اینکه خداوند در این قسمت «نوح را یاد کرد» یعنی چه؟

وقتی متن می گوید که خداوند «نوح را یاد کرد» به این معنا نیست که خداوند او را فراموش کرده و سپس او را به یاد آورده است. یعنی خداوند توجه مراقبت خود را به عمل تبدیل کرد. پس از ماههای طولانی در کشتی، ممکن بود احساس میکرد که هیچ اتفاقی نمیافتد، اما سپس خدا بادی فرستاد، آبهای عمیق و باران را متوقف کرد و شروع به خشک کردن زمین کرد. یاد خدا با کارهایی که انجام می دهد نشان داده می شود: او به وعده خود مبنی بر محافظت از نوح و حیوانات عمل می کند و روند نجات و تجدید حیات را آغاز می کند.

چرا نوح یک زاغ و سپس یک کبوتر را از کشتی فرستاد؟

نوح پرندگان را فرستاد تا ببیند آیا آب به اندازه کافی برای زندگی در خارج از کشتی پایین آمده است یا خیر. کلاغ از روی آب به این سو و آن سو رفت و مانند کبوتر به کشتی بازنگشت. کبوتر، پرنده ای مهربان تر که روی چیزهای مرده آرام نمی گیرد، ابتدا جایی برای فرود نیاورد و به نزد نوح بازگشت، پس می دانست که زمین آماده نیست. پس از هفت روز دیگر، کبوتر با یک برگ زیتون تازه برگشت و نشان داد که گیاهان دوباره در حال رشد هستند و آب به شدت کاهش یافته است.

بازگرداندن برگ زیتون توسط کبوتر چه اهمیتی دارد؟

برگ زیتون به نوح نشان داد که آب آنقدر پایین رفته که درختان رشد کرده و برگها ظاهر شوند. زیتون در بلندترین قله ها رشد نمی کند، بنابراین یک برگ تازه به این معنی است که دامنه های پایینی دیگر پوشیده نمی شوند. این نشانه روشنی بود که داوری خدا توسط آب در حال گذر است و زمین دوباره برای زندگی مناسب می شود. برای نوح و خانواده اش، آن برگ کوچک پیام بزرگی از صلح، امید و نزدیک شدن به آغازی جدید در خشکی داشت.

چرا نوح قبل از خروج از کشتی منتظر فرمان خدا بود؟

حتی بعد از اینکه زمین خشک به نظر می رسید، نوح کشتی را ترک نکرد تا اینکه خدا به او دستور داد که بیرون برود. او با کلام خدا وارد کشتی شده بود و بدون همان کلمه روشن قدم به دنیای جدید نمی گذاشت. این یک ایمان آرام و دقیق را نشان می دهد. نوح به زمان بندی خدا بیشتر از قضاوت یا احساسات خود اعتماد داشت. مثال او یک اطاعت صبور را تشویق می کند: ماندن در جایی که خدا ما را قرار داده است، حتی زمانی که احساس می کنیم آماده حرکت هستیم، تا زمانی که او راه را باز کند و از طریق مشیت و دستورات خود صحبت کند.

چرا نوح بعد از طوفان قربانگاهی ساخت و قربانی های سوختنی تقدیم کرد؟

اولین اقدام نوح پس از خروج از کشتی این بود که یک مذبح بسازد و حیواناتی از هر نوع پاکیزه را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کند. این روش او برای تشکر از خدا برای نجات او و خانواده اش و همه موجودات بود. همچنین این یک اعتراف متواضعانه بود که آنها فقط به خاطر رحمت خدا زنده بودند. این قسمت میگوید که خداوند بوی «طعم شیرین» را به مشام میدهد، به این معنی که خدا این عبادت را که از ایمان و شکرگزاری ناشی میشد پذیرفت. قربانی برای بوی گوشت سوزان نبود، بلکه برای قلبی بود که به خدا اعتماد کرد و به او احترام گذاشت.

وعده خدا در مورد زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما به چه معناست؟

در پایان گذر، خداوند وعده می دهد که تا زمانی که زمین باقی است، همیشه زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما، تابستان و زمستان، روز و شب وجود خواهد داشت. این به این معنی است که خداوند نظم طبیعت را که در اثر سیل مختل شده بود، بازیابی و اصلاح می کند. مردم می توانستند دوباره محصول بکارند و روی فصل ها حساب کنند. این نشانه ثابت رحمت اوست: اگرچه قلب انسانها از جوانی هنوز به سوی شر خم شده است، خداوند دوباره با چنین سیلابی همه زندگی را از بین نخواهد برد، بلکه جهان را به طور منظم در حال اجرا نگه می دارد.

این قسمت در مورد شخصیت خدا پس از سیل چه می آموزد؟

این قسمت خدا را هم به عنوان قاضی و هم نگهبان مهربان نشان می دهد. او به تازگی زمین را با طوفان قضاوت کرده است، با این حال نوح را به یاد می آورد، مراقب همه موجودات موجود در کشتی است و به آرامی آب ها را خشک می کند. او با نوح صحبت می کند، شروعی تازه می کند و به موجودات برکت می دهد که بارور و تکثیر شوند. وقتی نوح قربانی میکند، خداوند آنها را میپذیرد و در دل میگوید که دیگر زمین را به همان شکل لعنت نمیکند. او حتی با آگاهی از بدی های جاری در دل انسان ها، صبر را برمی گزیند و نوید زندگی و فصل های جاری را می دهد.

داستان انتظار در کشتی چگونه می تواند در زندگی امروز من صدق کند؟

نوح ماههای زیادی را در کشتی گذراند، بدون هیچ نشانهای از تغییر جز آنچه خدا به آرامی با آب انجام داد. او وضعیت را با پرندگان آزمایش کرد، اما هنوز قبل از بیرون آمدن منتظر کلام واضح خدا بود. زندگی ما می تواند مانند آن انتظار طولانی باشد، زمانی که پیشرفت کمی می بینیم و متعجب می شویم که آیا خدا ما را به یاد می آورد یا خیر. این داستان شما را تشویق میکند که حتی زمانی که نتایج سریع نمیبینید، اعتماد کنید که خدا در کار است، به دنبال نشانههای کوچک رحمت او باشید و تنها زمانی که او رهبری میکند و راه را باز میکند، پیش بروید.

Gen.۸.۱

پيدايش ۸:۱

PCB

اما خدا، نوح و حيوانات درون كشتی را فراموش نكرده بود. او بادی بر سطح آبها وزانيد و سيلاب كم‌كم كاهش يافت.
'ammā khodā, nuh va heyvānāte darune keshti rā farāmush nakarde bud. 'u bādi bar sathe 'ābhā vezānid va seylāb kamkam kāhesh yāft.
But God had not forgotten Noah and the animals in the ark. He blew a wind on the surface of the waters and the flood decreased little by little.

The Ark Rests on Ararat

۱ اما خدا، نوح و حيوانات درون كشتی را فراموش نكرده بود. او بادی بر سطح آبها وزانيد و سيلاب كم‌كم كاهش يافت.
'ammā khodā, nuh va heyvānāte darune keshti rā farāmush nakarde bud. 'u bādi bar sathe 'ābhā vezānid va seylāb kamkam kāhesh yāft.
But God had not forgotten Noah and the animals in the ark. He blew a wind on the surface of the waters and the flood decreased little by little.

۲ آبهای زيرزمينی از فوران باز ايستادند و باران قطع شد.

'ābhāye zirzamini 'az favarāne bāz 'istādand va bārān ghat' shod.

The underground water stopped gushing and the rain stopped.

۳ آب رفته‌رفته فرو نشست تا اينكه كشتی صد و پنجاه روز پس از شروع طوفان روی كوههای آرارات قرار گرفت.

'āb rafterafte foru neshast tā 'inke koshtiye sad va panjāh ruz pas 'az shoru'e tufān ruye kuhhāye 'ārārāt gharār gereft.

The water receded little by little until the ship rested on the mountains of Ararat one hundred and fifty days after the beginning of the storm.

۴ آب رفته‌رفته فرو نشست تا اينكه كشتی صد و پنجاه روز پس از شروع طوفان روی كوههای آرارات قرار گرفت.

'āb rafterafte foru neshast tā 'inke koshtiye sad va panjāh ruz pas 'az shoru'e tufān ruye kuhhāye 'ārārāt gharār gereft.

The water receded little by little until the ship rested on the mountains of Ararat one hundred and fifty days after the beginning of the storm.

۵ سه ماه بعد قله‌های كوهها نيز نمايان شدند.

se māh ba'd ghollehāye kuhhā niz namāyān shodand.

Three months later, the peaks of the mountains were also visible.

Noah Sends a Raven and a Dove

۶ پس از گذشت چهل روز، نوح پنجرهٔ كشتی را گشود و كلاغی رها كرد، ولی كلاغ به داخل كشتی باز نگشت، بلكه به اين سو و آن سو پرواز كرد تا زمين خشک شد.

pas 'az gozashte chehel ruz, nuh panjare koshti rā goshud va kalāghi rahā kard, vali kalāgh be dākhele koshtiye bāz nagasht, balke be 'in su va 'ān su parvāz kard tā zamin khoshk shod.

After forty days passed, Noah opened the window of the ark and released a crow, but the crow did not enter the ark, but flew here and there until the earth dried up.

۷ پس از گذشت چهل روز، نوح پنجرهٔ كشتی را گشود و كلاغی رها كرد، ولی كلاغ به داخل كشتی باز نگشت، بلكه به اين سو و آن سو پرواز كرد تا زمين خشک شد.

pas 'az gozashte chehel ruz, nuh panjare koshti rā goshud va kalāghi rahā kard, vali kalāgh be dākhele koshtiye bāz nagasht, balke be 'in su va 'ān su parvāz kard tā zamin khoshk shod.

After forty days passed, Noah opened the window of the ark and released a crow, but the crow did not enter the ark, but flew here and there until the earth dried up.

۸ پس از آن، كبوتری رها كرد تا ببيند آيا كبوتر می‌تواند زمين خشكی برای نشستن پيدا كند.

pas 'az 'ān, kabutari rahā kard tā bebinad 'āyā kabutar mitavānad zamine khoshki barāye neshastan peydā konad.

After that, he released a pigeon to see if it could find dry land to sit on.

۹ اما كبوتر جايی را نيافت، زيرا هنوز آب بر سطح زمين بود. وقتی كبوتر برگشت، نوح دست خود را دراز كرد و كبوتر را گرفت و به داخل كشتی برد.

'ammā kabutare jāyi rā nayāft, zirā hanuz 'āb bar sathe zamin bud. vaghti kabutar bargasht, nuhe daste khod rā derāz kard va kabutar rā gereft va be dākhele koshti bord.

But the dove did not find a place, because there was still water on the surface of the earth. When the dove returned, Noah stretched out his hand and caught the dove and took it into the ark.

۱۰ نوح هفت روز ديگر صبر كرد و بار ديگر همان كبوتر را رها نمود.

nuh haft ruze digar sabr kard va bāre digare hamān kabutar rā rahā nemud.

Noah waited another seven days and released the same dove again.

۱۱ اين بار، هنگام غروب آفتاب، كبوتر در حالی كه برگ زيتون تازه‌ای به منقار داشت، نزد نوح بازگشت. پس نوح فهميد كه در بيشتر نقاط، آب فرو نشسته است.

'in bār, hengāme ghorube 'āftāb, kabutar dar hāli ke barge zeytune tāze'i be menghār dāsht, nazde nuh bāzgasht. pas nuh fahmid ke dar bishtare noghāt, 'āb foru nashoste 'ast.

This time, at sunset, the dove returned to Noah with a fresh olive leaf in its beak. So Noah realized that the water has subsided in most places.

۱۲ يک هفته بعد، نوح باز همان كبوتر را رها كرد، ولی اين بار كبوتر باز نگشت.

yek hafteye ba'd, nuh bāz hamān kabutar rā rahā kard, vali 'in bār kabutar bāz nagasht.

A week later, Noah released the same dove again, but this time the dove did not return.

Exiting the Ark

۱۳ يک ماه پس از رها كردن كبوتر، نوح پوشش كشتی را برداشت و به بيرون نگريست و ديد كه سطح زمين خشک شده است.

yek māh pas 'az rahā kardane kabutar, nuhe pusheshe keshti rā bardāsht va be birun negarist va did ke sathe zamin khoshk shode 'ast.

A month after releasing the dove, Noah removed the cover of the ark and looked out and saw that the surface of the earth was dry.

۱۴ هشت هفتهٔ ديگر هم گذشت و سرانجام همه جا خشک شد.

hasht hafteye digare ham gozasht va saranjām hameye jā khoshk shod.

Another eight weeks passed and finally it dried up everywhere.

۱۵ در اين هنگام خدا به نوح فرمود: «اينک زمان آن رسيده كه همه از كشتی خارج شويد.

dar 'in hengāme khodā be nuh farmud:« 'inak zamāne 'ān reside ke hame 'az koshti khārej shavid.

At this time, God said to Noah: "The time has come for all of you to get out of the ark."

۱۶ در اين هنگام خدا به نوح فرمود: «اينک زمان آن رسيده كه همه از كشتی خارج شويد.

dar 'in hengāme khodā be nuh farmud:« 'inak zamāne 'ān reside ke hame 'az koshti khārej shavid.

At this time, God said to Noah: "The time has come for all of you to get out of the ark."

۱۷ تمام حيوانات، پرندگان و خزندگان را رها كن تا توليد مثل كنند و بر روی زمين زياد شوند.»

tamāme heyvānāt, parandegān va khazandegān rā rahā kon tā tolid masal konand va bar ruye zamin ziyād shavand.».

Leave all the animals, birds and creeping things to reproduce and multiply on the earth.

۱۸ پس نوح با همسر و پسران و عروسانش از كشتی بيرون آمد. تمام حيوانات و خزندگان و پرندگان نيز دسته‌دسته از كشتی خارج شدند.

pas nuh bā hamsar va pesarān va 'arusānash 'az koshti birun 'āmad. tamāme heyvānāt va khazandegān va parandegān niz dāstedāste 'az koshtiye khārej shodand.

So Noah came out of the ark with his wife, sons and daughters-in-law. All the animals, reptiles and birds also left the ship in groups.

۱۹ پس نوح با همسر و پسران و عروسانش از كشتی بيرون آمد. تمام حيوانات و خزندگان و پرندگان نيز دسته‌دسته از كشتی خارج شدند.

pas nuh bā hamsar va pesarān va 'arusānash 'az koshti birun 'āmad. tamāme heyvānāt va khazandegān va parandegān niz dāstedāste 'az koshtiye khārej shodand.

So Noah came out of the ark with his wife, sons and daughters-in-law. All the animals, reptiles and birds also left the ship in groups.

Noah Builds an Altar

۲۰ آنگاه نوح قربانگاهی برای خداوند ساخت و از هر حيوان و پرندهٔ حلال گوشت بر آن قربانی كرد.

'āngāh nuhe ghorbānegāhi barāye khodāvand sākht va 'az har heyvān va parandeye hallāle gusht bar 'ān ghorbāni kard.

Then Noah built an altar for God and sacrificed meat from every animal and bird on it.

۲۱ خداوند از اين عمل نوح خشنود گرديد و با خود گفت: «من بار ديگر زمين را به خاطر انسان كه دلش از كودكی به طرف گناه متمايل است، لعنت نخواهم كرد و اينچنين تمام موجودات زنده را از بين نخواهم برد.

khodāvand 'az 'in 'amal nuh khoshnud gardid va bā khod goft:« man bāre digar zamin rā be khātere 'ensān ke delash 'az kudaki be tarafe gonāh motamāyel 'ast, la'nat nakhāham kard va 'inchenin tamāme mojudāte zende rā 'az beyn nakhāham bord.

God was pleased with Noah's action and said to himself: "I will not curse the earth again because of a person whose heart is inclined to sin since childhood, and I will not destroy all living beings like this.

۲۲ تا زمانی كه جهان باقی است، كشت و زرع، سرما و گرما، زمستان و تابستان، و روز و شب همچنان برقرار خواهد بود.»

tā zamāni ke jahān bāghi 'ast, kesht va zar', sarmā va garmā, zemestān va tābestān, va ruz va shab hamchenān bargharār khāhad bud.».

As long as the world remains, there will be cultivation, cold and heat, winter and summer, and day and night.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.