وقتی خدا به ابرام میگوید کشور و خانوادهاش را ترک کن، یعنی چه؟

وقتی خدا به ابرام میگوید که کشورش، بستگانش و خانه پدرش را ترک کند، این فراخوانی است برای شروعی تازه با خدا در مرکز. ابرام از مکانی که با عبادت دروغین و آسایش های آشنا مشخص شده است خارج می شود تا بتواند بر اساس کلام و وعده های خدا زندگی کند. حتی به او نمی گویند دقیقا کجا می رود، فقط خدا زمین را به او نشان می دهد. این می آموزد که پیروی از خدا اغلب به معنای رها کردن اوراق بهادار قدیمی و اعتماد قدم به قدم به او است، حتی زمانی که مسیر مشخص نیست.

وعده ای که خداوند در این قسمت به ابرام می دهد چیست؟

خداوند چندین وعده مرتبط به ابرام می دهد. او می گوید که از ابرام قومی بزرگ خواهد ساخت، او را برکت خواهد داد و نام او را بزرگ خواهد کرد. ابرام خود مایه برکت خواهد بود، به طوری که برکت دهندگان او را برکت می دهند و لعنت کنندگان او را لعنت می کنند. خداوند همچنین وعده داده است که سرزمین کنعان را به فرزندان ابرام خواهد داد. گستردهترین وعده این است که در ابرام همه خانوادههای زمین برکت خواهند داشت و به نعمتی در آینده اشاره میکند که بسیار فراتر از خانواده و زمان خودش است.

چگونه همه خانواده های زمین در آبرام برکت دارند؟

کلمات «در تو همه خانوادههای زمین برکت خواهند یافت» نشان میدهد که نقشه خدا از طریق ابرام فقط درباره یک قوم نیست، بلکه درباره کل جهان است. از طریق خط ابرام، مردم برای خدا، و به مرور زمان منجی موعود جدا می شوند. برکتی که در آدم از دست رفت، از طریق نجات دهنده ای که از نسل ابرام می آید، بازیابی می شود. بنابراین، مردم از هر خانواده و ملتی که به این موعود اعتماد دارند، در برکتی که با دعوت و وعده خدا به ابرام آغاز شد، سهیم هستند.

چرا ابرام به مصر رفت و آیا این اشتباه بود؟

ابرام به مصر رفت زیرا در سرزمینی که خدا او را رهبری کرده بود قحطی شدیدی بود. این قطعه این را به عنوان یک آزمایش سخت برای ایمان او نشان می دهد که بلافاصله پس از اطاعت او انجام می شود. متن به وضوح نمی گوید که این حرکت خود گناه بوده است، اما نشان می دهد که ایمان او ضعیف شده است. او سرزمین موعود را به دلیل گرسنگی ترک می کند و در مصر ترس او را به مخفی کردن ازدواج خود می کشاند. این داستان به ما یادآوری میکند که قوم خدا حتی پس از اطاعت از او میتوانند با مشکلات جدیدی روبرو شوند و همچنان باید به مراقبت او اعتماد کنند.

چرا ابرام گفت که سرای خواهر او در مصر است؟

ابرام می ترسید که مصریان او را بکشند تا سرای را بگیرند، زیرا او بسیار زیبا بود. برای محافظت از خود از او خواست که بگوید خواهرش است. این نیمه حقیقت برای حفظ امنیت او بود، اما سارای را در معرض خطر قرار داد و نشان داد که اعتماد ضعیفی به وعده خدا برای محافظت و دادن فرزندان به او دارد. این متن بی سر و صدا این را به عنوان یک انتخاب ناقص آشکار می کند. با این حال، خدا وارد می شود، بلاهایی را بر خانه فرعون می فرستد و مطمئن می شود که سارای دست نخورده بازگردانده می شود. این هم ضعف انسانی و هم حمایت وفادارانه خدا را نشان می دهد.

مفهوم ساختن مذبح توسط ابرام و خواندن نام خداوند چیست؟

وقتی ابرام در کنعان قربانگاههایی میسازد و نام خداوند را میخواند، آشکارا در زمینی که خدا به او وعده داده بود، خدا را پرستش میکند. محراب نشانه ای آشکار از تعلق او به خدای حقیقی است و از بت های اطراف خود جدا شده است. فراخواندن خداوند به این معنی است که او در حال دعا، اعتماد و اعتراف به نام خدا در حضور دیگران است. او با اینکه در میان کنعانیان غریبه است، سرزمین را با عبادت مشخص می کند و نشان می دهد که سفر او فقط برای زمین و برکت نیست، بلکه برای شناخت و تکریم خداوند است.

این قسمت در مورد شخصیت و محافظت خدا چه می آموزد؟

این قسمت خدا را به عنوان کسی که دعوت، هدایت و محافظت می کند نشان می دهد. او اولین قدم را با فراخوانی ابرام برمی دارد و وعده های بزرگی را به آن دعوت می دهد. او همچنان با ابرام صحبت میکند تا ایمانش را تقویت کند، حتی زمانی که زمین از کنعانیان پر شده است. در مصر، هنگامی که ترس ابرام او را به نقشه ای بد سوق می دهد، خدا همچنان از سارای محافظت می کند و از طاعون استفاده می کند تا فرعون را از گناه بیشتر باز دارد. سپس خدا می بیند که ابرام، همسرش و همه کالاهایش به سلامت فرستاده می شوند. وفاداری خدا حتی زمانی که بنده او لغزش می کند پابرجاست.

آبرام در این داستان کیست و چرا اهمیت دارد؟

ابرام مردی است که خداوند از سرزمین مادری خود فرا می خواند تا کار جدیدی را در جهان آغاز کند. او در هفتاد و پنج سالگی کشور، اقوام و خانه پدری را ترک می کند، زیرا خداوند به او دستور داده است. خداوند وعده می دهد که او را ملتی بزرگ قرار دهد، او را برکت دهد و به وسیله او به همه خانواده های زمین برکت دهد. ابرام از این جهت مهم است که او آغازگر قومی است که به خدا تعلق دارند و منجی موعود از نسل او خواهد آمد. زندگی او به تصویر اولیه راه رفتن با ایمان به کلام خدا تبدیل می شود.

اطاعت و شکست های ابرام در این قسمت چگونه می تواند در زندگی من صدق کند؟

داستان آبرام نشان می دهد که ایمان واقعی هم اطاعت می کند و هم گاهی تزلزل می کند. او به ندای سخت خدا برای ترک همه چیز آشنا پاسخ می دهد، حتی بدون اینکه مقصد نهایی خود را بداند. این ما را تشویق میکند که به رهبری خدا بله بگوییم، حتی زمانی که فقط مرحله بعدی را میبینیم. با این حال در مصر، ترس او را به مخفی کردن حقیقت و به خطر انداختن سارای سوق می دهد. این به ما یادآوری می کند که مؤمنان می توانند لغزش کنند، اما خدا آنها را رها نمی کند. ما میتوانیم یاد بگیریم که عمیقتر به وعدههای خدا اعتماد کنیم و وقتی میبینیم ترسهایمان بر انتخابهایمان شکل میدهند، به او بازگردیم.

Gen.12.1

پيدايش 12:1

PCB خدا

خداوند به ابرام فرمود: «ولايت، خانه پدری و خويشاوندان خود را رها كن و به سرزمينی كه من تو را بدانجا هدايت خواهم نمود برو.
khodāvand be 'ebrām farmud:« velāyat, khāneye pedari va khishāvandāne khod rā rahā kon va be sarzamini ke man to rā badanjā hedāyat khāham nemud boro.
God said to Abram: "Leave your province, your father's house and your relatives and go to the land where I will lead you.

The Call of Abram

1 خداوند به ابرام فرمود: «ولايت، خانه پدری و خويشاوندان خود را رها كن و به سرزمينی كه من تو را بدانجا هدايت خواهم نمود برو.
khodāvand be 'ebrām farmud:« velāyat, khāneye pedari va khishāvandāne khod rā rahā kon va be sarzamini ke man to rā badanjā hedāyat khāham nemud boro.
God said to Abram: "Leave your province, your father's house and your relatives and go to the land where I will lead you.

2 من تو را پدر امت بزرگی می‌گردانم. تو را بركت می‌دهم و نامت را بزرگ می‌سازم و تو مايه بركت خواهی بود.

man to rā pedare 'ommate bozorgi migardānam. to rā barekat midaham va nāmat rā bozorg misāzam va to māyeye barekat khāhi bud.

I make you the father of a great nation. I will bless you and make your name great and you will be a blessing.

3 آنانی را كه به تو خوبی كنند بركت می‌دهم، و آنانی را كه به تو بدی نمايند لعنت می‌كنم. همه مردم دنيا از تو بركت خواهند يافت.»

'ānāni rā ke be to khubi konand barekat midaham, va 'ānāni rā ke be to badi namāyand la'nat mikonam. hame mardom donyā 'az to barekat khāhand yāft.».

I bless those who do you good, and I curse those who do you harm. All the people of the world will be blessed by you."

4 پس ابرام طبق دستور خداوند، روانه شد و لوط نيز همراه او رفت. ابرام هفتاد و پنج ساله بود كه حران را ترک گفت.

pas 'ebrāme tebghe dasture khodāvand, ravāne shod va lut niz hamrāhe 'u raft. 'ebrāme haftād va panj sāle bud ke harrān rā tark goft.

So Abram went according to God's order and Lot went with him. Abram was seventy-five years old when he left Haran.

5 او همسرش سارای و برادرزاده‌اش لوط، غلامان و تمامی دارايی خود را كه در حران به دست آورده بود، برداشت و به كنعان كوچ كرد.

'u hamsarash sārāye va barādarzāde'ash lut, gholāmān va tamāmiye dārāyiye khod rā ke dar harrān be dast 'āvarde bud, bardāsht va be kan'ān kuch kard.

He took his wife Sarai and his nephew Lot, his slaves and all his property that he had acquired in Haran and moved to Canaan.

6 وقتی به كنعان رسيدند، در كنار بلوطِ موره واقع در شكيم خيمه زدند. در آن زمان كنعانی‌ها در آن سرزمين ساكن بودند،

vaghti be kan'ān residand, dar kenāre balute mure vāghe' dar shakim kheyme zadand. dar 'ān zamān kan'ānihā dar 'ān sarzamin sāken budand,.

When they reached Canaan, they camped near the oak of Moreh in Shechem. At that time, the Canaanites lived in that land.

7 اما خداوند بر ابرام ظاهر شده، فرمود: «من اين سرزمين را به نسل تو خواهم بخشيد.» پس ابرام در آنجا قربانگاهی برای خداوند كه بر او ظاهر شده بود، بنا كرد.

'ammā khodāvand bar 'ebrām zāher shode, farmud:« man 'in sarzamin rā be nasle to khāham bakhshid.» pas 'ebrām dar 'ānjā ghorbānegāhi barāye khodāvand ke bar 'u zāher shode bud, banā kard.

But God appeared to Abram and said: "I will give this land to your descendants." So Abram built an altar there for God who had appeared to him.

8 سپس از آنجا كوچ كرده، به سرزمين كوهستانی كه از طرف غرب به بيت‌ئيل و از طرف شرق به عای ختم می‌شد، رفت. ابرام در آن محل خيمه زد و قربانگاهی برای خداوند بنا كرده، او را پرستش نمود.

sepas 'az 'ānjā kuch karde, be sarzamine kuhestāni ke 'az tarafe gharb be bite'il va 'az tarafe shargh be 'āye khatm mishod, raft. 'ebrām dar 'ān mahal kheyme zad va ghorbānegāhi barāye khodāvand banā karde, 'u rā parastesh nemud.

Then he migrated from there and went to the mountainous land that ended in Bethel in the west and Ai in the east. Abram camped there and built an altar for God and worshiped him.

9 بدين طريق ابرام با توقفهای پی‌درپی به سمت جنوبِ كنعان كوچ كرد.

bedin tarigh 'ebrām bā tavaghghofhāye peydarpey be samte jonube kan'ān kuch kard.

In this way, Abram moved to the south of Canaan with successive stops.

Abram and Sarai in Egypt

10 ولی در آن سرزمين قحطی شد، پس ابرام به مصر رفت تا در آنجا زندگی كند.

vali dar 'ān sarzamin ghahti shod, pas 'ebrām be mesr raft tā dar 'ānjā zendegi konad.

But there was a famine in that land, so Abram went to Egypt to live there.

11 وقتی به مرز سرزمين مصر رسيد به سارای گفت: «تو زن زيبايی هستی و اگر مردم مصر بفهمند كه من شوهر تو هستم، برای تصاحب تو، مرا خواهند كُشت؛ اما اگر بگويی خواهر من هستی، به خاطر تو با من به مهربانی رفتار خواهند كرد و جانم در امان خواهد بود.»

vaghti be marze sarzamine mesr resid be sārāye goft:« to zan zibāyi hasti va 'agar mardom moser befahmand ke man shohare to hastam, barāye tasāhobe to, marā khāhand kosht; 'ammā 'agar beguyi khāhare man hasti, be khātere to bā man be mehrabāni raftār khāhand kard va jānam dar 'amān khāhad bud.».

When he reached the border of the land of Egypt, he said to Sarai: "You are a beautiful woman, and if the people of Egypt find out that I am your husband, they will kill me to possess you; But if you say that you are my sister, they will treat me kindly because of you and my life will be safe."

12 وقتی به مرز سرزمين مصر رسيد به سارای گفت: «تو زن زيبايی هستی و اگر مردم مصر بفهمند كه من شوهر تو هستم، برای تصاحب تو، مرا خواهند كُشت؛ اما اگر بگويی خواهر من هستی، به خاطر تو با من به مهربانی رفتار خواهند كرد و جانم در امان خواهد بود.»

13 وقتی به مرز سرزمين مصر رسيد به سارای گفت: «تو زن زيبايی هستی و اگر مردم مصر بفهمند كه من شوهر تو هستم، برای تصاحب تو، مرا خواهند كُشت؛ اما اگر بگويی خواهر من هستی، به خاطر تو با من به مهربانی رفتار خواهند كرد و جانم در امان خواهد بود.»

14 وقتی وارد مصر شدند، مردم آنجا ديدند كه سارای زن زيبايی است.

vaghti vārede mesr shodand, mardom 'ānjā didand ke sārāye zan zibāyi 'ast.

When they entered Egypt, the people there saw that Sarai was a beautiful woman.

15 عده‌ای از درباريانِ فرعون، سارای را ديدند و در حضور فرعون از زيبايی او بسيار تعريف كردند. فرعون دستور داد تا او را به قصرش ببرند.

'edde'i 'az darbāryān fer'on, sārāye rā didand va dar hozure fer'on 'az zibāyiye 'u besiyār ta'rif kardand. fer'on dastur dād tā 'u rā be ghasrash bebarand.

Some of Pharaoh's courtiers saw Sarai and praised her beauty in Pharaoh's presence. Pharaoh ordered to take him to his palace.

16 آنگاه فرعون به خاطر سارای، هدايای فراوانی از قبيل گوسفند و گاو و شتر و الاغ و غلامان و كنيزان به ابرام بخشيد.

'āngāh fer'on be khātere sārāye, hadāyāye farāvāni 'az ghabile gusfand va gāv va shotor va 'olāgh va gholāmān va kanizān be 'ebrām bakhshid.

Then Pharaoh gave Abram many gifts such as sheep, cows, camels, donkeys, slaves and maidservants because of Sarai.

17 اما خداوند، فرعون و تمام افراد قصر او را به بلای سختی مبتلا كرد، زيرا سارای، زن ابرام را به قصر خود برده بود.

'ammā khodāvand, fer'on va tamāme 'afrāde ghasre 'u rā be balāye sakhti mobtalā kard, zirā sārāye, zane 'ebrām rā be ghasre khod borde bud.

But God afflicted Pharaoh and all the people in his palace with a severe calamity, because Sarai had taken Abram's wife to his palace.

18 فرعونْ ابرام را به نزد خود فرا خواند و به او گفت: «اين چه كاری بود كه با من كردی؟ چرا به من نگفتی كه سارای زن توست؟

fer'on 'ebrām rā be nazde khod farā khānd va be 'u goft:« 'in che kāri bud ke bā man kardi? cherā be man nagofti ke sārāye zan tost?.

Pharaoh called Abram to him and said to him: "What did you do to me? Why didn't you tell me that Sarai is your wife?

19 چرا او را خواهر خود معرفی كردی تا او را به زنی بگيرم؟ حال او را بردار و از اينجا برو.»

cherā 'u rā khāhare khod mo'arrefi kardi tā 'u rā be zani begiram? hāle 'u rā bardār va 'az 'injā boro.».

Why did you introduce her as your sister so that I can take her as a wife? Now take him and leave here."

20 آنگاه فرعون به مأموران خود دستور داد تا ابرام و همسرش را با نوكران و كنيزان و هر آنچه داشتند روانه كنند.

'āngāh fer'on be ma'murāne khod dastur dād tā 'ebrām va hamsarash rā bā nokarān va kanizān va har 'ānche dāshtand ravāne konand.

Then Pharaoh ordered his officials to send Abram and his wife with the servants and maidservants and everything they had.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.