Jaki był grzech ludzi budujących miasto i wieżę Babel?

Mieszkańcy Babel nie budowali tylko schronienia. Wspólnie zgodzili się zbudować miasto i bardzo wysoką wieżę, aby zyskać sławę i uniknąć rozproszenia po ziemi. Bóg kazał ludziom zapełnić ziemię, ale oni wybrali bezpieczeństwo, sławę i jedność na własnych warunkach. Ich plan wskazywał na dumę i pragnienie bycia wielkim bez słuchania Boga. Problemem nie były cegły i budynki, ale dumne serce, które stawiało ludzką chwałę ponad wolę Bożą.

Dlaczego Bóg pomieszał języki ludziom w Babel?

Bóg widział, że ludzie zjednoczyli się w dumnym planie, który odepchnął Go na bok. Używając jednego języka, mogli nadal łączyć się w projektach, które ignorowały Jego polecenie rozprzestrzeniania się po ziemi. Pomieszawszy ich języki, Bóg złamał ich dumną jedność, zatrzymał wieżę i zmusił ich do rozproszenia się. To był wyrok w sprawie ich buntu, ale także rozsądne ograniczenie tego, jak daleko może posunąć się ich duma. Pokazało, że Bóg panuje nad ludzkimi planami, a nawet nad mową i narodami.

Jakie jest znaczenie nazwy Babel w tym fragmencie?

Miejsce to nazwano Babel, ponieważ tam Bóg „pomieszał” lub pomieszał język całej ziemi. Ludzie chcieli imienia, które przyniosłoby im chwałę i trwałą sławę, ale imię, które otrzymali, wskazywało na zamieszanie, a nie honor. Nazwa przypomina, że kiedy ludzie jednoczą się, aby przeciwstawić się Bożym drogom, ich plany kończą się nieporządkiem. Zamiast tego mieli nadzieję, że połączy ich razem i że Bóg rozproszył ich po całej ziemi.

Jak historia Babel ukazuje zwierzchnictwo Boga nad ludzkimi planami?

W tej historii ludzie planują miasto i wieżę, aby dotrzeć do nieba, zabezpieczyć swoją przyszłość i wyrobić sobie własne imię. Wydają się silni i zjednoczeni, a jednak wystarczy, że Bóg „zejdzie” i zmieni ich mowę, aby zatrzymać cały projekt. Ich wielki projekt upada na jedno słowo od Niego. To pokazuje, że niezależnie od tego, jak mocne i sprytne wydają się ludzkie plany, nie mogą one unieważnić tego, co powiedział Bóg. Bóg wyznacza granice, osądza pychę i kieruje historią ku Swoim własnym celom.

Dlaczego pokolenia od Sema do Abrama zostały uwzględnione w historii Babel?

Po opowiedzeniu, jak Bóg rozproszył narody w Babel, fragment ten przebiega wzdłuż linii rodowej od Sema aż do Abrama. To pokazuje, że chociaż powstało wiele narodów i doszło do podziału języków, Bóg nadal działał w określonej linii. Genealogia łączy czas po potopie z późniejszą historią Abrama. Przygotowuje nas do zobaczenia, jak Bóg będzie działał przez tego człowieka i jego rodzinę, nawet gdy ludzkie plany w Babel zawiodły. Podkreśla, że zamierzenie Boże trwa przez całą historię.

Kim są Terach, Abram, Saraj i Lot w tym fragmencie?

Terach jest ojcem Abrama, Nachora i Harana. Abram staje się później centralną postacią w poniższej historii. Saraj jest żoną Abrama i w tekście widnieje informacja, że jest ona bezpłodna i nie ma dziecka, co staje się istotne później. Haran, kolejny syn Teracha, umiera w swojej ojczyźnie, ale jest ojcem Lota. Następnie Lot podróżuje z Abramem. Ci ludzie tworzą małą grupę rodzinną, której Bóg użyje po rozproszeniu narodów, kierując swoją uwagę na jedno gospodarstwo domowe w szerszym świecie.

Dlaczego Terach zabrał swoją rodzinę z Ur do ziemi Kanaan?

Fragment mówi, że Terach zabrał Abrama, Saraj i Lota z Ur Chaldejskiego, aby udać się do ziemi Kanaan, chociaż zatrzymali się i osiedlili w Haranie. Terach, jako głowa rodziny, jest wymieniany jako ten, który przewodził temu posunięciu, chociaż Boże powołanie było skierowane do Abrama. Posunięcie to rozpoczyna zerwanie z ich dawną ojczyzną i jej zwyczajami oraz wskazuje na ziemię, którą Bóg później dał rodzinie Abrama. Pokazuje, że Bóg delikatnie kieruje tę rodzinę w stronę Swojego celu.

Czego ten fragment uczy o ludzkiej dumie i reakcji Boga?

Budowniczowie Babel pokazują, jak ludzka duma może wzrastać, gdy ludzie ufają własnej sile, liczebności i umiejętnościom. Własnym wysiłkiem szukają bezpieczeństwa, sławy, a nawet samego nieba. Odpowiedź Boga polega na unicestwieniu ich planów poprzez prosty akt sądu. Rozproszenie, nowe języki i niedokończona wieża ostrzegają, że dumne plany przeciwko Bogu zawiodą. Jednocześnie cicha genealogia i przeprowadzka rodziny Abrama wskazują, że cierpliwe zamierzenie Boga będzie kontynuowane nawet wtedy, gdy ludzka duma zostanie osądzona.

Gen.11.1

Rodzaju 11:1

A była wszystka ziemia jednego języka, i jednej mowy.

The Tower of Babel

1 A była wszystka ziemia jednego języka, i jednej mowy.

2 I stało się, gdy wyszli od wschodu słoóca, znaleźli równinę w ziemi Senaar, i mieszkali tam.

3 I rzekł jeden do drugiego: Nuże naczyómy cegły i wypalmy ją ogniem: i mieli cegłę miasto kamienia, a glinę iłowatą mieli miasto wapna.

4 Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyómy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.

5 Tedy Pan zstąpił, aby oglądał miasto ono, i wieżą, którą budowali synowie ludzcy.

6 I rzekł Pan: Oto lud jeden, i język jeden tych wszystkich; a toć jest zaczęcie dzieła ich, a teraz nie zabroni im nikt wszystkiego, co zamyślili uczynić.

7 Przetoż zstąpmy, a pomieszajmy tam język ich, aby jeden drugiego języka nie zrozumiał.

8 A tak rozproszył je Pan stamtąd po obliczu wszystkiej ziemi; i przestali budować miasta onego.

9 Przetoż nazwał imię jego Babel; iż tam pomieszał Pan język wszystkiej ziemi; i stamtąd rozproszył je Pan po obliczu wszystkiej ziemi.

Genealogy from Shem to Abram

10 Teć są rodzaje Semowe: Sem gdy miał sto lat, spłodził Arfachsada we dwa lata po potopie.

11 I żył Sem po spłodzeniu Arfachsada pięć set lat, i spłodził syny i córki.

12 Arfachsad też żył trzydzieści i pięć lat, i spłodził Selecha.

13 I żył Arfachsad po spłodzeniu Selecha cztery sta lat, i trzy lata, i spłodził syny i córki.

14 Selech zaś żył trzydzieści lat, i spłodził Hebera.

15 I żył Selech po spłodzeniu Hebera cztery sta lat, i trzy lata, i spłodził syny i córki.

16 I żył Heber trzydzieści lat i cztery, i spłodził Pelega.

17 Żył też Heber po spłodzeniu Pelega, cztery sta lat, i trzydzieści lat, i spłodził syny i córki.

18 Żył też Peleg trzydzieści lat, i spłodził Rehu.

19 I żył Peleg po spłodzeniu Rehu dwieście lat, i dziewięć lat, i spłodził syny i córki.

20 Także Rehu żył trzydzieści lat, i dwa, i spłodził Saruga.

21 I żył Rehu po spłodzeniu Saruga dwieście lat, i siedem lat, i spłodził syny i córki.

22 Sarug zaś żył trzydzieści lat, i spłodził Nachora.

23 I żył Sarug po spłodzeniu Nachora dwieście lat, i spłodził syny i córki.

24 Także Nachor żył dwadzieścia i dziewięć lat, i spłodził Tarego.

25 I żył Nachor po spłodzeniu Tarego sto lat i dziewiętnaście lat, i spłodził syny i córki.

26 I żył Tare siedemdziesiąt lat, i spłodził Abrama, Nachora i Harana.

Terah’s Descendants

27 A teć są rodzaje Tarego: Tare spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.

28 I umarł Haran przed obliczem Tarego ojca swego, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejskiem.

29 I pojęli Abram i Nachor sobie żony: imię żony Abramowej było Saraj, a imię żony Nachorowej Melcha, córka Harana, ojca Melchy, i ojca Jeschy.

30 A była Saraj niepłodna, i nie miała dziatek.

31 Wziął tedy Tare Abrama syna swego, i Lota syna Haranowego, wnuka swego, i Saraj niewiastę swoję, żonę Abrama syna swego; i wyszli społu z Ur Chaldejskiego, aby szli do ziemi Chananejskiej; a przyszli aż do Haranu, i mieszkali tam.

32 I było dni Tarego dwieście lat, i pięć lat; i umarł Tare w Haranie.

Odnośniki

Brak odnośników dla tego wersetu.