ostrożnego korzystania ze zwierząt i ziemi, a nie okrucieństwa. Scena rodzinna z Noem i jego synami ostrzega przed kpiną lub ujawnianiem wstydu innych i zamiast tego ukrywaniem i szanowaniem. I za każdym razem, gdy widzimy tęczę, możemy pamiętać, że Bóg dotrzymuje swego słowa, wstrzymuje sąd w miłosierdziu i nadal podtrzymuje świat, w którym żyjemy.

Gen.9.1

Rodzaju 9:1

PL BÓG

I błogosławił Bóg Noego, i syny jego, i rzekł im: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię.

The Covenant of the Rainbow

1 I błogosławił Bóg Noego, i syny jego, i rzekł im: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię.

2 A strach wasz i bojaźó wasza będzie nad wszelkiem zwierzęciem ziemi, i nad wszystkiem ptastwem niebieskiem, i nad wszystkiem, co się rucha na ziemi, i nad wszystkiemi rybami morskiemi: w rękę waszę podane są.

3 Wszystko co się rucha, i co żyje, wam będzie na pokarm, jako jarzynę zieloną, dałem wam to wszystko.

4 Wszakże mięsa z duszą jego, która jest krew jego, jeść nie będziecie.

5 A zaiste krwi waszej, dusz waszych szukać będę, z ręki każdej bestyi szukać jej będę: także z ręki człowieczej, z ręki każdego brata jego będę szukał duszy człowieczej.

6 Kto wyleje krew człowieczą, przez człowieka krew jego wylana będzie: bo na wyobrażenie Boże uczynion jest człowiek.

7 A wy rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, rozpładzajcie się na ziemi, i mnóżcie się na niej.

8 Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc:

9 A Ja, oto Ja stanowię przymierze moje z wami, i z nasieniem waszem po was.

10 I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi.

11 I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi.

12 Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne.

13 Łuk mój położyłem na obłoku, który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią.

14 I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku:

15 Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała.

16 Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę naó, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi.

17 Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.

Noah’s Shame and Canaan’s Curse

18 A byli synowie Noego, którzy wyszli z korabia, Sem, i Cham, i Jafet; a Cham jest ojcem Chanaan.

19 Ci trzej synowie Noego, przez które się napełniła ludem wszystka ziemia.

20 Tedy Noe począł uprawiać ziemię, i nasadził winnicę.

21 Potem pił wino; a upiwszy się, odkrył się w namiocie swoim.

22 A ujrzawszy Cham, ojciec Chanaanów, nagość ojca swego, oznajmił to dwom braciom swoim na dworze.

23 Tedy wziąwszy Sem i Jafet szatę, a włożywszy ją oba na ramiona swe, szli wspak, i zakryli nagość ojca swego; a oblicza ich odwrócone były, że nagości ojca swego nie widzieli.

24 A ocuciwszy się Noe z wina swego, gdy się dowiedział, co mu uczynił syn jego młodszy, rzekł:

25 Przeklęty Chanaan, sługą sług braci swojej będzie.

Shem’s Blessing and Noah’s Death

26 Rzekł też: Błogosławiony Pan Bóg Semów, a niech będzie Chanaan sługą ich.

27 Niech rozszerzy Bóg Jafeta, i niech mieszka w namieciech Semowych a niech Chanaan sługą ich.

28 I żył Noe po potopie trzy sta lat, i pięćdziesiąt lat.

29 I było wszystkich dni Noego, dziewięć set lat, i pięćdziesiąt lat, i umarł.

Odnośniki

Brak odnośników dla tego wersetu.