پیام اصلی این قطعه در مورد آدم و حوا چیست؟

این قسمت توضیح می دهد که چگونه گناه برای اولین بار وارد زندگی انسان شد. مار که شیطان از آن استفاده میکند، فرمان خدا را زیر سوال میبرد و میپیچاند و حوا میشنود و میوهی ممنوعه را میخورد. آدم به او ملحق می شود و غذا هم می خورد. چشمانشان باز می شود، احساس شرم می کنند، سعی می کنند خود را بپوشانند و از خدا پنهان شوند. خداوند سؤالاتی می پرسد تا گناه آنها را آشکار کند، سپس مجازات واقعی اما سنجیده را برای مار، زن و مرد می دهد. کار، زایمان و مرگ با درد مشخص می شود. در همان زمان، خداوند به امید آینده از طریق فرزندان زن اشاره می کند.

مار کیست و چرا او را زیرک تر از هر حیوانی می نامند؟

مار یک موجود واقعی است، اما در اینجا به عنوان ابزار شیطان استفاده می شود. به همین دلیل است که آن را ظریف تر از هر جانور میدان می نامند. شیطان حیوانی حیله گر و دانا را می گیرد و آن ویژگی را به ابزاری برای فریب تبدیل می کند. او از طریق مار صحبت می کند تا از آنچه خدا گفته است سؤال کند و در ذهن حوا شک ایجاد کند. این قسمت بعداً از خصومت عمیق بین مار و زن صحبت می کند و به دشمن روحانی که علیه خدا و قوم خدا عمل می کند، فراتر از حیوان اشاره می کند.

این که دانه زن سر مار را کبود می کند یعنی چه؟

وقتی خدا می گوید که بین مار و زن و بین نسل او و نسل او دشمنی خواهد کرد، او از یک درگیری طولانی صحبت می کند. مار به پاشنه دانه زن برخورد می کند و باعث درد واقعی می شود. اما دانه زن، سر مار را کبود یا له میکند، که به شکست نهایی و عمیقتر اشاره میکند. بسیاری از خوانندگان در اینجا اولین اشاره را می بینند که خدا روزی فردی را می فرستد که از یک زن متولد شده باشد که قدرت گناه، مرگ و شیطان را از بین خواهد برد، حتی اگر خودش در این راه رنج بکشد.

چرا آدم و حوا بعد از گناه احساس برهنگی کردند و از خدا پنهان شدند؟

آدم و حوا قبل از اینکه گناه کنند برهنه بودند و خجالت نمی کشیدند. پس از خوردن میوه چشمانشان به طرز دردناکی باز شد. به گناه و ضعف خود پی بردند و سعی کردند خود را با برگ انجیر بپوشانند. وقتی صدای خدا را در باغ شنیدند، ترسیدند و در میان درختان پنهان شدند. احساس جدید آنها از برهنگی فقط مربوط به بدن آنها نبود، بلکه در مورد آشکار شدن به عنوان نافرمان در برابر خدای مقدس بود. پنهانکاری و سرزنش نشان میدهد که چگونه گناه قلب را میپیچاند و مردم را به جای اعتماد به خدا ترسانده است.

خدا چه مجازات هایی برای مار و زن و مرد قرار داد؟

خداوند مار را از همه حیوانات لعنت کرد و او را بر روی شکم خود قرار داد و خاک بخورد و بین او و زن و فرزندانشان دشمنی دائمی قرار داد. خداوند به آن زن فرمود که درد او در بارداری و زایمان بسیار زیاد می شود و میل او به شوهرش است و او بر او حکومت می کند. خداوند خطاب به آدم گفت که زمین به خاطر نافرمانی او نفرین شده است. کار سخت می شد و پر از خار و خار می شد و از عرق صورتش می خورد تا در مرگ به خاک برمی گشت.

چرا خداوند برای آدم و حوا کتانی از پوست درست کرد و از باغ بیرون فرستاد؟

آدم و حوا سعی کردند خود را با برگ انجیر بپوشانند، اما این کافی نبود. خدا خودش کت هایی از پوست درست کرد و به آن ها لباس پوشاند که هم مراقبت و هم هزینه پوشاندن شرمشان را نشان می دهد. سپس خداوند آنها را از باغ بیرون فرستاد تا زمین را کار کنند. او همچنین کروبیان و شمشیر آتشین را برای محافظت از راه درخت زندگی قرار داد تا نخورند و برای همیشه در حالت افتاده زندگی کنند. فرستاده شدن یک قضاوت است، اما آنها را از یک زندگی بی پایان گناه و بدبختی جدا از برنامه نجات او باز می دارد.

چگونه وسوسه مار نشان می دهد که گناه معمولاً در زندگی ما چگونه عمل می کند؟

مار با پرسیدن سوالی شروع میکند که گفتههای خدا را تغییر میدهد و فرمان خدا را سخت میکند. سپس او آشکارا هشدار خدا را در مورد مرگ انکار می کند و پیشنهاد می کند که خدا چیز خوبی را متوقف می کند. او وعده چشمان باز و حکمت خداگونه می دهد. حوا نگاه می کند، میوه را برای غذا خوب، برای چشم زیبا و برای دانایی مطلوب می بیند، سپس می گیرد و می خورد. این الگو نشان می دهد که چگونه وسوسه اغلب با تردیدهای کوچک آغاز می شود، سپس به سوی عواقب انکار می رود و در نهایت امیال ما را تحریک می کند تا آنچه خدا نهی کرده است برای ما خوب و ضروری جلوه کند.

این قسمت در مورد شخصیت خدا در قضاوت و رحمت چه می آموزد؟

قدوسیت و عدالت خداوند روشن است: او گناه را نادیده نمی گیرد و با بازگرداندن آدم به خاک و آوردن درد و سختی به زندگی انسان، حکم اعدام را اجرا می کند. با این حال رحمت خدا نیز آشکار است. او به دنبال مقصر میآید و میپرسد: «کجایی؟» تا آنها را بیرون بکشد. او به جای اینکه یکباره آنها را نابود کند، آنها را زیر سوال می برد. او قول می دهد که سر مار کبود خواهد شد. برهنگی آنها را می پوشاند. حتی در لعنت، خدا در حال حاضر نقشه ای برای مقابله با گناه و مراقبت از افرادی که از او نافرمانی کردند، در دست اجرا دارد.

چرا این قسمت برای درک گناه و رنج انسان مهم است؟

این قطعه نشان می دهد که رنج انسان، سخت کوشی، روابط شکسته و مرگ تصادفی نیست، بلکه به گسست ما با خدا گره خورده است. آدم به عنوان رئیس نسل بشر، به جای صدای خدا به صدای دیگری گوش داد و انتخاب او بر همه کسانی که از او می آیند تأثیر گذاشت. خود زمین نفرین شده است، بنابراین حتی کار خوب نیز با ناامیدی و درد مشخص می شود. زايمان و زندگي خانوادگي تحت تأثير اندوه و مبارزه است. این به توضیح اینکه چرا دنیا اینقدر خمیده است کمک می کند. در عین حال، وعده نسل زن نشان می دهد که خداوند بشریت را بی امید نگذاشته است.

Gen.3.1

پیدایش ۳:۱

ELB

و مار از تمامی حیوانات صحرا که یهوه، خدا ساخته بود، زیرکتر بود. او به زن گفت، آیا خدا براستی گفته است که از تمامی درختان باغ مخورید؟
va mār 'az tamāmiye heyvānāte sahrā ke yahova, khodā sākhte bud, ziraktar bud. 'u be zan goft, 'āyā khodā berāsti gofte 'ast ke 'az tamāmiye derakhtāne bāghe mokhorid?.
And the snake was clearer than all the animals of the desert that Jehovah had made. She told the woman, "Has God really said that you can be deprived of all the trees of the garden?"

The Serpent’s Deception

1 و مار از تمامی حیوانات صحرا که یهوه، خدا ساخته بود، زیرکتر بود. او به زن گفت، آیا خدا براستی گفته است که از تمامی درختان باغ مخورید؟
va mār 'az tamāmiye heyvānāte sahrā ke yahova, khodā sākhte bud, ziraktar bud. 'u be zan goft, 'āyā khodā berāsti gofte 'ast ke 'az tamāmiye derakhtāne bāghe mokhorid?.
And the snake was clearer than all the animals of the desert that Jehovah had made. She told the woman, "Has God really said that you can be deprived of all the trees of the garden?"

2 زن به مار گفت، از میوۀ درختان باغ میخوریم،

zan be mār goft, 'az miv derakhtān bāgh mikhorim,.

The woman said to the snake, we eat the fruit of the trees in the garden.

3 اما از میوۀ درختی که در میان باغ است، خدا گفت از آن مخورید و آن را لمس منمایید، مبادا بمیرید.

'ammā 'az mive derakhti ke dar miyāne bāgh 'ast, khodā goft 'az 'ān mokhorid va 'ān rā lams monamāyid, mabādā bemirid.

But from the fruit of the tree in the middle of the garden, God said you would like it and touch it, lest you die.

4 مار به زن گفت، بطور حتم هلاک نخواهید شد،

mār be zan goft, betore hatm halāk nakhāhid shod,.

The snake said to the woman, "You will not surely perish."

5 زیرا خدا میداند در روزی که از آن بخورید، چشمان شما باز شده و بمانند خدا شده، خوبی و بدی را خواهید شناخت.

zirā khodā midānad dar ruzi ke 'az 'ān bekhorid, cheshmāne shomā bāz shode va bemānand khodā shode, khubi va badi rā khāhid shenākht.

Because God knows that on the day you eat, your eyes are opened and God will be God, you will know good and bad.

6 و زمانیکه زن دید که آن درخت برای خوراک نیکوست و خوشنما بنظر میرسد و درختی دلپذیر است که انسان را دانا میگرداند، پس از میوهاش گرفته، خورد و به شوهر خود نیز داد و او خورد.

va zamānike zan did ke 'ān derakht barāye khorāk nikust va khoshnemā be nazar miresad va derakhti delpazir 'ast ke 'ensān rā dānā migardānad, pas 'az mivhāsh gerefte, khord va be shohare khod niz dād va 'u khord.

And when the woman saw that that tree is good for food and looks pleasant and is a pleasant tree that makes a person wise, then she took the fruit, ate it and gave it to her husband and he ate it.

7 آنگاه چشمان هر دو نفر ایشان باز شد و دانستند که عریانند. پس برگهای انجیر به هم دوخته، پوششها برای خویشتن ساختند.

'āngāh cheshmāne har do nafare 'ishān bāz shod va dānestand ke 'oryānand. pas barghāye 'anjir be ham dukhte, pusheshhā barāye khishtan sākhtand.

Then the eyes of both of them opened and they knew that they were naked. So they sewed fig leaves together and made covers for themselves.

God Arraigns Adam and Eve

8 و آنها صدای یهوه، خدا را شنیدند که در هنگام وزیدن نسیم خنک در باغ میخرامید، و آدم و زنش خویشتن را در برابر یهوه، خدا در میان درختان باغ پنهان نمودند.

va 'ānhā sedāye yahova, khodā rā shenidand ke dar hengāme vazidane nasime khonak dar bāghe mikhrāmid, va 'ādam va zanash khishtan rā dar barābare yahova, khodā dar miyāne derakhtāne bāghe penhān nemudand.

And they heard the voice of Jehovah, God, who was in the garden when the cool breeze was blown away, and Adam and his wife hid themselves in the face of the trees of the garden.

9 و یهوه، خدا آدم را صدا نموده و گفت، کجا هستی؟

va yahova, khodā 'ādam rā sedā nemude va goft, kojā hasti?.

And Jehovah, God called Adam and said, where are you?

10 او گفت، صدای تو را در باغ شنیدم، و ترسان گشتم، زیرا عریانم، و خود را پنهان نمودم.

'u goft, sedāye to rā dar bāgh shenidam, va tarsān gashtam, zirā 'oryānam, va khod rā penhān nemudam.

He said, I heard your voice in the garden, and I was scared, because I was naked, and hidden myself.

11 و او گفت، چه شخصی تو را آگاهانید که عریانی؟ آیا از آن درختی که من تو را فرمان دادم که از آن نخوری، خوردی؟

va 'u goft, che shakhsi to rā 'āgāhānid ke 'oryāni? 'āyā 'az 'ān derakhti ke man to rā farmān dādam ke 'az 'ān nakhori, khordi?.

And he said, who do you know that naked? Did you eat from the tree that I commanded you not to eat?

12 آدم گفت، آن زنی که تو به من اهدا نمودی تا با من باشد، وی از آن درخت به من داد که خوردم.

'ādam goft, 'ān zani ke to be man 'ehdā nemudi tā bā man bāshad, vey 'az 'ān derakht be man dād ke khordam.

Adam said, the woman you donated to me to be with me, she gave me the tree that I ate.

13 آنگاه یهوه، خدا به زن گفت، این چه کار است که نمودی؟ زن گفت، مار مرا فریفت که خوردم.

'āngāh yahova, khodā be zan goft, 'in che kār 'ast ke nemudi? zan goft, māre marā farift ke khordam.

Then Jehovah, God said to the woman, what is this? The woman said, the snake fed me to eat.

The Fate of the Serpent

14 پس یهوه، خدا به مار گفت، از آنجاییکه این کار را نمودی، از تمامی چهارپایان و از هر جاندار صحرا، نفرین شدهتر هستی. بر شکمت راه خواهی رفت و در تمامی روزهای زندگانیت خاک خواهی خورد.

pas yahova, khodā be mār goft, 'az 'ānjāyike 'in kār rā nemudi, 'az tamāmiye chāhārpāyān va 'az har jāndār sahrā, nefrin shodetar hasti. bar shekamat rāh khāhi raft va dar tamāmiye ruzhāye zendegāniyat khāk khāhi khord.

So Jehovah, God said to the snake, since you did it, you are more cursed than all the cattle and than any desert organism. You will walk on your stomach and you will be buried all the days of your life.

15 و من خصومتی در میان تو و زن (یا انسان) ، و در میان نسل تو و نسل وی (یعنی عیسا) مینهم. او (یعنی عیسا) سر تو را خواهد کوبید و تو پاشنۀ او را خواهی کوبید.

va man khosumati dar miyāne to va zan ( yā 'ensān ), va dar miyāne nasle to va nasle vey ( ya'ni 'eysā ) minaham. 'u ( ya'ni 'eysā ) sare to rā khāhad kubid va to pāshane 'u rā khāhi kubid.

And I am a hostility between you and the woman (or man), and among your generation and his generation (ie Jesus). He (that is, Jesus) will knock on your head and you will kill him.

The Punishment of Mankind

16 و او به زن گفت، من غم و درد حاملگی تو را بسیار افزون گردانم. با درد، فرزندان خواهی زایید و اشتیاق تو به شوهرت خواهد بود و او بر تو حکمرانی خواهد نمود.

va 'u be zan goft, man gham va darde hāmelegi to rā besiyār 'afzun gardānam. bā dard, farzandān khāhi zāyid va 'eshtiyāghe to be shoharat khāhad bud va 'u bar to hokmrāni khāhad nemud.

And she told the woman, "I will greatly increase your sadness and pain. With pain, you will give birth to your children and your passion for your husband will be governed by you.

17 و او به آدم گفت، از آنجاییکه به سخن زنت توجه نمودی و از آن درخت خوردی که امر نموده، گفتم از آن نخوری، پس زمین بسبب تو نفرین شده است، و تمام روزهای زندگانیت از آن با رنج خواهی خورد.

va 'u be 'ādam goft, 'az 'ānjāyike be sokhane zanat tavajjoh nemudi va 'az 'ān derakht khordi ke 'amr nemude, goftam 'az 'ān nakhori, pas zamin be sababe to nefrin shode 'ast, va tamāme ruzhāye zendegāniyat 'az 'ān bā ranj khāhi khord.

And he said to Adam, since you paid attention to your woman's speech, and you ate the tree that I ordered, I said that it was not cursed, so the earth was cursed, and you will suffer all your life.

18 خار و خس نیز برایت خواهد رویانید و سبزههای صحرا را خواهی خورد،

khār va khas niz barāyat khāhad ruyānid va sabzehāye sahrā rā khāhi khord,.

Thorns and thistles will also grow for you and you will eat the greens of the desert.

19 و با عرق پیشانیات نان خواهی خورد تا زمانیکه به خاک برگردی، که از آن گرفته شدی، زیرا تو خاک هستی و به خاک خواهی برگشت.

va bā 'erghe pishānyāt nān khāhi khord tā zamānike be khāk bargardi, ke 'az 'ān gerefte shodi, zirā to khāk hasti va be khāk khāhi bargasht.

And with the sweat of the forehead you will eat until you return to the soil, because you are the soil and you will return to the ground.

20 و آدم، زن خود را حوا نام نهاد، زیرا او مادر تمامی زندگان است.

va 'ādam, zane khod rā havvā nām nahād, zirā 'u mādare tamāmiye zendegān 'ast.

And Adam named his wife Eve, because she is the mother of all living things.

The Expulsion from Paradise

21 و یهوه، خدا رختها برای آدم و زنش از پوست ساخت و ایشان را پوشانید.

va yahova, khodā rakhthā barāye 'ādam va zanash 'az pust sākht va 'ishān rā pushānid.

And Jehovah, God made clothes for Adam and his wife, and covered them.

22 آنگاه یهوه، خدا گفت، ببینید، انسان در شناخت خوب و بد، بمانند یکی از ما شده است. اینک مبادا دست خود را دراز نماید و از درخت زندگی نیز گرفته، بخورَد، و تا ابد زنده بماند.

'āngāh yahova, khodā goft, bebinid, 'ensān dar shenākhte khub va bad, bemānand yeki 'az mā shode 'ast. 'inak mabādā daste khod rā derāz namāyad va 'az derakhte zendegi niz gerefte, bekhorad, va tā 'abad zende bemānad.

Then Jehovah, God said, see, man has become one of us in knowing good and bad. Now, lest he extends his hand and takes away from the tree of life, eat, and survive forever.

23 پس یهوه، خدا او را از باغ عدن بیرون نمود تا بر زمین که از آن گرفته شده بود، کار کند.

pas yahova, khodā 'u rā 'az bāghe 'adan birun nemud tā bar zamin ke 'az 'ān gerefte shode bud, kār konad.

So Jehovah, God took him out of the Garden of Aden to work on the earth from it.

24 پس او انسان را بیرون رانده و به طرف شرقی باغ عدن، کروبیان (موجوداتی بمانند فرشته) را قرار داد و شمشیر آتشباری را که به هر سو گردش مینمود تا راه درخت زندگی را نگهبانی نمایند.

pas 'u 'ensān rā birun rānde va be tarafe sharghiye bāghe 'adan, korobayān ( mojudāti bemānand fereshte ) rā gharār dād va shamshire 'ātashbāri rā ke be har su gardesh minemud tā rāhe derakhte zendegi rā negahbāni namāyand.

So he drove man out and placed the east of the Garden of Aden, the Karrobian (the creatures of the angel) and the fire sword that circulated in every way to guard the tree of life.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.