Kim są „synowie Boży” i „córki ludzkie” z tego fragmentu?

Werset ten był rozumiany na więcej niż jeden sposób, ale wielu czytelników postrzega „synów Bożych” jako linię ludzi, którzy wzywali Pana, a „córki ludzkie” jako te z rodzin, które nie poszły za Bogiem. Problemem nie było samo piękno, ale to, że pobożni wybierali małżonków jedynie na podstawie wyglądu zewnętrznego i pragnień, nie dbając o wiarę czy charakter. Te mieszane małżeństwa odciągały niegdyś pobożnych od Boga. Werset ten ostrzega nas, jak łatwo można osłabić wiarę, jeśli ściśle łączymy nasze życie z tymi, którzy jej nie podzielają.

Co to znaczy, że Duch Boży „nie zawsze będzie walczył z człowiekiem”?

Kiedy Bóg mówi, że Jego Duch nie zawsze będzie współpracował z człowiekiem, oznacza to, że nie będzie cierpliwie ostrzegał i powstrzymywał ludzi, którzy nie chcieli słuchać. Przez długi czas znosił ich grzechy i wzywał ich, aby zawrócili. Teraz ustanowił granicę stu dwudziestu lat przed nadejściem potopu. Pokazuje to zarówno dobroć Boga, który daje czas na pokutę, jak i trzeźwą prawdę, że Jego cierpliwość kończy się, gdy ludzie zatwardzają się przeciwko Niemu.

Dlaczego w tamtych czasach istnieli olbrzymy i „potężnicy”?

Fragment ten mówi o olbrzymach i nazywa ich potężnymi ludźmi i ludźmi sławnymi. Wydaje się, że byli to ludzie wielkich rozmiarów, siły i władzy, którzy zasłynęli w tym skorumpowanym świecie. Jednak ich siła nie prowadziła ich do Boga. Zamiast tego użyli swojej mocy do dumy, ucisku i przemocy. Mówiono o nich i chwalono ich, nawet gdy czynili zło. To pokazuje, że wielkość człowieka bez Boga często prowadzi do nadużyć i że sława może przypaść tym, którzy ranią innych, zamiast im pomagać.

Co to znaczy, że Bóg żałował, że stworzył człowieka i był zasmucony?

Kiedy jest napisane, że Bóg żałował, że stworzył człowieka i zasmucił się w sercu, nie oznacza to, że Bóg się pomylił lub zmienił zdanie, tak jak my. Słowa to ludzki sposób wyrażania się, który pokazuje, jak głęboko Bóg nienawidzi grzechu. Myśli i pragnienia ludzi stawały się przez cały czas złe, co sprowadziło na Boga święty smutek. Język żalu pomaga nam odczuć, że grzech nie jest mały ani lekki. Decyzja Boga o sądzeniu świata potopem wypływa z tego świętego niezadowolenia, a nie z nagłego nastroju.

Dlaczego Bóg postanowił zniszczyć „wszelkie ciało” potopem?

Bóg postanowił zniszczyć wszelkie ciało, ponieważ ziemia była pełna zepsucia i przemocy. Ludzie odwrócili się od Niego tak całkowicie, że ich myśli przez cały czas były wyłącznie złe. Nie była to szybka reakcja, ale zdecydowana odpowiedź na głęboki i powszechny grzech. Wyrok dosięgnął nawet zwierząt, pokazując, jak ludzki grzech zepsuł cały świat. Potop był Bożym sposobem na unicestwienie tego zepsutego porządku. Jednak nawet w tym przypadku zaplanował oszczędzenie Noego i tych, którzy byli z nim w arce.

Dlaczego Noe znalazł łaskę w oczach Pana?

Noe znalazł łaskę w oczach Pana, ponieważ Bóg łaskawie postanowił okazać mu łaskę w niegodziwych czasach. Ten fragment mówi, że Noe był człowiekiem sprawiedliwym, nienagannym wśród swego pokolenia i że chodził z Bogiem. Choć wszyscy wokół niego byli zepsuci i agresywni, Noe słuchał Boga i był mu posłuszny. Jego dobroć nie zasłużyła na łaskę Bożą, ale pokazała wpływ tej łaski na jego życie. Łaska Boża wobec Noego stała się sposobem na ocalenie nie tylko jego, ale także jego rodziny i wielu stworzeń.

Czego ta historia uczy o charakterze Boga?

Ta historia pokazuje, że Bóg jest święty i cierpliwy, a także łaskawy. Widzi nie tylko czyny zewnętrzne, ale myśli serca. Zasmuca go grzech i będzie go sądził, nawet jeśli w sprawę zaangażowany będzie cały świat. Jednocześnie nie śpieszy się z karaniem. Daje ostrzeżenie i czas na pokutę. W środku sądu otwiera drogę ratunku poprzez arkę i swoje przymierze z Noem. Widzimy więc Boga, który bardzo poważnie podchodzi do grzechu, a mimo to z radością okazuje miłosierdzie tym, którzy chodzą z Nim.

Dlaczego polecenie budowy arki zostało opisane tak szczegółowo?

Szczegółowe instrukcje dotyczące arki pokazują, że Bóg miał jasny plan ocalenia Noego, jego rodziny i zwierząt. Rozmiar, pokoje, piętra, okno i drzwi wskazują na prawdziwy, praktyczny statek, który przetrwa wielką powódź. Uczy nas także posłuszeństwa. Noe nie sprzeciwiał się ani nie zmieniał projektu. Wykonywał każde polecenie, nawet jeśli inni prawdopodobnie z niego drwili. Jego uważne posłuszeństwo pokazuje, jak wygląda zaufanie słowu Bożemu w mrocznych i zepsutych czasach.

Jak posłuszeństwo Noego przemawia do współczesnych ludzi?

Noe był posłuszny Bogu, gdy otaczający go świat był pełen zła i gdy Boże ostrzeżenie przed potopem musiało wydawać się mało prawdopodobne. Spędził wiele lat przygotowując arkę opartą wyłącznie na słowie Bożym. Dla dzisiejszych ludzi ten przykład pokazuje, co to znaczy chodzić z Bogiem w kulturze, która często Go ignoruje. Wzywa nas do zaufania temu, co mówi Bóg, nawet jeśli odróżnia nas to od innych, i do okazywania naszej wiary nie tylko słowami, ale stałym i długotrwałym posłuszeństwem, nawet gdy jest to kosztowne lub samotne.

Dlaczego wyrażenie „wszelkie wyobrażenie myśli swego serca” jest ważne?

To zdanie pokazuje, że problemem nie były tylko złe czyny, ale głębokie wewnętrzne myśli i plany ludzi. Ich serca odwróciły się od Boga i stąd pochodziło ciągłe zło. Maluje obraz grzechu jako czegoś, co sięga do umysłu i pragnień, a nie tylko do zewnętrznego zachowania. Pomaga nam to zrozumieć, dlaczego osąd był tak surowy i dlaczego potrzebujemy czegoś więcej niż drobnych zmian. Potrzebujemy przemiany naszych serc, bo gdy serce się myli, całe życie się wypacza.

Gen.6.1

Rodzaju 6:1

I stało się, gdy się ludzie poczęli rozmnażać na ziemi, a córki się im zrodziły;

Corruption on the Earth

1 I stało się, gdy się ludzie poczęli rozmnażać na ziemi, a córki się im zrodziły;

2 Że, widząc synowie Boży córki ludzkie, iż były piękne, brali je sobie za żony, ze wszystkich, które sobie upodobali.

3 I rzekł Pan: Nie będzie się wadził duch mój z człowiekiem na wieki, gdyż jest ciałem; i będą dni jego sto i dwadzieścia lat.

4 A byli olbrzymowie na ziemi w one dni; nawet i potem, gdy weszli synowie Boży do córek ludzkich, rodziły im syny. A cić są mocarze, którzy od wieku byli mężowie sławni.

5 A widząc Pan, że wielka była złość ludzka na ziemi, a wszystko zmyślanie myśli serca ich tylko złe było po wszystkie dni;

6 Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i bolał w sercu swem.

7 I rzekł Pan: Wygładzę człowieka, któregom stworzył, z oblicza ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego; bo mi żal, żem je uczynił.

Noah’s Favor with God

8 Ale Noe znalazł łaskę w oczach Paóskich.

9 Teć są rodzaje Noego: Noe mąż sprawiedliwy, doskonałym był za wieku swego; z Bogiem chodził Noe.

10 I spłodził Noe trzech synów, Sema, Chama, i Jafeta.

11 Ale ziemia popsowała się była przed Bogiem; i napełniła się nieprawością.

12 Tedy wejrzał Bóg na ziemię, a oto popsowana była (albowiem zepsowało było wszelkie ciało drogę swoję na ziemi).

Preparing the Ark

13 I rzekł Bóg do Noego: Koniec wszelkiego ciała przyszedł przed oblicze moje, bo napełniona jest ziemia nieprawością od oblicza ich; przetoż je wytracę z ziemi.

14 Uczyó sobie korab z drzewa Gofer; przegrody poczynisz w korabiu, i oblejesz go wewnątrz i zewnątrz smołą.

15 A uczynisz go na ten kształt: Trzy sta łokci będzie długość korabia; pięćdziesiąt łokci szerokość jego, a trzydzieści łokci wysokość jego.

16 Okno uczynisz w korabiu; a na łokieć wywiedziesz je wzwyż, i drzwi korabiu w boku jego postawisz; piętra spodnie wtóre i trzecie uczynisz w nim.

17 A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.

18 Ale z tobą postanowię przymierze moje; i wnijdziesz do korabia, ty i synowie twoi, i żona twoja, i żony synów twoich z tobą.

19 I ze wszech zwierząt wszelkiego ciała po dwojgu ze wszech, wprowadzisz do korabia, aby żywo zachowane były z tobą, samiec i samica będą.

20 Z ptastwa według rodzaju jego, i z bydła według rodzaju jego, i z wszelkiej gadziny ziemskiej według rodzaju jej, po dwojgu z każdego rodzaju wnijdą z tobą, aby żywe zostały.

21 A ty weźmiesz z sobą wszelkiego pokarmu, który się jeść godzi, a zbierzesz do siebie, i będzie tobie i onym na pokarm.

22 I uczynił Noe według wszystkiego; jako mu rozkazał Bóg, tak uczynił.

Odnośniki

Brak odnośników dla tego wersetu.