«در ابتدا خداوند آسمان و زمین را آفرید» به چه معناست؟

این خط به ما می گوید که قبل از هر چیزی که می بینیم وجود داشته باشد، خدا از قبل وجود داشته است و او کسی است که همه چیز را به وجود آورده است. «آسمان و زمین» راهی است برای گفتن کل هستی، اعم از بالا و پایین. هیچ چیز ابدی نیست جز خود خدا. جهان از شانس کور یا از ماده ابدی به وجود نیامده است. خداوند آزادانه آفرینش را انتخاب کرد و هر آنچه هست وجودش را مدیون اوست. این شکل می دهد که ما چگونه دنیا و خود را به عنوان متعلق به خدایی که ما را ساخته است می بینیم.

این که زمین "بدون شکل و باطل" بود به چه معناست؟

کلمات "بدون شکل و پوچ" زمین را در ابتدا خالی، بی شکل و پوشیده از آب های عمیق توصیف می کنند. هنوز زندگی، نظم و ساختار مشخصی وجود نداشت. تاریکی بر این اعماق سایه افکنده بود. خدا مواد اولیه را درست کرده بود، اما هنوز ترتیبش نداده بود. این مرحله را برای بقیه گذر آماده می کند، جایی که خدا گام به گام نور، نظم و پری را به ارمغان می آورد. همچنین نشان می دهد که زیبایی و نظمی که در خلقت می بینیم تصادفی نیست، بلکه نتیجه کار حکیمانه خداوند است.

«روح خدا» کیست که بر روی آبها حرکت می کند؟

«روح خدا» در اینجا روح خود خداست که شخصاً در آغاز خلقت فعال است. تصویر مانند پرنده ای است که بر روی لانه خود شناور است و آماده است تا زندگی را به وجود آورد. در حالی که زمین هنوز تاریک و بدون شکل بود، روح خدا بر روی آب ها حضور داشت و این اولین دنیای خام را برای کاری که خدا می خواست انجام دهد، نگه داشت و آماده کرد. این نشان می دهد که خداوند از خلقت خود دور نیست. از همان ابتدا روح او نزدیک است و آنچه را که ساخته است حفظ می کند و آماده است تا نظم و زندگی را در جایی که فقط پوچی وجود داشت برقرار کند.

چرا خداوند نور را قبل از خورشید و ماه و ستارگان آفرید؟

این قطعه نشان میدهد که نور به سادگی با کلام خدا، قبل از اینکه خورشید، ماه و ستارگان را در روز چهارم بسازد، به وجود آمده است. این می آموزد که نور و روز، در وهله اول، به آن نورهای آفریده شده بستگی ندارد، بلکه به خود خدا بستگی دارد. او می تواند بدون آنها نور بدهد. بعداً او خورشید، ماه و ستارگان را به عنوان نورهای منظم تعیین می کند تا روزها، فصول و سال ها را مشخص کنند. این دستور ما را از رفتار با این اجسام آسمانی به عنوان خدا محافظت می کند. آنها فقط بندگان و ابزار در دست خالق واقعی هستند.

این که انسان ها به صورت خدا آفریده شده اند به چه معناست؟

آفریده شدن به صورت خدا به این معنی است که انسان ها از سایر مخلوقات جدا هستند. مردم برای انعکاس چیزی از خصوصیات خدا، مانند عقل، حس اخلاقی، و توانایی شناخت و ارتباط با او آفریده شده اند. این قطعه این تصویر را با حکمرانی بر ماهی ها، پرندگان و حیوانات مرتبط می کند، بنابراین بخشی از تصویر فراخوانی است برای حکومت خردمندانه تحت خدا. این به این معنا نیست که ما خدا هستیم، بلکه به این معناست که ما را قائم ساخته اند، با کرامت و مسئولیت خاصی در خلقت که سایر موجودات در آن سهیم نیستند.

«تسلط» انسان بر زمین و موجودات چیست؟

هنگامی که خداوند به انسان ها تسلط می دهد بر ماهی ها، پرندگان، گاوها و تمام زمین، آنها را به عنوان مباشر خود بر بقیه خلقت قرار می دهد. این مجوزی برای سوءاستفاده بیدقتی نیست، بلکه اعتمادی برای مدیریت و مراقبت از دنیایی است که او ساخته است. مردم باید زمین را به منظور نظم بخشیدن به پتانسیل و باروری آن با استفاده درست از گیاهان و جانوران مسخر کنند. از آنجایی که خداوند خلقت خود را نیکو میدید، حکومت ما باید با خیر او همسو شود و هم به دنبال نیازهای خود باشیم و هم به دنبال خیر و صلاح آنچه ساخته است.

چرا خداوند بارها می گوید که خلقت «خوب» و سپس «بسیار خوب» بوده است؟

هر بار که خداوند مرحله ای از کار خود را تمام می کند، به آنچه ساخته است نگاه می کند و آن را نیکو می نامد. این بدان معنی است که با برنامه عاقلانه او مطابقت دارد و با هدف او مطابقت دارد. هیچ چیزی که خدا در این روزها ساخته است به خودی خود بد یا ناقص نیست. وقتی تمام شش روز را تمام می کند، کل را با هم نگاه می کند و آن را خیلی خوب می خواند. نور، آسمان، زمین، گیاهان، ستارگان، حیوانات و انسان ها همه در جای خود جای دارند و با هم کار می کنند. این می آموزد که جهان اصلی از مهربانی خدا سرچشمه گرفته است، نه از درگیری، و سرشار از هماهنگی بود.

این گزارش خلقت چگونه قدرت و شخصیت خدا را نشان میدهد؟

این قطعه قدرت خدا را از این جهت نشان می دهد که او به سادگی با صحبت کردن خلق می کند. او مبارزه نمی کند و از ابزار استفاده نمی کند. او می گوید: «بگذارید وجود داشته باشد» و چنین است. کلام او کافی است تا چیزها را از هیچ به وجود بیاورد. ما همچنین حکمت او را در نظم روشن روز می بینیم که از پوچی بی شکل به دنیایی منظم و پر می رود. نیکی او در این است که چقدر چیزها را نیکو می خواند و در برکتی که بر مخلوقات و انسانها دارد و به آنها زندگی و غذا و کارهای پربار می دهد. خلقت خدایی را آشکار می کند که قدرتمند، حکیم و مهربان است.

این قسمت در مورد هدف زندگی امروز مردم چه می گوید؟

این قسمت نشان می دهد که مردم تصادفی نیستند. آنها از روی عمد ساخته شده اند، به شکل خدا، توسط او برکت داده شده و کاری برای انجام دادن به آنها داده شده است. زندگی ما برای انعکاس شخصیت خدا، مراقبت از خلقت او و زندگی تحت حکومت او است. این بدان معناست که ما باید با دیگران با احترام رفتار کنیم، زیرا هر فردی چنین تصویری را دارد و ما باید با دقت از منابع جهان استفاده کنیم نه با طمع. همچنین ما را به گوش دادن به کلام خدا دعوت می کند، زیرا همان خدایی که خلقت را به وجود آورد، هنوز صحبت می کند و حق دارد زندگی ما را هدایت کند.

Gen.۱.۱

پیدایش ۱:۱

ELB

در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
dar 'ebtedā, khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
Initially, God created the heavens and the earth.

The Creation

Heaven and Earth

۱ در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
dar 'ebtedā, khodā 'āsemānhā va zamin rā 'āfarid.
Initially, God created the heavens and the earth.

۲ زمین بدون شکل و تـُهی بود و تاریکی بر روی ژرفنا و روح خدا سطح آبها را فرا گرفت.

zamin bedune shekl va tohi bud va tāriki bar ruye zharfnā va ruhe khodā sathe 'ābhā rā farā gereft.

The earth was without shape, and the darkness on the depths and the spirit of God spread the surface of the waters.

The First Day—Light

۳ و خدا گفت، روشنایی باشد، و روشنایی شد.

va khodā goft, roshanāyi bāshad, va roshanāyi shod.

And God said, be light, and it was light.

۴ و خدا روشنایی را دید که نیکو بود و خدا روشنایی را از تاریکی جدا ساخت.

va khodā roshanāyi rā did ke niku bud va khodā roshanāyi rā 'az tāriki jodā sākht.

And God saw the light that was good, and God separated the light from the dark.

۵ و خدا روشنایی را روز نامید و تاریکی را شب نامید. و شامگاه بود و بامداد شد، روز نخست.

va khodā roshanāyi rā ruz nāmid va tāriki rā shab nāmid. va shāmgāh bud va bāmdād shod, ruze nakhost.

And God called the light of the day and called the darkness of the night. And it was the evening and it was morning, the first day.

The Second Day—Heaven

۶ و خدا گفت، گسترهای (جامدگونه گرداگرد زمین) در میان آبها باشد تا آبهای (بالای زمین) را از آبهای (روی زمین) جدا نماید.

va khodā goft, gostare'i ( jāmadguneye gerdāgerde zamin ) dar miyāne 'ābhā bāshad tā 'ābhāye ( bālāye zamin ) rā 'az 'ābhāye ( ruye zamin ) jodā namāyad.

And God said, the expansion (solid around the earth) should be among the waters to separate the water (above the earth) from the water (on the ground).

۷ و خدا گسترهای را ساخت و آبهای زیر گستره را از آبهای بالای گستره جدا نمود. و چنین شد.

va khodā gostare'i rā sākht va 'ābhāye zir gostare rā 'az 'ābhāye bālāye gostareye jodā nemud. va chenin shod.

And God made the spreads and separated the sub -waters from the water above the scope. And so.

۸ و خدا ، گستره را آسمان نامید. و شامگاه بود و بامداد شد، روز دوم.

va khodā, gostare rā 'āsemān nāmid. va shāmgāh bud va bāmdād shod, ruze dovvom.

And God called the scope to heaven. And it was the evening and it was morning, the second day.

The Third Day—Earth, Seas and Plants

۹ و خدا گفت، آبهای زیر آسمان در یکجا گردهم آیند و خشکی پدیدار گردد. و چنین شد.

va khodā goft, 'ābhāye zire 'āsemān dar yekjā garde ham 'āyand va khoshki padidār gardad. va chenin shod.

And God said, the waters under the sky gather together and emerge. And so.

۱۰ و خدا خشکی را زمین نامید و آبهای گردهم آمده را دریا نامید. و خدا دید که نیکوست.

va khodā khoshki rā zamin nāmid va 'ābhāye garde ham 'āmade rā daryā nāmid. va khodā did ke nikust.

And God called the land and called the gathering waters the sea. And God saw that he was good.

۱۱ و خدا گفت، زمین علف رویاند، گیاهی که دانه آورد و درخت میوهای که در سازگاری با جنس خود بر روی زمین میوه آورد که دانهاش در آن باشد. و چنین شد.

va khodā goft, zamin 'alaf ruyānad, giyāhi ke dāne 'āvard va derakhte mive'i ke dar sāzgāri bā jense khod bar ruye zamin mive 'āvard ke dāne'ash dar 'ān bāshad. va chenin shod.

And God said, the grass of grass is a plant that brought the seeds and the fruit trees that brought the fruit on the ground in adaptation to its sex. And so.

۱۲ و زمین گیاهان را رویانید، و هر گیاهی در سازگاری با جنس خود دانه آورد، و درخت میوهداری که دانهاش در آن، در سازگاری با جنس خود باشد. و خدا دید که نیکوست.

va zamine giyāhān rā ruyānid, va har giyāhi dar sāzgāri bā jense khod dāne 'āvard, va derakhte mivhdāri ke dāne'ash dar 'ān, dar sāzgāri bā jense khod bāshad. va khodā did ke nikust.

And the plants of the plants, and each plant brings in its own compatibility, and the fruit tree in which its seeds are in adaptation to their own sex. And God saw that he was good.

۱۳ و شامگاه بود و بامداد شد، روز سوم.

va shāmgāh bud va bāmdād shod, ruze sevvom.

And it was the evening and it was morning, the third day.

The Fourth Day—Sun, Moon, and Stars

۱۴ و خدا گفت، نوردهندگان در فضای آسمانها باشند تا روز را از شب جدا نمایند و آنها برای نشانهها، زمانها، روزها و سالها باشند،

va khodā goft, navardahandegān dar fazāye 'āsemānhā bāshand tā ruz rā 'az shab jodā namāyand va 'ānhā barāye neshānehā, zamānhā, ruzhā va sālhā bāshand,.

And God said, besides the nightmares to separate the day from the night and they are for signs, times, days and years,

۱۵ و آنها نوردهندهگان در فضای آسمانها باشند تا بر زمین روشنایی دهند. و چنین شد.

va 'ānhā navardahandehgān dar fazāye 'āsemānhā bāshand tā bar zamin roshanāyi dahand. va chenin shod.

And they will be the luminaries in the heavens to give light to the earth. And so it happened.

۱۶ و خدا دو نوردهندۀ بزرگ آفرید، نوردهندۀ بزرگتر را برای اداره نمودن روز و نوردهندۀ کوچکتر را برای اداره نمودن شب، و ستارگان را ساخت.

va khodā do navardahand bozorg 'āfarid, navardahande bozorgtar rā barāye 'edāre nemudane ruz va navardahande kuchaktar rā barāye 'edāre nemudane shab, va setāregān rā sākht.

And God created two great exposurers, made the bigger exposure to run the day and the smaller exposurers to run the night, and the stars.

۱۷ و خدا آنها را در فضای آسمانها قرار داد تا بر زمین روشنایی دهند،

va khodā 'ānhā rā dar fazāye 'āsemānhā gharār dād tā bar zamin roshanāyi dahand,.

And God put them in the space of the heavens to give light on earth,

۱۸ و تا بر روز و بر شب پادشاهی نمایند، و روشنایی را از تاریکی جدا نمایند. و خدا دید که نیکوست.

va tā bar ruz va bar shab pādeshāhi namāyand, va roshanāyi rā 'az tāriki jodā namāyand. va khodā did ke nikust.

And to reign on the day and night, and separate the light from the dark. And God saw that he was good.

۱۹ و شامگاه بود و بامداد شد، روز چهارم.

va shāmgāh bud va bāmdād shod, ruze chāhārom.

And it was evening and it was morning, the fourth day.

The Fifth Day—Fish and Birds

۲۰ و خدا گفت، آبها به انبوه جانوران پُر گردند و پرندگان بر بالای زمین در فضای باز آسمانها پرواز نمایند.

va khodā goft, 'ābhā be 'anbuh jānevarāne por gardand va parandegān bar bālāye zamin dar fazāye bāz 'āsemānhā parvāz namāyand.

And God said, the waters will be filled with the mass of animals and the birds fly over the earth outdoor.

۲۱ پس خدا موجودات دریایی بزرگ آفرید و هر موجود زندهای که حرکت میکند، که آبها از انواع آنها پُر شدند، و هر پرندۀ بالدار را به انواع آنها. و خدا دید که نیکوست.

pas khodā mojudāte daryāyi bozorg 'āfarid va har mojude zende'i ke harekat mikonad, ke 'ābhā 'az 'anvā'e 'ānhā por shodand, va har parand bāle dār rā be 'anvā'e 'ānhā. va khodā did ke nikust.

So God created great marine creatures, and every living creature moved, whose waters were filled with their varieties, and every winged bird of their varieties. And God saw that he was good.

۲۲ و خدا آنها را برکت بخشیده، گفت، بارور و فراوان شوید و آبهای دریا را پُر سازید، و پرندگان در زمین فراوان شوند.

va khodā 'ānhā rā barekat bakhshide, goft, bārvar va farāvān shavid va 'ābhāye daryā rā por sāzid, va parandegān dar zamin farāvān shavand.

And God bless them, said, be fertile and abundant, and fill the sea waters, and the birds are abundant in the earth.

۲۳ و شامگاه بود و بامداد شد، روز پنجم.

va shāmgāh bud va bāmdād shod, ruze panjom.

And it was the evening and it was morning, the fifth day.

The Sixth Day—Land Animals and Mankind

۲۴ و خدا گفت، زمین، انواع موجودات زنده را بیرون آورد، چهارپایان و موجودات خزنده و حیوانات زمین به انواع آنها. و چنین شد.

va khodā goft, zamin, 'anvā'e mojudāte zende rā birun 'āvard, chāhārpāyān va mojudāte khazande va heyvānāte zamin be 'anvā'e 'ānhā. va chenin shod.

And God said, the earth brought out all kinds of living creatures, cattle and creeping creatures and the animals of the earth into their types. And so.

۲۵ و خدا جانوران زمین را در انواع آن و گلهها را در انواع آنها و هر چیز که بر زمین میخزد را در انواع آنها ساخت. و خدا دید که نیکوست.

va khodā jānevarāne zamin rā dar 'anvā'e 'ān va golehā rā dar 'anvā'e 'ānhā va har chiz ke bar zamin mikhazad rā dar 'anvā'e 'ānhā sākht. va khodā did ke nikust.

And God made the animals of the earth in their types and herds in their types and everything they hit on the earth in their types. And God saw that he was good.

۲۶ و خدا گفت، انسان را بشکل ما و به شباهت ما بسازیم تا بر ماهیان دریا و پرندگان در هوا و چهارپایان و بر تمامی زمین و بر هر خزندهای که بر زمین میخزد، فرمانروایی نماید.

va khodā goft, 'ensān rā beheshkele mā va be shebāhate mā besāzim tā bar māhiyāne daryā va parandegān dar havā va chāhārpāyān va bar tamāmiye zamin va bar har khazande'i ke bar zamin mikhazad, farmānravāyi namāyad.

And God said, make man in the form of us and in our resemblance to rule over sea and birds in the air and cattle and all the earth and every crawler that hes up on the earth.

۲۷ پس خدا، انسان را به شکل خود آفرید، به شکل خدا، او وی را آفرید. خدا آنها را به شکل نر و ماده آفرید.

pas khodā, 'ensān rā be shekle khod 'āfarid, be shekle khodā, 'u vey rā 'āfarid. khodā 'ānhā rā be shekl neromāde 'āfarid.

So God created man in his own way, in the form of God, he created him. God created them in the form of male and female.

۲۸ آنگاه خدا ایشان را برکت بخشید و خدا بدیشان گفت، بارور و فراوان شوید. زمین را پُر سازید. در آن چیره شوید، بر ماهیان دریا، بر پرندگان آسمان و بر هر موجود زندهای که بر زمین حرکت میکند، فرمانروایی نمایید.

'āngāh khodā 'ishān rā barekat bakhshid va khodā badiyeshān goft, bārvar va farāvān shavid. zamin rā por sāzid. dar 'ān chire shavid, bar māhiyāne daryā, bar parandegāne 'āsemān va bar har mojude zende'i ke bar zamin harekat mikonad, farmānravāyi namāyid.

Then God blessed them and God said, be fertile and abundant. Fill the earth. Overwhelm, rule over the sea fish, the birds of the sky, and every living thing that moves on earth.

۲۹ و خدا گفت، ببینید، من هر نوع گیاه دانهداری که بر روی تمامی زمین هست و تمامی درختانی که در آنها میوۀ درخت دانهدار است، به شما هدیه نمودم تا برای شما خوراک باشند.

va khodā goft, bebinid, man har no' giyāhe dānehdāri ke bar ruye tamāmiye zamin hast va tamāmiye derakhtāni ke dar 'ānhā miv derakhte dānedār 'ast, be shomā hediye nemudam tā barāye shomā khorāk bāshand.

And God said, see, I gave you any kind of grain plant on the entire earth and all the trees in the fruit of the grain tree to feed you.

۳۰ و من به تمامی حیوانات زمین و به تمامی پرندگان آسمان و به تمامی حشرات زمین که در آنها زندگی است، هر گیاه سبزی را برای خوراک بخشیدهام. و چنین شد.

va man be tamāmiye heyvānāte zamin va be tamāmiye parandegāne 'āsemān va be tamāmiye hasharāte zamin ke dar 'ānhā zendegi 'ast, har giyāh sabzi rā barāye khorāk bakhshidhām. va chenin shod.

And I have given every vegetable plant for all the animals of the earth and all the birds of the sky and all the insects of the earth. And so.

۳۱ و خدا هر چه ساخته بود، دید و همانا بسیار نیکو بود. و شامگاه بود و بامداد شد، روز ششم.

va khodā har che sākhte bud, did va hamānā besiyār niku bud. va shāmgāh bud va bāmdād shod, ruze sheshom.

And God did everything he had made, and he was very good. And it was the evening and it was morning, the sixth day.

ارجاعات متقاطع

ارجاع متقاطعی برای این آیه در دسترس نیست.