മാലാഖമാരുടെ കീഴിലാക്കാത്ത "വരാനിരിക്കുന്ന ലോകം" എന്താണ്?

ഈ ഭാഗത്തിൽ, "വരുവാനുള്ള ലോകം" എന്നത് ദൈവം തൻ്റെ പുത്രനിലൂടെ കൊണ്ടുവരുന്ന പുതിയ ക്രമമാണ്. ദൂതന്മാരിലൂടെയല്ല, യേശുവിലൂടെ ദൈവം തൻ്റെ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്നത് സുവിശേഷത്തിൻ്റെ യുഗമാണ്. പഴയ ഉടമ്പടിയുടെ കീഴിൽ, നിയമം എങ്ങനെ നൽകപ്പെട്ടു, ദൈവത്തിൻ്റെ സന്ദേശങ്ങൾ എങ്ങനെ വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നതുമായി ദൂതന്മാർ പലപ്പോഴും ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. ദൈവം തൻ്റെ സഭയെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുകയും നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ പുതിയ ലോകം യേശുവിൻ്റെ കീഴിലാണെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. ഈ പുതിയ സൃഷ്ടിവേലയിൽ തൻ്റെ ജനത്തെ ഭരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും പരിപൂർണ്ണമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അവനാണ്.

യേശുവിനെ മാലാഖമാരേക്കാൾ അൽപ്പം താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?

യേശുവിനെ മാലാഖമാരേക്കാൾ അൽപ്പം താഴ്ത്തി എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അത് അവൻ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യനാകുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. മാംസവും രക്തവും, വിശപ്പ്, ക്ഷീണം, വേദന, മരിക്കാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയോടുകൂടിയ നമ്മുടെ ദുർബലവും മർത്യവുമായ അവസ്ഥ നിത്യപുത്രൻ ഏറ്റെടുത്തു. അവൻ ദൃശ്യമായ മഹത്വത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഒരു ദാസൻ്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു, അങ്ങനെ അവന് കഷ്ടപ്പെടാനും മരണം ആസ്വദിക്കാനും കഴിഞ്ഞു. ഈ താഴ്ത്തൽ അവൻ്റെ ദൈവത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവൻ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വം ചേർത്തതുകൊണ്ടാണ്. അത് താത്കാലികവും ഒരു ലക്ഷ്യവുമായിരുന്നു, അത് അവൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് ശേഷം മഹത്വവും ബഹുമാനവും കൊണ്ട് കിരീടമണിയുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിക്കേണ്ടി വന്നത്, കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെ പരിപൂർണ്ണനാകേണ്ടി വന്നത്?

അത് ദൈവമായിത്തീർന്നു, അല്ലെങ്കിൽ രക്ഷയുടെ നായകനെ കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെ പരിപൂർണ്ണനാക്കുന്നത് ഉചിതമായിരുന്നുവെന്ന് ഈ ഭാഗം പറയുന്നു. ഇതിനർത്ഥം യേശു പാപിയാണെന്നോ കുറവുള്ളവനാണെന്നോ അല്ല. യഥാർത്ഥ മനുഷ്യപ്രശ്നങ്ങളിലൂടെയും വേദനയിലൂടെയും അവൻ പൂർണ്ണമായും രക്ഷകൻ്റെ റോളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം. കഷ്ടതയിലൂടെ, അവൻ രക്ഷിക്കാൻ വന്നവരുടെ അതേ പാതയിൽ നടന്നു, അങ്ങനെ അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ "അനേകം പുത്രന്മാരെ മഹത്വത്തിലേക്കു" നയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. പ്രവാചകൻ, രാജാവ്, മഹാപുരോഹിതൻ എന്നീ നിലകളിൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ്. അവനുവേണ്ടിയും നമുക്കും വേണ്ടി മഹത്വപ്പെടാനുള്ള വഴി കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നതെന്ന് അവർ കാണിച്ചുതരുന്നു.

വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരും എല്ലാം ഒന്നാണെന്നതിൻ്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?

വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ യേശുവാണ്, വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവർ ദൈവത്തിനായി വേർതിരിക്കുന്ന വിശ്വാസികളാണ്. "എല്ലാവരും" എന്നതിനർത്ഥം അവർ ഒരേ മനുഷ്യ സ്വഭാവം പങ്കിടുന്നു എന്നാണ്. പുത്രൻ നമ്മിൽ നിന്ന് അകന്നു നിന്നില്ല. അവൻ മനുഷ്യനായിത്തീർന്നു, അങ്ങനെ അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മുടെ സഹോദരനാകും. ഈ പങ്കുവയ്ക്കപ്പെട്ട സ്വഭാവത്താലും, അവനുമായി നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വാസത്താലും, അവൻ നമ്മെ വിശുദ്ധരാക്കുകയും ലോകത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ വേർപെടുത്തുകയും പാപത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ യഥാർത്ഥ യൂണിയൻ കാരണം, അവൻ നമ്മെ സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും എന്ന് വിളിക്കാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല, മാത്രമല്ല അവൻ നമ്മെ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ്റെ കുടുംബമായി സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മരണത്തിൻ്റെ ശക്തിയുള്ള പിശാചിനെ യേശു നശിപ്പിച്ചതെങ്ങനെ?

പിശാചിന് മരണത്തിൻ്റെ ശക്തിയുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, കാരണം അവൻ മനുഷ്യരാശിയെ പാപത്തിലേക്ക് നയിച്ചു, പാപം മരണത്തെ കൊണ്ടുവരുന്നു. കുറ്റം പറഞ്ഞും പ്രലോഭിപ്പിച്ചും ആളുകളെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശു നമ്മുടെ മാംസവും രക്തവും പങ്കിട്ടു, അങ്ങനെ അവൻ്റെ സ്വന്തം മരണത്തിലൂടെ ഈ ശക്തിയെ മറികടക്കാൻ അവനു കഴിഞ്ഞു. പാപം ചെയ്യാതെ മരിക്കുകയും പിന്നീട് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, തനിക്കുള്ളവരുടെ മേലുള്ള പിശാചിൻ്റെ അവകാശവാദം അവൻ തകർത്തു. പിശാച് ഇപ്പോൾ ഇല്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തുടച്ചുനീക്കപ്പെടുന്നില്ല, എന്നാൽ മരണത്തിലൂടെയുള്ള അവൻ്റെ ഭരണശക്തി തകർന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ ഇനി ദൈവമക്കളെ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള നിരാശാജനകമായ ഭയത്തിൽ പിടിക്കുന്നില്ല.

യേശു ആളുകളെ മരണഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?

മരണഭയത്താൽ ആജീവനാന്ത അടിമത്തത്തിലായിരുന്ന ആളുകളെയാണ് ഈ ഭാഗം വിവരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിൻ്റെ ക്രോധവും നമ്മുടെ കുറ്റബോധവും ചേരുമ്പോൾ മരണം ഭയാനകമാണ്. യേശു തൻ്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങൾ സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത് അവരോട് അനുരഞ്ജനം നടത്തി അവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് അവൻ ന്യായവിധി വഹിക്കുമ്പോൾ, മരണം ഇനി ശിക്ഷയിലേക്കുള്ള വാതിലല്ല, മറിച്ച് അവനോടൊപ്പം ആയിരിക്കാനുള്ള വാതിലാണ്. വിശ്വാസികൾ ഒരിക്കലും ഉത്കണ്ഠാകുലരല്ല എന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം, എന്നാൽ ആഴത്തിലുള്ള കുത്ത് നീക്കം ചെയ്യപ്പെടും. തങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും അവരുടെ സഹോദരനും മഹാപുരോഹിതനുമൊപ്പം മഹത്വത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെടുമെന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർക്ക് മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാകും.

എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു അബ്രഹാമിൻ്റെ സന്തതിയെ സ്വീകരിച്ചതെന്നും ദൂതന്മാരുടെ സ്വഭാവമല്ലെന്നും ഖണ്ഡിക പറയുന്നത്?

യേശു ഒരു മാലാഖയല്ല, യഥാർത്ഥ മനുഷ്യനായിത്തീർന്നുവെന്ന് എഴുത്തുകാരൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. അവൻ വന്നത് മാലാഖമാരെയല്ല, ആളുകളെയാണ്. അബ്രഹാമിൻ്റെ സന്തതിയെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദത്തം ചെയ്ത മനുഷ്യകുടുംബത്തിലേക്ക് അവൻ ചുവടുവച്ചു. ശരീരത്തിൽ മാത്രമല്ല, പാപം ഒഴികെയുള്ള മനുഷ്യജീവിതത്തിൻ്റെ സാധാരണ ഗുണങ്ങളിലും അവൻ നമ്മുടെ സ്വഭാവം പൂർണ്ണമായി പങ്കിട്ടു. അവന് നമ്മുടെ സ്ഥാനത്ത് നിൽക്കാനും നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ചുമക്കാനും നമ്മുടെ പ്രതിനിധിയാകാനും ഇത് ആവശ്യമായിരുന്നു. വാഗ്ദത്ത സന്തതിയെന്ന നിലയിൽ, അവൻ ദൈവത്തിൻ്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയും അബ്രഹാമിൻ്റെ ആത്മീയ കുടുംബത്തെ അനുഗ്രഹത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ ഭാഗത്തിൽ യേശു കരുണയും വിശ്വസ്തനുമായ ഒരു മഹാപുരോഹിതനായിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?

നമ്മുടെ ബലഹീനത ഉള്ളിൽ നിന്ന് അറിയുന്നതിനാൽ യേശുവിനെ കരുണയുള്ളവനും വിശ്വസ്തനുമായി വിളിക്കുന്നു. പാപം കൂടാതെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അവൻ തൻ്റെ സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ ആക്കപ്പെട്ടു. അയാൾക്ക് വിശപ്പ്, ക്ഷീണം, വേദന, ഏകാന്തത, യഥാർത്ഥ പ്രലോഭനം എന്നിവ അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൻ പ്രലോഭനങ്ങൾ സഹിച്ചതിനാൽ, നാം സമരം ചെയ്യുമ്പോഴും തണുപ്പിൽ പിന്തിരിയാതെയും അവൻ സഹതാപം കാണിക്കുന്നു. അവൻ വിശ്വസ്തനാണ്, കാരണം അവൻ തൻ്റെ പൗരോഹിത്യ ജോലി പൂർണ്ണമായും സത്യമായും നിർവഹിക്കുന്നു. അവൻ ജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾക്കായി അനുരഞ്ജനം നടത്തുകയും ദൈവമുമ്പാകെ അവരെ പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ്റെ അനുകമ്പയിലും വിശ്വാസ്യതയിലും നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാം.

യേശു വിശ്വാസികളെ തൻ്റെ സഹോദരങ്ങളും മക്കളും എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഈ ഭാഗം എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്?

“എൻ്റെ സഹോദരന്മാരെ” കുറിച്ചും “ദൈവം എനിക്ക് തന്ന മക്കളെ” കുറിച്ചും പ്രസംഗകൻ സംസാരിക്കുന്ന നിരവധി തിരുവെഴുത്തുകൾ ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ യേശുവിന് ബാധകമാണ്. അവൻ സന്തോഷത്തോടെ വിശ്വാസികളെ തൻ്റെ കുടുംബമായി സ്വന്തമാക്കുന്നുവെന്ന് അവർ കാണിക്കുന്നു. അവർ ബലഹീനരും ഒരിക്കൽ ഭയത്തിന് അടിമകളുമായിരുന്നുവെങ്കിലും അവൻ അവരെക്കുറിച്ച് ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. അവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിലൂടെ അവൻ അവരെ ദൈവത്തിൻ്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. അവൻ തടിച്ചുകൂടിയ ജനങ്ങളുടെ നടുവിൽ നിൽക്കുകയും അവരോടൊപ്പം ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. "ഇതാ ഞാനും ദൈവം എനിക്കു തന്ന മക്കളും" എന്ന് അവൻ പറയുമ്പോൾ അത് അവൻ തൻ്റെ ജനത്തെ പിതാവിന് സ്വന്തക്കാരായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

കഷ്ടത അനുഭവിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ മരണത്തെ ഭയപ്പെടുന്ന വിശ്വാസികളെ ഈ ഭാഗം എങ്ങനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കും?

യേശുവിന് ഉള്ളിൽ നിന്ന് കഷ്ടപ്പാടുകൾ അറിയാമെന്ന് ഈ ഭാഗം കാണിക്കുന്നു. അവൻ ദൂരെ നിൽക്കാതെ അതിൻ്റെ എല്ലാ വേദനകളോടും കൂടി ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവൻ കഷ്ടപ്പെട്ടു, പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, മരിച്ചു, എന്നിട്ടും ഇപ്പോൾ മഹത്വവും ബഹുമാനവും കൊണ്ട് കിരീടമണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൻ ഈ വഴിയിൽ നടന്നതിനാൽ, പ്രലോഭനത്തിലും വിഷമത്തിലും കഴിയുന്നവരെ സഹായിക്കാൻ അവനു കഴിയും. അവൻ ഇതിനകം മരണത്തിലൂടെ പിശാചിൻ്റെ ശക്തി തകർത്തു, തൻ്റെ ജനത്തിന് മരണത്തിൻ്റെ അപലപിക്കുന്ന വശം എടുത്തുകളഞ്ഞു. അതിനാൽ വിശ്വാസികൾ കഷ്ടപ്പെടുകയോ ഭാവിയെ ഭയപ്പെടുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർക്ക് ഒരു സഹോദരനും ക്യാപ്റ്റനും മഹാപുരോഹിതനുമുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് ഓർക്കാൻ കഴിയും, അവർ അവരുടെ മുമ്പിൽ പോയി അവരോടൊപ്പം നടക്കുന്നു.

Heb.2.5

എബ്രായർ 2:5

MALOVBSI

നാം പ്രസ്താവിക്കുന്ന ഭാവിലോകത്തെ അവൻ ദൂതന്മാർക്കല്ലല്ലോ കീഴ്പെടുത്തിയത്.

naam prasthaavikkunna bhaavilokathe avan doothanmaarkkallallo keezpeduthiyathu.
He has not subjected the future world that we are talking about to the angels.

Jesus like His Brothers

Earth Subject to Man

5 നാം പ്രസ്താവിക്കുന്ന ഭാവിലോകത്തെ അവൻ ദൂതന്മാർക്കല്ലല്ലോ കീഴ്പെടുത്തിയത്.

naam prasthaavikkunna bhaavilokathe avan doothanmaarkkallallo keezpeduthiyathu.
He has not subjected the future world that we are talking about to the angels.

എന്നാൽ “മനുഷ്യനെ നീ ഓർക്കേണ്ടതിന് അവൻ എന്ത്? മനുഷ്യപുത്രനെ സന്ദർശിക്കേണ്ടതിന് അവൻ എന്തുമാത്രം?

ennaal “manushyane nee orkkendathinu avan enthu? manushyaputhrane sandarshikkendathinu avan enthumaathram?

But what is he that thou shouldst remember man? What is he that the Son of man should visit?

നീ അവനെ ദൂതന്മാരെക്കാൾ അല്പം മാത്രം താഴ്ത്തി; തേജസ്സും ബഹുമാനവും അവനെ അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കു നീ അവനെ അധിപതി ആക്കി,

nee avane doothanmaarekkal alpam maathram thaazhthi; thejasum bahumaanavum avane aniyichirikkunnu; ninte kaikalude pravruthikalkku nee avane adhipathi aakki,

Thou hast made him a little lower than the angels; Glory and honor have clothed him; You made him ruler over the works of your hands,

സകലവും അവന്റെ കാൽക്കീഴാക്കിയിരിക്കുന്നു” എന്ന് ഒരുവൻ ഒരേടത്തു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. സകലവും അവനു കീഴാക്കിയതിൽ ഒന്നിനെയും കീഴ്പെടുത്താതെ വിട്ടിട്ടില്ല; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സകലവും അവനു കീഴ്പെട്ടതായി കാണുന്നില്ല.

sakalavum avante kaalkkeezhaakkiyirikkunnu” ennu oruvan oredathu saakshyam parayunnu. sakalavum avanu keezhaakkiyathil onnineyum keezpeduthaathe vittittilla; ennaal eppol sakalavum avanu keezpettathaayi kaanunnilla.

All things have been put under his feet,” one testifies in one place. Having subjected all things to Him, He has left nothing unsubjected; But now everything does not seem to be subject to him.

Jesus Briefly Humbled

എങ്കിലും ദൈവകൃപയാൽ എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മരണം ആസ്വദിപ്പാൻ ദൂതന്മാരിലും അല്പം ഒരു താഴ്ച വന്നവനായ യേശു മരണം അനുഭവിച്ചതുകൊണ്ട് അവനെ മഹത്ത്വവും ബഹുമാനവും അണിഞ്ഞവനായി നാം കാണുന്നു.

engilum daivakripayaal allaavarkkumvendi maranam aaswadippaan doothanmaarilum alpam oru thaazcha vannavanaaya yeshu maranam anubhavichathukondu avane mahatthwavum bahumaanavum aninjavanaayi naam kaanunnu.

But by the grace of God, Jesus, who came a little lower than the angels to taste death for all, because he experienced death, we see him clothed with glory and honor.

സകലത്തിനും ലാക്കും സകലത്തിനും കാരണഭൂതനുമായവൻ അനേകം പുത്രന്മാരെ തേജസ്സിലേക്കു നടത്തുമ്പോൾ അവരുടെ രക്ഷാനായകനെ കഷ്ടാനുഭവങ്ങളാൽ തികഞ്ഞവനാക്കുന്നത് യുക്തം ആയിരുന്നു.

sakalathinum laakkum sakalathinum kaaranabhoothanumaayavan anekam puthranmaare thejasilekku nadathumbol avarude rakshaanaayakane kashtaanubhavangalaal thikanjavanaakkunnathu yuktham aayirunnu.

It was fitting that He, who was the cause of everything and everything, should make their savior perfected by suffering when he was leading so many sons to glory.

വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർക്കും എല്ലാം ഒരുവനല്ലോ പിതാവ്; അതു ഹേതുവായി അവൻ അവരെ സഹോദരന്മാർ എന്ന് വിളിപ്പാൻ ലജ്ജിക്കാതെ:

visudheekarikkunnavanum visudheekarikkappedunnavarkkum allam oruvanallo pithaavu; athu hethuvaayi avan avare sahodaranmaar ennu vilippaan lajjikkaathe:

For the Father is one who sanctifies and those who are sanctified; For this reason he was not ashamed to call them brothers:

“ഞാൻ നിന്റെ നാമത്തെ എന്റെ സഹോദരന്മാരോടു കീർത്തിക്കും; സഭാമധ്യേ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും” എന്നും

“njaan ninte naamathe ente sahodaranmaarodu keerthikkum; sabhaamadye njaan ninne sthuthikkum” ennum

“I will glorify your name among my brothers; I will praise you in the midst of the congregation

“ഞാൻ അവനിൽ ആശ്രയിക്കും” എന്നും “ഇതാ, ഞാനും ദൈവം എനിക്കു തന്ന മക്കളും” എന്നും പറയുന്നു.

“njaan avanil aasrayikkum” ennum “ithaa, njanum daivam enikku thanna makkalum” ennum parayunnu.

It says, "I will trust in him" and "Behold, I and the children whom God has given me."

മക്കൾ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവർ ആകകൊണ്ട് അവനും അവരെപ്പോലെ ജഡരക്തങ്ങളോടു കൂടിയവനായി മരണത്തിന്റെ അധികാരിയായ പിശാചിനെ

makkal jadarakthangalodu koodiyavar aakakondu avanum avareppole jadarakthangalodu koodiyavanaayi maranathinte adhikaariyaaya pishaachine

As the children are of flesh and blood, he also is of flesh and blood, and the devil, the ruler of death, is also of flesh and blood.

തന്റെ മരണത്താൽ നീക്കി ജീവപര്യന്തം മരണഭീതിയാൽ അടിമകളായിരുന്നവരെയൊക്കെയും വിടുവിച്ചു.

thante maranathaal neekki jeevaparyantham maranabheethiyaal adimakalaayirunnavareyokkeyum viduvichu.

By his death he freed all those who had been enslaved by the fear of death for life.

ദൂതന്മാരെ സംരക്ഷണ ചെയ്‍വാനല്ല അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയെ സംരക്ഷണ ചെയ്‍വാനത്രേ അവൻ വന്നത്.

doothanmaare samrakshana chey‍vaanalla abraahaaminte santhiye samrakshana chey‍vaanathre avan vannathu.

He did not come to protect the angels but to protect Abraham's seed.

അതുകൊണ്ടു ജനത്തിന്റെ പാപങ്ങൾക്കു പ്രായശ്ചിത്തം വരുത്തുവാൻ അവൻ കരുണയുള്ളവനും ദൈവകാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തമഹാപുരോഹിതനും ആകേണ്ടതിനു സകലത്തിലും തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു സദൃശനായിത്തീരുവാൻ ആവശ്യമായിരുന്നു.

athukondu janathinte paapangalkku praayashchitham varuthuvaan avan karunayullavanum daivakaaryathil viswasthamahaapurohithanum aakendathinu sakalathilum thante sahodaranmaarodu sadrishanaayittheeruvaan aavashyamaayirunnu.

Therefore, in order to make atonement for the sins of the people, it was necessary for him to become a merciful and faithful high priest in God's affairs, to become similar to his brothers in everything.

താൻ തന്നെ പരീക്ഷിതനായി കഷ്ടമനുഭവിച്ചിരിക്കയാൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവർക്ക് സഹായിപ്പാൻ കഴിവുള്ളവൻ ആകുന്നു.

thaan thanne pareekshithanaayi kashtamanubhavichirikkayaal pareekshikkappedunnavarkku sahaayippaan kazhivullavan aakunnu.

He is able to help those who are tempted because he himself has been tempted and suffered.

ക്രോസ് റഫറൻസുകൾ

ഈ വചനത്തിന് ക്രോസ് റഫറൻസുകളൊന്നും ലഭ്യമല്ല.