چرا ابرام و لوط در این قسمت باید از هم جدا می شدند؟

ابرام و لوط از هم جدا می شوند زیرا خداوند به آنها نعمت زیادی داده است که زمین اطراف آنها نمی تواند گله ها و گله های آنها را با هم نگه دارد. خادمان آنها شروع به مشاجره می کنند و این نزاع در مقابل کنعانیان و فرزیانی که در آن سرزمین زندگی می کنند رخ می دهد. آبرام به جای اینکه اجازه دهد تنش بیشتر شود، صلح را انتخاب می کند. او لوط را دوست دارد و نمیخواهد بین آنها دعوا شود. بنابراین جدایی از روی عصبانیت نیست، بلکه به عنوان یک راه عاقلانه برای حفظ رابطه آنها و همچنین اجتناب از شهادت بد به کسانی است که آنها را تماشا می کنند.

چرا ابرام به لوط اجازه داد ابتدا زمین را انتخاب کند به جای اینکه خودش آن را بگیرد؟

ابرام می توانست زمین بهتری را برای خود مطالبه کند، زیرا خدا او را فرا خوانده بود و به او وعده هایی داده بود. در عوض، او به لوت میگوید که اول انتخاب کند و پیشنهاد میکند که راه مخالف را برود. آبرام این کار را انجام می دهد زیرا برای صلح و پیوند خانوادگی آنها بیشتر از زمین یا حقوق ارزش قائل است. او میگوید: «نباید نزاع رخ دهد... زیرا ما برادر هستیم.» او با کنار گذاشتن امتیاز خود، اعتماد می کند که خدا از او مراقبت خواهد کرد، هر چه لوط انتخاب کند. ایمان او به وعده خدا او را آزاد می کند تا سخاوتمند و فروتن باشد.

چه چیزی در دشت اردن جذاب بود و چرا انتخاب لوط مشکل ساز بود؟

دشت اردن بسیار جذاب به نظر می رسید، زیرا در مقایسه با باغ و حتی سرزمین غنی مصر، همه جا به خوبی آبیاری شده بود. لوط به بالا نگاه می کند، زیبایی و باروری آن را می بیند و همه آن دشت را برای خود انتخاب می کند. مشکل این است که او با دید و آسایش انتخاب می کند، نه با این که بپرسد چه چیزی باعث افتخار خداست. شهرهای آنجا، به ویژه سدوم، مملو از مردمانی است که به عنوان شریر و گناهکاران بزرگ در پیشگاه خداوند توصیف می شوند. لوط فکر میکند که دارد نوعی بهشت را به دست میآورد، اما در نزدیکی شرور اخلاقی عمیقی قرار میگیرد که بعداً باعث اندوه فراوان او میشود.

این که لوط «خیمه خود را به سوی سدوم زد» به چه معناست؟

وقتی این قسمت می گوید که لوط خیمه خود را به سمت سدوم زد، مسیر زندگی او را نشان می دهد. او در شهرهای دشت ساکن می شود و به سدوم نزدیک می شود، مکانی که به شرارت بسیار معروف است. او نقطه ای را انتخاب می کند که برای گله ها و ثروتش خوب به نظر می رسد، اما او را به افرادی نزدیک می کند که زندگیشان از خدا دور است. این عبارت نشان می دهد که این یک حرکت گام به گام به سمت خطر است. از نظر ظاهری، زمین شبیه باغ است، اما از نظر روحی مانند حرکت به سمت مشکل است. این هشداری است در مورد سوق دادن به سمت محیط گناه آلود به خاطر آسایش.

پس از ترک لوط به ابرام، خداوند چه وعده ای می دهد؟

پس از جدا شدن لوط از ابرام، خداوند دوباره با ابرام صحبت می کند. خداوند به او می گوید که چشمانش را بلند کند و به هر طرف نگاه کند، و قول می دهد که تمام سرزمینی که می بیند برای مدت بسیار طولانی از آن او و فرزندانش خواهد بود. خدا همچنین وعده داده است که فرزندان ابرام را به اندازه غبار زمین بسیار زیاد خواهد کرد که قابل شمارش نیست. سپس خدا به ابرام میگوید که در طول و عرض زمین قدم بزند تا نشانهای باشد که از آن او خواهد شد. این امر وعده قبلی را تجدید و تقویت می کند و نشان می دهد که نقشه خدا به ماندن لوط با ابرام بستگی ندارد.

چرا ابرام در این فصل دوباره مذبح میسازد؟

ابرام به محلی نزدیک بیتئیل که ابتدا در آنجا اردو زده بود و مذبحی ساخته بود باز میگردد و در آنجا نام خداوند را میخواند. بعداً پس از اینکه خداوند دوباره با او صحبت می کند، به دشت مامره در الخلیل نقل مکان می کند و محراب دیگری می سازد. این قربانگاه ها نشان دهنده اعتماد او به خدا و تمایل او به پرستش عمومی در سرزمینی پر از خدایان دیگر است. با بازگشت به محراب قبلی، او کمک های گذشته خدا و تعهدات قبلی خود را به یاد می آورد. ساختن محراب پس از وعده تازه خدا نشان می دهد که عبادت و شکرگزاری هنوز در مرکز زندگی اوست، حتی با تمام ثروتش.

این متن در مورد ثروت و درگیری چه می آموزد؟

در اینجا ثروت هم نعمت است و هم مایه دردسر. ابرام و لوط آنقدر حیوانات و دارایی دارند که زمین نمی تواند آنها را با هم نگه دارد. گله داران شروع به مبارزه می کنند و نشان می دهند که چگونه ثروت می تواند روابط را تیره کند. این قطعه ثروت را بد نمی نامد، اما نشان می دهد که آزمون هایی به همراه دارد: غرور، رقابت و تفرقه. مثال آبرام میآموزد که راه درست مدیریت چنین تنشهایی با فروتنی و قلبی صلحآمیز است، حتی از آنچه میتوانی ادعا کنی، چشم پوشی کنی. انتخاب لوت هشدار می دهد که تعقیب ثروتمندترین سرزمین بدون فکر کردن به خطرات معنوی می تواند به نتایج دردناکی منجر شود.

چگونه جدایی ابرام و لوط می تواند ما را در تصمیم گیری امروز راهنمایی کند؟

این داستان به ما کمک می کند در مورد اینکه چگونه انتخاب می کنیم کجا زندگی کنیم، کار کنیم یا زمان خود را سرمایه گذاری کنیم فکر کنیم. لوط بدون فکر کردن به شرارت اطراف سدوم، آنچه را که برای گلههایش بهترین به نظر میرسد، انتخاب میکند و به دردسر میانجامد. آبرام تصمیم می گیرد که نتیجه را به خدا اعتماد کند و به دنبال صلح باشد، حتی اگر به نظر برسد که او سهم کمتری را دریافت می کند. برای ما، یادآوری است که نه تنها بپرسیم، "آیا این راحت است یا سودآور؟" اما همچنین، "آیا این مرا به خدا نزدیک می کند؟ آیا به روح من و خانواده ام کمک می کند یا آسیب می رساند؟" ایمان می آموزد که حضور خدا را بیش از سود ظاهری ارزش قائل شود.

Gen.۱۳.۱

پیدایش ۱۳:۱

ELB

و اَبرام با زن خود، و تمام اموال خویش، و لوط (بمعنای پوشش) ، از مصر به جنوب آمدند.
va 'abrām bā zane khod, va tamāme 'amvāle khish, va lut ( bahma'nāye pushesh ), 'az mesr be jonub 'āmadand.
And Abram came from Egypt to the south with their wife, and all of their property, and Lot (meaning cover).

Abram and Lot Part Ways

۱ و اَبرام با زن خود، و تمام اموال خویش، و لوط (بمعنای پوشش) ، از مصر به جنوب آمدند.
va 'abrām bā zane khod, va tamāme 'amvāle khish, va lut ( bahma'nāye pushesh ), 'az mesr be jonub 'āmadand.
And Abram came from Egypt to the south with their wife, and all of their property, and Lot (meaning cover).

۲ و اَبرام از چهارپایان اهلی و نقره و طلا، بسیار دولتمند بود.

va 'abrām 'az chāhārpāyāne 'ahli va noghre va talā, besiyār dolatmande bud.

And Abram was very rich in domestic cattle, silver and gold.

۳ پس، از جنوب، سفر را ادامه، به بیتئیل آمد، بدانجایی که خیمهاش در ابتدا بود، در میان بیتئیل و عای،

pas, 'az jonub, safar rā 'edāme, be bite'il 'āmad, badanjāyi ke kheymhāsh dar 'ebtedā bud, dar miyāne bite'il va 'āye,.

So, continuing his journey from the south, he came to Bethel, where his tents were at the beginning, between Bethel and Ai.

۴ در جایگاه آن مذبحی که اول بنا نهاده بود، و در آنجا اَبرام نام یهوه را خواند.

dar jāygāhe 'ān mazbhi ke 'avval banā nahāde bud, va dar 'ānjā 'abrām nāme yahova rā khānd.

In the position of the one that was first built, where Abram read the name of the Jehovah.

۵ و لوط را نیز که همراه اَبرام بود، گله و رمه و خیمهها بود.

va lut rā niz ke hamrāh 'abrām bud, gele va rame va kheymehā bud.

And Lot, who was with Abram, had flocks and herds and tents.

۶ و زمین گنجایش ایشان را نداشت که در یکجا ساکن شوند زیرا که اندوختههای ایشان بسیار بود، و نتوانستند در یک جا سکونت نمایند.

va zamine gonjāyeshe 'ishān rā nadāsht ke dar yekjā sāken shavand zirā ke 'andukhtehāye 'ishān besiyār bud, va natavānestand dar yek jā sokunat namāyand.

And the earth did not have the capacity for them to settle in one place because their savings were many, and they could not settle in one place.

۷ و در میان شبانان چهارپایان اهلی اَبرام و شبانان چهارپایان اهلی لوط درگیری افتاد. و در آن هنگام کنعانیان و فَرزیان، ساکن زمین بودند.

va dar miyāne shabānān chāhārpāyān 'ahli 'abrām va shabānān chāhārpāyāne 'ahli lut dargiri 'oftād. va dar 'ān hengāme kan'āniyān va farzyān, sāken zamin budand.

And there was a clash between the shepherds of the dome of the Abram and the shepherds of Lot's domestic cattle. And at that time the Canaanites and the Farzian were resident of the earth.

۸ پس اَبرام به لوط گفت: باشد که در میان من و تو، و در میان شبانان من و شبانان تو درگیری نباشد، زیرا که ما برادریم.

pas 'abrām be lut goft: bāshad ke dar miyāne man va to, va dar miyāne shabānān man va shabānān to dargiri nabāshad, zirā ke mā barādarim.

So Abram said to Lot: Let there be no conflict between me and you, and between my shepherds and your shepherds, because we are brothers.

۹ مگر تمام زمین پیش روی تو نیست؟ التماس اینکه از من جدا شوی. اگر به جانب چپ روی، من بسوی راست خواهم رفت و اگر بطرف راست روی، من به جانب چپ خواهم رفت.

magar tamāme zamin pish ruye to nist? 'eltemās 'inke 'az man jodā shavi. 'agar be jānebe chape ruy, man besuye rāst khāham raft va 'agar betarafe rāste ruy, man be jānebe chap khāham raft.

Isn't the whole earth in front of you? I beg you to leave me. If you go to the left, I will go to the right, and if you go to the right, I will go to the left.

Lot Proceeds toward Sodom

۱۰ آنگاه لوط چشمان خود را برافراشت، و تمام سرزمین اُردن را بدید که همهاش مانند باغ یهوه و زمین مصر، به طرف صوغَر، سیراب بود، پیش از آنکه یهوه سُدُوم و عموره را خراب سازد.

'āngāh lut cheshmāne khod rā barafrāsht, va tamāme sarzamine 'ordon rā bedid ke hame'ash mānande bāghe yahova va zamine mesr, be tarafe sughar, sirāb bud, pish 'az 'ānke yahova sedum va 'amure rā kharāb sāzad.

Then Lot raised his eyes, and give the whole land of Eura, all of which, like the Garden of Jehovah and the Egyptian land, to Soungar, were watered before Jehovah destroyed Sadom and Amura.

۱۱ پس لوط تمام سرزمین اُردن را برای خود اختیار نمود، و لوط بطرف شرقی کوچ نمود، و از یکدیگر جدا شدند.

pas lut tamāme sarzamine 'ordon rā barāye khod 'ekhtiyār nemud, va lut betarafe sharghi kuch nemud, va 'az yekdigar jodā shodand.

So Lot took all the land of Jordan for himself, and Lot moved to the east, and they separated from each other.

۱۲ اَبرام در زمین کنعان ماند، و لوط در شهرهای سرزمین هموار ساکن شد، و خیمه خود را تا سُدُوم جابجا نمود.

'abrām dar zamin kan'ān mānd, va lut dar shahrhāye sarzamine hamvār sāken shod, va kheymeye khod rā tā sedum jābejā nemud.

Abram stayed in the land of Canaan, and Lot settled in the cities of the plain land, and moved his tent to Sodom.

۱۳ اما مردمان سُدُوم بسیاربدکار و به یهوه خطاکار بودند.

'ammā mardomāne sedum basayyārbadkār va be yahova khatākār budand.

But the people of Sadoum were very far -fetched and wrong.

God Renews the Promise to Abram

۱۴ و بعد از جدا شدن لوط از وی، یهوه به اَبرام گفت، اکنون تو چشمان خود را برافراز و از مکانی که در آن هستی، بسوی شمال و جنوب، و مشرق و مغرب بنگر،

va ba'd 'az jodā shodane lut 'az vey, yahova be 'abrām goft, 'aknun to cheshmāne khod rā barafrāz va 'az makāni ke dar 'ān hasti, besuye shomāl va jonub, va mashregh va maghreb bengar,.

And after Lot's separation from him, Jehovah said to Abram, now you raise your eyes and from the place in which you are, to the north and south, and to the east and the west,

۱۵ زیرا تمام این زمین را که میبینی، به تو و نسل تو تا به ابد خواهم بخشید.

zirā tamāme 'in zamin rā ke mibini, be to va nasle to tā be 'abad khāham bakhshid.

Because I will give you all the earth and your generation forever.

۱۶ و نسل تو را بمانند غبار زمین گردانم. چنانکه اگر شخصی غبار زمین را بتواند شمرد، نسل تو نیز شمرده شود.

va nasle to rā bemānand ghobār zamin gardānam. chenānke 'agar shakhsiye ghobāre zamin rā betavānad shemord, nasle to niz shemorde shavad.

And stay your generation to the dust of the earth. As if a person can count the dust of the earth, your generation is also considered.

۱۷ برخیز و در درازا و پهنای زمین گردش نما، زیرا آن را به تو اهدا خواهم نمود.

barkhiz va dar derāzā va pahnāye zamin gardesh namā, zirā 'ān rā be to 'ehdā khāham nemud.

Get up and circulate in the long and width of the earth, because I will donate it to you.

۱۸ و اَبرام خیمۀ خود را جابجا نموده، عزیمت نمود و در بلوطستان مَمری که در حبرون است، ساکن گردید، و در آنجا مذبحی برای یهوه بنا نهاد.

va 'abrāme khime khod rā jābejā nemude, 'azimat nemud va dar bolutstān momeri ke dar hebryun 'ast, sāken gardid, va dar 'ānjā mazbhi barāye yahova banā nahād.

And Abram moved his kim, departed and settled in Habrun's mammals, where he built a Jehovah.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.