مردمی که شهر و برج را در بابل می ساختند چه گناهی داشتند؟

مردم بابل فقط برای سرپناه نمی ساختند. آنها با هم توافق کردند که یک شهر و یک برج بسیار مرتفع بسازند تا بتوانند نامی برای خود دست و پا کنند و از پراکنده شدن بر روی زمین جلوگیری کنند. خدا به مردم گفته بود که زمین را پر کنند، اما آنها امنیت، شهرت و اتحاد را بر اساس شرایط خود انتخاب کردند. نقشه آنها نشان دهنده غرور و میل به بزرگ بودن بدون گوش دادن به خدا بود. مشکل آجر و ساختمان نبود، بلکه دلی مغرور بود که جلال انسان را بر خواست خدا مقدم داشت.

چرا خداوند زبان مردم بابل را اشتباه گرفته است؟

خدا دید که مردم در یک نقشه غرور آفرین متحد شدند که او را کنار زد. با یک زبان، آنها میتوانستند در پروژههایی که فرمان او را برای گسترش بر روی زمین نادیده میگرفتند، به یکدیگر بپیوندند. خداوند با بهم ریختن زبانشان اتحاد غرورشان را در هم شکست و برج را متوقف کرد و آنها را وادار به پراکندگی کرد. این قضاوت در مورد شورش آنها بود، اما همچنین یک حد عاقلانه برای اینکه غرور آنها تا کجا می تواند پیش برود. این نشان داد که خداوند بر برنامه های بشری و حتی بر گفتار و ملت ها حکومت می کند.

معنی نام بابل در این قسمت چیست؟

این مکان بابل نامیده می شود زیرا خداوند در آنجا زبان تمام زمین را "معروف" یا درهم می کند. مردم خواستار نامی بودند که برای آنها شکوه و شهرت ماندگار به ارمغان بیاورد، اما نامی که آنها دریافت کردند باعث سردرگمی شد، نه افتخار. این نام یادآوری میشود که وقتی مردم متحد میشوند تا علیه راههای خدا فشار بیاورند، برنامههایشان به بینظمی ختم میشود. چیزی که امیدوار بودند آنها را در کنار هم نگه دارد، در عوض نقطه ای شد که خداوند آنها را از آنجا بر روی زمین پراکنده کرد.

داستان بابل چگونه حاکمیت خدا را بر نقشه های بشر نشان می دهد؟

در داستان، مردم شهر و برجی را برای رسیدن به بهشت، تضمین آینده و نام خود برنامه ریزی می کنند. آنها قوی و متحد به نظر می رسند، اما خدا فقط باید «پایین بیاید» و گفتار آنها را تغییر دهد تا کل پروژه متوقف شود. طراحی عالی آنها با یک کلمه از او فرو می ریزد. این نشان میدهد که هر چقدر هم که برنامههای انسان قوی یا هوشمندانه به نظر میرسند، نمیتوانند آنچه را که خدا گفته است نادیده بگیرند. خدا محدودیت ها را تعیین می کند، غرور را قضاوت می کند و تاریخ را به سمت اهداف خود هدایت می کند.

چرا نسلهای سام تا ابرام بعد از داستان بابل گنجانده شدهاند؟

پس از بیان اینکه چگونه خدا ملتها را در بابل پراکنده کرد، این گذرگاه یک خط خانوادگی از سام تا ابرام را دنبال می کند. این نشان می دهد که در حالی که بسیاری از ملت ها تشکیل شده و زبان ها تقسیم شده اند، خدا هنوز از طریق یک خط خاص کار می کند. شجره نامه زمان پس از سیل را به داستان بعدی ابرام پیوند می دهد. این ما را آماده میکند تا ببینیم خدا چگونه از طریق این مرد و خانوادهاش عمل خواهد کرد، حتی پس از شکست نقشههای انسانی در بابل. این نشان می دهد که هدف خدا در طول تاریخ ادامه دارد.

تارا، ابرام، سارای و لوط در این قسمت چه کسانی هستند؟

تارا پدر ابرام، ناهور و هاران است. آبرام بعداً به شخصیت اصلی داستان بعدی تبدیل می شود. سارای همسر ابرام است و در متن ذکر شده که او نازا است و فرزندی ندارد که بعداً اهمیت پیدا می کند. هاران، پسر دیگر تارا، در سرزمین خود می میرد، اما پدر لوط است. سپس لوط با ابرام سفر می کند. این افراد گروه خانوادگی کوچکی را تشکیل می دهند که خداوند پس از پراکندگی ملت ها از آنها استفاده خواهد کرد و توجه خود را به یک خانواده در سراسر جهان نشان می دهد.

چرا تارا خانواده خود را از اور به سوی سرزمین کنعان برد؟

این قسمت میگوید تارا ابرام، سارای و لوط را از اور کلدانیها خارج کرد تا به سرزمین کنعان بروند، اگرچه آنها توقف کردند و در هاران ساکن شدند. تارا، به عنوان رئیس خانواده، به عنوان کسی که این حرکت را رهبری کرد، نامیده می شود، حتی اگر دعوت خداوند به ابرام بود. این حرکت جدایی از وطن قدیمی و راههای آن را آغاز میکند و به سرزمینی اشاره میکند که خدا بعداً به خانواده آبرام داد. این نشان می دهد که خدا به آرامی این خانواده را به سمت هدف خود می چرخاند.

این قسمت در مورد غرور انسان و پاسخ خدا چه می آموزد؟

سازندگان بابل نشان می دهند که چگونه غرور انسانی می تواند رشد کند وقتی مردم به قدرت، تعداد و مهارت خود اعتماد کنند. آنها با تلاش خود به دنبال امنیت، شهرت و حتی خود بهشت هستند. پاسخ خدا این است که با یک عمل ساده قضاوت، نقشه های آنها را به باد می دهد. پراکندگی، زبانهای جدید و برج ناتمام همه هشدار میدهند که نقشههای غرورآفرین علیه خدا شکست خواهند خورد. در همان زمان، شجره نامه آرام و حرکت خانواده آبرام نشان می دهد که هدف صبورانه خدا ادامه خواهد داشت، حتی زمانی که غرور انسان مورد قضاوت قرار گیرد.

Gen.۱۱.۱

پيدايش ۱۱:۱

PCB

در آن روزگار همهٔ مردم جهان به يک زبان سخن می‌گفتند.
dar 'ān ruzegār hame mardom jahān be yek zabān sokhan migoftand.
In those days, all the people of the world spoke the same language.

The Tower of Babel

۱ در آن روزگار همهٔ مردم جهان به يک زبان سخن می‌گفتند.
dar 'ān ruzegār hame mardom jahān be yek zabān sokhan migoftand.
In those days, all the people of the world spoke the same language.

۲ جمعيت دنيا رفته‌رفته زياد می‌شد و مردم به طرف شرق كوچ می‌كردند. آنها سرانجام به دشتی وسيع و پهناور در بابل رسيدند و در آنجا سكنی گزيدند.

jam'iyyate donyā rafterafte ziyād mishod va mardom be tarafe shargh kuch mikardand. 'ānhā saranjām be dashti vasi' va pahnāvar dar bābol residand va dar 'ānjā soknā gozidand.

The population of the world gradually increased and people migrated to the east. They finally reached a vast plain in Babylon and settled there.

۳ مردمی كه در آنجا می‌زيستند با هم مشورت كرده، گفتند: «بياييد شهری بزرگ بنا كنيم و برجی بلند در آن بسازيم كه سرش به آسمان برسد تا نامی برای خود پيدا كنيم. بنای اين شهر و برج مانع پراكندگی ما خواهد شد.» برای بنای شهر و برج آن خشتهای پخته تهيه نمودند. از اين خشتها به جای سنگ و از قير به جای گچ استفاده كردند.

mardomi ke dar 'ānjā mizistand bā ham mashverat karde, goftand:« biyāyid shahriye bozorg banā konim va borji boland dar 'ān besāzim ke sarash be 'āsemān berasad tā nāmi barāye khod peydā konim. banāye 'in shahr va borje māne'e parākandegiye mā khāhad shod.» barāye banāye shahr va borje 'ān kheshthāye pokhte tahiyye nemudand. 'az 'in kheshthā be jāye sang va 'az ghir be jāye gach 'estefāde kardand.

The people who lived there consulted each other and said: "Let's build a big city and build a tall tower in it so that its head reaches the sky so that we can find a name for ourselves." The building of this city and tower will prevent us from scattering." They prepared baked clay for the building of the city and the tower. They used these bricks instead of stone and bitumen instead of plaster.

۴ مردمی كه در آنجا می‌زيستند با هم مشورت كرده، گفتند: «بياييد شهری بزرگ بنا كنيم و برجی بلند در آن بسازيم كه سرش به آسمان برسد تا نامی برای خود پيدا كنيم. بنای اين شهر و برج مانع پراكندگی ما خواهد شد.» برای بنای شهر و برج آن خشتهای پخته تهيه نمودند. از اين خشتها به جای سنگ و از قير به جای گچ استفاده كردند.

۵ اما هنگامی كه خداوند به شهر و برجی كه در حال بنا شدن بود نظر انداخت، گفت: «زبان همهٔ مردم يكی است و متحد شده، اين كار را شروع كرده‌اند. اگر اكنون از كار آنها جلوگيری نكنيم، در آينده هر كاری بخواهند انجام خواهند داد.

'ammā hengāmi ke khodāvand be shahr va borji ke dar hāle banā shodan bud nazar 'andākht, goft:« zabāne hame mardom yeki 'ast va mottahed shode, 'in kār rā shoru' karde'and. 'agar 'aknun 'az kāre 'ānhā jelogiri nakonim, dar 'āyandeye har kāri bekhāhand 'anjām khāhand dād.

But when God looked at the city and the tower that was being built, he said: "The language of all people is one and united, they have started this work." If we don't stop them now, they will do whatever they want in the future.

۶ اما هنگامی كه خداوند به شهر و برجی كه در حال بنا شدن بود نظر انداخت، گفت: «زبان همهٔ مردم يكی است و متحد شده، اين كار را شروع كرده‌اند. اگر اكنون از كار آنها جلوگيری نكنيم، در آينده هر كاری بخواهند انجام خواهند داد.

۷ پس زبان آنها را تغيير خواهيم داد تا سخن يكديگر را نفهمند.»

pas zabāne 'ānhā rā taghyir khāhim dād tā sokhane yekdigar rā nafahmand.».

So we will change their language so that they do not understand each other's speech.

۸ اين اختلافِ زبان موجب شد كه آنها از بنای شهر دست بردارند؛ و به اين ترتيب خداوند ايشان را روی زمين پراكنده ساخت.

'in 'ekhtelāfe zabān mojeb shod ke 'ānhā 'az banāye shahr dast bardārand; va be 'in tartib khodāvande 'ishān rā ruye zamin parākande sākht.

This language difference caused them to stop building the city; And in this way, God scattered them on the earth.

۹ از اين سبب آنجا را بابل (يعنی «اختلاف») ناميدند، چون در آنجا بود كه خداوند در زبان آنها اختلاف ايجاد كرد و ايشان را روی زمين پراكنده ساخت.

'az 'in sababe 'ānjā rā bābol ( ya'ni« 'ekhtelāf» ) nāmidand, chon dar 'ānjā bud ke khodāvand dar zabāne 'ānhā 'ekhtelāf 'ijād kard va 'ishān rā ruye zamin parākande sākht.

For this reason, they called it Babylon (meaning "discord"), because it was there that God created a difference in their language and scattered them on the earth.

Genealogy from Shem to Abram

۱۰ اين است نسل سام: دو سال بعد از طوفان، وقتی سام ۱۰۰ ساله بود، پسرش

'in 'ast nasle sām: do sāle ba'd 'az tufān, vaghti sām yeksad sāle bud, pesarash.

ارفكشاد به دنيا آمد. پس از آن سام ۵۰۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

'arfakkoshād be donyā 'āmad. pas 'az 'ān sām pānsad sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

This is Sam's generation: Two years after the storm, when Sam was 100 years old, his son Arfakshad was born. After that Sam lived another 500 years and had sons and daughters.

۱۱ اين است نسل سام: دو سال بعد از طوفان، وقتی سام ۱۰۰ ساله بود، پسرش

'in 'ast nasle sām: do sāle ba'd 'az tufān, vaghti sām yeksad sāle bud, pesarash.

ارفكشاد به دنيا آمد. پس از آن سام ۵۰۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

'arfakkoshād be donyā 'āmad. pas 'az 'ān sām pānsad sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

This is Sam's generation: Two years after the storm, when Sam was 100 years old, his son Arfakshad was born. After that Sam lived another 500 years and had sons and daughters.

۱۲ وقتی ارفكشاد سی و پنج ساله بود، پسرش شالح متولد شد و پس از آن، ارفكشاد ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti 'arfakkoshād si va panj sāle bud, pesarash shāleh motevalled shod va pas 'az 'ān, 'arfakkoshāde chāhārsad o se sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Arfakshad was thirty-five years old, his son Shaleh was born, and after that, Arfakshad lived for another 403 years and had sons and daughters.

۱۳ وقتی ارفكشاد سی و پنج ساله بود، پسرش شالح متولد شد و پس از آن، ارفكشاد ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti 'arfakkoshād si va panj sāle bud, pesarash shāleh motevalled shod va pas 'az 'ān, 'arfakkoshāde chāhārsad o se sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Arfakshad was thirty-five years old, his son Shaleh was born, and after that, Arfakshad lived for another 403 years and had sons and daughters.

۱۴ وقتی شالح سی ساله بود، پسرش عابر متولد شد. بعد از آن شالح ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti shāleh si sāle bud, pesarash 'āber motevalled shod. ba'd 'az 'ān shāleh chāhārsad o se sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Shaleh was thirty years old, his son Abir was born. After that, Shaleh lived for another 403 years and had sons and daughters.

۱۵ وقتی شالح سی ساله بود، پسرش عابر متولد شد. بعد از آن شالح ۴۰۳ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti shāleh si sāle bud, pesarash 'āber motevalled shod. ba'd 'az 'ān shāleh chāhārsad o se sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Shaleh was thirty years old, his son Abir was born. After that, Shaleh lived for another 403 years and had sons and daughters.

۱۶ وقتی عابرسی و چهار ساله بود، پسرش فالج متولد شد. پس از آن، عابر ۴۳۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti 'āberesi va chāhār sāle bud, pesarash fālej motevalled shod. pas 'az 'ān, 'ābere chāhārsad o si sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Abarsi was four years old, his son Falaj was born. After that, Abar lived another 430 years and had sons and daughters.

۱۷ وقتی عابرسی و چهار ساله بود، پسرش فالج متولد شد. پس از آن، عابر ۴۳۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti 'āberesi va chāhār sāle bud, pesarash fālej motevalled shod. pas 'az 'ān, 'ābere chāhārsad o si sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Abarsi was four years old, his son Falaj was born. After that, Abar lived another 430 years and had sons and daughters.

۱۸ فالج سی ساله بود كه پسرش رعو متولد شد. پس از آن، او ۲۰۹ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

fālej si sāle bud ke pesarash ra'u motevalled shod. pas 'az 'ān, 'u devist o noh sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

Falaj was thirty years old when his son Rao was born. After that, he lived another 209 years and had sons and daughters.

۱۹ فالج سی ساله بود كه پسرش رعو متولد شد. پس از آن، او ۲۰۹ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

fālej si sāle bud ke pesarash ra'u motevalled shod. pas 'az 'ān, 'u devist o noh sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

Falaj was thirty years old when his son Rao was born. After that, he lived another 209 years and had sons and daughters.

۲۰ وقتی رعو سی و دو ساله بود، پسرش سروج متولد شد. پس از آن، رعو ۲۰۷ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti ra'u si va do sāle bud, pesarash soruj motevalled shod. pas 'az 'ān, ra'u'e devist o haft sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Rao was thirty-two years old, his son Saroj was born. After that, Rao lived another 207 years and had sons and daughters.

۲۱ وقتی رعو سی و دو ساله بود، پسرش سروج متولد شد. پس از آن، رعو ۲۰۷ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti ra'u si va do sāle bud, pesarash soruj motevalled shod. pas 'az 'ān, ra'u'e devist o haft sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Rao was thirty-two years old, his son Saroj was born. After that, Rao lived another 207 years and had sons and daughters.

۲۲ وقتی سروج سی ساله بود، پسرش ناحور به دنيا آمد. پس از آن سروج ۲۰۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti soruj si sāle bud, pesarash nāhvar be donyā 'āmad. pas 'az 'ān soruj devist sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Saroj was thirty years old, his son Nahor was born. After that Saroj lived another 200 years and had sons and daughters.

۲۳ وقتی سروج سی ساله بود، پسرش ناحور به دنيا آمد. پس از آن سروج ۲۰۰ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

vaghti soruj si sāle bud, pesarash nāhvar be donyā 'āmad. pas 'az 'ān soruj devist sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

When Saroj was thirty years old, his son Nahor was born. After that Saroj lived another 200 years and had sons and daughters.

۲۴ ناحور در موقع تولدِ پسرش تارح، بيست و نه سال داشت، و ۱۱۹ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

nāhvar dar moghe'e tavallode pesarash tāreh, bist va noh sāl dāsht, va yeksad o nuzdah sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

Nahor was twenty-nine years old when his son Tareh was born, and he lived another 119 years and had sons and daughters.

۲۵ ناحور در موقع تولدِ پسرش تارح، بيست و نه سال داشت، و ۱۱۹ سال ديگر زندگی كرد و صاحب پسران و دختران شد.

nāhvar dar moghe'e tavallode pesarash tāreh, bist va noh sāl dāsht, va yeksad o nuzdah sāle digar zendegi kard va sāhebe pesarān va dokhtarān shod.

Nahor was twenty-nine years old when his son Tareh was born, and he lived another 119 years and had sons and daughters.

۲۶ تارح پس از هفتاد سالگی صاحب سه پسر شد به نامهای ابرام، ناحور و هاران. هاران پسری داشت به نام لوط.

tāreh pas 'az haftād sālegi sāhebe se pesar shod be nāmhāye 'ebrām, nāhvar va hārān. hārān pesari dāsht benāme lut.

After reaching the age of seventy, Tareh had three sons named Abram, Nahor and Haran. Haran had a son named Lot.

Terah’s Descendants

۲۷ تارح پس از هفتاد سالگی صاحب سه پسر شد به نامهای ابرام، ناحور و هاران. هاران پسری داشت به نام لوط.

tāreh pas 'az haftād sālegi sāhebe se pesar shod be nāmhāye 'ebrām, nāhvar va hārān. hārān pesari dāsht benāme lut.

After reaching the age of seventy, Tareh had three sons named Abram, Nahor and Haran. Haran had a son named Lot.

۲۸ هاران در همان جايی كه به دنيا آمده بود (يعنی اور كلدانيان) در برابر چشمان پدرش در سن جوانی درگذشت.

hārān dar hamān jāyi ke be donyā 'āmade bud ( ya'ni 'ur kaldāniyān ) dar barābare cheshmāne pedarash dar senne javāni dargozasht.

Haran died at a young age in the same place where he was born (that is, Ur Chaldanian) in front of his father's eyes.

۲۹ ابرام با خواهر ناتنی خود سارای، و ناحور با برادرزادهٔ خويش مِلكه ازدواج كردند. (مِلكه دختر هاران بود و برادرش يسكا نام داشت.)

'ebrām bā khāhare nātaniye khod sārāye, va nāhvar bā barādarzādeye khish malake 'ezdevāj kardand. ( malake dokhtar hārān bud va barādarash yaskā nām dāsht. ).

Abram married his half-sister Sarai, and Nahor married his nephew Melkeh. (The queen was the daughter of Haran and her brother was named Yesca.)

۳۰ سارای نازا بود و فرزندی نداشت.

sārāye nāzā bud va farzandi nadāsht.

Sarai was barren and had no children.

۳۱ تارح پسرش ابرام، نوه‌اش لوط و عروسش سارای را با خود برداشت و اور كلدانيان را به قصد كنعان ترک گفت. اما وقتی آنها به شهر حران رسيدند در آنجا ماندند.

tāreh pesarash 'ebrām, nave'ash lut va 'arusash sārāye rā bā khod bardāsht va 'ur kaldāniyān rā be ghasde kan'ān tark goft. 'ammā vaghti 'ānhā be shahre harrān residand dar 'ānjā māndand.

Terah took his son Abram, his grandson Lot and his daughter-in-law Sarai with him and left Ur of the Chaldeans for Canaan. But when they reached the city of Haran, they stayed there.

۳۲ تارح در سن ۲۰۵ سالگی در حران درگذشت.

tāreh dar senne devist o panj sālegi dar harrān dargozasht.

Tareh died at the age of 205 in Haran.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.