اینکه خداوند در این قسمت «نوح را یاد کرد» یعنی چه؟

وقتی متن می گوید که خداوند «نوح را یاد کرد» به این معنا نیست که خداوند او را فراموش کرده و سپس او را به یاد آورده است. یعنی خداوند توجه مراقبت خود را به عمل تبدیل کرد. پس از ماههای طولانی در کشتی، ممکن بود احساس میکرد که هیچ اتفاقی نمیافتد، اما سپس خدا بادی فرستاد، آبهای عمیق و باران را متوقف کرد و شروع به خشک کردن زمین کرد. یاد خدا با کارهایی که انجام می دهد نشان داده می شود: او به وعده خود مبنی بر محافظت از نوح و حیوانات عمل می کند و روند نجات و تجدید حیات را آغاز می کند.

چرا نوح یک زاغ و سپس یک کبوتر را از کشتی فرستاد؟

نوح پرندگان را فرستاد تا ببیند آیا آب به اندازه کافی برای زندگی در خارج از کشتی پایین آمده است یا خیر. کلاغ از روی آب به این سو و آن سو رفت و مانند کبوتر به کشتی بازنگشت. کبوتر، پرنده ای مهربان تر که روی چیزهای مرده آرام نمی گیرد، ابتدا جایی برای فرود نیاورد و به نزد نوح بازگشت، پس می دانست که زمین آماده نیست. پس از هفت روز دیگر، کبوتر با یک برگ زیتون تازه برگشت و نشان داد که گیاهان دوباره در حال رشد هستند و آب به شدت کاهش یافته است.

بازگرداندن برگ زیتون توسط کبوتر چه اهمیتی دارد؟

برگ زیتون به نوح نشان داد که آب آنقدر پایین رفته که درختان رشد کرده و برگها ظاهر شوند. زیتون در بلندترین قله ها رشد نمی کند، بنابراین یک برگ تازه به این معنی است که دامنه های پایینی دیگر پوشیده نمی شوند. این نشانه روشنی بود که داوری خدا توسط آب در حال گذر است و زمین دوباره برای زندگی مناسب می شود. برای نوح و خانواده اش، آن برگ کوچک پیام بزرگی از صلح، امید و نزدیک شدن به آغازی جدید در خشکی داشت.

چرا نوح قبل از خروج از کشتی منتظر فرمان خدا بود؟

حتی بعد از اینکه زمین خشک به نظر می رسید، نوح کشتی را ترک نکرد تا اینکه خدا به او دستور داد که بیرون برود. او با کلام خدا وارد کشتی شده بود و بدون همان کلمه روشن قدم به دنیای جدید نمی گذاشت. این یک ایمان آرام و دقیق را نشان می دهد. نوح به زمان بندی خدا بیشتر از قضاوت یا احساسات خود اعتماد داشت. مثال او یک اطاعت صبور را تشویق می کند: ماندن در جایی که خدا ما را قرار داده است، حتی زمانی که احساس می کنیم آماده حرکت هستیم، تا زمانی که او راه را باز کند و از طریق مشیت و دستورات خود صحبت کند.

چرا نوح بعد از طوفان قربانگاهی ساخت و قربانی های سوختنی تقدیم کرد؟

اولین اقدام نوح پس از خروج از کشتی این بود که یک مذبح بسازد و حیواناتی از هر نوع پاکیزه را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کند. این روش او برای تشکر از خدا برای نجات او و خانواده اش و همه موجودات بود. همچنین این یک اعتراف متواضعانه بود که آنها فقط به خاطر رحمت خدا زنده بودند. این قسمت میگوید که خداوند بوی «طعم شیرین» را به مشام میدهد، به این معنی که خدا این عبادت را که از ایمان و شکرگزاری ناشی میشد پذیرفت. قربانی برای بوی گوشت سوزان نبود، بلکه برای قلبی بود که به خدا اعتماد کرد و به او احترام گذاشت.

وعده خدا در مورد زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما به چه معناست؟

در پایان گذر، خداوند وعده می دهد که تا زمانی که زمین باقی است، همیشه زمان کاشت و برداشت، سرما و گرما، تابستان و زمستان، روز و شب وجود خواهد داشت. این به این معنی است که خداوند نظم طبیعت را که در اثر سیل مختل شده بود، بازیابی و اصلاح می کند. مردم می توانستند دوباره محصول بکارند و روی فصل ها حساب کنند. این نشانه ثابت رحمت اوست: اگرچه قلب انسانها از جوانی هنوز به سوی شر خم شده است، خداوند دوباره با چنین سیلابی همه زندگی را از بین نخواهد برد، بلکه جهان را به طور منظم در حال اجرا نگه می دارد.

این قسمت در مورد شخصیت خدا پس از سیل چه می آموزد؟

این قسمت خدا را هم به عنوان قاضی و هم نگهبان مهربان نشان می دهد. او به تازگی زمین را با طوفان قضاوت کرده است، با این حال نوح را به یاد می آورد، مراقب همه موجودات موجود در کشتی است و به آرامی آب ها را خشک می کند. او با نوح صحبت می کند، شروعی تازه می کند و به موجودات برکت می دهد که بارور و تکثیر شوند. وقتی نوح قربانی میکند، خداوند آنها را میپذیرد و در دل میگوید که دیگر زمین را به همان شکل لعنت نمیکند. او حتی با آگاهی از بدی های جاری در دل انسان ها، صبر را برمی گزیند و نوید زندگی و فصل های جاری را می دهد.

داستان انتظار در کشتی چگونه می تواند در زندگی امروز من صدق کند؟

نوح ماههای زیادی را در کشتی گذراند، بدون هیچ نشانهای از تغییر جز آنچه خدا به آرامی با آب انجام داد. او وضعیت را با پرندگان آزمایش کرد، اما هنوز قبل از بیرون آمدن منتظر کلام واضح خدا بود. زندگی ما می تواند مانند آن انتظار طولانی باشد، زمانی که پیشرفت کمی می بینیم و متعجب می شویم که آیا خدا ما را به یاد می آورد یا خیر. این داستان شما را تشویق میکند که حتی زمانی که نتایج سریع نمیبینید، اعتماد کنید که خدا در کار است، به دنبال نشانههای کوچک رحمت او باشید و تنها زمانی که او رهبری میکند و راه را باز میکند، پیش بروید.

Gen.8.1

پیدایش ۸:۱

ELB

و خدا، نوح و تمامی موجودات زنده و تمامی جانوران را که با وی در کشتی بودند، بیاد آورد. و خدا بادی بر زمین وزانید و آبها ساکن گردیدند.
va khodā, nuh va tamāmiye mojudāte zende va tamāmiye jānevarān rā ke bā vey dar koshti budand, biyād 'āvard. va khodā bādi bar zamine vezānid va 'ābhā sāken gardidand.
And God remembered Noah and all the living creatures and all the animals that were with him in the ark. And God blew a wind on the earth and the waters became still.

The Ark Rests on Ararat

1 و خدا، نوح و تمامی موجودات زنده و تمامی جانوران را که با وی در کشتی بودند، بیاد آورد. و خدا بادی بر زمین وزانید و آبها ساکن گردیدند.
va khodā, nuh va tamāmiye mojudāte zende va tamāmiye jānevarān rā ke bā vey dar koshti budand, biyād 'āvard. va khodā bādi bar zamine vezānid va 'ābhā sāken gardidand.
And God remembered Noah and all the living creatures and all the animals that were with him in the ark. And God blew a wind on the earth and the waters became still.

2 و چشمههای ژرف زمین و روزنههای آسمان بسته شدند، و باران از آسمان باز ایستاد.

va cheshmehāye zharfe zamin va rozanehāye 'āsemān baste shodand, va bārān 'az 'āsemān bāz 'istād.

And the deep springs of the earth and the sky were closed, and the rain stood out of the sky.

3 و آب رفتهرفته از روی زمین برگشت. و بعد از پایان صد و پنجاه روز، آب کم شد،

va 'āb rafte rafte 'az ruye zamin bargasht. va ba'd 'az pāyāne sad va panjāh ruz, 'āb kam shod,.

And the water gradually returned from the ground. And after the end of one hundred and fifty days, the water abated,

4 و روز هفدهم از ماه هفتم، کشتی بر کوههای آرارات قرار گرفت.

va ruze hefdahom 'az māhe haftom, koshti bar kuhhāye 'ārārāt gharār gereft.

And on the seventeenth day of the seventh month, the ark was placed on the mountains of Ararat.

5 و تا ماه دهم، آبها رفتهرفته کمتر میشدند، و در روز اول از ماه دهم، قلۀ کوهها پدیدار گردید.

va tā māh daham, 'ābhā rafte rafte kamtar mishodand, va dar ruze 'avval 'az māhe dahom, ghal kuhhā padidār gardid.

And until the tenth month, the waters gradually decrease, and on the first day of the tenth month, the top of the mountains appeared.

Noah Sends a Raven and a Dove

6 و بعد از چهل روز نوح دریچۀ کشتی را که ساخته بود، باز نمود.

va ba'd 'az chehel ruze nuh darich keshti rā ke sākhte bud, bāz nemud.

And after forty days, Noah opened the door of the ark he had built.

7 آنگاه او زاغی را رها نمود که بیرون رفته، گردش مینمود و دوباره برمیگشت تا زمانیکه آب از زمین خشک شد.

'āngāh 'u zāghi rā rahā nemud ke birun rafte, gardesh minemud va dobāre barmigasht tā zamānike 'āb 'az zamin khoshk shod.

Then he released a magpie that went out, wandered and returned again until the water dried up from the ground.

8 او همچنین کبوتری را از نزد خود رها نمود تا ببیند که آیا آب از روی زمین کم شده است.

'u hamchenin kabutari rā 'az nazde khod rahā nemud tā bebinad ke 'āyā 'āb 'az ruye zamin kam shode 'ast.

He also released a dove from his presence to see if the water had receded from the earth.

9 اما ، از آنجاییکه کبوتر، زمینی برای کف پای خود نیافت، از آنجاییکه آب بر روی تمامی زمین بود، نزد وی به کشتی برگشت. پس دست خود را دراز نمود و آن را گرفته، نزد خود به کشتی در آورد.

'ammā, 'az 'ānjāyike kabutar, zamini barāye kafe pāye khod nayāft, 'az 'ānjāyike 'āb bar ruye tamāmiye zamin bud, nazde vey be koshti bargasht. pas daste khod rā derāz nemud va 'ān rā gerefte, nazde khod be koshti dar 'āvard.

But, since the dove did not find any land for the soles of its feet, since the water was on the whole earth, it returned to him in the ship. So he stretched out his hand and took it and brought it to him in the ship.

10 و هفت روز دیگر نیز درنگ نموده، باز کبوتر را از کشتی رها نمود.

va haft ruze digar niz derang nemude, bāz kabutar rā 'az koshtiye rahā nemud.

And he delayed for another seven days and released the dove from the ship.

11 و در زمان عصر، کبوتر نزد وی برگشت، و دید که برگ زیتون تازهای در منقار داشت. پس نوح دانست که آب از روی زمین کم شده است.

va dar zamāne 'asr, kabutar nazde vey bargasht, va did ke barge zeytune tāze'i dar menghār dāsht. pas nuh dānest ke 'āb 'az ruye zamin kam shode 'ast.

And at evening time, the dove returned to him, and saw that it had a new olive leaf in its beak. So Noah knew that the water was reduced from the earth.

12 و هفت روز دیگر نیز بازایستاده، کبوتر را رها نمود، و او دیگر نزد وی برنگشت.

va haft ruze digar niz bāzāyestāde, kabutar rā rahā nemud, va 'u digar nazde vey barnagasht.

And after seven days, he stood still and released the dove, and it did not return to him.

Exiting the Ark

13 و در سال ششصد و یکم در روز اول از ماه اول، آبها از روی زمین خشک شدند. پس نوح پوشش کشتی را برداشته، نگریست، و روی زمین خشک بود.

va dar sāle sheshsad va yekom dar ruze 'avval 'az māhe 'avval, 'ābhā 'az ruye zamin khoshk shodand. pas nuhe pusheshe koshti rā bardāshte, negarist, va ruye zamin khoshk bud.

And in the six hundred and first year, on the first day of the first month, the waters dried up from the earth. So Noah removed the cover of the ark, looked, and it was dry on the ground.

14 و در روز بیست و هفتم از ماه دوم، زمین خشک شد.

va dar ruze bist va haftom 'az māhe dovvom, zamin khoshk shod.

And on the twenty-seventh day of the second month, the earth was dry.

15 آنگاه خدا نوح را صدا نموده، گفت،

'āngāh khodā nuh rā sedā nemude, goft,.

Then God called Noah, he said,

16 از کشتی بیرون بیا، تو و زنت و پسرانت و زنان پسرانت با تو.

'az koshtiye birun biyā, to va zanat va pesarānat va zanāne pesarānat bā to.

Get out of the ship, you and your wife and your sons and your sons' wives with you.

17 و تمامی جانورانی را که نزد خود داری، هر موجود زندهایی را از پرندگان و حیوانات و هر نوع خزندهای بر زمین، با خود بیرون آور، تا بر زمین منتشر شده، در زمین بارور و فراوان شوند.

va tamāmiye jānevarāni rā ke nazde khod dāri, har mojude zandhāyi rā 'az parandegān va heyvānāt va har no'e khazande'i bar zamin, bā khod birun 'āvar, tā bar zamin montasher shode, dar zamine bārvar va farāvān shavand.

And bring out with you all the animals that you have with you, every living creature from birds and animals and every kind of reptile on the earth, so that they may be spread on the earth, fruitful and abundant in the earth.

18 پس نوح و پسران او و زنش و زنان پسرانش، با وی بیرون آمدند.

pas nuh va pesarāne 'u va zanash va zanāne pesarānash, bā vey birun 'āmadand.

So Noah and his sons and his wife and his sons' wives came out with him.

19 و تمامی حیوانات و تمامی خزندگان و تمای پرندگان، و هر چه بر زمین حرکت میکرد، به انواع آنها، از کشتی بیرون آمدند.

va tamāmiye heyvānāt va tamāmiye khazandegān va tamāye parandegān, va har che bar zamin harekat mikard, be 'anvā'e 'ānhā, 'az koshtiye birun 'āmadand.

And all the animals and all the creeping things and all the birds, and everything that moves on the earth, according to their kinds, came out of the ark.

Noah Builds an Altar

20 و نوح مذبحی برای یهوه بنا نمود، و از هر چهارپا و از هر پرندهای که مورد تأیید بود، گرفته، آنها را بعنوان هدایای سوختنی بر مذبح، گذرانید.

va nuhe mazbhi barāye yahova banā nemud, va 'az har chāhārpā va 'az har parande'i ke morede ta'yid bud, gerefte, 'ānhā rā be'onvāne hadāyāye sukhtani bar mazbah, gozarānid.

And Noah built an al -Jehwah for Jehovah, and took them from every peculiarity and from every bird that was approved, spent them as a fuel gift on the blessings.

21 زمانیکه یهوه آن رایحۀ مورد پسند را بویید، یهوه در دل خود گفت، بعد از این دیگر من زمین را بسبب انسان نفرین (یا از خودم جدا) نخواهم نمود، زیرا قصد دل انسان از کودکی بدنبال شرارت است، و من دیگر تمامی حیوانات را نابود نخواهم نمود، چنانکه نمودم.

zamānike yahova 'ān rāyeh morede pasand rā buyid, yahova dar dele khod goft, ba'd 'az 'in digar man zamin rā be sababe 'ensān nefrin ( yā 'az khodam jodā ) nakhāham nemud, zirā ghasde dele 'ensān 'az kudaki bedonbāl sharārat 'ast, va man digar tamāmiye heyvānāt rā nābud nakhāham nemud, chenānke nemudam.

When the Jehovah smell that favorable, Jehovah said in his heart, then I will no longer be cursed (or separated from myself) because of the human heart seeking evil from childhood, and I will no longer have all the animals. I will not destroy it, as I did.

22 مادامی که زمین باقی است، کاشت و برداشت، سرما و گرما، زمستان و تابستان، و روز و شب باز نخواهد ایستاد.

mādāmi ke zamin bāghi 'ast, kāsht va bardāsht, sarmā va garmā, zemestān va tābestān, va ruz va shab bāz nakhāhad 'istād.

As long as the earth remains, planting and harvesting, cold and heat, winter and summer, and day and night will not stop.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.