Τι σημαίνει «Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη»;

Αυτή η γραμμή μας λέει ότι πριν να υπάρξει οτιδήποτε βλέπουμε, ο Θεός ήταν ήδη, και είναι αυτός που έφερε τα πάντα σε ύπαρξη. «Ουρανός και γη» είναι ένας τρόπος να πούμε ολόκληρο το σύμπαν, και αυτό που είναι πάνω και αυτό που είναι κάτω. Τίποτα δεν είναι αιώνιο εκτός από τον ίδιο τον Θεό. Ο κόσμος δεν προήλθε από τυφλή τύχη ή από αιώνια ύλη. Ο Θεός επέλεξε ελεύθερα να δημιουργήσει, και οτιδήποτε υπάρχει οφείλει την ύπαρξή του σε αυτόν. Αυτό διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας, σαν να ανήκουμε στον Θεό που μας έφτιαξε.

Τι σημαίνει ότι η γη ήταν «χωρίς μορφή και κενή»;

Οι λέξεις «χωρίς μορφή και κενό» περιγράφουν τη γη στην αρχή ως άδεια, άμορφη και καλυμμένη από βαθιά νερά. Δεν υπήρχε ακόμα ζωή, τάξη, και ξεκάθαρη δομή. Το σκοτάδι βρισκόταν σε αυτό το βάθος. Ο Θεός είχε φτιάξει το βασικό υλικό, αλλά δεν το είχε κανονίσει ακόμα. Αυτό θέτει το σκηνικό για το υπόλοιπο απόσπασμα, όπου ο Θεός βήμα προς βήμα φέρνει φως, τάξη και πληρότητα. Δείχνει επίσης ότι η ομορφιά και η τάξη που βλέπουμε στη δημιουργία δεν είναι τυχαία, αλλά το αποτέλεσμα του σοφού έργου του Θεού.

Ποιο είναι το «Πνεύμα του Θεού» που κινείται πάνω στα νερά;

Το «Πνεύμα του Θεού» εδώ είναι το ίδιο το Πνεύμα του Θεού, ενεργό προσωπικά στην αρχή της δημιουργίας. Η εικόνα είναι σαν ένα πουλί που αιωρείται πάνω από τη φωλιά του, έτοιμο να δώσει ζωή. Ενώ η γη ήταν ακόμα σκοτεινή και χωρίς σχήμα, το Πνεύμα του Θεού ήταν παρόν πάνω από τα νερά, κρατώντας και προετοιμάζοντας αυτόν τον πρώτο ακατέργαστο κόσμο για αυτό που επρόκειτο να κάνει ο Θεός. Αυτό δείχνει ότι ο Θεός δεν απέχει από τη δημιουργία του. Από την αρχή το Πνεύμα του είναι κοντά, υποστηρίζει ό,τι έφτιαξε και έτοιμο να φέρει τάξη και ζωή εκεί όπου υπήρχε μόνο κενό.

Γιατί ο Θεός δημιούργησε το φως πριν από τον ήλιο, τη σελήνη και τα αστέρια;

Το απόσπασμα δείχνει το φως να έρχεται σε ύπαρξη απλώς με το λόγο του Θεού, προτού κάνει τον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια την τέταρτη ημέρα. Αυτό διδάσκει ότι το φως και η ημέρα δεν εξαρτώνται, κατ' αρχήν, από αυτά τα δημιουργημένα φώτα, αλλά από τον ίδιο τον Θεό. Μπορεί να δώσει φως χωρίς αυτά. Αργότερα ορίζει τον ήλιο, τη σελήνη και τα αστέρια ως κανονικά φώτα για να σηματοδοτούν ημέρες, εποχές και χρόνια. Αυτή η διαταγή μας προφυλάσσει από το να αντιμετωπίζουμε αυτά τα ουράνια σώματα ως θεούς. Είναι μόνο υπηρέτες και εργαλεία στα χέρια του αληθινού Δημιουργού.

Τι σημαίνει ότι οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι κατ' εικόνα Θεού;

Το να είναι φτιαγμένοι κατ' εικόνα Θεού σημαίνει ότι οι άνθρωποι ξεχωρίζουν από τα άλλα πλάσματα. Οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί για να αντανακλούν κάτι από τον χαρακτήρα του ίδιου του Θεού, όπως τη λογική, την ηθική αίσθηση και την ικανότητα να γνωρίζουν και να σχετίζονται μαζί του. Το απόσπασμα συνδέει αυτήν την εικόνα με την κυριαρχία στα ψάρια, τα πουλιά και τα ζώα, επομένως μέρος της εικόνας είναι μια κλήση για σοφή κυριαρχία υπό τον Θεό. Δεν σημαίνει ότι είμαστε θεοί, αλλά ότι ήμασταν όρθιοι, με ιδιαίτερη αξιοπρέπεια και ευθύνη στη δημιουργία που δεν μοιράζονται τα άλλα πλάσματα.

Τι είναι η ανθρώπινη «κυριαρχία» πάνω στη γη και στα πλάσματα;

Όταν ο Θεός δίνει στους ανθρώπους κυριαρχία στα ψάρια, τα πουλιά, τα βοοειδή και όλη τη γη, τους τοποθετεί ως διαχειριστές του πάνω στην υπόλοιπη δημιουργία. Δεν πρόκειται για άδεια για απρόσεκτη κακοποίηση, αλλά για εμπιστοσύνη για τη διαχείριση και τη φροντίδα του κόσμου που έφτιαξε. Οι άνθρωποι πρέπει να υποτάξουν τη γη με την έννοια να φέρουν τις δυνατότητές της σε τάξη και καρποφορία, χρησιμοποιώντας σωστά τα φυτά και τα ζώα. Εφόσον ο Θεός είδε το δημιούργημά του ως καλό, η διακυβέρνησή μας θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με την καλοσύνη του, αναζητώντας τόσο τις ανάγκες μας όσο και την ευημερία αυτού που έφτιαξε.

Γιατί ο Θεός λέει επανειλημμένα ότι η δημιουργία ήταν «καλή» και μετά «πολύ καλή»;

Κάθε φορά που ο Θεός τελειώνει ένα στάδιο του έργου του, κοιτάζει τι έχει φτιάξει και το αποκαλεί καλό. Αυτό σημαίνει ότι ταιριάζει με το σοφό του σχέδιο και ταιριάζει στον σκοπό του. Τίποτα που έφτιαξε ο Θεός αυτές τις μέρες δεν είναι κακό ή ελαττωματικό από μόνο του. Όταν τελειώνει και τις έξι μέρες, κοιτάζει το σύνολο μαζί και το λέει πολύ καλό. Το φως, ο ουρανός, η γη, τα φυτά, τα αστέρια, τα ζώα και οι άνθρωποι ανήκουν στη θέση τους και συνεργάζονται. Αυτό διδάσκει ότι ο αρχικός κόσμος προήλθε από την καλοσύνη του Θεού, όχι από τη σύγκρουση, και ήταν γεμάτος αρμονία.

Πώς δείχνει αυτή η αφήγηση δημιουργίας τη δύναμη και τον χαρακτήρα του Θεού;

Το απόσπασμα δείχνει τη δύναμη του Θεού στο ότι δημιουργεί απλώς μιλώντας. Δεν παλεύει ούτε χρησιμοποιεί εργαλεία. Λέει, «Ας γίνει», και είναι έτσι. Ο λόγος του είναι αρκετός για να φέρει τα πράγματα από το τίποτα σε πλήρη ύπαρξη. Βλέπουμε επίσης τη σοφία του με τη σαφή σειρά των ημερών, να κινείται από το άμορφο κενό σε έναν καλά τακτοποιημένο, γεμάτο κόσμο. Η καλοσύνη του εμφανίζεται στο πόσο συχνά αποκαλεί τα πράγματα καλά και στην ευλογία του στα πλάσματα και στους ανθρώπους, δίνοντάς τους ζωή, τροφή και καρποφόρες εργασίες. Η δημιουργία αποκαλύπτει έναν Θεό που είναι ισχυρός, σοφός και ευγενικός.

Τι λέει αυτό το απόσπασμα για τον σκοπό της ζωής των ανθρώπων σήμερα;

Αυτό το απόσπασμα δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν είναι ατυχήματα. Είναι φτιαγμένα επίτηδες, κατ' εικόνα του Θεού, ευλογημένα από αυτόν και έχουν δοθεί δουλειά να κάνουν. Οι ζωές μας έχουν σκοπό να αντικατοπτρίζουν τον χαρακτήρα του Θεού, να νοιάζονται για τη δημιουργία του και να ζούμε υπό την κυριαρχία του. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συμπεριφερόμαστε στους άλλους με σεβασμό, καθώς κάθε άτομο έχει αυτή την εικόνα και θα πρέπει να χειριζόμαστε τους πόρους του κόσμου με προσοχή και όχι με απληστία. Μας καλεί επίσης να ακούσουμε τον λόγο του Θεού, γιατί ο ίδιος Θεός που έκανε τη δημιουργία εξακολουθεί να μιλάει και έχει το δικαίωμα να καθοδηγεί τη ζωή μας.

Gen.1.1

Γένεσις 1:1

GRK

[] Εν αρχη εποιησεν ο Θεος τον ουρανον και την γην.

[] En archi epoiisen o Theos ton ouranon kai tin gin.

The Creation

Heaven and Earth

1 [] Εν αρχη εποιησεν ο Θεος τον ουρανον και την γην.

[] En archi epoiisen o Theos ton ouranon kai tin gin.

2 Η δε γη ητο αμορφος και ερημος· και σκοτος επι του προσωπου της αβυσσου. Και πνευμα Θεου εφερετο επι της επιφανειας των υδατων.

I de gi ito amorfos kai erimos: kai skotos epi tou prosopou tis avyssou. Kai pnevma Theou efereto epi tis epifaneias ton ydaton.

The First Day—Light

3 [] Και ειπεν ο Θεος, Γενηθητω φως· και εγεινε φως·

[] Kai eipen o Theos, Genithito fos: kai egeine fos:

4 και ειδεν ο Θεος το φως οτι ητο καλον· και διεχωρισεν ο Θεος το φως απο του σκοτους·

kai eiden o Theos to fos oti ito kalon: kai diechorisen o Theos to fos apo tou skotous:

5 και εκαλεσεν ο Θεος το φως, Ημεραν· το δε σκοτος εκαλεσε, Νυκτα. Και εγεινεν εσπερα και εγεινε πρωι, ημερα πρωτη.

kai ekalesen o Theos to fos, Imeran: to de skotos ekalese, Nykta. Kai egeinen espera kai egeine proi, imera proti.

The Second Day—Heaven

6 [] Και ειπεν ο Θεος, Γενηθητω στερεωμα αναμεσον των υδατων, και ας διαχωριζη υδατα απο υδατων.

[] Kai eipen o Theos, Genithito stereoma anameson ton ydaton, kai as diachorizi ydata apo ydaton.

7 Και εποιησεν ο Θεος το στερεωμα, και διεχωρισε τα υδατα τα υποκατωθεν του στερεωματος απο των υδατων των επανωθεν του στερεωματος. Και εγεινεν ουτω.

Kai epoiisen o Theos to stereoma, kai diechorise ta ydata ta ypokatothen tou stereomatos apo ton ydaton ton epanothen tou stereomatos. Kai egeinen outo.

8 Και εκαλεσεν ο Θεος το στερεωμα, Ουρανον. Και εγεινεν εσπερα και εγεινε πρωι, ημερα δευτερα.

Kai ekalesen o Theos to stereoma, Ouranon. Kai egeinen espera kai egeine proi, imera deftera.

The Third Day—Earth, Seas and Plants

9 [] Και ειπεν ο Θεος, Ας συναχθωσι τα υδατα τα υποκατω του ουρανου εις τοπον ενα, και ας φανη η ξηρα. Και εγεινεν ουτω.

[] Kai eipen o Theos, As synachthosi ta ydata ta ypokato tou ouranou eis topon ena, kai as fani i xira. Kai egeinen outo.

10 Και εκαλεσεν ο Θεος την ξηραν, γην· και το συναγμα των υδατων εκαλεσε, Θαλασσας· και ειδεν ο Θεος οτι ητο καλον.

Kai ekalesen o Theos tin xiran, gin: kai to synagma ton ydaton ekalese, Thalassas: kai eiden o Theos oti ito kalon.

11 Και ειπεν ο Θεος, Ας βλαστηση η γη χλωρον χορτον, χορτον καμνοντα σπορον, και δενδρον καρπιμον καμνον καρπον κατα το ειδος αυτου, του οποιου το σπερμα να ηναι εν αυτω επι της γης. Και εγεινεν ουτω.

Kai eipen o Theos, As vlastisi i gi chloron chorton, chorton kamnonta sporon, kai dendron karpimon kamnon karpon kata to eidos aftou, tou opoiou to sperma na inai en afto epi tis gis. Kai egeinen outo.

12 Και εβλαστησεν η γη χλωρον χορτον, χορτον καμνοντα σπορον κατα το ειδος αυτου, και δενδρον καμνον καρπον, του οποιου το σπερμα ειναι εν αυτω κατα το ειδος αυτου· και ειδεν ο Θεος οτι ητο καλον.

Kai evlastisen i gi chloron chorton, chorton kamnonta sporon kata to eidos aftou, kai dendron kamnon karpon, tou opoiou to sperma einai en afto kata to eidos aftou: kai eiden o Theos oti ito kalon.

13 Και εγεινεν εσπερα και εγεινε πρωι, ημερα τριτη.

Kai egeinen espera kai egeine proi, imera triti.

The Fourth Day—Sun, Moon, and Stars

14 [] Και ειπεν ο Θεος, Ας γεινωσι φωστηρες εν τω στερεωματι του ουρανου, δια να διαχωριζωσι την ημεραν απο της νυκτος· και ας ηναι δια σημεια και καιρους και ημερας και ενιαυτους·

[] Kai eipen o Theos, As geinosi fostires en to stereomati tou ouranou, dia na diachorizosi tin imeran apo tis nyktos: kai as inai dia simeia kai kairous kai imeras kai eniaftous:

15 και ας ηναι δια φωστηρας εν τω στερεωματι του ουρανου, δια να φεγγωσιν επι της γης. Και εγεινεν ουτω.

kai as inai dia fostiras en to stereomati tou ouranou, dia na fengosin epi tis gis. Kai egeinen outo.

16 Και εκαμεν ο Θεος τους δυο φωστηρας τους μεγαλους, τον φωστηρα τον μεγαν δια να εξουσιαζη επι της ημερας, και τον φωστηρα τον μικρον δια να εξουσιαζη επι της νυκτος· και τους αστερας·

Kai ekamen o Theos tous dyo fostiras tous megalous, ton fostira ton megan dia na exousiazi epi tis imeras, kai ton fostira ton mikron dia na exousiazi epi tis nyktos: kai tous asteras:

17 και εθεσεν αυτους ο Θεος εν τω στερεωματι του ουρανου, δια να φεγγωσιν επι της γης,

kai ethesen aftous o Theos en to stereomati tou ouranou, dia na fengosin epi tis gis,

18 και να εξουσιαζωσιν επι της ημερας και επι της νυκτος και να διαχωριζωσι το φως απο του σκοτους. Και ειδεν ο Θεος οτι ητο καλον.

kai na exousiazosin epi tis imeras kai epi tis nyktos kai na diachorizosi to fos apo tou skotous. Kai eiden o Theos oti ito kalon.

19 Και εγεινεν εσπερα και εγεινε πρωι, ημερα τεταρτη.

Kai egeinen espera kai egeine proi, imera tetarti.

The Fifth Day—Fish and Birds

20 [] Και ειπεν ο Θεος, Ας γεννησωσι τα υδατα εν αφθονια νηκτα εμψυχα και πετεινα ας πετωνται επανωθεν της γης κατα το στερεωμα του ουρανου.

[] Kai eipen o Theos, As gennisosi ta ydata en afthonia nikta empsycha kai peteina as petontai epanothen tis gis kata to stereoma tou ouranou.

21 Και εποιησεν ο Θεος τα κητη τα μεγαλα και παν εμψυχον κινουμενον, τα οποια εγεννησαν εν αφθονια τα υδατα κατα το ειδος αυτων, και παν πετεινον πτερωτον κατα το ειδος αυτου. Και ειδεν ο Θεος οτι ητο καλον.

Kai epoiisen o Theos ta kiti ta megala kai pan empsychon kinoumenon, ta opoia egennisan en afthonia ta ydata kata to eidos afton, kai pan peteinon pteroton kata to eidos aftou. Kai eiden o Theos oti ito kalon.

22 Και ευλογησεν αυτα ο Θεος, λεγων, Αυξανεσθε και πληθυνεσθε και γεμισατε τα υδατα εν ταις θαλασσαις· και τα πετεινα ας πληθυνωνται επι της γης.

Kai evlogisen afta o Theos, legon, Afxanesthe kai plithynesthe kai gemisate ta ydata en tais thalassais: kai ta peteina as plithynontai epi tis gis.

23 Και εγεινεν εσπερα και εγεινε πρωι, ημερα πεμπτη.

Kai egeinen espera kai egeine proi, imera pempti.

The Sixth Day—Land Animals and Mankind

24 [] Και ειπεν ο Θεος, Ας γεννηση η γη ζωα εμψυχα κατα το ειδος αυτων, κτηνη και ερπετα και ζωα της γης κατα το ειδος αυτων· και εγεινεν ουτω.

[] Kai eipen o Theos, As gennisi i gi zoa empsycha kata to eidos afton, ktini kai erpeta kai zoa tis gis kata to eidos afton: kai egeinen outo.

25 Και εκαμεν ο Θεος τα ζωα της γης κατα το ειδος αυτων, και τα κτηνη κατα το ειδος αυτων, και παν ερπετον της γης κατα το ειδος αυτου. Και ειδεν ο Θεος οτι ητο καλον.

Kai ekamen o Theos ta zoa tis gis kata to eidos afton, kai ta ktini kata to eidos afton, kai pan erpeton tis gis kata to eidos aftou. Kai eiden o Theos oti ito kalon.

26 [] Και ειπεν ο θεος, Ας καμωμεν ανθρωπον κατ' εικονα ημων, καθ' ομοιωσιν ημων· και ας εξουσιαζη επι των ιχθυων της θαλασσης και επι των πετεινων του ουρανου και επι των κτηνων και επι πασης της γης και επι παντος ερπετου, ερποντος επι της γης.

[] Kai eipen o theos, As kamomen anthropon kat' eikona imon, kath' omoiosin imon: kai as exousiazi epi ton ichthyon tis thalassis kai epi ton peteinon tou ouranou kai epi ton ktinon kai epi pasis tis gis kai epi pantos erpetou, erpontos epi tis gis.

27 Και εποιησεν ο Θεος τον ανθρωπον κατ' εικονα εαυτου· κατ' εικονα Θεου εποιησεν αυτον· αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους·

Kai epoiisen o Theos ton anthropon kat' eikona eaftou: kat' eikona Theou epoiisen afton: arsen kai thily epoiisen aftous:

28 και ευλογησεν αυτους ο Θεος· και ειπε προς αυτους ο Θεος, Αυξανεσθε και πληθυνεσθε και γεμισατε την γην και κυριευσατε αυτην, και εξουσιαζετε επι των ιχθυων της θαλασσης και επι των πετεινων του ουρανου και επι παντος ζωου κινουμενου επι της γης.

kai evlogisen aftous o Theos: kai eipe pros aftous o Theos, Afxanesthe kai plithynesthe kai gemisate tin gin kai kyriefsate aftin, kai exousiazete epi ton ichthyon tis thalassis kai epi ton peteinon tou ouranou kai epi pantos zoou kinoumenou epi tis gis.

29 [] Και ειπεν ο Θεος, Ιδου, σας εδωκα παντα χορτον καμνοντα σπορον, οστις ειναι επι του προσωπου πασης της γης, και παν δενδρον, το οποιον εχει εν εαυτω καρπον δενδρου καμνοντος σπορον· ταυτα θελουσιν εισθαι εις εσας προς τροφην·

[] Kai eipen o Theos, Idou, sas edoka panta chorton kamnonta sporon, ostis einai epi tou prosopou pasis tis gis, kai pan dendron, to opoion echei en eafto karpon dendrou kamnontos sporon: tafta thelousin eisthai eis esas pros trofin:

30 και εις παντα τα ζωα της γης και εις παντα τα πετεινα του ουρανου και εις παν ερπετον ερπον επι της γης και εχον εν εαυτω ψυχην ζωσαν, εδωκα παντα χλωρον χορτον εις τροφην. Και εγεινεν ουτω.

kai eis panta ta zoa tis gis kai eis panta ta peteina tou ouranou kai eis pan erpeton erpon epi tis gis kai echon en eafto psychin zosan, edoka panta chloron chorton eis trofin. Kai egeinen outo.

31 [] Και ειδεν ο Θεος παντα οσα εποιησε· και ιδου, ησαν καλα λιαν. Και εγεινεν εσπερα και εγεινε πρωι, ημερα εκτη.

[] Kai eiden o Theos panta osa epoiise: kai idou, isan kala lian. Kai egeinen espera kai egeine proi, imera ekti.

Διασταυρούμενες παραπομπές

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες διασταυρούμενες παραπομπές για αυτό το εδάφιο.