Τι σημαίνει ότι ο Θεός «θυμήθηκε τον Νώε» σε αυτό το απόσπασμα;

Όταν το κείμενο λέει ότι ο Θεός «θυμήθηκε τον Νώε», δεν σημαίνει ότι ο Θεός τον είχε ξεχάσει και μετά τον ανακάλεσε. Σημαίνει ότι ο Θεός έστρεψε την προσοχή Του σε δράση. Μετά από πολλούς μήνες στην κιβωτό, μπορεί να ένιωθε ότι δεν συνέβαινε τίποτα, αλλά τότε ο Θεός έστειλε έναν άνεμο, σταμάτησε τα βαθιά νερά και τη βροχή και άρχισε να στεγνώνει τη γη. Η ανάμνηση του Θεού φαίνεται από αυτό που κάνει: Τηρεί την υπόσχεσή Του να προστατεύσει τον Νώε και τα ζώα και ξεκινά τη διαδικασία της διάσωσης και της ανανέωσης.

Γιατί ο Νώε έστειλε ένα κοράκι και μετά ένα περιστέρι από την κιβωτό;

Ο Νώε έστειλε τα πουλιά για να δει αν τα νερά είχαν πέσει αρκετά για ζωή έξω από την κιβωτό. Το κοράκι πήγαινε πέρα δώθε πάνω από το νερό και δεν επέστρεψε στην κιβωτό όπως έκανε το περιστέρι. Το περιστέρι, ένα πιο ευγενικό πουλί που δεν στηρίζεται σε νεκρά πράγματα, πρώτα δεν βρήκε πού να προσγειωθεί και επέστρεψε στον Νώε, οπότε ήξερε ότι το έδαφος δεν ήταν έτοιμο. Μετά από άλλες επτά ημέρες, το περιστέρι επέστρεψε με ένα φρέσκο φύλλο ελιάς, δείχνοντας ότι τα φυτά φύτρωναν ξανά και τα νερά είχαν μειωθεί πολύ.

Ποια είναι η σημασία του περιστεριού που φέρνει πίσω ένα φύλλο ελιάς;

Το φύλλο της ελιάς έδειξε στον Νώε ότι το νερό είχε πέσει αρκετά για να αναπτυχθούν δέντρα και να εμφανιστούν φύλλα. Οι ελιές δεν φυτρώνουν στις ψηλότερες κορυφές, έτσι ένα φρέσκο φύλλο σήμαινε ότι οι χαμηλότερες πλαγιές δεν ήταν πλέον καλυμμένες. Ήταν ένα σαφές σημάδι ότι η κρίση του Θεού με το νερό περνούσε και ότι η γη γινόταν ξανά κατάλληλη για ζωή. Για τον Νώε και την οικογένειά του, αυτό το μικρό φύλλο μετέφερε ένα μεγάλο μήνυμα ειρήνης, ελπίδας και την εγγύτητα μιας νέας αρχής στην ξηρά.

Γιατί ο Νώε περίμενε την εντολή του Θεού πριν φύγει από την κιβωτό;

Ακόμη και όταν το έδαφος φαινόταν στεγνό, ο Νώε δεν άφησε την κιβωτό μέχρι που ο Θεός του είπε να βγει έξω. Είχε μπει στην κιβωτό με τον λόγο του Θεού και δεν θα βάδιζε στον νέο κόσμο χωρίς τον ίδιο καθαρό λόγο. Αυτό δείχνει μια ήσυχη, προσεκτική πίστη. Ο Νώε εμπιστευόταν τον χρόνο του Θεού περισσότερο από τη δική του κρίση ή τα συναισθήματά του. Το παράδειγμά του ενθαρρύνει την υπομονετική υπακοή: να μείνουμε εκεί που μας έχει τοποθετήσει ο Θεός, ακόμα κι όταν νιώθουμε έτοιμοι να κινηθούμε, μέχρι να ανοίξει το δρόμο και να μιλήσει μέσω της πρόνοιάς Του και των εντολών Του.

Γιατί ο Νώε έχτισε ένα θυσιαστήριο και πρόσφερε ολοκαυτώματα μετά τον κατακλυσμό;

Η πρώτη πράξη του Νώε αφού άφησε την κιβωτό ήταν να χτίσει ένα βωμό και να προσφέρει ζώα από κάθε καθαρό είδος ως ολοκαυτώματα. Αυτός ήταν ο τρόπος του να ευχαριστεί τον Θεό που έσωσε αυτόν και την οικογένειά του και όλα τα πλάσματα. Ήταν επίσης μια ταπεινή ομολογία ότι ζούσαν μόνο χάρη στο έλεος του Θεού. Το απόσπασμα λέει ότι ο ΚΥΡΙΟΣ μύρισε μια «γλυκιά οσμή», που σημαίνει ότι ο Θεός δέχτηκε αυτή τη λατρεία που προερχόταν από πίστη και ευγνωμοσύνη. Η θυσία δεν αφορούσε τη μυρωδιά του καιόμενου κρέατος, αλλά για μια καρδιά που εμπιστευόταν και τιμούσε τον Θεό.

Τι σημαίνει η υπόσχεση του Θεού για τον χρόνο σποράς και τη συγκομιδή, το κρύο και τη ζέστη;

Στο τέλος της περικοπής, ο Θεός υπόσχεται ότι όσο η γη παραμένει, θα υπάρχει πάντα χρόνος σποράς και συγκομιδής, κρύο και ζέστη, καλοκαίρι και χειμώνας, μέρα και νύχτα. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός αποκαθιστά και διορθώνει την τάξη της φύσης που είχε διαταραχθεί από τον κατακλυσμό. Οι άνθρωποι μπορούσαν να φυτέψουν ξανά καλλιέργειες και να υπολογίζουν στις εποχές. Είναι ένα σταθερό σημάδι του ελέους Του: παρόλο που οι ανθρώπινες καρδιές είναι ακόμα λυγισμένες προς το κακό από τη νιότη, ο Θεός δεν θα εξαφανίσει ξανά όλη τη ζωή από έναν τέτοιο κατακλυσμό, αλλά θα κρατήσει τον κόσμο να λειτουργεί με κανονικό μοτίβο.

Τι διδάσκει αυτό το απόσπασμα για τον χαρακτήρα του Θεού μετά τον κατακλυσμό;

Αυτό το απόσπασμα δείχνει τον Θεό και ως κριτή και ως ελεήμονα φύλακα. Μόλις έκρινε τη γη από τον κατακλυσμό, ωστόσο θυμάται τον Νώε, νοιάζεται για κάθε ζωντανό ον στην κιβωτό και στεγνώνει απαλά τα νερά. Μιλάει στον Νώε, δίνει μια νέα αρχή και ευλογεί τα πλάσματα να είναι καρποφόρα και να πολλαπλασιάζονται. Όταν ο Νώε προσφέρει θυσίες, ο Θεός τις δέχεται και λέει στην καρδιά Του ότι δεν θα καταραστεί ξανά το έδαφος με τον ίδιο τρόπο. Ακόμη και ενώ γνωρίζει το συνεχιζόμενο κακό στις ανθρώπινες καρδιές, επιλέγει την υπομονή και υπόσχεται συνεχή ζωή και εποχές.

Πώς μπορεί να εφαρμοστεί η ιστορία της αναμονής στην κιβωτό στη ζωή μου σήμερα;

Ο Νώε πέρασε πολλούς μήνες κλεισμένος στην κιβωτό, χωρίς κανένα σημάδι αλλαγής εκτός από αυτό που έκανε σιγά σιγά ο Θεός με τα νερά. Δοκίμασε την κατάσταση με τα πουλιά, αλλά ακόμα περίμενε τον καθαρό λόγο του Θεού πριν βγει έξω. Η ζωή μας μπορεί να μοιάζει με αυτή τη μακρά αναμονή, όταν βλέπουμε μικρή πρόοδο και αναρωτιόμαστε αν ο Θεός μας θυμάται. Αυτή η ιστορία σας ενθαρρύνει να εμπιστευτείτε ότι ο Θεός εργάζεται ακόμα και όταν δεν βλέπετε γρήγορα αποτελέσματα, να αναζητάτε τα μικρά σημάδια του ελέους Του και να προχωράτε μόνο καθώς Αυτός οδηγεί και ανοίγει το δρόμο.

Gen.8.1

Γένεσις 8:1

GRK

[] Και ενεθυμηθη ο Θεος τον Νωε, και παντα τα ζωα, και παντα τα κτηνη, τα μετ' αυτου εν τη κιβωτω· και διεβιβασεν ο Θεος ανεμον επι την γην, και τα υδατα εσταθησαν.

[] Kai enethymithi o Theos ton Noe, kai panta ta zoa, kai panta ta ktini, ta met' aftou en ti kivoto: kai dievivasen o Theos anemon epi tin gin, kai ta ydata estathisan.

The Ark Rests on Ararat

1 [] Και ενεθυμηθη ο Θεος τον Νωε, και παντα τα ζωα, και παντα τα κτηνη, τα μετ' αυτου εν τη κιβωτω· και διεβιβασεν ο Θεος ανεμον επι την γην, και τα υδατα εσταθησαν.

[] Kai enethymithi o Theos ton Noe, kai panta ta zoa, kai panta ta ktini, ta met' aftou en ti kivoto: kai dievivasen o Theos anemon epi tin gin, kai ta ydata estathisan.

2 Και εκλεισθησαν αι πηγαι της αβυσσου, και οι καταρρακται του ουρανου, και εκρατηθη ο υετος απο των ουρανων.

Kai ekleisthisan ai pigai tis avyssou, kai oi katarraktai tou ouranou, kai ekratithi o yetos apo ton ouranon.

3 Και εσυροντο τα υδατα απο της γης κατα συνεχειαν· και ωλιγοστευον τα υδατα μετα τας εκατον πεντηκοντα ημερας.

Kai esyronto ta ydata apo tis gis kata synecheian: kai oligostevon ta ydata meta tas ekaton pentikonta imeras.

4 [] Και εκαθισεν η κιβωτος την δεκατην εβδομην του εβδομου μηνος επι των ορεων Αραρατ.

[] Kai ekathisen i kivotos tin dekatin evdomin tou evdomou minos epi ton oreon Ararat.

5 Τα δε υδατα ωλιγοστευον κατα συνεχειαν εως του δεκατου μηνος· την πρωτην του δεκατου μηνος εφανησαν αι κορυφαι των ορεων.

Ta de ydata oligostevon kata synecheian eos tou dekatou minos: tin protin tou dekatou minos efanisan ai koryfai ton oreon.

Noah Sends a Raven and a Dove

6 [] Και μετα τεσσαρακοντα ημερας ηνοιξεν ο Νωε την θυριδα της κιβωτου, την οποιαν ειχε καμει·

[] Kai meta tessarakonta imeras inoixen o Noe tin thyrida tis kivotou, tin opoian eiche kamei:

7 και απεστειλε τον κορακα, οστις εξελθων υπηγαινε και ηρχετο, εωσου εξηρανθησαν τα υδατα απο της γης.

kai apesteile ton koraka, ostis exelthon ypigaine kai ircheto, eosou exiranthisan ta ydata apo tis gis.

8 Και απεστειλε την περιστεραν κατοπιν αυτου, δια να ιδη αν επαυσαν τα υδατα απο προσωπου της γης·

Kai apesteile tin peristeran katopin aftou, dia na idi an epafsan ta ydata apo prosopou tis gis:

9 και μη ευρισκουσα η περιστερα αναπαυσιν των ποδων αυτης, επεστρεψε προς αυτον εις την κιβωτον, διοτι τα υδατα ησαν επι του προσωπου πασης της γης· και εκτεινας την χειρα αυτου, επιασεν αυτην και εισηγαγεν αυτην προς εαυτον εις την κιβωτον.

kai mi evriskousa i peristera anapafsin ton podon aftis, epestrepse pros afton eis tin kivoton, dioti ta ydata isan epi tou prosopou pasis tis gis: kai ekteinas tin cheira aftou, epiasen aftin kai eisigagen aftin pros eafton eis tin kivoton.

10 Και ανεμεινεν ετι αλλας επτα ημερας, και παλιν απεστειλε την περιστεραν εκ της κιβωτου·

Kai anemeinen eti allas epta imeras, kai palin apesteile tin peristeran ek tis kivotou:

11 και επεστρεψε προς αυτον η περιστερα προς το εσπερας, και ιδου, ητο εν τω στοματι αυτης φυλλον ελαιας, απεσπασμενον· και εγνωρισεν ο Νωε οτι επαυσαν τα υδατα απο της γης.

kai epestrepse pros afton i peristera pros to esperas, kai idou, ito en to stomati aftis fyllon elaias, apespasmenon: kai egnorisen o Noe oti epafsan ta ydata apo tis gis.

12 Και ανεμεινεν ετι αλλας επτα ημερας, και απεστειλε την περιστεραν· και δεν επανεστρεψε πλεον προς αυτον.

Kai anemeinen eti allas epta imeras, kai apesteile tin peristeran: kai den epanestrepse pleon pros afton.

Exiting the Ark

13 [] Κατα δε το εξακοσιοστον πρωτον ετος του Νωε, την πρωτην του πρωτου μηνος, εξελιπον τα υδατα απο της γης· και εσηκωσεν ο Νωε την στεγην της κιβωτου, και ειδε, και ιδου, εξελιπε το υδωρ απο προσωπου της γης.

[] Kata de to exakosioston proton etos tou Noe, tin protin tou protou minos, exelipon ta ydata apo tis gis: kai esikosen o Noe tin stegin tis kivotou, kai eide, kai idou, exelipe to ydor apo prosopou tis gis.

14 Και την εικοστην εβδομην ημεραν του δευτερου μηνος εξηρανθη η γη·

Kai tin eikostin evdomin imeran tou defterou minos exiranthi i gi:

15 [] και ελαλησεν ο Θεος προς τον Νωε, λεγων,

[] kai elalisen o Theos pros ton Noe, legon,

16 Εξελθε εκ της κιβωτου, συ, και η γυνη σου, και οι υιοι σου, και αι γυναικες των υιων σου μετα σου·

Exelthe ek tis kivotou, sy, kai i gyni sou, kai oi yioi sou, kai ai gynaikes ton yion sou meta sou:

17 παντα τα ζωα τα μετα σου, απο πασης σαρκος, και πτηνα και κτηνη και παν ερπετον ερπον επι της γης, εξαγαγε μετα σου, και ας πολυπλασιασθωσιν επι της γης, και ας αυξηνθωσι και ας πληθυνθωσιν επι της γης.

panta ta zoa ta meta sou, apo pasis sarkos, kai ptina kai ktini kai pan erpeton erpon epi tis gis, exagage meta sou, kai as polyplasiasthosin epi tis gis, kai as afxinthosi kai as plithynthosin epi tis gis.

18 Και εξηλθεν ο Νωε, και οι υιοι αυτου, και η γυνη αυτου, και αι γυναικες των υιων αυτου μετ' αυτου·

Kai exilthen o Noe, kai oi yioi aftou, kai i gyni aftou, kai ai gynaikes ton yion aftou met' aftou:

19 παντα τα ζωα, παντα τα ερπετα και παντα τα πτηνα, παν ο, τι κινειται επι της γης, κατα τα ειδη αυτων, εξηλθον εκ της κιβωτου.

panta ta zoa, panta ta erpeta kai panta ta ptina, pan o, ti kineitai epi tis gis, kata ta eidi afton, exilthon ek tis kivotou.

Noah Builds an Altar

20 [] Και ωκοδομησεν ο Νωε θυσιαστηριον εις τον Κυριον· και ελαβεν απο παντος κτηνους καθαρου, και απο παντος πτηνου καθαρου, και προσεφερεν ολοκαυτωματα επι του θυσιαστηριου.

[] Kai okodomisen o Noe thysiastirion eis ton Kyrion: kai elaven apo pantos ktinous katharou, kai apo pantos ptinou katharou, kai proseferen olokaftomata epi tou thysiastiriou.

21 Και ωσφρανθη Κυριος οσμην ευωδιας· και ειπε Κυριος εν τη καρδια αυτου, Δεν θελω καταρασθη πλεον την γην εξ αιτιας του ανθρωπου· διοτι ο λογισμος της καρδιας του ανθρωπου ειναι κακος εκ νηπιοτητος αυτου· ουδε θελω παταξει πλεον παντα τα ζωντα, καθως εκαμον·

Kai osfranthi Kyrios osmin evodias: kai eipe Kyrios en ti kardia aftou, Den thelo katarasthi pleon tin gin ex aitias tou anthropou: dioti o logismos tis kardias tou anthropou einai kakos ek nipiotitos aftou: oude thelo pataxei pleon panta ta zonta, kathos ekamon:

22 εν οσω μενει γη, σπορα και θερισμος, και ψυχος και καυμα, και θερος και χειμων, και ημερα και νυξ, δεν θελουσι παυσει.

en oso menei gi, spora kai therismos, kai psychos kai kavma, kai theros kai cheimon, kai imera kai nyx, den thelousi pafsei.

Διασταυρούμενες παραπομπές

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες διασταυρούμενες παραπομπές για αυτό το εδάφιο.