پیام اصلی این قطعه در مورد آدم و حوا چیست؟

این قسمت توضیح می دهد که چگونه گناه برای اولین بار وارد زندگی انسان شد. مار که شیطان از آن استفاده میکند، فرمان خدا را زیر سوال میبرد و میپیچاند و حوا میشنود و میوهی ممنوعه را میخورد. آدم به او ملحق می شود و غذا هم می خورد. چشمانشان باز می شود، احساس شرم می کنند، سعی می کنند خود را بپوشانند و از خدا پنهان شوند. خداوند سؤالاتی می پرسد تا گناه آنها را آشکار کند، سپس مجازات واقعی اما سنجیده را برای مار، زن و مرد می دهد. کار، زایمان و مرگ با درد مشخص می شود. در همان زمان، خداوند به امید آینده از طریق فرزندان زن اشاره می کند.

مار کیست و چرا او را زیرک تر از هر حیوانی می نامند؟

مار یک موجود واقعی است، اما در اینجا به عنوان ابزار شیطان استفاده می شود. به همین دلیل است که آن را ظریف تر از هر جانور میدان می نامند. شیطان حیوانی حیله گر و دانا را می گیرد و آن ویژگی را به ابزاری برای فریب تبدیل می کند. او از طریق مار صحبت می کند تا از آنچه خدا گفته است سؤال کند و در ذهن حوا شک ایجاد کند. این قسمت بعداً از خصومت عمیق بین مار و زن صحبت می کند و به دشمن روحانی که علیه خدا و قوم خدا عمل می کند، فراتر از حیوان اشاره می کند.

این که دانه زن سر مار را کبود می کند یعنی چه؟

وقتی خدا می گوید که بین مار و زن و بین نسل او و نسل او دشمنی خواهد کرد، او از یک درگیری طولانی صحبت می کند. مار به پاشنه دانه زن برخورد می کند و باعث درد واقعی می شود. اما دانه زن، سر مار را کبود یا له میکند، که به شکست نهایی و عمیقتر اشاره میکند. بسیاری از خوانندگان در اینجا اولین اشاره را می بینند که خدا روزی فردی را می فرستد که از یک زن متولد شده باشد که قدرت گناه، مرگ و شیطان را از بین خواهد برد، حتی اگر خودش در این راه رنج بکشد.

چرا آدم و حوا بعد از گناه احساس برهنگی کردند و از خدا پنهان شدند؟

آدم و حوا قبل از اینکه گناه کنند برهنه بودند و خجالت نمی کشیدند. پس از خوردن میوه چشمانشان به طرز دردناکی باز شد. به گناه و ضعف خود پی بردند و سعی کردند خود را با برگ انجیر بپوشانند. وقتی صدای خدا را در باغ شنیدند، ترسیدند و در میان درختان پنهان شدند. احساس جدید آنها از برهنگی فقط مربوط به بدن آنها نبود، بلکه در مورد آشکار شدن به عنوان نافرمان در برابر خدای مقدس بود. پنهانکاری و سرزنش نشان میدهد که چگونه گناه قلب را میپیچاند و مردم را به جای اعتماد به خدا ترسانده است.

خدا چه مجازات هایی برای مار و زن و مرد قرار داد؟

خداوند مار را از همه حیوانات لعنت کرد و او را بر روی شکم خود قرار داد و خاک بخورد و بین او و زن و فرزندانشان دشمنی دائمی قرار داد. خداوند به آن زن فرمود که درد او در بارداری و زایمان بسیار زیاد می شود و میل او به شوهرش است و او بر او حکومت می کند. خداوند خطاب به آدم گفت که زمین به خاطر نافرمانی او نفرین شده است. کار سخت می شد و پر از خار و خار می شد و از عرق صورتش می خورد تا در مرگ به خاک برمی گشت.

چرا خداوند برای آدم و حوا کتانی از پوست درست کرد و از باغ بیرون فرستاد؟

آدم و حوا سعی کردند خود را با برگ انجیر بپوشانند، اما این کافی نبود. خدا خودش کت هایی از پوست درست کرد و به آن ها لباس پوشاند که هم مراقبت و هم هزینه پوشاندن شرمشان را نشان می دهد. سپس خداوند آنها را از باغ بیرون فرستاد تا زمین را کار کنند. او همچنین کروبیان و شمشیر آتشین را برای محافظت از راه درخت زندگی قرار داد تا نخورند و برای همیشه در حالت افتاده زندگی کنند. فرستاده شدن یک قضاوت است، اما آنها را از یک زندگی بی پایان گناه و بدبختی جدا از برنامه نجات او باز می دارد.

چگونه وسوسه مار نشان می دهد که گناه معمولاً در زندگی ما چگونه عمل می کند؟

مار با پرسیدن سوالی شروع میکند که گفتههای خدا را تغییر میدهد و فرمان خدا را سخت میکند. سپس او آشکارا هشدار خدا را در مورد مرگ انکار می کند و پیشنهاد می کند که خدا چیز خوبی را متوقف می کند. او وعده چشمان باز و حکمت خداگونه می دهد. حوا نگاه می کند، میوه را برای غذا خوب، برای چشم زیبا و برای دانایی مطلوب می بیند، سپس می گیرد و می خورد. این الگو نشان می دهد که چگونه وسوسه اغلب با تردیدهای کوچک آغاز می شود، سپس به سوی عواقب انکار می رود و در نهایت امیال ما را تحریک می کند تا آنچه خدا نهی کرده است برای ما خوب و ضروری جلوه کند.

این قسمت در مورد شخصیت خدا در قضاوت و رحمت چه می آموزد؟

قدوسیت و عدالت خداوند روشن است: او گناه را نادیده نمی گیرد و با بازگرداندن آدم به خاک و آوردن درد و سختی به زندگی انسان، حکم اعدام را اجرا می کند. با این حال رحمت خدا نیز آشکار است. او به دنبال مقصر میآید و میپرسد: «کجایی؟» تا آنها را بیرون بکشد. او به جای اینکه یکباره آنها را نابود کند، آنها را زیر سوال می برد. او قول می دهد که سر مار کبود خواهد شد. برهنگی آنها را می پوشاند. حتی در لعنت، خدا در حال حاضر نقشه ای برای مقابله با گناه و مراقبت از افرادی که از او نافرمانی کردند، در دست اجرا دارد.

چرا این قسمت برای درک گناه و رنج انسان مهم است؟

این قطعه نشان می دهد که رنج انسان، سخت کوشی، روابط شکسته و مرگ تصادفی نیست، بلکه به گسست ما با خدا گره خورده است. آدم به عنوان رئیس نسل بشر، به جای صدای خدا به صدای دیگری گوش داد و انتخاب او بر همه کسانی که از او می آیند تأثیر گذاشت. خود زمین نفرین شده است، بنابراین حتی کار خوب نیز با ناامیدی و درد مشخص می شود. زايمان و زندگي خانوادگي تحت تأثير اندوه و مبارزه است. این به توضیح اینکه چرا دنیا اینقدر خمیده است کمک می کند. در عین حال، وعده نسل زن نشان می دهد که خداوند بشریت را بی امید نگذاشته است.

Gen.3.1

پيدايش 3:1

PCB

مار از همهٔ حيواناتی كه خداوند به وجود آورد، زيركتر بود. روزی مار نزد زن آمده، به او گفت: «آيا حقيقت دارد كه خدا شما را از خوردن ميوهٔ تمام درختان باغ منع كرده است؟»
mār 'az hameye heyvānāti ke khodāvand be vojud 'āvard, ziraktar bud. ruzi mār nazde zan 'āmade, be 'u goft:« 'āyā haghighat dārad ke khodā shomā rā 'az khordane mive tamāme derakhtāne bāgh man' karde 'ast?».
The snake was smarter than all the animals that God created. One day the snake came to the woman and said to her: "Is it true that God has forbidden you to eat the fruit of all the trees in the garden?"

The Serpent’s Deception

1 مار از همهٔ حيواناتی كه خداوند به وجود آورد، زيركتر بود. روزی مار نزد زن آمده، به او گفت: «آيا حقيقت دارد كه خدا شما را از خوردن ميوهٔ تمام درختان باغ منع كرده است؟»
mār 'az hameye heyvānāti ke khodāvand be vojud 'āvard, ziraktar bud. ruzi mār nazde zan 'āmade, be 'u goft:« 'āyā haghighat dārad ke khodā shomā rā 'az khordane mive tamāme derakhtāne bāgh man' karde 'ast?».
The snake was smarter than all the animals that God created. One day the snake came to the woman and said to her: "Is it true that God has forbidden you to eat the fruit of all the trees in the garden?"

2 زن در جواب گفت: «ما اجازه داريم از ميوهٔ همهٔ درختان بخوريم، به‌جز ميوهٔ درختی كه در وسط باغ است. خدا امر فرموده است كه از ميوهٔ آن درخت نخوريم و حتی آن را لمس نكنيم و گرنه می‌ميريم.»

zan dar javāb goft:« mā 'ejāze dārim 'az mive hame derakhtān bekhorim, bejoz miveye derakhti ke dar vasate bāgh 'ast. khodā 'amr farmude 'ast ke 'az miveye 'ān derakht nakhorim va hattā 'ān rā lams nakonim vagarna mimiram.».

The woman replied: "We are allowed to eat the fruit of all the trees, except the fruit of the tree in the middle of the garden." God has commanded us not to eat the fruit of that tree and not even to touch it, otherwise we will die."

3 زن در جواب گفت: «ما اجازه داريم از ميوهٔ همهٔ درختان بخوريم، به‌جز ميوهٔ درختی كه در وسط باغ است. خدا امر فرموده است كه از ميوهٔ آن درخت نخوريم و حتی آن را لمس نكنيم و گرنه می‌ميريم.»

4 مار گفت: «مطمئن باش نخواهيد مُرد!

mār goft:« motma'en bāsh nakhāhid mord!

The snake said: "Be sure you will not die!"

5 بلكه خدا خوب می‌داند زمانی كه از ميوهٔ آن درخت بخوريد، چشمان شما باز می‌شود و مانند خدا می‌شويد و می‌توانيد خوب را از بد تشخيص دهيد.»

balke khodā khub midānad zamāni ke 'az miveye 'ān derakht bekhorid, cheshmāne shomā bāz mishavad va mānande khodā mishavid va mitavānid khub rā 'az bad tashkhis dahid.».

Rather, God knows well that when you eat the fruit of that tree, your eyes will be opened and you will become like God and you will be able to distinguish good from evil."

6 آن درخت در نظر زن، زيبا آمد و با خود انديشيد: «ميوهٔ اين درختِ دلپذير، می‌تواند، خوش طعم باشد و به من دانايی ببخشد.» پس از ميوهٔ درخت چيد و خورد و به شوهرش هم داد و او نيز خورد.

'ān derakht dar nazare zan, zibā 'āmad va bā khod 'andishid:« miveye 'in derakhte delpazir, mitavānad, khosh ta'm bāshad va be man dānāyi bebakhshad.» pas 'az mive derakht chid va khord va be shoharash ham dād va 'u niz khord.

That tree was beautiful in the eyes of the woman and she thought to herself: "The fruit of this lovely tree can be tasty and give me knowledge." Then she picked the fruit of the tree and ate it and gave it to her husband and he also ate it.

7 آنگاه چشمانِ هر دو باز شد و از برهنگی خود آگاه شدند؛ پس با برگهای درختِ انجير پوششی برای خود درست كردند.

'āngāh cheshmāne har do bāz shod va 'az berahnegiye khod 'āgāh shodand; pas bā barghāye derakhte 'anjire pusheshi barāye khod dorost kardand.

Then the eyes of both of them opened and they became aware of their nakedness; So they made a cover for themselves with the leaves of the fig tree.

God Arraigns Adam and Eve

8 عصر همان روز، آدم و زنش، صدای خداوند را كه در باغ راه می‌رفت شنيدند و خود را لابلای درختان پنهان كردند.

'asre hamān ruz, 'ādam va zanash, sedāye khodāvand rā ke dar bāghe rāh miraft shenidand va khod rā lābelāye derakhtān penhān kardand.

In the evening of the same day, Adam and his wife heard the voice of God walking in the garden and hid themselves under the trees.

9 خداوند آدم را ندا داد: «ای آدم، چرا خود را پنهان می‌كنی؟»

khodāvande 'ādam rā nedā dād:« 'ey 'ādam, cherā khod rā penhān mikoni?».

God called Adam: "O Adam, why do you hide yourself?"

10 آدم جواب داد: «صدای تو را در باغ شنيدم و ترسيدم، زيرا برهنه بودم؛ پس خود را پنهان كردم.»

'ādam javāb dād:« sedāye to rā dar bāgh shenidam va tarsidam, zirā berahne budam; pas khod rā penhān kardam.».

Adam answered: "I heard your voice in the garden and I was afraid, because I was naked; So I hid myself."

11 خداوند فرمود: «چه كسی به تو گفت كه برهنه‌ای؟ آيا از ميوهٔ آن درختی خوردی كه به تو گفته بودم از آن نخوری؟»

khodāvand farmud:« che kasi be to goft ke berahne'i? 'āyā 'az miveye 'ān derakhti khordi ke be to gofte budam 'az 'ān nakhori?».

God said: "Who told you that you are naked?" Did you eat the fruit of that tree that I told you not to eat from?

12 آدم جواب داد: «اين زن كه يار من ساختی، از آن ميوه به من داد و من هم خوردم.»

'ādam javāb dād:« 'in zan ke yāre man sākhti, 'az 'ān mive be man dād va man ham khordam.».

Adam replied: "This woman whom you made my friend, she gave me the fruit and I ate it too."

13 آنگاه خداوند از زن پرسيد: «اين چه كاری بود كه كردی؟»

'āngāh khodāvand 'az zan porsid:« 'in che kāri bud ke kardi?».

زن گفت: «مار مرا فريب داد.»

zan goft:« māre marā farib dād.».

Then God asked the woman: "What did you do?" The woman said, "The snake tricked me."

The Fate of the Serpent

14 پس خداوند به مار فرمود: «به سبب انجام اين كار، از تمام حيوانات وحشی و اهلی زمين ملعونتر خواهی بود. تا زنده‌ای روی شكمت خواهی خزيد و خاک خواهی خورد.

pas khodāvand be mār farmud:« be sababe 'anjāme 'in kār, 'az tamāme heyvānāte vahshi va 'ahliye zamin mal'unatar khāhi bud. tā zende'i ruye shekamat khāhi khazid va khāk khāhi khord.

So God said to the snake: "Because of doing this, you will be more cursed than all the wild and domestic animals of the earth." You will crawl on your stomach and eat dust until you are alive.

15 بين تو و زن، و نيز بين نسل تو و نسل زن، خصومت می‌گذارم. نسلِ زنْ سر تو را خواهد كوبيد و تو پاشنهٔ وی را خواهی زد.»

beyne to va zan, va niz beyne nasle to va nasle zan, khosumat migozāram. nasle zan sare to rā khāhad kubid va to pāshneye vey rā khāhi zad.».

I will put enmity between you and the woman, and also between your generation and the woman's generation. The seed of the woman will strike your head and you will strike her heel.

The Punishment of Mankind

16 آنگاه خداوند به زن فرمود: «درد زايمان تو را زياد می‌كنم و تو با درد فرزندان خواهی زاييد. مشتاق شوهرت خواهی بود و او بر تو تسلط خواهد داشت.»

'āngāh khodāvand be zan farmud:« darde zāyemān to rā ziyād mikonam va to bā dard farzandān khāhi zāyid. moshtāgh shoharat khāhi bud va 'u bar to tasallot khāhad dāsht.».

Then God said to the woman: "I will increase your labor pain and you will give birth to children with pain. You will long for your husband and he will dominate you.

17 سپس خداوند به آدم فرمود: «چون گفتهٔ زنت را پذيرفتی و از ميوهٔ آن درختی خوردی كه به تو گفته بودم از آن نخوری، زمين زير لعنت قرار خواهد گرفت و تو تمام ايام عمرت با رنج و زحمت از آن كسب معاش خواهی كرد.

sepas khodāvand be 'ādam farmud:« chon gofte zanat rā pazirofti va 'az miveye 'ān derakhti khordi ke be to gofte budam 'az 'ān nakhori, zamin zire la'nat gharār khāhad gereft va to tamāme 'ayyāme 'omrat bā ranj va zahmat 'az 'ān kasb ma'āsh khāhi kard.

Then God said to Adam: "Because you accepted the words of your wife and ate from the fruit of that tree that I told you not to eat from, the earth will be cursed and you will earn a living from it all the days of your life with suffering and toil."

18 از زمين خار و خاشاک برايت خواهد روييد و گياهان صحرا را خواهی خورد.

'az zamine khār va khāshāk barāyat khāhad ruyid va giyāhāne sahrā rā khāhi khord.

Thorns and thistles will grow for you from the ground and you will eat the plants of the field.

19 تا آخر عمر به عرق پيشانی‌ات نان خواهی خورد و سرانجام به همان خاكی باز خواهی گشت كه از آن گرفته شدی؛ زيرا تو از خاک سرشته شدی و به خاک هم برخواهی گشت.»

tā 'ākhare 'omr be 'erghe pishānyāt nān khāhi khord va saranjām be hamān khāki bāz khāhi gasht ke 'az 'ān gerefte shodi; zirā to 'az khāk sereshte shodi va be khāk ham barkhāhi gasht.».

Until the end of your life, you will eat bread by the sweat of your forehead and finally you will return to the same soil from which you were taken; Because you were created from dust and you will return to dust.

20 آدم، زن خود را حَوّا (يعنی «زندگی») ناميد، چون او می‌بايست مادر همهٔ زندگان شود.

'ādam, zane khod rā havvā ( ya'ni« zendegi» ) nāmid, chon 'u mibāyest mādare hame zendegān shavad.

Adam named his wife Eve (meaning "life"), because she was supposed to be the mother of all the living.

The Expulsion from Paradise

21 خداوند لباسهايی از پوست حيوان تهيه كرد و آدم و همسرش را پوشانيد.

khodāvande lebāshāyi 'az puste heyvān tahiyye kard va 'ādam va hamsarash rā pushānid.

God prepared clothes from animal skins and covered Adam and his wife.

22 سپس خداوند فرمود: «حال كه آدم مانند ما شده است و خوب و بد را می‌شناسد، نبايد گذاشت از ميوهٔ ”درخت حيات“ نيز بخورد و تا ابد زنده بماند.»

sepas khodāvand farmud:« hāl ke 'ādam mānande mā shode 'ast va khub va bad rā mishenāsad, nabāyad gozāsht 'az mive " derakhte hayāt " niz bekhorad va tā 'abad zende bemānad.».

Then God said: "Now that man has become like us and knows good and bad, he should not be allowed to eat the fruit of the "tree of life" and live forever."

23 پس خداوند او را از باغ عدن بيرون راند تا برود و در زمينی كه از خاکِ آن سرشته شده بود، كار كند.

pas khodāvande 'u rā 'az bāghe 'adan birun rānd tā beravad va dar zamini ke 'az khāke 'ān sereshte shode bud, kār konad.

So God drove him out of the Garden of Eden to go and work in the land that was created from its soil.

24 بدين ترتيب او آدم را بيرون كرد و در سمت شرقی باغ عدن فرشتگانی قرار داد تا با شمشير آتشينی كه به هر طرف می‌چرخيد، راه «درخت حيات» را محافظت كنند.

bedin tartib 'u 'ādam rā birun kard va dar semate sharghiye bāghe 'adan farshtegāni gharār dād tā bā shamshire 'ātashini ke be har taraf micharkhid, rāh« derakht hayāte» rā mohāfezat konand.

In this way, he expelled Adam and placed angels on the eastern side of the Garden of Eden to protect the way to the "Tree of Life" with a fiery sword that rotates in all directions.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.