مردمی که شهر و برج را در بابل می ساختند چه گناهی داشتند؟

مردم بابل فقط برای سرپناه نمی ساختند. آنها با هم توافق کردند که یک شهر و یک برج بسیار مرتفع بسازند تا بتوانند نامی برای خود دست و پا کنند و از پراکنده شدن بر روی زمین جلوگیری کنند. خدا به مردم گفته بود که زمین را پر کنند، اما آنها امنیت، شهرت و اتحاد را بر اساس شرایط خود انتخاب کردند. نقشه آنها نشان دهنده غرور و میل به بزرگ بودن بدون گوش دادن به خدا بود. مشکل آجر و ساختمان نبود، بلکه دلی مغرور بود که جلال انسان را بر خواست خدا مقدم داشت.

چرا خداوند زبان مردم بابل را اشتباه گرفته است؟

خدا دید که مردم در یک نقشه غرور آفرین متحد شدند که او را کنار زد. با یک زبان، آنها میتوانستند در پروژههایی که فرمان او را برای گسترش بر روی زمین نادیده میگرفتند، به یکدیگر بپیوندند. خداوند با بهم ریختن زبانشان اتحاد غرورشان را در هم شکست و برج را متوقف کرد و آنها را وادار به پراکندگی کرد. این قضاوت در مورد شورش آنها بود، اما همچنین یک حد عاقلانه برای اینکه غرور آنها تا کجا می تواند پیش برود. این نشان داد که خداوند بر برنامه های بشری و حتی بر گفتار و ملت ها حکومت می کند.

معنی نام بابل در این قسمت چیست؟

این مکان بابل نامیده می شود زیرا خداوند در آنجا زبان تمام زمین را "معروف" یا درهم می کند. مردم خواستار نامی بودند که برای آنها شکوه و شهرت ماندگار به ارمغان بیاورد، اما نامی که آنها دریافت کردند باعث سردرگمی شد، نه افتخار. این نام یادآوری میشود که وقتی مردم متحد میشوند تا علیه راههای خدا فشار بیاورند، برنامههایشان به بینظمی ختم میشود. چیزی که امیدوار بودند آنها را در کنار هم نگه دارد، در عوض نقطه ای شد که خداوند آنها را از آنجا بر روی زمین پراکنده کرد.

داستان بابل چگونه حاکمیت خدا را بر نقشه های بشر نشان می دهد؟

در داستان، مردم شهر و برجی را برای رسیدن به بهشت، تضمین آینده و نام خود برنامه ریزی می کنند. آنها قوی و متحد به نظر می رسند، اما خدا فقط باید «پایین بیاید» و گفتار آنها را تغییر دهد تا کل پروژه متوقف شود. طراحی عالی آنها با یک کلمه از او فرو می ریزد. این نشان میدهد که هر چقدر هم که برنامههای انسان قوی یا هوشمندانه به نظر میرسند، نمیتوانند آنچه را که خدا گفته است نادیده بگیرند. خدا محدودیت ها را تعیین می کند، غرور را قضاوت می کند و تاریخ را به سمت اهداف خود هدایت می کند.

چرا نسلهای سام تا ابرام بعد از داستان بابل گنجانده شدهاند؟

پس از بیان اینکه چگونه خدا ملتها را در بابل پراکنده کرد، این گذرگاه یک خط خانوادگی از سام تا ابرام را دنبال می کند. این نشان می دهد که در حالی که بسیاری از ملت ها تشکیل شده و زبان ها تقسیم شده اند، خدا هنوز از طریق یک خط خاص کار می کند. شجره نامه زمان پس از سیل را به داستان بعدی ابرام پیوند می دهد. این ما را آماده میکند تا ببینیم خدا چگونه از طریق این مرد و خانوادهاش عمل خواهد کرد، حتی پس از شکست نقشههای انسانی در بابل. این نشان می دهد که هدف خدا در طول تاریخ ادامه دارد.

تارا، ابرام، سارای و لوط در این قسمت چه کسانی هستند؟

تارا پدر ابرام، ناهور و هاران است. آبرام بعداً به شخصیت اصلی داستان بعدی تبدیل می شود. سارای همسر ابرام است و در متن ذکر شده که او نازا است و فرزندی ندارد که بعداً اهمیت پیدا می کند. هاران، پسر دیگر تارا، در سرزمین خود می میرد، اما پدر لوط است. سپس لوط با ابرام سفر می کند. این افراد گروه خانوادگی کوچکی را تشکیل می دهند که خداوند پس از پراکندگی ملت ها از آنها استفاده خواهد کرد و توجه خود را به یک خانواده در سراسر جهان نشان می دهد.

چرا تارا خانواده خود را از اور به سوی سرزمین کنعان برد؟

این قسمت میگوید تارا ابرام، سارای و لوط را از اور کلدانیها خارج کرد تا به سرزمین کنعان بروند، اگرچه آنها توقف کردند و در هاران ساکن شدند. تارا، به عنوان رئیس خانواده، به عنوان کسی که این حرکت را رهبری کرد، نامیده می شود، حتی اگر دعوت خداوند به ابرام بود. این حرکت جدایی از وطن قدیمی و راههای آن را آغاز میکند و به سرزمینی اشاره میکند که خدا بعداً به خانواده آبرام داد. این نشان می دهد که خدا به آرامی این خانواده را به سمت هدف خود می چرخاند.

این قسمت در مورد غرور انسان و پاسخ خدا چه می آموزد؟

سازندگان بابل نشان می دهند که چگونه غرور انسانی می تواند رشد کند وقتی مردم به قدرت، تعداد و مهارت خود اعتماد کنند. آنها با تلاش خود به دنبال امنیت، شهرت و حتی خود بهشت هستند. پاسخ خدا این است که با یک عمل ساده قضاوت، نقشه های آنها را به باد می دهد. پراکندگی، زبانهای جدید و برج ناتمام همه هشدار میدهند که نقشههای غرورآفرین علیه خدا شکست خواهند خورد. در همان زمان، شجره نامه آرام و حرکت خانواده آبرام نشان می دهد که هدف صبورانه خدا ادامه خواهد داشت، حتی زمانی که غرور انسان مورد قضاوت قرار گیرد.

Gen.۱۱.۱

پیدایش ۱۱:۱

ELB

و تمامی (مردم) زمین دارای یک زبان و یک لغت بودند.
va tamāmiye ( mardom ) zamine dārāye yek zabān va yek loghat budand.
And all (people) of the earth had one language and one word.

The Tower of Babel

۱ و تمامی (مردم) زمین دارای یک زبان و یک لغت بودند.
va tamāmiye ( mardom ) zamine dārāye yek zabān va yek loghat budand.
And all (people) of the earth had one language and one word.

۲ و زمانیکه مردم از مشرق کوچ مینمودند، زمین همواری در زمین شنعار (بینالنهرین یا بین دو رود) یافتند و در آنجا ساکن شدند.

va zamānike mardom 'az mashregh kuch minemudand, zamine hamvāri dar zamine shanno'ār ( beynonnahreyn yā beyne do rud ) yāftand va dar 'ānjā sāken shodand.

And when people migrated from the east, they found a flat land in the land of Shanar (between two rivers) and settled there.

۳ و به یکدیگر گفتند: بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم. و ایشان آجر به جای سنگ، و قیر به جای گچ داشتند.

va be yekdigar goftand: biyāyid, kheshthā besāzim va 'ānhā rā khub bepazim. va 'ishān 'ājor be jāye sang, va ghir be jāye gach dāshtand.

And they said to each other: Come, let's make bricks and bake them well. And they had bricks instead of stones, and bitumen instead of plaster.

۴ و گفتند، بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و بُرجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا نماییم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.

va goftand, biyāyid shahri barāye khod banā nehim, va borji rā ke sarash be 'āsemān berasad, tā nāmi barāye khishtan peydā namāyim, mabādā bar ruye tamāme zamin parākande shavim.

And they said, let's build a city for ourselves, and a tower whose head reaches the sky, so that we can find a name for ourselves, lest we be scattered over the whole earth.

۵ و یهوه پایین آمد تا شهر و بُرجی را که فرزندان آدم بنا نموده بودند، ببیند.

va yahova pāyin 'āmad tā shahr va borji rā ke farzandāne 'ādam banā nemude budand, bebinad.

And Jehovah came down to see the city and the bars built by the children of Adam.

۶ و یهوه گفت، بنگرید، مردم یکی هستند و همگی ایشان یک زبان دارند و این تازه شروع آنچه است که آنان میخواهند انجام دهند، و هر کاری را که قصد آنرا بنمایند، برایشان غیرممکن نیست.

va yahova goft, bengarid, mardom yeki hastand va hamegi 'ishān yek zabān dārand va 'in tāze shoru'e 'ānche 'ast ke 'ānān mikhāhand 'anjām dahand, va har kāri rā ke ghasde 'ān rā benamāyand, barāyeshān gheyremomken nist.

And Jehovah said, look, people are one and they all have one language, and this is just the beginning of what they want to do, and it is not impossible for them to do whatever they intend to do.

۷ پایین رویم و زبان ایشان را در آنجا مغشوش سازیم تا سخن یکدیگر را درک ننمایند.

pāyin ravim va zabāne 'ishān rā dar 'ānjā maghshush sāzim tā sokhane yekdigar rā dark nanemāyand.

Let's go down and confuse their language there so that they don't understand each other's words.

۸ پس یهوه ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر باز ماندند.

pas yahova 'ishān rā 'az 'ānjā bar ruye tamāme zamin parākande sākht va 'az banāye shahre bāz māndand.

So Jehovah scattered them on the entire land and left the city.

۹ از آن سبب آنجا را بابـِل نامیدند، زیرا در آنجا یهوه زبان تمامی اهل زمین را مغشوش ساخت. و یهوه ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده نمود.

'az 'ān sababe 'ānjā rā bābel nāmidand, zirā dar 'ānjā yahova zabāne tamāmiye 'ahle zamin rā maghshush sākht. va yahova 'ishān rā 'az 'ānjā bar ruye tamāme zamin parākande nemud.

Therefore, they were called Babil, because there, Jewish made the tongue of all the earth. And Jehovah scattered them on the entire earth from there.

Genealogy from Shem to Abram

۱۰ این است پیدایش سام. زمانیکه سام صد ساله بود، اَرفَکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.

'in 'ast peydāyashe sām. zamānike sām sad sāle bud, 'arfakkoshād rā do sāle ba'd 'az tufān 'āvard.

This is the origin of Sam. When Sam was a hundred years old, he brought Arphaxad two years after the storm.

۱۱ و سام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va sām ba'd 'az 'āvardane 'arfakkoshād, pānsad sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Sam lived for five hundred years after bringing forth Arfakshad and begat sons and daughters.

۱۲ و ارفکشاد سی و پنج سال بزیست و شالح را آورد.

va 'arfakkoshād si va panj sāle bezist va shāleh rā 'āvard.

And Arfakshad lived for thirty-five years and gave birth to Shaleh.

۱۳ و ارفکشاد بعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va 'arfakkoshād ba'd 'az 'āvardane shāleh, chāhār sad va se sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Arfakshad lived for four hundred and three years after giving birth to Shaleh and gave birth to sons and daughters.

۱۴ و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.

va shāleh si sāl bezist, va 'āber rā 'āvard.

And Shaleh lived for thirty years, and brought forth Abir.

۱۵ و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va shāleh ba'd 'az 'āvardane 'āber, chāhārsad va se sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Shaleh lived for four hundred and three years after bringing Abir and gave birth to sons and daughters.

۱۶ و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.

va 'ābere si va chāhār sāle bezist va fālej rā 'āvard.

And Abar lived for thirty-four years and suffered paralysis.

۱۷ و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va 'āber ba'd 'az 'āvardane fālej, chāhār sad va si sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Abir lived for four hundred and thirty years and gave birth to sons and daughters.

۱۸ و فالج سی سال بزیست، و رَعُو را آورد.

va fālej si sāl bezist, va ra'u rā 'āvard.

And the paralytic lived for thirty years, and gave birth to Rao.

۱۹ و فالج بعد از آوردن رعو، دویست و نه سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va fālej ba'd 'az 'āvardane ra'u, devist va noh sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Falaj lived two hundred and nine years after giving birth to Rao and gave birth to sons and daughters.

۲۰ و رعو، سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.

va ra'u, si va do sāle bezist, va soruj rā 'āvard.

And Rao lived thirty-two years, and brought forth Saruj.

۲۱ و رعو بعد از آوردن سَرُوج، دویست و هفت سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va ra'u ba'd 'az 'āvardane soruj, devist va haft sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Rao lived for two hundred and seven years after giving birth to Saruj and gave birth to sons and daughters.

۲۲ و سروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.

va soruj si sāl bezist, va nāhvar rā 'āvard.

And Saruj lived thirty years, and brought forth Nahor.

۲۳ و سروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.

va soruj ba'd 'az 'āvardane nāhvar, devist sāle bezist va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Saroj lived for two hundred years after bringing forth Nahor and begat sons and daughters.

۲۴ و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.

va nāhvar bist va noh sāle bezist, va tāreh rā 'āvard.

And Nahor lived twenty-nine years, and begat Tareh.

۲۵ و ناحور بعد از آوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی نمود و پسران و دختران آورد.

va nāhvar ba'd 'az 'āvardane tāreh, sad va nuzdah sāl zendegāni nemud va pesarān va dokhtarān 'āvard.

And Nahor lived for one hundred and nineteen years after giving birth to Terah and begat sons and daughters.

۲۶ و تارح هفتاد سال بزیست، و اَبرام و ناحور و هاران را آورد.

va tāreh haftād sāle bezist, va 'abrām va nāhvar va hārān rā 'āvard.

And Terah lived seventy years, and bore Abram, Nahor, and Haran.

Terah’s Descendants

۲۷ و این است پیدایش تارح که تارح، اَبرام و ناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.

va 'in 'ast peydāyashe tāreh ke tāreh, 'abrām va nāhvar va hārān rā 'āvarad, va hārān, lut rā 'āvard.

And this is the birth of Tarah, who gave birth to Abram, Nahor, and Haran, and Haran gave birth to Lot.

۲۸ و هاران پیش پدر خود، تارَح در مکان بدنیا آمدن خویش در اُور کلدانیان جان سپرد.

va hārān pish pedare khod, tāreh dar makān be donyā 'āmadane khish dar 'ore kaldāniyān jān sepord.

And Haran died before his father Terah in the place of his birth in Ur of the Chaldeans.

۲۹ و اَبرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. و نام زن اَبرام سارای (در واژه بمعنای شاهزاده) بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه و پدر یـسکه.

va 'abrām va nāhvar zanān barāye khod gereftand. va nāme zan 'abrām sārāye ( dar vāzheye bahma'nāye shāhzāde ) bud. va zane nāhvar rā malake nām bud, dokhtare hārān, pedare malake va pedar yaske.

And Abram and Nahor took wives for themselves. And the name of Abram's wife was Sarai (in the word meaning prince). And the name of Nahor's wife was Melke, the daughter of Haran, the father of Melke and the father of Yeske.

۳۰ اما سارای نازاد مانده، فرزندی نیاورد.

'ammā sārāye nāzād mānde, farzandi nayāvarad.

But Sarai remained barren and did not bear a child.

۳۱ پس تارح پسر خود اَبرام، و نوادۀ خود لوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زن پسرش اَبرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون آمدند تا به زمین کنعان بروند، و به حَران رسیده، در آنجا بازایستادند.

pas tārehe pesare khod 'abrām, va navād khode lut, pesare hārān, va 'aruse khod sārāye, zane pesarash 'abrām rā bardāshte, bā 'ishān 'az 'ur kaldāniyān birun 'āmadand tā be zamin kan'ān beravand, va be harrān reside, dar 'ānjā bāz'istādand.

So the Tarhah of his son Abram, and his son Lot, the son of Haran, and his bride Sarah, removed his son Abram, with him out of the Chaldeans to go to Canaan, and reached Haran, stand there.

۳۲ و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح در حَران جان سپرد.

va moddate zendegāniye tāreh, devist va panj sāl bud, va tāreh dar harrān jān sepord.

Tareh's life span was two hundred and five years, and Tareh died in Haran.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.