«در ابتدا خداوند آسمان و زمین را آفرید» به چه معناست؟

این خط به ما می گوید که قبل از هر چیزی که می بینیم وجود داشته باشد، خدا از قبل وجود داشته است و او کسی است که همه چیز را به وجود آورده است. «آسمان و زمین» راهی است برای گفتن کل هستی، اعم از بالا و پایین. هیچ چیز ابدی نیست جز خود خدا. جهان از شانس کور یا از ماده ابدی به وجود نیامده است. خداوند آزادانه آفرینش را انتخاب کرد و هر آنچه هست وجودش را مدیون اوست. این شکل می دهد که ما چگونه دنیا و خود را به عنوان متعلق به خدایی که ما را ساخته است می بینیم.

این که زمین "بدون شکل و باطل" بود به چه معناست؟

کلمات "بدون شکل و پوچ" زمین را در ابتدا خالی، بی شکل و پوشیده از آب های عمیق توصیف می کنند. هنوز زندگی، نظم و ساختار مشخصی وجود نداشت. تاریکی بر این اعماق سایه افکنده بود. خدا مواد اولیه را درست کرده بود، اما هنوز ترتیبش نداده بود. این مرحله را برای بقیه گذر آماده می کند، جایی که خدا گام به گام نور، نظم و پری را به ارمغان می آورد. همچنین نشان می دهد که زیبایی و نظمی که در خلقت می بینیم تصادفی نیست، بلکه نتیجه کار حکیمانه خداوند است.

«روح خدا» کیست که بر روی آبها حرکت می کند؟

«روح خدا» در اینجا روح خود خداست که شخصاً در آغاز خلقت فعال است. تصویر مانند پرنده ای است که بر روی لانه خود شناور است و آماده است تا زندگی را به وجود آورد. در حالی که زمین هنوز تاریک و بدون شکل بود، روح خدا بر روی آب ها حضور داشت و این اولین دنیای خام را برای کاری که خدا می خواست انجام دهد، نگه داشت و آماده کرد. این نشان می دهد که خداوند از خلقت خود دور نیست. از همان ابتدا روح او نزدیک است و آنچه را که ساخته است حفظ می کند و آماده است تا نظم و زندگی را در جایی که فقط پوچی وجود داشت برقرار کند.

چرا خداوند نور را قبل از خورشید و ماه و ستارگان آفرید؟

این قطعه نشان میدهد که نور به سادگی با کلام خدا، قبل از اینکه خورشید، ماه و ستارگان را در روز چهارم بسازد، به وجود آمده است. این می آموزد که نور و روز، در وهله اول، به آن نورهای آفریده شده بستگی ندارد، بلکه به خود خدا بستگی دارد. او می تواند بدون آنها نور بدهد. بعداً او خورشید، ماه و ستارگان را به عنوان نورهای منظم تعیین می کند تا روزها، فصول و سال ها را مشخص کنند. این دستور ما را از رفتار با این اجسام آسمانی به عنوان خدا محافظت می کند. آنها فقط بندگان و ابزار در دست خالق واقعی هستند.

این که انسان ها به صورت خدا آفریده شده اند به چه معناست؟

آفریده شدن به صورت خدا به این معنی است که انسان ها از سایر مخلوقات جدا هستند. مردم برای انعکاس چیزی از خصوصیات خدا، مانند عقل، حس اخلاقی، و توانایی شناخت و ارتباط با او آفریده شده اند. این قطعه این تصویر را با حکمرانی بر ماهی ها، پرندگان و حیوانات مرتبط می کند، بنابراین بخشی از تصویر فراخوانی است برای حکومت خردمندانه تحت خدا. این به این معنا نیست که ما خدا هستیم، بلکه به این معناست که ما را قائم ساخته اند، با کرامت و مسئولیت خاصی در خلقت که سایر موجودات در آن سهیم نیستند.

«تسلط» انسان بر زمین و موجودات چیست؟

هنگامی که خداوند به انسان ها تسلط می دهد بر ماهی ها، پرندگان، گاوها و تمام زمین، آنها را به عنوان مباشر خود بر بقیه خلقت قرار می دهد. این مجوزی برای سوءاستفاده بیدقتی نیست، بلکه اعتمادی برای مدیریت و مراقبت از دنیایی است که او ساخته است. مردم باید زمین را به منظور نظم بخشیدن به پتانسیل و باروری آن با استفاده درست از گیاهان و جانوران مسخر کنند. از آنجایی که خداوند خلقت خود را نیکو میدید، حکومت ما باید با خیر او همسو شود و هم به دنبال نیازهای خود باشیم و هم به دنبال خیر و صلاح آنچه ساخته است.

چرا خداوند بارها می گوید که خلقت «خوب» و سپس «بسیار خوب» بوده است؟

هر بار که خداوند مرحله ای از کار خود را تمام می کند، به آنچه ساخته است نگاه می کند و آن را نیکو می نامد. این بدان معنی است که با برنامه عاقلانه او مطابقت دارد و با هدف او مطابقت دارد. هیچ چیزی که خدا در این روزها ساخته است به خودی خود بد یا ناقص نیست. وقتی تمام شش روز را تمام می کند، کل را با هم نگاه می کند و آن را خیلی خوب می خواند. نور، آسمان، زمین، گیاهان، ستارگان، حیوانات و انسان ها همه در جای خود جای دارند و با هم کار می کنند. این می آموزد که جهان اصلی از مهربانی خدا سرچشمه گرفته است، نه از درگیری، و سرشار از هماهنگی بود.

این گزارش خلقت چگونه قدرت و شخصیت خدا را نشان میدهد؟

این قطعه قدرت خدا را از این جهت نشان می دهد که او به سادگی با صحبت کردن خلق می کند. او مبارزه نمی کند و از ابزار استفاده نمی کند. او می گوید: «بگذارید وجود داشته باشد» و چنین است. کلام او کافی است تا چیزها را از هیچ به وجود بیاورد. ما همچنین حکمت او را در نظم روشن روز می بینیم که از پوچی بی شکل به دنیایی منظم و پر می رود. نیکی او در این است که چقدر چیزها را نیکو می خواند و در برکتی که بر مخلوقات و انسانها دارد و به آنها زندگی و غذا و کارهای پربار می دهد. خلقت خدایی را آشکار می کند که قدرتمند، حکیم و مهربان است.

این قسمت در مورد هدف زندگی امروز مردم چه می گوید؟

این قسمت نشان می دهد که مردم تصادفی نیستند. آنها از روی عمد ساخته شده اند، به شکل خدا، توسط او برکت داده شده و کاری برای انجام دادن به آنها داده شده است. زندگی ما برای انعکاس شخصیت خدا، مراقبت از خلقت او و زندگی تحت حکومت او است. این بدان معناست که ما باید با دیگران با احترام رفتار کنیم، زیرا هر فردی چنین تصویری را دارد و ما باید با دقت از منابع جهان استفاده کنیم نه با طمع. همچنین ما را به گوش دادن به کلام خدا دعوت می کند، زیرا همان خدایی که خلقت را به وجود آورد، هنوز صحبت می کند و حق دارد زندگی ما را هدایت کند.

Gen.۱.۱

پیدایش ۱:۱

NMV

در آغاز، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
dar 'āghāz, khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
In the beginning, God created the heavens and the earth.

The Creation

Heaven and Earth

۱ در آغاز، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
dar 'āghāz, khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
In the beginning, God created the heavens and the earth.

۲ زمین بی‌شکل و خالی بود، و تاریکی بر روی ژرفا؛ و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.

zamine bishekl va khāli bud, va tāriki bar ruye zharfā; va ruhe khodā sathe 'ābhā rā foru gereft.

The earth was formless and empty, and darkness on the deep; And the Spirit of God covered the surface of the waters.

The First Day—Light

۳ خدا گفت: «روشنایی باشد،» و روشنایی شد.

khodā goft:« roshanāyi bāshad,» va roshanāyi shod.

God said, "Let there be light," and there was light.

۴ خدا دید که روشنایی نیکوست، و خدا روشنایی را از تاریکی جدا کرد.

khodā did ke roshanāyi nikust, va khodā roshanāyi rā 'az tāriki jodā kard.

God saw that the light was good, and God separated the light from the darkness.

۵ خدا روشنایی را ’روز‘ و تاریکی را ’شب‘ نامید. شامگاه شد و بامداد آمد، روز اوّل.

khodā roshanāyi rā ruz va tāriki rā shab nāmid. shāmgāh shod va bāmdād 'āmad, ruze 'avval.

God called the light 'day' and the darkness 'night'. The evening came and the morning came, the first day.

The Second Day—Heaven

۶ و خدا گفت: «فَلَکی باشد میان آبها، و آبها را از آبها جدا کند.»

va khodā goft:« falaki bāshad miyāne 'ābhā, va 'ābhā rā 'az 'ābhā jodā konad.».

And God said: "Let there be a firmament between the waters, and separate the waters from the waters."

۷ پس خدا فَلَک را ساخت و آبهای زیر فَلَک را از آبهای بالای فَلَک جدا کرد. و چنین شد.

pas khodā falak rā sākht va 'ābhāye zir falak rā 'az 'ābhāye bālāye falak jodā kard. va chenin shod.

So God made the firmament and separated the waters below the firmament from the waters above the firmament. And so it happened.

۸ خدا فَلَک را ’آسمان‘ نامید. شامگاه شد و بامداد آمد، روز دوّم.

khodā falak rā 'āsemān nāmid. shāmgāh shod va bāmdād 'āmad, ruze dovvom.

God called the sky 'sky'. The evening came and the morning came, the second day.

The Third Day—Earth, Seas and Plants

۹ و خدا گفت: «آبهای زیر آسمان در یک جا گرد آیند و خشکی پدیدار شود.» و چنین شد.

va khodā goft:« 'ābhāye zire 'āsemān dar yek jā gard 'āyand va khoshki padidār shavad.» va chenin shod.

And God said: "Let the waters under the sky gather in one place and let the dry land appear." And so it happened.

۱۰ خدا خشکی را ’زمین‘ و اجتماع آبها را ’دریا‘ نامید، و خدا دید که نیکوست.

khodā khoshki rā zamin va 'ejtemā'e 'ābhā rā daryā nāmid, va khodā did ke nikust.

God called the dry land 'Earth' and the gathering of waters 'Sea', and God saw that it was good.

۱۱ آنگاه خدا گفت: «زمین نباتات برویاند، گیاهانی که دانه تولید کنند و درختان میوه‌ای که بر حسب گونۀ خود میوۀ دانه‌دار بیاورند، بر روی زمین.» و چنین شد.

'āngāh khodā goft:« zamin nabātāt beruyānad, giyāhāni ke dāne tolid konand va derakhtāne mive'i ke bar hasbe guneye khod miveye dānedār biyāvarand, bar ruye zamin.» va chenin shod.

Then God said: "Let the earth grow plants, plants that produce seeds and fruit trees that bear fruit with seeds according to their kind, on the earth." And so it happened.

۱۲ زمین نباتات رویانید، گیاهانی که بر حسب گونۀ خود دانه تولید می‌کردند، و درختانی که بر حسب گونۀ خود میوۀ دانه‌دار می‌آوردند. و خدا دید که نیکوست.

zamine nabātāte ruyānid, giyāhāni ke bar hasbe guneye khod dāne tolid mikardand, va derakhtāni ke bar hasbe guneye khod miveye dānedār mi'āvardand. va khodā did ke nikust.

The earth grew plants, plants that produced seeds according to their kind, and trees that produced fruit with seeds according to their kind. And God saw that it was good.

۱۳ شامگاه شد و بامداد آمد، روز سوّم.

shāmgāh shod va bāmdād 'āmad, ruze sevvom.

It was evening and morning came, the third day.

The Fourth Day—Sun, Moon, and Stars

۱۴ و خدا گفت: «نورافشانها در فَلَک آسمان باشند تا روز را از شب جدا کنند، و تا نشانه‌ها باشند برای نمایاندن زمانها و روزها و سالها،

va khodā goft:« nurafshānhā dar falak 'āsemān bāshand tā ruz rā 'az shab jodā konand, va tā neshānehā bāshand barāye namāyāndane zamānhā va ruzhā va sālhā,.

And God said: "Let there be lights in the firmament of the sky to separate the day from the night, and let there be signs to show the times and days and years.

۱۵ و نورافشانها باشند در فَلَک آسمان تا بر زمین روشنایی بخشند.» و چنین شد.

va nurafshānhā bāshand dar falake 'āsemān tā bar zamin roshanāyi bakhshand.» va chenin shod.

And let there be luminaries in the firmament of the sky to give light to the earth." And so it happened.

۱۶ خدا دو نورافشان بزرگ ساخت، نورافشان بزرگتر را برای فرمانروایی بر روز، و نورافشان کوچکتر را برای فرمانروایی بر شب، و نیز ستارگان را.

khodā do nurafshāne bozorg sākht, nurafshāne bozorgtar rā barāye farmānravāyi bar ruz, va nurafshāne kuchaktar rā barāye farmānravāyi bar shab, va niz setāregān rā.

God made two great luminaries, the greater luminary to rule the day, and the smaller luminary to rule the night, and also the stars.

۱۷ خدا آنها را در فَلَک آسمان نهاد تا بر زمین روشنایی بخشند

khodā 'ānhā rā dar falak 'āsemān nahād tā bar zamin roshanāyi bakhshand.

God placed them in the firmament of the sky to give light to the earth

۱۸ و بر روز و بر شب سلطنت کنند و نور را از تاریکی جدا سازند. و خدا دید که نیکوست.

va bar ruz va bar shab saltanat konand va nur rā 'az tāriki jodā sāzand. va khodā did ke nikust.

and reign over the day and over the night and separate the light from the darkness. And God saw that it was good.

۱۹ شامگاه شد و بامداد آمد، روز چهارم.

shāmgāh shod va bāmdād 'āmad, ruze chāhārom.

It was evening and morning came, the fourth day.

The Fifth Day—Fish and Birds

۲۰ و خدا گفت: «آبها از انبوه جانداران پر شود و پرندگان بر فراز زمین در فَلَک آسمان پرواز کنند.»

va khodā goft:« 'ābhā 'az 'anbuhe jāndārān por shavad va parandegān bar farāze zamin dar falake 'āsemān parvāz konand.».

And God said: "Let the waters be filled with multitudes of living creatures, and let birds fly above the earth in the firmament of the sky."

۲۱ پس خدا موجودات بزرگ دریایی و همۀ جانداران را که می‌جنبند و آبها را پر می‌سازند، بر حسب گونه‌هایشان، و همۀ پرندگان بالدار را بر حسب گونه‌هایشان آفرید. و خدا دید که نیکوست.

pas khodā mojudāte bozorge daryāyi va hameye jāndārān rā ke mijonband va 'ābhā rā por misāzand, bar hasbe gunehāyeshān, va hameye parandegāne bāle dār rā bar hasbe gunehāyeshān 'āfarid. va khodā did ke nikust.

So God created the great sea creatures and all the living creatures that move and fill the waters according to their kinds, and all the winged birds according to their kinds. And God saw that it was good.

۲۲ خدا آنها را برکت داد و گفت: «بارور و کثیر شوید و آب دریاها را پر سازید، و پرندگان نیز بر زمین کثیر شوند.»

khodā 'ānhā rā barekat dād va goft:« bārvar va kasir shavid va 'ābe daryāhā rā por sāzid, va parandegān niz bar zamin kasir shavand.».

God blessed them and said: "Be fruitful and multiply and fill the waters of the seas, and the birds will multiply on the earth."

۲۳ شامگاه شد و بامداد آمد، روز پنجم.

shāmgāh shod va bāmdād 'āmad, ruze panjom.

The evening came and the morning came, the fifth day.

The Sixth Day—Land Animals and Mankind

۲۴ و خدا گفت: «زمین جانداران را بر حسب گونه‌هایشان بر آوَرَد، چارپایان و خزندگان و وحوش زمین را، بر حسب گونه‌هایشان.» و چنین شد.

va khodā goft:« zamine jāndārān rā bar hasbe gunehāyeshān bar 'āvarad, chārpāyān va khazandegān va vohush zamin rā, bar hasbe gunehāyeshān.» va chenin shod.

And God said: "Let the earth bring forth living creatures according to their kinds, cattle and creeping things, and the beasts of the earth, according to their kinds." And so it happened.

۲۵ پس خدا وحوش زمین را بر حسب گونه‌هایشان بساخت، و چارپایان را بر حسب گونه‌هایشان، و همۀ خزندگان روی زمین را بر حسب گونه‌هایشان. و خدا دید که نیکوست.

pas khodā vohush zamin rā bar hasbe gunehāyeshān besākht, va chārpāyān rā bar hasbe gunehāyeshān, va hameye khazandegān ruye zamin rā bar hasbe gunehāyeshān. va khodā did ke nikust.

So God created the beasts of the earth according to their kinds, and the cattle according to their kinds, and all the creeping things on the earth according to their kinds. And God saw that it was good.

۲۶ آنگاه خدا گفت: «انسان

'āngāh khodā goft:« 'ensān.

را به صورت خود و شبیه خودمان بسازیم، و او بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر چارپایان و بر همۀ زمین و همۀ خزندگانی که بر زمین می‌خزند، فرمان براند.»

rā be surate khod va shabihe khodemān besāzim, va 'u bar māhiyāne daryā va bar parandegāne 'āsemān va bar chārpāyān va bar hameye zamin va hameye khazandegāni ke bar zamine mikhzand, farmān berānad.».

Then God said: "Let us make man in our own image and likeness, and let him rule over the fish of the sea and over the birds of the air and over the cattle and over all the earth and all the creeping things that creep on the earth."

۲۷ پس خدا انسان را به صورت خود آفرید،

pas khodā 'ensān rā be surate khod 'āfarid,.

او را به صورت خدا آفرید؛

'u rā be surat khodā 'āfarid;.

ایشان را مرد و زن آفرید.

'ishān rā mard va zan 'āfarid.

So God created man in his own image, he created him in the image of God; He created them male and female.

۲۸ خدا ایشان را برکت داد، و خدا بدیشان فرمود: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید. بر ماهیان دریا و بر پرندگان آسمان و بر هر جانداری که بر زمین حرکت می‌کند، فرمان برانید.»

khodā 'ishān rā barekat dād, va khodā badiyeshān farmud:« bārvar va kasir shavid va zamin rā por sāzid va bar 'ān tasallot yābid. bar māhiyāne daryā va bar parandegāne 'āsemān va bar har jāndāri ke bar zamin harekat mikonad, farmān berānid.».

God blessed them, and God said to them: "Be fruitful and multiply and fill the earth and dominate it. Rule over the fish of the sea and over the birds of the air and over every living thing that moves on the earth.

۲۹ آنگاه خدا گفت: «اینک همۀ گیاهان دانه‌دار را که بر روی تمامی زمین است و همۀ درختان دارای میوۀ دانه‌دار را به شما بخشیدم تا خوراک شما باشد.

'āngāh khodā goft:« 'inak hameye giyāhāne dānedār rā ke bar ruye tamāmiye zamin 'ast va hameye derakhtāne dārāye miveye dānedār rā be shomā bakhshidam tā khorāke shomā bāshad.

Then God said: "Now I have given you all the plants with seeds that are on the whole earth and all the trees with fruit with seeds to be your food.

۳۰ و به همۀ وحوش زمین و همۀ پرندگان آسمان و همۀ خزندگانِ روی زمین که جان در خود دارند، همۀ گیاهان سبز را برای خوردن بخشیدم.» و چنین شد.

va be hameye vohushe zamin va hameye parandegāne 'āsemān va hameye khazandegāne ruye zamin ke jān dar khod dārand, hameye giyāhāne sabz rā barāye khordan bakhshidam.» va chenin shod.

And to all the beasts of the earth, and to all the birds of the air, and to all the creeping things of the earth that have life in them, I gave all green plants to eat. And so it happened.

۳۱ و خدا هرآنچه را که ساخته بود دید، و اینک بسیار نیکو بود. شامگاه شد و بامداد آمد، روز ششم.

va khodā har 'ānche rā ke sākhte bud did, va 'inak besiyār niku bud. shāmgāh shod va bāmdād 'āmad, ruze sheshom.

And God saw all that he had made, and behold, it was very good. The evening came and the morning came, the sixth day.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.