Τι σημαίνει όταν ο Θεός λέει στον Άβραμ να εγκαταλείψει τη χώρα και την οικογένειά του;

Όταν ο Θεός λέει στον Άβραμ να εγκαταλείψει τη χώρα του, τους συγγενείς του και το σπίτι του πατέρα του, είναι ένα κάλεσμα για μια νέα αρχή με τον Θεό στο κέντρο. Ο Άβραμ απομακρύνεται από ένα μέρος που χαρακτηρίζεται από ψεύτικη λατρεία και γνώριμες ανέσεις, ώστε να μπορεί να ζήσει σύμφωνα με τον λόγο και τις υποσχέσεις του Θεού. Δεν του λένε καν πού ακριβώς πηγαίνει, μόνο ότι ο Θεός θα του δείξει τη γη. Αυτό διδάσκει ότι το να ακολουθείς τον Θεό συχνά σημαίνει να εγκαταλείπεις παλιούς τίτλους και να Τον εμπιστεύεσαι βήμα-βήμα, ακόμη και όταν το μονοπάτι δεν είναι ξεκάθαρο.

Ποια είναι η υπόσχεση που δίνει ο Θεός στον Άβραμ σε αυτό το απόσπασμα;

Ο Θεός δίνει πολλές συνδεδεμένες υποσχέσεις στον Άβραμ. Λέει ότι θα κάνει τον Άβραμ μεγάλο έθνος, θα τον ευλογήσει και θα κάνει το όνομά του μεγάλο. Ο ίδιος ο Άβραμ θα είναι ευλογία, ώστε αυτοί που τον ευλογούν να είναι ευλογημένοι και όσοι τον βρίζουν θα είναι καταραμένοι. Ο Θεός υπόσχεται επίσης να δώσει τη γη της Χαναάν στους απογόνους του Άβραμ. Η ευρύτερη υπόσχεση είναι ότι στον Άβραμ όλες οι οικογένειες της γης θα ευλογηθούν, υποδεικνύοντας μια μελλοντική ευλογία που φτάνει πολύ πέρα από την οικογένειά του και τον χρόνο του.

Πώς ευλογούνται όλες οι οικογένειες της γης στον Άβραμ;

Οι λέξεις «σε σένα θα ευλογηθούν όλες οι οικογένειες της γης» δείχνουν ότι το σχέδιο του Θεού μέσω του Άβραμ δεν αφορά μόνο μια εθνική ομάδα αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Μέσω της γραμμής του Άβραμ έρχεται ο λαός που ξεχωρίζει για τον Θεό, και με τον καιρό τον υποσχεμένο Σωτήρα. Η ευλογία που χάθηκε στον Αδάμ αποκαθίσταται μέσω του Σωτήρα που προέρχεται από το σπέρμα του Άβραμ. Έτσι, άνθρωποι από κάθε οικογένεια και έθνος που εμπιστεύονται αυτόν τον υποσχεμένο μοιράζονται την ευλογία που ξεκίνησε με την κλήση και την υπόσχεση του Θεού στον Άβραμ.

Γιατί ο Άβραμ πήγε στην Αίγυπτο, και ήταν λάθος;

Ο Άβραμ πήγε στην Αίγυπτο επειδή επικρατούσε σφοδρός λιμός στη χώρα όπου τον είχε οδηγήσει ο Θεός. Το απόσπασμα το δείχνει αυτό ως μια σκληρή δοκιμασία της πίστης του, που έρχεται αμέσως μετά την υπακοή του. Το κείμενο δεν λέει ξεκάθαρα ότι η ίδια η κίνηση ήταν αμαρτωλή, αλλά δείχνει ότι η πίστη του είναι τεταμένη. Φεύγει από τη γη της επαγγελίας λόγω της πείνας και, στην Αίγυπτο, ο φόβος τον οδηγεί να κρύψει τον γάμο του. Η ιστορία μάς υπενθυμίζει ότι ο λαός του Θεού μπορεί να αντιμετωπίσει νέα προβλήματα ακόμα και αφού τον υπακούσει, και πρέπει ακόμα να εμπιστεύονται τη φροντίδα Του.

Γιατί ο Άβραμ είπε ότι η Σαράι ήταν αδελφή του στην Αίγυπτο;

Ο Άβραμ φοβόταν ότι οι Αιγύπτιοι θα τον σκοτώσουν για να πάρουν τη Σαράι, γιατί ήταν πολύ όμορφη. Για να προστατευτεί, της ζήτησε να πει ότι είναι αδερφή του. Αυτή η μισή αλήθεια είχε σκοπό να τον κρατήσει ασφαλή, αλλά έθεσε τον Σαράι σε κίνδυνο και έδειξε αδύναμη εμπιστοσύνη στην υπόσχεση του Θεού να τον προστατεύσει και να του δώσει απογόνους. Το απόσπασμα αποκαλύπτει αθόρυβα αυτό ως μια εσφαλμένη επιλογή. Ωστόσο, ο Θεός μπαίνει μέσα, στέλνει πληγές στο σπίτι του Φαραώ και φροντίζει να επιστραφεί η Σαράι ανέγγιχτη. Δείχνει τόσο την ανθρώπινη αδυναμία όσο και την πιστή προστασία του Θεού.

Τι νόημα έχει ο Άβραμ να χτίζει θυσιαστήρια και να επικαλείται το όνομα του Κυρίου;

Όταν ο Άβραμ χτίζει θυσιαστήρια στη Χαναάν και επικαλείται το όνομα του ΚΥΡΙΟΥ, λατρεύει ανοιχτά τον Θεό στη γη που του υποσχέθηκε ο Θεός. Ο βωμός είναι ένα ορατό σημάδι ότι ανήκει στον αληθινό Θεό και έχει χωριστεί από τα είδωλα γύρω του. Το να επικαλείται τον ΚΥΡΙΟ σημαίνει ότι προσεύχεται, εμπιστεύεται και ομολογεί το όνομα του Θεού ενώπιον άλλων. Παρόλο που είναι ξένος μεταξύ των Χαναναίων, σημαδεύει τη γη με λατρεία και δείχνει ότι το ταξίδι του δεν αφορά μόνο τη γη και την ευλογία, αλλά τη γνώση και την τιμή του Θεού.

Τι διδάσκει αυτό το απόσπασμα για τον χαρακτήρα και την προστασία του Θεού;

Αυτό το απόσπασμα δείχνει τον Θεό ως Αυτόν που καλεί, καθοδηγεί και προστατεύει. Κάνει το πρώτο βήμα καλώντας τον Άβραμ και δίνοντας μεγάλες υποσχέσεις σε αυτό το κάλεσμα. Συνεχίζει να μιλά στον Άβραμ για να ενισχύσει την πίστη του, ακόμη και όταν η γη είναι ήδη γεμάτη από Χαναναίους. Στην Αίγυπτο, όταν ο φόβος του Άβραμ τον οδηγεί σε ένα κακό σχέδιο, ο Θεός εξακολουθεί να φυλάει τη Σαράι και χρησιμοποιεί πληγές για να εμποδίσει τον Φαραώ να αμαρτήσει περαιτέρω. Τότε ο Θεός βλέπει ότι ο Άβραμ, η γυναίκα του και όλα τα αγαθά του αποστέλλονται με ασφάλεια. Η πιστότητα του Θεού ισχύει ακόμη και όταν ο δούλος Του σκοντάφτει.

Ποιος είναι ο Άβραμ σε αυτήν την ιστορία και γιατί είναι σημαντικός;

Ο Άμπραμ είναι ένας άνθρωπος που ο Θεός καλεί από την πατρίδα του για να ξεκινήσει ένα νέο έργο στον κόσμο. Σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών, εγκαταλείπει τη χώρα του, τους συγγενείς του και το σπίτι του πατέρα του επειδή του το λέει ο Θεός. Ο Θεός υπόσχεται να τον κάνει ένα μεγάλο έθνος, να τον ευλογήσει και να ευλογήσει όλες τις οικογένειες της γης μέσω αυτού. Ο Άβραμ είναι σημαντικός γιατί είναι η αρχή ενός λαού που ξεχωρίζει να ανήκει στον Θεό και ο υποσχεμένος Σωτήρας θα προέλθει από τη γραμμή του. Η ζωή του γίνεται μια πρώιμη εικόνα του να περπατάει με πίστη στον λόγο του Θεού.

Πώς μπορούν να εφαρμοστούν στη ζωή μου η υπακοή και οι αποτυχίες του Άβραμ σε αυτό το απόσπασμα;

Η ιστορία του Άμπραμ δείχνει ότι η πραγματική πίστη υπακούει και μερικές φορές παραπαίει. Ανταποκρίνεται στο σκληρό κάλεσμα του Θεού να αφήσει τα πάντα οικεία, ακόμη και χωρίς να γνωρίζει τον τελικό προορισμό του. Αυτό μας ενθαρρύνει να πούμε ναι στην καθοδήγηση του Θεού, ακόμη και όταν βλέπουμε μόνο το επόμενο βήμα. Ωστόσο, στην Αίγυπτο, ο φόβος τον οδηγεί να κρύψει την αλήθεια και να θέσει σε κίνδυνο τη Σαράι. Αυτό μας θυμίζει ότι οι πιστοί μπορούν να σκοντάψουν, αλλά ο Θεός δεν τους πέφτει. Μπορούμε να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τις υποσχέσεις του Θεού πιο βαθιά και να επιστρέφουμε σε Αυτόν όταν βλέπουμε τους φόβους μας να διαμορφώνουν τις επιλογές μας.

Gen.12.1

Γένεσις 12:1

GRK ΘΕΟΣ

[] Ο δε Κυριος ειπε προς τον Αβραμ, Εξελθε εκ της γης σου, και εκ της συγγενειας σου, και εκ του οικου του πατρος σου, εις την γην την οποιαν θελω σοι δειξει·

[] O de Kyrios eipe pros ton Avram, Exelthe ek tis gis sou, kai ek tis syngeneias sou, kai ek tou oikou tou patros sou, eis tin gin tin opoian thelo soi deixei:

The Call of Abram

1 [] Ο δε Κυριος ειπε προς τον Αβραμ, Εξελθε εκ της γης σου, και εκ της συγγενειας σου, και εκ του οικου του πατρος σου, εις την γην την οποιαν θελω σοι δειξει·

[] O de Kyrios eipe pros ton Avram, Exelthe ek tis gis sou, kai ek tis syngeneias sou, kai ek tou oikou tou patros sou, eis tin gin tin opoian thelo soi deixei:

2 και θελω σε καμει εις εθνος μεγα· και θελω σε ευλογησει, και θελω μεγαλυνει το ονομα σου· και θελεις εισθαι εις ευλογιαν·

kai thelo se kamei eis ethnos mega: kai thelo se evlogisei, kai thelo megalynei to onoma sou: kai theleis eisthai eis evlogian:

3 και θελω ευλογησει τους ευλογουντας σε, και τους καταρωμενους σε θελω καταρασθη· και θελουσιν ευλογηθη εν σοι πασαι αι φυλαι της γης.

kai thelo evlogisei tous evlogountas se, kai tous kataromenous se thelo katarasthi: kai thelousin evlogithi en soi pasai ai fylai tis gis.

4 [] Και υπηγεν ο Αβραμ, καθως ειπε προς αυτον ο Κυριος· και μετ' αυτου υπηγε και ο Λωτ· ο δε Αβραμ ητο ηλικιας εβδομηκοντα πεντε ετων, οτε εξηλθεν απο Χαρραν.

[] Kai ypigen o Avram, kathos eipe pros afton o Kyrios: kai met' aftou ypige kai o Lot: o de Avram ito ilikias evdomikonta pente eton, ote exilthen apo Charran.

5 Και ελαβεν ο Αβραμ Σαραν την γυναικα αυτου, και Λωτ τον υιον του αδελφου αυτου, και παντα τα υπαρχοντα αυτων οσα ειχον αποκτησει, και τους ανθρωπους τους οποιους ειχον αποκτησει εν Χαρραν, και εξηλθον δια να υπαγωσιν εις την γην Χανααν· και ηλθον εις την γην Χανααν.

Kai elaven o Avram Saran tin gynaika aftou, kai Lot ton yion tou adelfou aftou, kai panta ta yparchonta afton osa eichon apoktisei, kai tous anthropous tous opoious eichon apoktisei en Charran, kai exilthon dia na ypagosin eis tin gin Chanaan: kai ilthon eis tin gin Chanaan.

6 [] Και διεπερασεν ο Αβραμ την γην εκεινην εως του τοπου Συχεμ, εως της δρυος Μορεχ· οι δε Χαναναιοι τοτε κατωκουν εν τη γη ταυτη.

[] Kai dieperasen o Avram tin gin ekeinin eos tou topou Sychem, eos tis dryos Morech: oi de Chananaioi tote katokoun en ti gi tafti.

7 Και εφανη ο Κυριος εις τον Αβραμ και ειπεν, Εις το σπερμα σου θελω δωσει την γην ταυτην. Και ωκοδομησεν εκει θυσιαστηριον εις τον Κυριον, οστις εφανη εις αυτον.

Kai efani o Kyrios eis ton Avram kai eipen, Eis to sperma sou thelo dosei tin gin taftin. Kai okodomisen ekei thysiastirion eis ton Kyrion, ostis efani eis afton.

8 Και εκειθεν μετεβη προς το ορος, το κατα ανατολας της Βαιθηλ, και εστησε την σκηνην αυτου εχων την Βαιθηλ προς δυσμας και την Γαι προς ανατολας· και ωκοδομησεν εκει θυσιαστηριον εις τον Κυριον, και επεκαλεσθη το ονομα του Κυριου.

Kai ekeithen metevi pros to oros, to kata anatolas tis Vaithil, kai estise tin skinin aftou echon tin Vaithil pros dysmas kai tin Gai pros anatolas: kai okodomisen ekei thysiastirion eis ton Kyrion, kai epekalesthi to onoma tou Kyriou.

9 Και μετεσκηνωσεν ο Αβραμ, οδοιπορων και προχωρων προς μεσημβριαν.

Kai meteskinosen o Avram, odoiporon kai prochoron pros mesimvrian.

Abram and Sarai in Egypt

10 [] Εγεινε δε πεινα εν τη γη ταυτη· και κατεβη ο Αβραμ εις την Αιγυπτον δια να παροικηση εκει· διοτι η πεινα ητο βαρεια εν τη γη.

[] Egeine de peina en ti gi tafti: kai katevi o Avram eis tin Aigypton dia na paroikisi ekei: dioti i peina ito vareia en ti gi.

11 Και οτε επλησιαζε να εισελθη εις την Αιγυπτον, ειπε προς Σαραν την γυναικα αυτου, Ιδου, γνωριζω οτι εισαι γυνη ευειδης·

Kai ote eplisiaze na eiselthi eis tin Aigypton, eipe pros Saran tin gynaika aftou, Idou, gnorizo oti eisai gyni eveidis:

12 θελει συμβη λοιπον, ωστε καθως σε ιδωσιν οι Αιγυπτιοι, θελουσιν ειπει, Γυνη αυτου ειναι αυτη· και θελουσι φονευσει εμε, σε δε θελουσι φυλαξει ζωσαν.

thelei symvi loipon, oste kathos se idosin oi Aigyptioi, thelousin eipei, Gyni aftou einai afti: kai thelousi fonefsei eme, se de thelousi fylaxei zosan.

13 Ειπε λοιπον, οτι εισαι αδελφη μου, δια να γεινη καλον εις εμε εξ αιτιας σου, και να φυλαχθη η ζωη μου δια σε.

Eipe loipon, oti eisai adelfi mou, dia na geini kalon eis eme ex aitias sou, kai na fylachthi i zoi mou dia se.

14 [] Και οτε εισηλθεν ο Αβραμ εις την Αιγυπτον, ειδον οι Αιγυπτιοι την γυναικα οτι ητο ωραια σφοδρα.

[] Kai ote eisilthen o Avram eis tin Aigypton, eidon oi Aigyptioi tin gynaika oti ito oraia sfodra.

15 Και οι αρχοντες του Φαραω ειδον αυτην, και επηνεσαν αυτην προς τον Φαραω· και εληφθη η γυνη εις την οικιαν του Φαραω.

Kai oi archontes tou Farao eidon aftin, kai epinesan aftin pros ton Farao: kai elifthi i gyni eis tin oikian tou Farao.

16 Τον δε Αβραμ μετεχειρισθησαν καλως δι' αυτην· και ειχε προβατα και βοας και ονους και δουλους και δουλας και ονους θηλυκας και καμηλους.

Ton de Avram metecheiristhisan kalos di' aftin: kai eiche provata kai voas kai onous kai doulous kai doulas kai onous thilykas kai kamilous.

17 Και επεφερεν ο Κυριος επι τον Φαραω και επι τον οικον αυτου πληγας μεγαλας εξ αιτιας Σαρας της γυναικος του Αβραμ.

Kai epeferen o Kyrios epi ton Farao kai epi ton oikon aftou pligas megalas ex aitias Saras tis gynaikos tou Avram.

18 Εκαλεσε δε ο Φαραω τον Αβραμ, και ειπε, Τι ειναι τουτο, το οποιον εκαμες εις εμε; δια τι δεν μ' εφανερωσας οτι αυτη ειναι γυνη σου;

Ekalese de o Farao ton Avram, kai eipe, Ti einai touto, to opoion ekames eis eme? dia ti den m' efanerosas oti afti einai gyni sou?

19 δια τι ειπας, Αδελφη μου ειναι αυτη; και ελαβον αυτην εις εμαυτον δια γυναικα· και τωρα, ιδου η γυνη σου· λαβε αυτην, και υπαγε.

dia ti eipas, Adelfi mou einai afti? kai elavon aftin eis emafton dia gynaika: kai tora, idou i gyni sou: lave aftin, kai ypage.

20 Και διωρισεν ο Φαραω ανθρωπους εις αυτον· και συμπροεπεμψαν αυτον, και την γυναικα αυτου και παντα οσα ειχε.

Kai diorisen o Farao anthropous eis afton: kai symproepempsan afton, kai tin gynaika aftou kai panta osa eiche.

Διασταυρούμενες παραπομπές

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες διασταυρούμενες παραπομπές για αυτό το εδάφιο.