Ποιοι είναι οι «υιοί του Θεού» και οι «κόρες των ανθρώπων» σε αυτό το απόσπασμα;

Αυτό το εδάφιο έχει γίνει κατανοητό με περισσότερους από έναν τρόπους, αλλά πολλοί αναγνώστες βλέπουν τους «υιούς του Θεού» ως τη σειρά των ανθρώπων που επικαλούνταν τον Κύριο και τις «κόρες των ανθρώπων» ως εκείνες από οικογένειες που δεν ακολούθησαν τον Θεό. Το πρόβλημα δεν ήταν η ίδια η ομορφιά, αλλά ότι οι ευσεβείς διαλέγουν τους συζύγους μόνο με την εξωτερική εμφάνιση και επιθυμία, χωρίς να ενδιαφέρονται για την πίστη ή τον χαρακτήρα. Αυτοί οι μικτοί γάμοι απομάκρυναν τον άλλοτε θεοσεβή από τον Θεό. Το εδάφιο μας προειδοποιεί πόσο εύκολα μπορεί να εξασθενίσει η πίστη όταν ενώνουμε τη ζωή μας στενά με αυτούς που δεν τη μοιράζονται.

Τι σημαίνει ότι το Πνεύμα του Θεού «δεν θα αγωνίζεται πάντοτε με τον άνθρωπο»;

Όταν ο Θεός λέει ότι το Πνεύμα Του δεν θα παλεύει πάντα με τον άνθρωπο, σημαίνει ότι δεν θα συνέχιζε υπομονετικά να προειδοποιεί και να περιορίζει τους ανθρώπους που αρνήθηκαν να ακούσουν. Για πολύ καιρό άντεχε την αμαρτία τους και τους καλούσε να γυρίσουν πίσω. Τώρα έθεσε ένα όριο εκατόν είκοσι ετών πριν έρθει ο κατακλυσμός. Αυτό δείχνει τόσο την καλοσύνη του Θεού που δίνει χρόνο για μετάνοια όσο και τη νηφάλια αλήθεια ότι η υπομονή Του τελειώνει όταν οι άνθρωποι σκληρύνουν τον εαυτό τους εναντίον Του.

Γιατί υπήρχαν γίγαντες και «ισχυροί άνδρες» εκείνη την εποχή;

Το απόσπασμα μιλάει για γίγαντες και τους αποκαλεί πανίσχυρους άνδρες και ανθρώπους με φήμη. Φαίνεται ότι ήταν άνθρωποι μεγάλου μεγέθους, δύναμης ή δύναμης που έγιναν διάσημοι σε αυτόν τον διεφθαρμένο κόσμο. Αλλά η δύναμή τους δεν τους οδήγησε προς τον Θεό. Αντίθετα, χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους για υπερηφάνεια, καταπίεση και βία. Τους μιλούσαν και τους επαινούσαν, ακόμα κι όταν έκαναν κακό. Αυτό δείχνει ότι το ανθρώπινο μεγαλείο χωρίς Θεό συχνά οδηγεί σε κακοποίηση και ότι η φήμη μπορεί να πάει σε εκείνους που πληγώνουν τους άλλους αντί να τους βοηθήσουν.

Τι σημαίνει ότι ο Θεός μετάνιωσε που είχε φτιάξει τον άνθρωπο και λυπήθηκε;

Όταν λέει ότι ο Θεός μετανόησε ότι είχε φτιάξει τον άνθρωπο και λυπήθηκε στην καρδιά Του, δεν σημαίνει ότι ο Θεός έκανε λάθος ή άλλαξε γνώμη όπως εμείς. Τα λόγια είναι ανθρώπινοι τρόποι ομιλίας για να δείξουν πόσο βαθιά μισεί ο Θεός την αμαρτία. Οι σκέψεις και οι επιθυμίες των ανθρώπων είχαν γίνει διαρκώς κακές, και αυτό έφερε την ιερή θλίψη του Θεού. Η γλώσσα της θλίψης μας βοηθά να νιώθουμε ότι η αμαρτία δεν είναι μικρή ή ελαφριά. Η απόφαση του Θεού να κρίνει τον κόσμο με κατακλυσμό πηγάζει από αυτήν την ιερή δυσαρέσκεια, όχι από μια ξαφνική διάθεση.

Γιατί ο Θεός αποφάσισε να καταστρέψει «κάθε σάρκα» με έναν κατακλυσμό;

Ο Θεός αποφάσισε να καταστρέψει κάθε σάρκα επειδή η γη ήταν γεμάτη διαφθορά και βία. Οι άνθρωποι είχαν απομακρυνθεί από Αυτόν τόσο ολοκληρωτικά που οι σκέψεις τους ήταν μόνο κακές όλη την ώρα. Αυτή δεν ήταν μια γρήγορη αντίδραση, αλλά μια κατασταλαγμένη απάντηση στο βαθύ και διαδεδομένο αμάρτημα. Η κρίση έφτασε ακόμη και στα ζώα, δείχνοντας πόσο μακριά η ανθρώπινη αμαρτία είχε καταστρέψει ολόκληρο τον κόσμο. Ο κατακλυσμός ήταν ο τρόπος του Θεού να εξαλείψει αυτή τη διεφθαρμένη τάξη. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτό, έκανε ένα σχέδιο να γλιτώσει τον Νώε και όσους ήταν μαζί του στην κιβωτό.

Γιατί ο Νώε βρήκε χάρη στα μάτια του Κυρίου;

Ο Νώε βρήκε χάρη στα μάτια του Κυρίου επειδή ο Θεός επέλεξε ευγενικά να του δείξει εύνοια σε μια κακή εποχή. Το απόσπασμα λέει ότι ο Νώε ήταν ένας δίκαιος άνθρωπος, άμεμπτος στη γενιά του, και ότι περπατούσε με τον Θεό. Ενώ όλοι γύρω του ήταν διεφθαρμένοι και βίαιοι, ο Νώε άκουγε τον Θεό και υπάκουε. Η καλοσύνη του δεν κέρδισε τη χάρη του Θεού, αλλά έδειξε την επίδραση αυτής της χάρης στη ζωή του. Η εύνοια του Θεού προς τον Νώε έγινε ο τρόπος για να σωθεί όχι μόνο αυτός, αλλά και η οικογένειά του και πολλά πλάσματα.

Τι διδάσκει αυτή η ιστορία για τον χαρακτήρα του Θεού;

Αυτή η ιστορία δείχνει ότι ο Θεός είναι και άγιος και υπομονετικός, αλλά και ευγενικός. Δεν βλέπει μόνο τις εξωτερικές πράξεις αλλά και τις σκέψεις της καρδιάς. Θλίβεται από την αμαρτία και θα την κρίνει, ακόμα κι αν έχει εμπλακεί όλος ο κόσμος. Ταυτόχρονα, δεν βιάζεται να τιμωρήσει. Δίνει προειδοποίηση και χρόνο για μετάνοια. Στη μέση της κρίσης, κάνει έναν τρόπο σωτηρίας μέσα από την κιβωτό και τη διαθήκη Του με τον Νώε. Βλέπουμε λοιπόν έναν Θεό που παίρνει την αμαρτία πολύ στα σοβαρά, αλλά χαίρεται να δείχνει έλεος σε όσους περπατούν μαζί Του.

Γιατί περιγράφεται τόσο λεπτομερώς η εντολή κατασκευής της κιβωτού;

Οι λεπτομερείς οδηγίες για την κιβωτό δείχνουν ότι ο Θεός είχε ένα σαφές σχέδιο για να σώσει τον Νώε, την οικογένειά του και τα ζώα. Το μέγεθος, τα δωμάτια, οι ιστορίες, το παράθυρο και η πόρτα όλα δείχνουν ένα πραγματικό, πρακτικό σκάφος που θα μπορούσε να διώξει μια μεγάλη πλημμύρα. Μας διδάσκει επίσης για την υπακοή. Ο Νώε δεν μάλωσε ούτε άλλαξε το σχέδιο. Ακολούθησε κάθε εντολή, ακόμα και όταν άλλοι πιθανότατα τον κορόιδευαν. Η προσεκτική του υπακοή δείχνει πώς μοιάζει να εμπιστεύεσαι τον λόγο του Θεού σε μια σκοτεινή και διεφθαρμένη εποχή.

Πώς μιλάει η υπακοή του Νώε στους ανθρώπους σήμερα;

Ο Νώε υπάκουσε στον Θεό όταν ο κόσμος γύρω του ήταν γεμάτος κακό και όταν η προειδοποίηση του Θεού για έναν κατακλυσμό πρέπει να φαινόταν απίθανη. Πέρασε πολλά χρόνια προετοιμάζοντας μια κιβωτό βασισμένη μόνο στον λόγο του Θεού. Για τους ανθρώπους σήμερα, αυτό το παράδειγμα δείχνει τι σημαίνει να περπατάς με τον Θεό σε μια κουλτούρα που συχνά Τον αγνοεί. Μας καλεί να εμπιστευόμαστε αυτό που λέει ο Θεός, ακόμη και όταν αυτό μας ξεχωρίζει από τους άλλους, και να δείχνουμε την πίστη μας όχι μόνο με λόγια αλλά με σταθερή, μακροπρόθεσμη υπακοή, ακόμη και όταν είναι δαπανηρή ή μοναχική.

Γιατί είναι σημαντική η φράση «κάθε φαντασία των λογισμών της καρδιάς του»;

Αυτή η φράση δείχνει ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο οι κακές ενέργειες αλλά οι βαθιές εσωτερικές σκέψεις και τα σχέδια των ανθρώπων. Οι καρδιές τους απομακρύνθηκαν από τον Θεό και από αυτό προήλθε το συνεχές κακό. Χρωματίζει μια εικόνα της αμαρτίας ως κάτι που φτάνει στο μυαλό και στις επιθυμίες, όχι μόνο στην εξωτερική συμπεριφορά. Αυτό μας βοηθά να δούμε γιατί η κρίση ήταν τόσο αυστηρή και γιατί χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από μικρές αλλαγές. Χρειαζόμαστε να αλλάξουμε την καρδιά μας, γιατί όταν η καρδιά κάνει λάθος, όλη η ζωή στρίβεται.

Gen.6.1

Γένεσις 6:1

GRK

[] Και οτε ηρχισαν οι ανθρωποι να πληθυνωνται επι του προσωπου της γης, και θυγατερες εγεννηθησαν εις αυτους,

[] Kai ote irchisan oi anthropoi na plithynontai epi tou prosopou tis gis, kai thygateres egennithisan eis aftous,

1 [] Και οτε ηρχισαν οι ανθρωποι να πληθυνωνται επι του προσωπου της γης, και θυγατερες εγεννηθησαν εις αυτους,

[] Kai ote irchisan oi anthropoi na plithynontai epi tou prosopou tis gis, kai thygateres egennithisan eis aftous,

ιδοντες οι υιοι του Θεου τας θυγατερας των ανθρωπων, οτι ησαν ωραιαι, ελαβον εις εαυτους γυναικας εκ πασων οσας εκλεξαν.

idontes oi yioi tou Theou tas thygateras ton anthropon, oti isan oraiai, elavon eis eaftous gynaikas ek pason osas eklexan.

[] Και ειπε Κυριος, Δεν θελει καταμεινει παντοτε το πνευμα μου μετα του ανθρωπου, διοτι ειναι σαρξ· αι ημεραι αυτου θελουσιν εισθαι ακομη εκατον εικοσι ετη.

[] Kai eipe Kyrios, Den thelei katameinei pantote to pnevma mou meta tou anthropou, dioti einai sarx: ai imerai aftou thelousin eisthai akomi ekaton eikosi eti.

[] Κατ' εκεινας τας ημερας ησαν οι γιγαντες επι της γης, και ετι, υστερον, αφου οι υιοι του Θεου εισηλθον εις τας θυγατερας των ανθρωπων, και αυται ετεκνοποιησαν εις αυτους· εκεινοι ησαν οι δυνατοι, οι εκπαλαι ανδρες ονομαστοι.

[] Kat' ekeinas tas imeras isan oi gigantes epi tis gis, kai eti, ysteron, afou oi yioi tou Theou eisilthon eis tas thygateras ton anthropon, kai aftai eteknopoiisan eis aftous: ekeinoi isan oi dynatoi, oi ekpalai andres onomastoi.

Και ειδεν ο Κυριος ετι επληθυνετο η κακια του ανθρωπου επι της γης, και παντες οι σκοποι των διαλογισμων της καρδιας αυτου ησαν μονον κακια πασας τας ημερας.

Kai eiden o Kyrios eti eplithyneto i kakia tou anthropou epi tis gis, kai pantes oi skopoi ton dialogismon tis kardias aftou isan monon kakia pasas tas imeras.

[] Και μετεμεληθη ο Κυριος οτι εποιησε τον ανθρωπον επι της γης. και ελυπηθη εν τη καρδια αυτου.

[] Kai metemelithi o Kyrios oti epoiise ton anthropon epi tis gis. kai elypithi en ti kardia aftou.

Και ειπεν ο Κυριος, Θελω εξαλειψει τον ανθρωπον, τον οποιον εποιησα, απο προσωπου της γης· απο ανθρωπου εως κτηνους, εως ερπετου, και εως πτηνου του ουρανου· επειδη μετεμεληθην οτι εποιησα αυτους.

Kai eipen o Kyrios, Thelo exaleipsei ton anthropon, ton opoion epoiisa, apo prosopou tis gis: apo anthropou eos ktinous, eos erpetou, kai eos ptinou tou ouranou: epeidi metemelithin oti epoiisa aftous.

[] Ο δε Νωε ευρε χαριν ενωπιον Κυριου.

[] O de Noe evre charin enopion Kyriou.

Αυτη ειναι η γενεαλογια του Νωε. Ο Νωε ητο ανθρωπος δικαιος, τελειος μεταξυ των συγχρονων αυτου· μετα του Θεου περιεπατησεν ο Νωε.

Afti einai i genealogia tou Noe. O Noe ito anthropos dikaios, teleios metaxy ton synchronon aftou: meta tou Theou periepatisen o Noe.

Και εγεννησεν ο Νωε τρεις υιους, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιαφεθ.

Kai egennisen o Noe treis yious, ton Sim, ton Cham kai ton Iafeth.

[] Διεφθαρη δε η γη ενωπιον του Θεου, και ενεπλησθη η γη αδικιας.

[] Diefthari de i gi enopion tou Theou, kai eneplisthi i gi adikias.

Και ειδεν ο Θεος την γην, και ιδου, ητο διεφθαρμενη· διοτι πασα σαρξ ειχε διαφθειρει την οδον αυτης επι της γης.

Kai eiden o Theos tin gin, kai idou, ito dieftharmeni: dioti pasa sarx eiche diaftheirei tin odon aftis epi tis gis.

[] Και ειπεν ο Θεος προς τον Νωε, Το τελος πασης σαρκος ηλθεν ενωπιον μου, διοτι η γη ενεπλησθη αδικιας απ' αυτων· και ιδου, θελω εξολοθρευσει αυτους και την γην.

[] Kai eipen o Theos pros ton Noe, To telos pasis sarkos ilthen enopion mou, dioti i gi eneplisthi adikias ap' afton: kai idou, thelo exolothrefsei aftous kai tin gin.

Καμε εις σεαυτον κιβωτον εκ ξυλων Γοφερ· κατα δωματια θελεις καμει την κιβωτον, και θελεις αλειψει αυτην εσωθεν και εξωθεν με πισσαν.

Kame eis seafton kivoton ek xylon Gofer: kata domatia theleis kamei tin kivoton, kai theleis aleipsei aftin esothen kai exothen me pissan.

Και ουτω θελεις καμει αυτην· το μεν μηκος της κιβωτου θελει εισθαι τριακοσιων πηχων, το δε πλατος αυτης πεντηκοντα πηχων, και το υψος αυτης τριακοντα πηχων.

Kai outo theleis kamei aftin: to men mikos tis kivotou thelei eisthai triakosion pichon, to de platos aftis pentikonta pichon, kai to ypsos aftis triakonta pichon.

Στεγην θελεις καμει εις την κιβωτον, και εις πηχην θελεις τελειωσει αυτην ανωθεν· και την θυραν της κιβωτου θελεις βαλει εκ πλαγιων· κατωγαια, διωροφα, και τριωροφα θελεις καμει αυτην.

Stegin theleis kamei eis tin kivoton, kai eis pichin theleis teleiosei aftin anothen: kai tin thyran tis kivotou theleis valei ek plagion: katogaia, diorofa, kai triorofa theleis kamei aftin.

Εγω δε, ιδου, εγω επιφερω τον κατακλυσμον των υδατων επι της γης, δια να εξολοθρευσω πασαν σαρκα, εχουσαν εν εαυτη πνευμα ζωης υποκατω του ουρανου· παν ο, τι ειναι επι της γης, θελει αποθανει.

Ego de, idou, ego epifero ton kataklysmon ton ydaton epi tis gis, dia na exolothrefso pasan sarka, echousan en eafti pnevma zois ypokato tou ouranou: pan o, ti einai epi tis gis, thelei apothanei.

Και θελω στησει την διαθηκην μου προς σε· και θελεις εισελθει εις την κιβωτον, συ, και οι υιοι σου, και η γυνη σου, και αι γυναικες των υιων σου μετα σου.

Kai thelo stisei tin diathikin mou pros se: kai theleis eiselthei eis tin kivoton, sy, kai oi yioi sou, kai i gyni sou, kai ai gynaikes ton yion sou meta sou.

Και απο παντος ζωου εκ πασης σαρκος, ανα δυο εκ παντων θελεις εισαξει εις την κιβωτον, δια να φυλαξης την ζωην αυτων μετα σεαυτου· αρσεν και θηλυ θελουσιν εισθαι.

Kai apo pantos zoou ek pasis sarkos, ana dyo ek panton theleis eisaxei eis tin kivoton, dia na fylaxis tin zoin afton meta seaftou: arsen kai thily thelousin eisthai.

Απο των πτηνων κατα το ειδος αυτων, και απο των κτηνων κατα το ειδος αυτων, απο παντων των ερπετων της γης κατα το ειδος αυτων, ανα δυο εκ παντων θελουσιν εισελθει προς σε, δια να φυλαξης την ζωην αυτων.

Apo ton ptinon kata to eidos afton, kai apo ton ktinon kata to eidos afton, apo panton ton erpeton tis gis kata to eidos afton, ana dyo ek panton thelousin eiselthei pros se, dia na fylaxis tin zoin afton.

Και συ λαβε εις σεαυτον απο παντος φαγητου το οποιον τρωγεται, και θελεις συναξει αυτο πλησιον σου· και θελει εισθαι εις σε, και εις αυτα, προς τροφην.

Kai sy lave eis seafton apo pantos fagitou to opoion trogetai, kai theleis synaxei afto plision sou: kai thelei eisthai eis se, kai eis afta, pros trofin.

[] Και εκαμεν ο Νωε κατα παντα οσα προσεταξεν εις αυτον ο Θεος· ουτως εκαμε.

[] Kai ekamen o Noe kata panta osa prosetaxen eis afton o Theos: outos ekame.

Διασταυρούμενες παραπομπές

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες διασταυρούμενες παραπομπές για αυτό το εδάφιο.