وقتی خدا به ابرام میگوید کشور و خانوادهاش را ترک کن، یعنی چه؟

وقتی خدا به ابرام میگوید که کشورش، بستگانش و خانه پدرش را ترک کند، این فراخوانی است برای شروعی تازه با خدا در مرکز. ابرام از مکانی که با عبادت دروغین و آسایش های آشنا مشخص شده است خارج می شود تا بتواند بر اساس کلام و وعده های خدا زندگی کند. حتی به او نمی گویند دقیقا کجا می رود، فقط خدا زمین را به او نشان می دهد. این می آموزد که پیروی از خدا اغلب به معنای رها کردن اوراق بهادار قدیمی و اعتماد قدم به قدم به او است، حتی زمانی که مسیر مشخص نیست.

وعده ای که خداوند در این قسمت به ابرام می دهد چیست؟

خداوند چندین وعده مرتبط به ابرام می دهد. او می گوید که از ابرام قومی بزرگ خواهد ساخت، او را برکت خواهد داد و نام او را بزرگ خواهد کرد. ابرام خود مایه برکت خواهد بود، به طوری که برکت دهندگان او را برکت می دهند و لعنت کنندگان او را لعنت می کنند. خداوند همچنین وعده داده است که سرزمین کنعان را به فرزندان ابرام خواهد داد. گستردهترین وعده این است که در ابرام همه خانوادههای زمین برکت خواهند داشت و به نعمتی در آینده اشاره میکند که بسیار فراتر از خانواده و زمان خودش است.

چگونه همه خانواده های زمین در آبرام برکت دارند؟

کلمات «در تو همه خانوادههای زمین برکت خواهند یافت» نشان میدهد که نقشه خدا از طریق ابرام فقط درباره یک قوم نیست، بلکه درباره کل جهان است. از طریق خط ابرام، مردم برای خدا، و به مرور زمان منجی موعود جدا می شوند. برکتی که در آدم از دست رفت، از طریق نجات دهنده ای که از نسل ابرام می آید، بازیابی می شود. بنابراین، مردم از هر خانواده و ملتی که به این موعود اعتماد دارند، در برکتی که با دعوت و وعده خدا به ابرام آغاز شد، سهیم هستند.

چرا ابرام به مصر رفت و آیا این اشتباه بود؟

ابرام به مصر رفت زیرا در سرزمینی که خدا او را رهبری کرده بود قحطی شدیدی بود. این قطعه این را به عنوان یک آزمایش سخت برای ایمان او نشان می دهد که بلافاصله پس از اطاعت او انجام می شود. متن به وضوح نمی گوید که این حرکت خود گناه بوده است، اما نشان می دهد که ایمان او ضعیف شده است. او سرزمین موعود را به دلیل گرسنگی ترک می کند و در مصر ترس او را به مخفی کردن ازدواج خود می کشاند. این داستان به ما یادآوری میکند که قوم خدا حتی پس از اطاعت از او میتوانند با مشکلات جدیدی روبرو شوند و همچنان باید به مراقبت او اعتماد کنند.

چرا ابرام گفت که سرای خواهر او در مصر است؟

ابرام می ترسید که مصریان او را بکشند تا سرای را بگیرند، زیرا او بسیار زیبا بود. برای محافظت از خود از او خواست که بگوید خواهرش است. این نیمه حقیقت برای حفظ امنیت او بود، اما سارای را در معرض خطر قرار داد و نشان داد که اعتماد ضعیفی به وعده خدا برای محافظت و دادن فرزندان به او دارد. این متن بی سر و صدا این را به عنوان یک انتخاب ناقص آشکار می کند. با این حال، خدا وارد می شود، بلاهایی را بر خانه فرعون می فرستد و مطمئن می شود که سارای دست نخورده بازگردانده می شود. این هم ضعف انسانی و هم حمایت وفادارانه خدا را نشان می دهد.

مفهوم ساختن مذبح توسط ابرام و خواندن نام خداوند چیست؟

وقتی ابرام در کنعان قربانگاههایی میسازد و نام خداوند را میخواند، آشکارا در زمینی که خدا به او وعده داده بود، خدا را پرستش میکند. محراب نشانه ای آشکار از تعلق او به خدای حقیقی است و از بت های اطراف خود جدا شده است. فراخواندن خداوند به این معنی است که او در حال دعا، اعتماد و اعتراف به نام خدا در حضور دیگران است. او با اینکه در میان کنعانیان غریبه است، سرزمین را با عبادت مشخص می کند و نشان می دهد که سفر او فقط برای زمین و برکت نیست، بلکه برای شناخت و تکریم خداوند است.

این قسمت در مورد شخصیت و محافظت خدا چه می آموزد؟

این قسمت خدا را به عنوان کسی که دعوت، هدایت و محافظت می کند نشان می دهد. او اولین قدم را با فراخوانی ابرام برمی دارد و وعده های بزرگی را به آن دعوت می دهد. او همچنان با ابرام صحبت میکند تا ایمانش را تقویت کند، حتی زمانی که زمین از کنعانیان پر شده است. در مصر، هنگامی که ترس ابرام او را به نقشه ای بد سوق می دهد، خدا همچنان از سارای محافظت می کند و از طاعون استفاده می کند تا فرعون را از گناه بیشتر باز دارد. سپس خدا می بیند که ابرام، همسرش و همه کالاهایش به سلامت فرستاده می شوند. وفاداری خدا حتی زمانی که بنده او لغزش می کند پابرجاست.

آبرام در این داستان کیست و چرا اهمیت دارد؟

ابرام مردی است که خداوند از سرزمین مادری خود فرا می خواند تا کار جدیدی را در جهان آغاز کند. او در هفتاد و پنج سالگی کشور، اقوام و خانه پدری را ترک می کند، زیرا خداوند به او دستور داده است. خداوند وعده می دهد که او را ملتی بزرگ قرار دهد، او را برکت دهد و به وسیله او به همه خانواده های زمین برکت دهد. ابرام از این جهت مهم است که او آغازگر قومی است که به خدا تعلق دارند و منجی موعود از نسل او خواهد آمد. زندگی او به تصویر اولیه راه رفتن با ایمان به کلام خدا تبدیل می شود.

اطاعت و شکست های ابرام در این قسمت چگونه می تواند در زندگی من صدق کند؟

داستان آبرام نشان می دهد که ایمان واقعی هم اطاعت می کند و هم گاهی تزلزل می کند. او به ندای سخت خدا برای ترک همه چیز آشنا پاسخ می دهد، حتی بدون اینکه مقصد نهایی خود را بداند. این ما را تشویق میکند که به رهبری خدا بله بگوییم، حتی زمانی که فقط مرحله بعدی را میبینیم. با این حال در مصر، ترس او را به مخفی کردن حقیقت و به خطر انداختن سارای سوق می دهد. این به ما یادآوری می کند که مؤمنان می توانند لغزش کنند، اما خدا آنها را رها نمی کند. ما میتوانیم یاد بگیریم که عمیقتر به وعدههای خدا اعتماد کنیم و وقتی میبینیم ترسهایمان بر انتخابهایمان شکل میدهند، به او بازگردیم.

Gen.۱۲.۱

پیدایش ۱۲:۱

ELB خدا

و یهوه به اَبرام (بمعنای پدر جلال یافته) گفت، از کشور خود، و از خانوادۀ خویش و از خانۀ پدری خود بسوی زمینی که به تو نشان دهم بیرون برو،
va yahova be 'abrām ( bahma'nāye pedar jalāl yāfte ) goft, 'az keshvare khod, va 'az khānovāde khish va 'az khāne pedariye khod besuye zamini ke be to neshān daham birun boro,.
And Jehovah said to Abram (meaning the gloating father), from his country, and from his family and from my father's home to the land I show you,

The Call of Abram

۱ و یهوه به اَبرام (بمعنای پدر جلال یافته) گفت، از کشور خود، و از خانوادۀ خویش و از خانۀ پدری خود بسوی زمینی که به تو نشان دهم بیرون برو،
va yahova be 'abrām ( bahma'nāye pedar jalāl yāfte ) goft, 'az keshvare khod, va 'az khānovāde khish va 'az khāne pedariye khod besuye zamini ke be to neshān daham birun boro,.
And Jehovah said to Abram (meaning the gloating father), from his country, and from his family and from my father's home to the land I show you,

۲ و من از تو ملتی بزرگ خواهم ساخت و تو را برکت خواهم بخشید، و نام تو را بزرگ ساخته، و تو برکتی خواهی بود.

va man 'az to mellati bozorg khāham sākht va to rā barekat khāham bakhshid, va nāme to rā bozorg sākhte, va to barekati khāhi bud.

And I will build a great nation from you and bless you, and make your name big, and you will be blessed.

۳ و من برکت دهم به آنانی که تو را مبارک خوانند، و نفرین نمایم، او که تو را بیاحترامی نماید. و از تو همگی مردمان زمین برکت خواهند یافت.

va man barekat daham be 'ānāni ke to rā mobārak khānand, va nefrin namāyam, 'u ke to rā bi'ehterāmi namāyad. va 'az to hamegi mardomāne zamin barekat khāhand yāft.

And I bless those who call you blessed, and curse you, who will disrupt you. And you will all bless the people of the earth.

۴ پس اَبرام، چنانکه یهوه بدو فرموده بود، روانه شد. و لوط همراه وی رفت. و اَبرام هفتاد و پنج ساله بود، هنگامی که از حَران بیرون آمد.

pas 'abrām, chenānke yahova bedu farmude bud, ravāne shod. va lut hamrāhe vey raft. va 'abrām haftād va panj sāle bud, hengāmi ke 'az harrān birun 'āmad.

So Abram, as Jehovah had told him. And Lot went with him. And Abram was seventy -five years old, when he came out of Haran.

۵ و اَبرام زن خود سارای، و برادرزادۀ خود لوط، و تمامی اموال اندوختۀ خود را با اشخاصی که در حَران پیدا نموده بودند، برداشته، به عزیمت زمین کنعان بیرون رفتند، و به زمین کنعان وارد شدند.

va 'abrām zane khod sārāye, va barādarzād khode lut, va tamāmiye 'amvāle 'andukhte khod rā bā 'ashkhāsi ke dar harrān peydā nemude budand, bardāshte, be 'azimate zamine kan'ān birun raftand, va be zamine kan'ān vāred shodand.

And Abram took his wife Sarai, and his nephew Lot, and all their accumulated property with the people they had found in Haran, and they left for the land of Canaan, and entered the land of Canaan.

۶ و اَبرام از زمینها گذشت تا به مکان شکیم، بلوطستان موره رسید و در آن زمان کنعانیان در آن زمین بودند.

va 'abrām 'az zaminhā gozasht tā be makāne shakim, bolutstān mure resid va dar 'ān zamān kan'āniyān dar 'ān zamin budand.

And Abram passed through the fields until he reached the place of Shechem, the oaks of Moreh, and at that time the Canaanites were in that land.

۷ و یهوه بر اَبرام پدیدار شده، گفت: به نسل تو این زمین را میبخشم. و در آنجا مذبحی برای یهوه که بر وی پدیدار شد، بنا نمود.

va yahova bar 'abrām padidār shode, goft: be nasle to 'in zamin rā mibakhsham. va dar 'ānjā mazbhi barāye yahova ke bar vey padidār shod, banā nemud.

And Jehovah appeared on Abram, saying: "I will give your generation this earth." And there he built a mood for Jehovah that appeared on him.

۸ پس، از آنجا به کوهی که شرق (شهر) بیتئیل است، کوچ نموده، خیمۀ خود را برپا نمود. و بیتئیل بطرف غربی و عای بطرف شرقی آن بود. و در آنجا مذبحی برای یهوه بنا نمود و نام یهوه را خواند.

pas, 'az 'ānjā be kuhi ke shargh ( shahr ) bite'il 'ast, kuch nemude, khime khod rā barpā nemud. va bite'il betarafe gharbi va 'āye betarafe sharghiye 'ān bud. va dar 'ānjā mazbhi barāye yahova banā nemud va nāme yahova rā khānd.

So, from there, he moved to a mountain that is the east of Beitil, and set up his own. And Beatle was west and east. And there he built a mood for Jehovah and read the name of Jehovah.

۹ و اَبرام سفر نموده، به سمت جنوب کوچ نمود.

va 'abrām safar nemude, be samte jonube kuch nemud.

And Abram traveled and moved towards the south.

Abram and Sarai in Egypt

۱۰ و قحطی در آن زمین شد، و اَبرام به مصر رفت تا در آنجا بسر برد، زیرا قحطی در آن زمین شدت میگرفت.

va ghahti dar 'ān zamin shod, va 'abrām be mesr raft tā dar 'ānjā basarbord, zirā ghahti dar 'ān zamin sheddat migereft.

And there was a famine in that land, and Abram went to Egypt to live there, because the famine was severe in that land.

۱۱ و زمانیکه نزدیک بود به مصر وارد شود، به زن خود سارای گفت: اینک میدانم که تو زن زیبایی هستی.

va zamānike nazdik bud be mesr vāred shavad, be zane khod sārāye goft: 'inak midānam ke to zan zibāyi hasti.

And when he was about to enter Egypt, he said to his wife Sarai: Now I know that you are a beautiful woman.

۱۲ همانا زمانیکه اهل مصر تو را بینند، گویند: این زن اوست. پس مرا هلاک کنند و تو را زنده نگاه دارند.

hamānā zamānike 'ahle mesr to rā binand, guyand: 'in zan 'ust. pas marā halāk konand va to rā zende negāh dārand.

Verily, when the Egyptian people see you, they say: This is her woman. So destroy me and keep you alive.

۱۳ پس خواهشمندم بگویی که تو خواهر من هستی تا به خاطر تو برای من خوبی شود و جانم بسبب تو زنده ماند.

pas khāheshmandam beguyi ke to khāhare man hasti tā be khātere to barāye man khubi shavad va jānam be sababe to zende mānd.

So please tell me that you are my sister so that it will be good for me because of you and my life will be saved because of you.

۱۴ و زمان ورود اَبرام به مصر، اهل مصر آن زن را دیدند که بسیار زیبا است.

va zamāne vorude 'abrām be mesr, 'ahle mesr 'ān zan rā didand ke besiyār zibā 'ast.

And when Abram entered Egypt, the people of Egypt saw that woman who is very beautiful.

۱۵ و امرای فرعون (در واژه بمعنای خانۀ بزرگ) او را دیدند، و او را در برابر فرعون ستودند. پس وی را به خانۀ فرعـون در آوردند.

va 'omarāye fer'on ( dar vāzheye bahma'nāye khāne bozorg ) 'u rā didand, va 'u rā dar barābare fer'on sotudand. pas vey rā be khān fer'on dar 'āvardand.

And Pharaoh's officials (in the word meaning the big house) saw him, and praised him in front of Pharaoh. So they brought him to Pharaoh's house.

۱۶ و بخاطر وی با اَبرام خوبی نمود، و او دارندۀ میشها و گاوان و الاغان و غلامان و کنیزان و ماده الاغان و شتران شد.

va bokhātere vey bā 'abrām khubi nemud, va 'u dārand mishhā va gāvān va 'al'aghān va gholāmān va kanizān va māddeye 'al'aghān va shotorān shod.

And he did good to Abram for his sake, and he became the possessor of sheep, cattle, donkeys, slaves, maidservants, female donkeys and camels.

۱۷ و یهوه فرعون و افراد خانۀ او را بسبب سارای، زن اَبرام به مصیبتهای سخت مبتلا ساخت.

va yahova fer'on va 'afrāde khān 'u rā be sababe sārāye, zane 'abrām be mosibathāye sakht mobtalā sākht.

And Jehovah Pharaoh and his homes because of Sarah, Abram's wife suffered severe calamities.

۱۸ و فرعون اَبرام را فراخوانده، گفت، این چیست که به من نمودی؟ چرا مرا اعلان ننمودی که او زن توست؟

va fer'on 'abrām rā farākhānde, goft, 'in chist ke be man nemudi? cherā marā 'e'lāne nanemudi ke 'u zan tost?.

And he called Pharaoh Abram, he said, what is you? Why didn't you announce me that she is your wife?

۱۹ چرا گفتی، او خواهر منست، که او را به زنی گرفتم؟ بنابراین، اینک زن تو. او را برداشته، روانه شو!

cherā gofti, 'u khāhare man 'ast, ke 'u rā be zani gereftam? banābar'in, 'inak zane to. 'u rā bardāshte, ravāne sho!

Why did you say, she's my sister, who took her to a woman? So, now your wife. Remove him, send him!

۲۰ آنگاه فرعون در مورد وی، مردان خود را امر فرمود تا او را با زنش و تمام اموالش روانه نمودند.

'āngāh fer'on dar morede vey, mardāne khod rā 'amr farmud tā 'u rā bā zanash va tamāme 'amvālash ravāne nemudand.

Then Pharaoh ordered his men to send him to his wife and all his possessions.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.